Wat is een twijfelindo ?

update van 7 juni.
De crowdfundingactie loopt goed 6270 euro is toegezegd.
Een laatste eindsprint nog….

bericht van 14 mei

Zie de crowdfundingpagina

Ook een film van Hoezo Indo

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

40 reacties op Wat is een twijfelindo ?

  1. van den Broek zegt:

    De zonder twijfelindo

    Ik was in in eerste instantie geïnteresseerd maar toen ik het woord “gemengdbloed” hoorde, verdween mijn belangstelling tot nulpunt om financieel bij te dragen aan het project. Toen ik in de film ook nog eens “kwart Indisch” hoorde, zakte mijn broek van treurigheid af. Ten eerste vind ik het woord “gemengdbloed” slecht Nederlands, ten tweede gaat het volledig voorbij aan de negatieve klank , aan de inherent minderwaardige inhoud van het woord gedurende de koloniale tijd en ook nadien in Nederland.

    Sommigen zeggen dat de inhoud van het woord in positieve zin verandert. Nou, verander ook de termen halfbloed, gemengde ras , volbloed Nederlander, liplap, halfcast en andere rassistische termen die Indischen zonder voorbehoud in discussies derhalve gebruiken.

    Armando Ello, de initiatiefnemer van het project gaat volledige voorbij aan de Indische geschiedenis, of hij wil deze geschiedenis gewoon vergeten. Het is geschiedkundig onjuist de Indo alleen maar te zien als het produkt van een raciaal gemengde verbintenis, zoals ook gemeend wordt in het filmpje Hij gaat volledig voorbij aan de koloniale omstandigheden waaronder deze groep ontstond. Bewust of onbewust geneerde de Europeaan, dus ook de Nederlander zich voor de aanwezigheid van een raciaal gemengde groep als de Indo-Europese, het bewijs van ongeoorloofde contacten met de altijd inferieur geachte Inlandse of Indonesische bevolking. Het inferieure karakter komt duidelijk tot uitdrukking in bovenstaand woordgebruik. Officieel bestond en ook nu bestaat de indo niet, want iets wat uit schaamte niet bestaat, veroorzaakt geen problemen, misschien vandaar die geruisloze integratie.

    Twijfelindo gaat over het beeld wat mensen van Indo’s denken te hebben, maar daarover twijfelen. Dus zij schijnen een duidelijk beeld te hebben van Indo’s, maar hoe dat ideaalbeeld wordt gedefinieerd, laat de Armando Ello in het midden. Het zegt dus niks over de Indo an sich, alleen maar hoe anderen er een flauw idee over hebben .

    Ik zie er wel Indisch uit , maar dat kan ook niet anders als ik lees op de asal oesoel van mijn vader uit 2602 dat zijn voorouders tot in de 4de graad met andere Indischen trouwden. Van moederszijde is mijn oma inlandse en ook daar speur ik naarstig naar volbloed Nederlandse voorouders. Daar komt nog bij dat enkele voorouders bij Pa van der Steur in huis zaten en dat maakt de zoektocht naar wien Neerlands bloed niet gemakkelijk.

    Ik mag daarom wel zeggen dat ik zonder twijfelindo ben.

    Alhoewel. Toen ik een Nederlandse in Italie ontmoette, geloofde deze ongelovige Thomasa niet dat ik Nederlander ben, alhoewel ik ondanks langdurig verblijf in het buitenland, toch nog behoorlijk Nederlands spreek, althans zonder accent . Misschien komt het dat er maar weinig Nederlandse mannen met Italiaanse vrouwen in Italie wonen en ook in de winter er bruinverbrand uitzien De rest van de avond heb ik haar maar over het hoofd gezien, ik schaamde me wel voor haar. Ik Nederland kwam ik zulke ongeneerde domme opmerkingen nooit tegen.

    Om terug te komen op ons onderwerp. Twijfel dient in wezen iets te zeggen over Indo maar in dit verband zegt het niets over de Indo maar meer over de onkundigheid of is het meer onverschillige domheid van de kijker. Deze komt in het verhaal niet voor , wel de Indo of would-be Indo.

    Aangezien de groep Indo’s die er niet uitzien steeds groter wordt had het meer voor de hand gelegen een fotoboek te maken van de Indo pur sang. Ik verklaar dit nader. Ik heb een neefje waarvan de beide ouders Indisch zijn, zijn grootouders zijn alle vier Indisch. Eén grootmoeder is mijn zusje, dus van die tak kan je wel heel ver terug gaan en kom je steeds een Indische tegen. Ik denk dat de groep pur sang groter is dan men denkt.

    Maar misschien is het onbewuste doel van fotoboek te tonen dat het Indische als uiterlijke verschijning steeds meer verdwijnt zodat we de oerwens van de geintegreerde Indische realiseren steed blanker te worden. Maken we gelijk einde aan dat minderwaardigheidscomplex.

    Morgen moet ik weer vroeg op, een drukbezette werkdag op het strand.

  2. P.Lemon zegt:

    Zoals eens eerder is aangestipt… ( ook een ‘extra’ reservoir waar Ello uit kan putten )

    ***Een nog grotere groep met gemengd bloed is het aantal Indonesiërs met een Europese voorvader die in 1940 al waren opgegaan in de Indonesische bevolking.
    Indonesische wetenschappers schatten dat 1 miljoen mensen in hun land ook Europese voorouders hebben.

    Verder bestaat het ‘gevaar’ dat door de verschillende melanges en de ‘witte culturele’ omgeving waarin de 3e en verdere generaties hier zijn grootgebracht de mengelingen zich niet zo bekommeren om hun aziatische achtergrond en meer het accent leggen op hun europese roots.

    ***In Nederlands-Indië waren de Indo-Europeanen geen gelijke groep.
    Ze waren anders qua afkomst, achtergrond, stand, opleiding en zelfs uiterlijk,
    “cultureel-maatschappelijk een uiterst ongelijke, rijkgeschakeerde en verspreide groep”.

    En het ‘misverstand’ …

    Het woord Indo-Europeaan werd vanaf de negentiende eeuw gebruikt.
    Het voorste deel Indo is afgeleid van het Griekse Indoi dat Indië betekent en op zijn beurt weer afgeleid is van Indus.
    Indo-Europeanen zijn nazaten van Europeanen die in Indië woonden.
    Indo is dus niet afgeleid van Indonesië, deze term werd in 1850 door James Richardson verzonnen en vanaf 1900 in academische kringen buiten Nederland en door Indonesische nationalistische groeperingen gebruikt, voor die tijd komt het begrip Indo-Europeaan al voor in de letterkunde.

  3. van den Broek zegt:

    Het door dhr Lemon gebruikte woord “Mengelingen” past wel bij hondjes en in het rijtje racistisch termen. Ik woon ook in een witte omgeving maar een Italiaan of Duitser haalt het niet in zijn hoofd dat woord in een zo’n beladen discussie te gebruiken. Daarbij valt mij op dat U vanzelfsprekend off-topic gaat en het zou aardig zijn als U de beweegredenen van Amando Ello eens onder de loep neemt, misschien komen we dan verder in de discussie . Bent U het met hem eens of niet?

    Hij, Ello, had beter over Twijfelnederlanders kunnen spreken, want die twijfelen, maar misschien ben ik als emigrant gefixeerd op nauwkeurig woordgebruik, aangezien ik me in den vreemde verstaanbaar dient te maken.

  4. masrob zegt:

    Twijfelindo’s….

    Ik vind het maar een rare term. Alsof je je eigen identiteit zou laten bepalen door wat anderen van je vinden. Ik zou tegen allen op de filmpjes willen zeggen: je bent Indo… geen twijfelindo! Die verwarring zit toch niet bij jullie, maar bij anderen?

    Verder maak ik me bijzonder weinig druk om wie, wat, waarom of hoe indo’s zijn of zouden moeten zijn. Ik – maar misschien moet je daarvoor lang uit Nederland weg zijn (geweest) – vind het altijd opvallend hoe in Nederland van alles een probleem, een kwestie wordt gemaakt.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Mas Rob: “Ik – maar misschien moet je daarvoor lang uit Nederland weg zijn (geweest) – vind het altijd opvallend hoe in Nederland van alles een probleem, een kwestie wordt gemaakt”.

      Daar doen Indo’s, ook sommigen op deze site, van harte aan mee. Zonder enige twijfel.

      Pak Pierre

  5. Surya Atmadja zegt:

    1. Wie ben je en wat doe je? => Ben Simon Janzn / neks, al met pensioen
    2. Hoe Indisch ben je? => Weet ik niet / Twijfel nog of ik een Indo ben.
    3. Waar komen je ouders en grootouders vandaan? =>Jember /NOI
    4. Weet je wat Indisch is? => Nee , vandaar mijn twijfel.
    5. Wat vind je typisch Indisch? => Praten altijd over eten, vaak panas ( heb zelf gezien/gehoord)
    6. Wat is een Indo? => Dat vraag ik me ook af (vandaar die twijfel)
    7. Wat denken of raden mensen om je heen waar je vandaan komt?
    => Soms als een medelander met Arabische achtergrond , mss mijn opa is een Vreemde Oosterling in NOI
    8. Voel je je Indo? => soms wel/soms niet
    9. Ken je nog Indische verhalen? => verhalen van si Tjalie
    10. Heb je een Pusaka? => Wat is dat ? Oh dat ? (na uitleg)
    11.Verdwijnt de Indische cultuur? => Zeer waarschijnlijk , de spoeling wordt dun .
    Te veel tjampoer adoek.
    12. Hoe eet jij je rijst? => Als het nog warm is , koude rijst is niet lekker (behalve nasi oedoek) ,

  6. Surya Atmadja zegt:

    P.Lemon zegt:
    15 mei 2015 om 01:52

    Zoals eens eerder is aangestipt… ( ook een ‘extra’ reservoir waar Ello uit kan putten )
    ***Een nog grotere groep met gemengd bloed is het aantal Indonesiërs met een Europese voorvader die in 1940 al waren opgegaan in de Indonesische bevolking.
    Indonesische wetenschappers schatten dat 1 miljoen mensen in hun land ook Europese voorouders hebben.
    ==================================================================
    Apa 1.000.000 ?
    Er zijn mensen die beweren dat het in de loop der eeuwen sinds de komst van de Portugezen in de Molukken(regio) veel “contacten” waren tussen de zeevarenden /handelaren/zeerovers etc met de plaatselijke schonen.
    Dus niet alleen (West) Europeanen maar mss ook Noord Europeanen ( wah ikke nog ver familielid van Wicky de Viking ) , Arabieren, Chinezen , Perzen , Indiers , Afrikaners etc
    Lijkt wel gado gado dese.

  7. P.Lemon zegt:

    @heren vd Broek&MasRob
    Inderdaad, de term drukt de verwarring uit die onze hier opgroeiende nieuwe generaties soms kunnen ondervinen als ze in de spiegel kijken of hen door derden naar hun afkomst wordt gevraagd. De beide eerste generaties hebben zich, soms tegen wil en dank, verzoend met hun ‘ afwijkend europees’ ( ipv mengeling 🙂 ) uiterlijk dat in de aziatische tijd minder opviel tenzij je meer ” wit.” uitviel.
    Het idee om de rijke schakering aan gezichten en andere uiterlijke kenmerken te portretteren levert sowieso antropologisch materiaal op en voor derden een totaal plaatje -wie toch “die indonesiers zijn met een gedeeltelijke hollandse/europese afkomst.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Misschien brengt schedelmeting ons ook dichter bij een identiteit.

      Pak Pierre

      • P.Lemon zegt:

        @Pak Pierre – en vergeet daarbij niet te checken of bij de geboorte die vlek aan de onderrug wel was te zien 🙂 !! Anders ben je geen 100°/• 😀

        • Pierre de la Croix zegt:

          Wijlen mijn goede vader placht te zeggen over een Indo die niet wilde weten of niet wist dat hij Indo was: “Maar zijn smoel stond krom van het tempé vreten”.

          Een ander belangrijk kenmerk van de fysiologische Indo-Europeaan, uit Indië voortgekomen.

          Pak Pierre

    • Boeroeng zegt:

      Twijfelindo’s Dit project is een soort onderzoek naar de betekenis van Indische Identiteit via deze mensen die over het algemeen niet worden gezien als Indisch. Zij zijn het boegbeeld van een vervagende generatie Indo’s en schets persoonlijke verhalen in hoeverre het Indisch gevoel nog een rol speelt in hun leven.

      http://indogo.nl/projects/twijfelindo/#comment-19

      Oudere generaties indo-europeanen die opgroeiden in een door blanke elite geregeerde samenleving of in een blanke maatschappij hadden reden zich druk te maken over dat men werd uitgestoten uit die blanke groep.
      Die indo’s die er blank genoeg uitzagen kenden dat minder en prijsten zich eerder gelukkig met hun blankheid.
      Hoewel dat daarnaast ook in die groep een spijt was bij sommigen dat men als niet-Indisch werden gezien door indo’s.
      Net zoals de totokjongeren die zich met het Indisch-Nederlandse identificeerde.

      De exodus, de verbanning. De anaks werden nu een blanke maatschappij ingestuurd. Niks gordel van smaragd meer.
      Veel jongeren van Indische komaf voelen zich wel betrokken bij het Indische , maar worden onvoldoende als Indisch erkend door de Indischen . O.a. door hun niet-Indische uiterlijk.
      De oudere generaties hebben dat zelf niet zo meegemaakt.

      De term twijfelindo zou niet mijn uitvinding geweest zijn. Het is even wennen
      Met dit project geeft Armando Ello een gezicht en een stem aan deze jongeren.
      Hij geeft hen het gevoel ‘gehoord ‘te worden en dat ze meetellen in het Indische.
      Kennelijk laten de oudere generaties hier iets liggen?

      ps ff wa anders.. wa denken we van deze kreet: “Je suis Nono”

      • Loekie zegt:

        Een kind uit een relatie van een Indo en (bijvoorbeeld) een Turk, opgegroeid in Nederland, inmiddels 30 jaar oud. Armando denkt dan aan een twijfelindo, twijfelturk, twijfelnederlander of iets anders? Hij wil weten of er levende Indo-genen in die persoon huizen en zo ja, welke en welke betekenis die hebben voor betrokkene? Hij is ook geïnteresseerd in de Turkse genen? Daarover gaat het boek ook over? Hoe dan ook, ik wens hem plezier en succes.
        Ik hou van bepaalde muziek. Met de instrumenten waarmee ‘mijn’ muziek wordt gespeeld, kunnen ook andere soorten muziek worden gemaakt. Naar die muziek zal ik niet luisteren. Is mijn muziek niet. Daarmee discrimineer ik de instrumenten niet.

  8. Indo Kesassar zegt:

    Kan iemand mij vertellen hoe een ‘echte’ Indo eruit ziet, zonder in cliché’s te vervallen? Ik vind het maar quatsch om jezelf of iemand anders te typeren als zijnde een twijfelindo. Sommige Indo’s zijn geloof ik echt de weg kwijt!
    Persoonlijk pik ik juist degenen die er niet uitzien als Indo er zo uit wanneer ik ze tegenkom. Ik weet niet of dat komt omdat ik zelf een niet als een Indo uitziende persoon ben, als dat al bestaat.

  9. P.Lemon zegt:

    @Indo Kesassar

    Dat is nu helemaal het eieren eten dat de ‘echte indo’s qua uiterlijk niet op elkaar hoeven te of moeten lijken. Er zijn wel overeenkomstige lichaamskenmerken ( in een europese omgeving vallen de aziatische trekken/ kleur en lichaamsbouw op en in de tropen mogelijk hun europese).
    Verder bedrijven ze de zgn indische cultuur ( trouwens ook wel samen met de totoks)
    Nog even deze memo:
    In Nederlands-Indië waren de Indo-Europeanen geen gelijke groep.
    Ze waren anders qua afkomst, achtergrond, stand, opleiding en zelfs uiterlijk,
    “cultureel-maatschappelijk een UITERST ONGELIJKE , rijkgeschakeerde en verspreide groep”.

    • Pierre de la Croix zegt:

      “We” waren dus al vóór de exodus op belangrijke punten geen homogene groep. Een zeer wankele basis om ons in de diaspora als specifieke groep te onderscheiden en handhaven. Dat is dus niet gelukt en zal ons nu denk ik ook niet meer lukken.

      Mijn grote voorbeeld in deze zijn de Joden, die zich in allerlei ballingschappen door de millennia heen als groep wisten te onderscheiden en te handhaven. Wat was en is hun geheim? De belangrijkste bindende factoren waren en zijn n.m.m. hun gemeenschappelijke, diep gewortelde geschiedenis en geloof en de beleving daarvan, hun neiging om niet buiten de gemeenschap te huwen – een Jood is pas een Jood als hij uit een Joodse moeder is voortgekomen – en niet te vergeten de afwijzende houding jegens hen (dit is een vriendelijk understatement), van de hen in de diaspora omringende volkeren.

      De groep Indische Indo’s kent zulke bindende factoren niet. Zij was en is qua geloof, hoewel in het algemeen “christelijk”, zeer divers, zij staat en stond niet afwijzend tegen verbintenissen buiten de groep en zij wordt niet door de omgeving als “Fremdkörper” afgestoten, zoals de Joden door de eeuwen heen werden gediscrimineerd en vervolgd om het feit dat zij “anders” waren en zich ook “anders” – buiten de “mainstream” – gedroegen.

      Kijkend naar het lot van de Joden in de diaspora door de eeuwen heen, dan ben ik blij dat de uit Indië voortgekomen Indo-Europeaan, dus inclusief saja, zich in grote meerderheid l aan de nieuwe omgeving heeft willen aanpassen en zich ook niet met hand en tand (heeft) verzet tegen het langzaam verkleuren van de volgende generaties in de richting van de dominante omgevingskleur, in Nederland dus wit en blond. Ik zie zelfs ons aller Anneke Grönloh hoogblond op een platenhoes. Kan je nagaan, die heeft het kennelijk goed begrepen …..

      Laat ons als groep maar voortleven in de vrolijke kleine dingen die ons herinneren aan ons Land van Herkomst. Dat laatste is niet Indonesia, maar het mooie eilandenrijk dat sinds 27 december 1949 is ingebed in de Republiek Indonesia. Zeg maar “Insulinde”. We zijn in staatkundige zin geen Indonesiërs. Onze (over)(groot)ouders hebben daar in meerderheid bewust niet voor gekozen. We zijn wel verwant aan de volkeren die nu binnen die Republiek (moeten) wonen. That’s different cook.

      We moeten ons dus geen dingen willen toeëigenen die specifiek “des Indonesiërs” zijn. Dus ook niet rondlopen met petjes met het wapen van Indonesia, de garoeda en ons hullen in batikshirts, want dat deden onze voorvaderen die in de kolonie leefden ook niet. Kijk maar naar die oude vooroorlogse foto’s van Indo’s in pakean deftig bij huwelijk of jubileum. Niks batikshirt ….

      Dit is mijn steentje in de vijver, voor wie twijfelt en zich in opperste verwarring afvraagt: “Wie ben ik”?

      Pak Pierre

      • Ferry Geuther zegt:

        Uitstekend verwoord Pierre!

        • Pierre de la Croix zegt:

          May I return the compliment? Ik heb genoten van jouw luchtige en leerzame bijdragen. Pretentieloos.

          Pak Pierre

      • bokeller zegt:

        En wat denken jullie dan hiervan
        Helemaal aangepast

        siBo

        • Pierre de la Croix zegt:

          “Helemaal aangepast”.

          Klopt, want die leeuw mag immers niet in s’n hempie staan.

          Pak Pierre

      • Loekie zegt:

        “We moeten ons dus geen dingen willen toeëigenen die specifiek “des Indonesiërs” zijn. Dus ook niet rondlopen met petjes met het wapen van Indonesia, de garoeda en ons hullen in batikshirts, want dat deden onze voorvaderen die in de kolonie leefden ook niet”.
        Zo moeten Indonesiërs ook niet in kostuum met stropdas rondlopen.
        Als je rijst eet moet je je afvragen of je niet beter aardappeltjes kan nemen en ook moet je gaan beraden of het wijs is dat je je laat aanspreken met de Indonesische aanspreektitel Pak..

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ik hoor onbetekenend gekef van achter de pagger en loop maar door.

          Pak Pierre

        • Boeroeng zegt:

          Niet iemand zo op de persoon spelen met die pagger, Pierre.
          Dat is ruzie maken. Houd het bij inhoudelijke argumenten

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ach heer Boeroeng … Op de persoon spelen? Hoe kan ik nu op de persoon spelen als ik niet weet wie de persoon is achter de “Loekie” die met regelmaat zure opmerkingen maakt over de schrijfsels van anderen?

          Ik zou vrede hebben met zure opmerkingen – die maak ik soms ook – en ik zou daarop, als het mij zo uitkomt, adequaat doch netjes reageren, als de persoon die die zure opmerkingen zou plaatsen de moed en het fatsoen zou hebben zich met naam en toenaam bekend te maken. Loekie, wie zij of hij ook moge zijn, heeft die moed en dat fatsoen kennelijk niet.

          Het is daarom dat ik hem (of haar?) al een tijd vergelijk met een kamponghondje dat van achter de veilige pagger rond het huis waar hij woont venijnig keft tegen iedere voorbijganger. Een laf kamponghondje dus.

          Je kunt deze repliek van mij natuurlijk meteen wegcensureren. Dat deed je een paar maanden geleden toen de zelfde Loekie meende een geniepige opmerking te moeten maken ten koste van de luitenant-kolonel b.d. Jacques Brijl. drager Bronzen Leeuw, en ik meende met venijn te moeten teruggooien. Loekie speelde toen ook op de persoon en – zoals gebruikelijk – van uit zijn veilige pseudonimiteit. Dat mocht hij (of zij?) kennelijk wel van jou.

          Maar goed, you’re the boss …………..

          Pak Pierre

      • masrob zegt:

        Het dragen van batik shirts als ‘deftig’ is helemaal niet zo oud. Kijk maar naar de oude foto’s uit de koloniale tijd… Geen enkele Belanda, Javaan of Chinees draagt een batik hemd. Ik ken vele foto’s van Soekarno, maar ik kan me geen herinneren met een dergelijk shirt.

        Het is aan een Indische jongen – Joop Avé, die als Indonesische minister van toerisme de lokale culturen promootte – te danken dat batikshirts (hoe lang worden die eigenlijk al gedragen?) bonton werden als formele outfit. Ironisch genoeg is er dus WEL een Indische connectie, Pak Pierre….

        Overigens was batik helemaal geen vreemde eend in de Europese gemeenschappen in de koloniale tijd. Voordat migratie vanuit Nederland zorgde voor een toenemende oriëntatie op de Nederlandse cultuur, droegen Europese vrouwen thuis sarong en kabaya.. de mannen droegen vaak een gebatikte slaapbroek.

        • Surya Atmadja zegt:

          masrob zegt:
          17 mei 2015 om 10:17

          Het dragen van batik shirts als ‘deftig’ is helemaal niet zo oud. Kijk maar naar de oude foto’s uit de koloniale tijd… Geen enkele Belanda, Javaan of Chinees draagt een batik hemd. Ik ken vele foto’s van Soekarno, maar ik kan me geen herinneren met een dergelijk shirt.

          Het is aan een Indische jongen – Joop Avé, die als Indonesische minister van toerisme de lokale culturen promootte – te danken dat batikshirts (hoe lang worden die eigenlijk al gedragen?)
          ==============================================================
          Ma’af sebelumnya , voordat ik angin dari depan (wind van voren) krijg.
          In mijn jonge jaren ( geboren in 1948) werd kemeja batik in bepaalde kringen geassocieerd met met :
          1. de nationalisten (plus de petji =ouwe spelling)
          Maar dan tijdens recepties bij kementerian(ministeries) etc.
          2. muzikanten in de genre van orkes melayu of krontjong
          3, Abang-abang of mas-mas level ( pasar Johar/Semarang, Pasar Klewer Solo, Pasar Tanah Abang Jakarta
          Sorry, mooier kan ik niet maken, vandaar mijn opening met ma’af sebelumnya.

          Bij de krontjong groepen zie je vaak oude mannen met te grote (konpeksi),slecht zittende/genaaide batik hemden van “goedkope(re)” kwaliteit.Wat verwacht je van de kwaliteit van KONPEKSI genaaid door de plaatselijke tailor .
          Dat zie bijna dagelijks toen Indonesia(Jakarta) voor het eerst kennis maakt met kleuren telepisi .
          De eerste zending van 10.000 tv toestellen n.a.v de Asean Games , je ziet voor het eerst bands, orkesten (gambus/krontjong) etc in kleur.

          “Level”van de doorsnee toeristenklasse , de oudgedienden kan het nog herinneren de “batik”hemden die vaak door veel Om Om Indo en Nederlandse toeristen werden meegenomen uit Indonesia.
          Omstreeks jaren 70-80.
          Nu zou je een soort vintage batik hemd noemen.
          De eerste lichting nationalisten tijdens de koloniale periode gebruiken in hun dagelijkse leven/studie/werk gewoon Europese kleding zoals pantalon , shirt, das, colbert etc.
          Behalve de studenten uit Java die hun streekkleding gebruiken als een soort statement tegen de “bezetters”.

          Tegenwoordig lopen de bapak bapak , ibu ibu (al dan niet pejabat) in batikkleding tijdens officiele/prive recepties.
          Zeker na de erkenning van de VN dat Batik een cultuurerfenis van Indonesia is (2009) .
          ( Dat heeft o.a te maken met een onterechte claim van een buurland).

          In de koloniale tijd hebben hoogstens “the have’s” van de Nederlandse samenleving bezit van Batik Belanda of Batik Tjina , vaak nog batik tulis(dus duur en zeldzaam) .
          Dat geldt ook voor de Indonesiers .

      • masrob zegt:

        “We zijn in staatkundige zin geen Indonesiërs”

        De indo’s in Nederland niet. Wel zijn er Indischen – een beperkt aantal – geweest die uit volle overtuiging kozen voor de Indonesische Republiek. Dat werd hun vaak nagedragen, ook toen zij als spijtoptanten in de late jaren vijftig, begin jaren zestig in Nederland arriveerden. Bep Vuijk – wie kent haar niet – kon erover meepraten toen zij zich gedwongen zag Indonesië te verlaten.

        Maar interessanter dan het staatskundige aspect is de vraag in hoeverre indo’s zich verbonden voelen met Indonesia als natie, dat wil zeggen als volk dat de onderlinge saamhorigheid ook territoriaal heeft vastgelegd. Op het eerste gezicht weinig. Over het algemeen definiëren indo’s zich als afstammelingen van zowel Oost als West, waarbij de gedeelde herinnering en overlevering ten aanzien van de Japanse bezetting en de Uittocht uit Indië/Indonesië als identiteitsbepalende Grote Verhalen gelden. De Indonesische Grote Verhalen – die van heroïsche onafhankelijkheidsstrijd, Pancasila en dergelijke, hebben voor indo’s weinig tot geen betekenis.

        Maar onder de oppervlakte is er wél degelijk een onderstroom die een verbinding met het huidige Indonesië. Batikhemden, kretek, indomie…. hoeveel indo’s hebben dat niet omarmd als óók behorend tot hun eigen wereld? Daarbij komt dat vanaf – zeg – de jaren tachtig nogal wat indo’s terug zijn gegaan naar het Land van Herkomst, niet alleen als ‘sentimental journey’ maar ook als weerzien met familie die door afstand, kosten van het reizen en politieke verwikkelingen lange tijd onbereikbaar waren.

        Het is allemaal wat ingewikkelder dan de bijdrage van Pak Pierre doet vermoeden.

        • Surya Atmadja zegt:

          ” Over het algemeen definiëren indo’s zich als afstammelingen van zowel Oost als West, waarbij de gedeelde herinnering en overlevering ten aanzien van de Japanse bezetting en de Uittocht uit Indië/Indonesië als identiteitsbepalende Grote Verhalen gelden”.
          ——————————————————————————————————–
          Geldt meestal bij de 1ste Generatie( de 1ste groep migranten uit NOI) .
          En hun kinderen die al bewust waren over de omstandigheden in NOI ( de zgn generasin satu setengah 75-ongeveer 80 jarigen)
          Ze komen in de 6/7 migratiegolven richting Nederland.
          Door verschillende achtergronden/ervaringen zijn diverse verhalen in omloop gekomen.

          Ik ken verschillende Indo’s (m/v) tot zelfs bijna 90 jarigen die of neutraal of redelijk positief staan tegen de oude Nederlands Indie en de nieuwe Indonesia en de bewoners
          Dat kan heb geconcludeerd omdat ze bijna jaarlijks naar Indonesia met vakantie gingen.
          Op een andere manier voelen ze zich senang .

          In het begin vonden sommige oudere Indo’s dat si Tjalie ( de prototype Indo-voor mij is hij de vader van alle Indo ) een iets afwijkende mening had over Indonesia/Indonesiers Dat naar aanleiding van zijn bezoek medio 60 (?) naar Djakarta.
          Veel van de 2de generatie en zeker de 3de generatie staan positief tegen de nieuwe Indonesia.

    • Jan A. Somers zegt:

      Als er al sprake was van discriminatie, was dat volgens mij niet het gevolg van kleur of uiterlijk. Indië was een standenmaatschappij. Overigens Nederland ook. Generaal Berenschot was niet zomaar een generaal, het was een Indische jongen in een hoge positie. Iemand vertelde mij over een Indische jongen: Hij is wel een professor hoor!

      • Pierre de la Croix zegt:

        Tja …. maar aangezien “stand” in de gelaagde koloniale spekkoeksamenleving toch ook in hoge mate door “kleur en uiterlijk” werd bepaald, hield dat toch automatisch in dat ook de discriminatie zichtbaar langs de lijnen van kleur en uiterlijk verliep.

        Pak Pierre

        • Surya Atmadja zegt:

          Pierre de la Croix zegt:
          16 mei 2015 om 12:54
          Tja …. maar aangezien “stand” in de gelaagde koloniale spekkoeksamenleving toch ook in hoge mate door “kleur en uiterlijk” werd bepaald, hield dat toch automatisch in dat ook de discriminatie zichtbaar langs de lijnen van kleur en uiterlijk verliep.
          =================================================
          Ik zou een gado gado samenleving noemen.
          Met veel ingrediënten zoals tauge,kool, tahoe, tempe , eieren etc.
          Vergeet niet de 3de factor, geloof.
          Ben je Christen geworden , dan ben je welkom , zoals de groep zwarte Christenen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “ook” Ja, ook. Maar de Inlandse hoogleraar was een gewaardeerde collega die bij je aan tafel mee at. De toekang kebon at bij de bedienden achter. Baboe Soep snapte dat heel goed, mijn moeder moest Nederlands praten met haar dochter.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ach ja …. ik las een poosje geleden, in de Moesson geloof ik, dat de moeder van wijlen de bekende zanger-gitarist Andy Tielman over haar zoon verzuchtte: Elok, tambeng, ireng (lelijk, stout, zwart). Vooral dat “ireng” moet haar hebben verontrust.

          Mijn (inlandse) grootmoeder zag er streng op toe dat ik niet in de zon liep. Tevergeefs weliswaar, maar toch. Misschien wist zij al dat er geen hoogleraar in mij zat ….

          Ik heb ook begrepen dat zelfs nu in het moderne Indonesia een lichte huidskleur meer status geeft en dus meer kansen biedt om vooruit te komen. Dat is nog steeds zo in veel landen die waren gekoloniseerd door een Europese mogendheid, ook of juist op het westelijk halfrond. Bij voorbeeld in de “negerrepubliek” Haïti op het Caribische eiland Hispañola. Onafhankelijk geworden van de Fransen na een slavenopstand begin 19de eeuw en toch nog zeer kleurgevoelig …..

          Pak Pierre

        • masrob zegt:

          In hedendaags Indonesië kun je haast geen body lotion kopen waar niet op vermeld staat “whitener”…. Donker wordt geassocieerd met kotor, met het werk op het land… En dat is denk ik de achtergrond ervan. Ook in Thailand, een land dat nooit is gekoloniseerd, wordt een lichte huid gewaardeerd.

          Overigens vinden de Javanen die ik ken een echt bule velletje ook niet geweldig. Een lichte, gelige huid.. de koelit langsep is het ideaal.

      • bokeller zegt:

        PAK Pierre,
        Effe gejat

        Blaffende mannetjes bijten niet
        Kleine mannetjes zijn net als dwergpoedeltjes. We keffen bij het minst of geringste en happen venijnig om ons heen. Zelfs naar Deense doggen. We lijken nergens van onder de indruk.
        Gaat een man van een halve meter groter tegen me tekeer, schrik ik natuurlijk wel. Dan kijk ik eerst om me heen of m’n 6 broertjes me niet komen helpen. Is dat niet zo,
        dan bal ik m’n knuistjes…
        Ik kijk hem strak in z’n navel…
        En ik zet zo’n grote mond op dat’ie amper in m’n hoofdje past. Het effect gaat natuurlijk wel een tikje verloren als hij op z’n knieën gaat zitten omdat’ie me niet hoort
        siBo

  10. Indo Kesassar zegt:

    @P.Lemon

    My thoughts exactly! Dank voor Uw antwoord.
    We moeten het niet moeilijker maken dan het is.

  11. armandoello zegt:

    Dank voor uw reacties en overwegingen mij te willen steunen.
    Ik snap ook heel goed als u na aanleiding van mijn videoverhaal of tekst toch de hand op de knip houdt.
    Dit geeft mij feedback, want dan weet ik beter waarom de donaties op mijn project achterblijven.

    Ik heb 4 weken voordat ik ging lanceren een aantal posts geplaatst op mijn facebook pagina over o.a. ‘Verdwijnt de indische cultuur of is die springlevend?’.. En het is natuurlijk niet zo dat ik zelf daar geen mening over heb, maar ziet u mij terug in die discussie?

    Nee.. en dat heeft ermee te maken dat de discussie zelf een tool is om te meten of er interesse is in voortzetting van onze cultuur en wie daar verantwoordelijk voor is. Als mijn mening is, dat die verantwoordelijkheid bij jezelf ligt, dan mag ik mezelf wel eens goed bewijzen of ik daad bij mijn woord voeg en dat doe ik door mij bloot te stellen met dit project die opzichzelf weer nieuwe discussie opvoert en dat is juist de bedoeling, zodat er meer bekendheid aan te geven wordt.
    Positief als negatief is allebei aandacht nietwaar?

    En omdat U had overwogen te doneren en interesse had in het project en het niet doet vanwege mijn uitingen dan voel ik dat ik U minimaal mijn intentie ben verschuldigd.

    De term twijfelindo is ontstaan en bedacht door een Indo die kennelijk niet weet wat het woord Indo betekent.. vandaar de twijfel.

    De Indischen onder ons stuitten snel op onbegrip over deze term en daar valt natuurlijk wat over te zeggen. Maar velen missen de boot van dit project.

    Want tegen wie heb ik het in mijn communicatie?
    Wie probeer ik te benaderen?
    Wie is ‘onze’doelgroep?

    De 3de generatie weet niet beter wat in hun eigen perceptie een indo zou moeten zijn. Ze noemen zichzelf half Indisch, een halfbloed, een kwart, eenachtste Indisch, of half Indonesisch of ‘gewoon Nederlands’.

    En het feit blijft: Niets van deze termen kloppen.

    En zou de term ‘twijfelindo’ die door henzelf is bedacht niet een term kunnen zijn waarmee ik hen kan aanspreken? Genereer ik hiermee juist niet de aandacht? De term is ontstaan omdat ik niets anders doe dan vragen stellen (Hoezo Indo?) en vooral luister naar mijn doelgroep. De term ‘twijfelindo’ is niet voor niets.

    Hoe bereiken wij de 3de generatie?
    De meest prangende vraag die ik hoor de laatste tijd, want ik luister met volle interesse naar het debat van de laatste jaren op Indische bijeenkomsten.
    Ik ben gaan geloven dat die verantwoording van het doorgeven van onze cultuur bij elke ‘bewuste’ indo ligt. Ten eerste bij mij.. en bij de eerste, tweede en derde.. en alle generaties daarna.

    Waarom?
    Het koloniale geschiedenis verhaal die in elke indische familie zit verscholen werkt door. Het maakt niet uit of je het verzwijgt of het graf in wordt meegenomen.

    Wij zijn zelf verantwoordelijk aan hoe we daar een plaats en betekenis aan moeten geven.
    Voor onszelf en voor onze familieleden. Om trauma’s te verwerken, om herinneringen levend te houden, om verhalen door te geven, om onszelf beter te begrijpen, om betere keuzes te kunnen maken in je leven, omdat je beter weet waar je vandaan komt.

    Al mijn projecten rond Hoezoindo draaien rond deze thema’s en hoewel het soms lijkt dat ik met modder loop te gooien neem ik weloverwogen keuzes, want ik weet hoe divers en gevoelig Indo’s kunnen zijn op dit gebied als je met vernieuwende ideeën komt. Dan neem ik voor lief het risico dat ik ‘onbegrip’ op mijn bord krijg zonder dat men weet welke intentie ik heb.

    U weet dat u Indo bent, Ik weet dat ik Indo ben, daar twijfel ik niet over. Maar het feit dat er Indo’s zijn die twijfelen over hun afkomst en hun leven lang worstelen met hun identiteit, mogen wat mij betreft een podium krijgen en hun stem over wat Indisch zijn betekent voor hun. Zij zijn een spiegel voor ons en voor onze nakomelingen, nazaten en kinderen die zich steeds verder vermengen.

    Dit project is opgezet om bewustzijn van je Indische afkomst te vergroten. Het laat je beter nadenken over wat de betekenis is van het woord Indo. Dat hoef ik hen niet met de vinger wijs te maken, want dat is al gedaan en dat werkt naar mijn inziens niet.
    Ik trek de twijfel naar voren en laat mensen zelf nadenken, zelf onderzoeken, zelf navragen bij de ouders en voorouders hoe het zit.

    Die bewustwording probeer ik aan te wakkeren, want de verantwoordelijkheid van het achterhalen van je indische afkomst ligt bij jezelf.

    Dit onderzoeksproject brengt daarnaast nog eens heel veel inzichten in hoe het nu leeft onder de jongeren. Inzichten waar niemand bij stil stond en komen ook Indo’s erachter dat onze cultuur veel diverser, rijker en verassender is dan wat wij dachten.

    Ik weet wat U vindt van dit project en uw mening respecteer ik. Mijn hoop is dat ik u van gedachten kan veranderen over mijn intenties.

    • P.Lemon zegt:

      @armandoello “De 3de generatie weet niet beter wat in hun eigen perceptie een indo zou moeten zijn.”

      ***Wiki : ( In Indonesian common synonomous terms are Sinjo, Belanda-Indo, Indo-Belanda,[21] and Indo means Eurasian: a person with European and Indonesian parentage.) ***
      Verder kennen we de Amerindo, de Austral-indo en ws de Suri en Antil-indo?
      Het project van de ‘twijfel'(Neder-)indo kan misschien de oude (voor)oordelen over de groep ‘uiterlijk afwijkende’ nederlanders wegnemen.

      *****De journalist en schrijver P.A. Daum ergerde zich in zijn krantenartikelen aan de Indo -Europeanen (Indo ´s). Hij bestempelde ze als ´mingegoede´ Europeanen en als ´bedelend aan de kost komende Europeanen´.

      In die tijd was er in de Europese koloniale gemeenschap een gezegde over het Europese superioriteitsgevoel over halfbloeden: “God schiep de blanke mens en God schiep de gekleurde mens, maar de duivel creëerde de mulatto”.
      De term Indo kreeg pas later (omstreeks 1950) door de discriminerende rapportage aan de Nederlandse regering door haar adviseur Werner, een negatieve lading.

      Indische Nederlander werd als term voor het eerst gebruikt door Th. R. Landouw.
      In 1916 richtte Th.R. Landouw de Indische Democratische Partij op.Voorzitter B.W. van de Kamer wees het voorstel Indo’s en totoks (volbloed Nederlanders) onder één noemer te brengen echter af.
      http://www.s-i-d.nl/indisch-indos-waar-komen-wij-vandaan-en-hoe-zijn-wij-ontstaan/

  12. armandoello zegt:

    @p.lemon Dank. Nu weet ik het. Ik kan het project nu stoppen.

  13. van den Broek zegt:

    Nee Meneer Ello, dhr Lemon leeft in een ander tijdvak, in dat van Daum en Landouw. Dat is gewoon koloniale Geschiedenis maar heeft niks met de roerselen van de 3de of een hedendaagse generatie te maken. het is niet relevant. Ik begrijp zijn verhaal voor het Hier en Nu niet. gaat U verder ik luister.

Reacties zijn gesloten.