14 Responses to Download gratis We’ll meet again van Anneke Grönloh

1. Jan A. Somers schreef:

   6 mei 2015 om 10:33

   Gisteren op het bevrijdingsdagconcert in Amsterdam de meest afgrijselijke versie gehoord. Een soort marsdeuntje voor de avondvierdaagse. Het is mijn beste herinnering uit de oorlog. Gehoord op een kristalontvangertje met hoofdtelefoon. Bij terugkoppelen steeds de Mexicaanse hond er doorheen. Na de bevrijding uit de Werfstraatgevangenis voor het eerst goed gehoord bij Amerikaanse marinemensen, die draaiden die plaat te pas en te onpas. Voor hun was het gekoppeld aan veel doden! Het moet worden gespeeld bij mijn uitvaart: uiteraard Vera Lynn. Dan blijft het ook bij kinderen enz. hangen, hoop ik.

   Beantwoorden
   • Pierre de la Croix schreef:

     8 mei 2015 om 11:09

     Nou …. ik had altijd gedacht dat “Soerrrrrabaaaajaaaaa” bij uw uitvaart – moge die nog lang op zich laten wachten – in de prijzen zou vallen.

     Pak Pierre

     Beantwoorden
     • Jan A. Somers schreef:

       8 mei 2015 om 11:34

       Nou, zo nostalgisch ben ik ook weer niet. Als nasleep van mijn geboorte (weet ik overigens niets van af) en jeugd moet ik natuurlijk wel in slijm vallen als ik daar ben (was), maar eerlijk gezegd, Soerabaja blinkt niet zo uit als stedelijk wereldwonder. (ik hoop niet dat onze Wieteke dit leest). Vera Lynn roept voor mij hormat op voor hen die we niet meer ‘meet again’ kunnen! In die context heb ik het voor het eerst gehoord. En op Kembang Kuning (en de Noorderbegraafplaats in Vlissingen) zingt het altijd door mijn hoofd. Een mens moet tenslotte altijd wel een zwakte hebben.
     • Pierre de la Croix schreef:

       8 mei 2015 om 11:46

       “In slijm” of toch “in zwijm”?

       Ik herinner mij een lied uit een Duitse operette – of was het zo maar een schlager? – dat heette “Soerabaja Johnny”. Wellicht dat dan op het lijstje?

       Pak Pierre
     • Jan A. Somers schreef:

       8 mei 2015 om 16:57

       De Britse militairen kenden wel een Sourabaya Sue, of Sourabaya Rose (naar analogie van Tokio Rose die tijdens de oorlog anti-Amerikaanse radio-uitzendingen verzorgde). Ja, van al dat slijmen val je wel in zwijm.
     • Loekie schreef:

       8 mei 2015 om 17:25

       http://www.trouw.nl/tr/nl/4512/Cultuur/article/detail/2734243/1995/09/08/Soerabaja-Sue-verveelde-zich-geen-moment-in-Indonesie.dhtml
     • Jan A. Somers schreef:

       9 mei 2015 om 10:31

       K’tut Tantri was in Glasgow (Schotland) geboren en naar Californië geëmigreerd.
     • Boeroeng schreef:

       9 mei 2015 om 11:21
     • masrob schreef:

       9 mei 2015 om 12:54

       Geweldig lied, Boeroeng! Uit de musical “Happy End” (1929) van Kurt Weil en Bertold Brecht.
     • Pierre de la Croix schreef:

       9 mei 2015 om 13:27

       Nah itoe dia …. dus geen operette, maar een musical. Angelsaksisch voor operette.

       Zo te horen was het er eentje, die Surabaya Johnny van Lotte Lenya. Ik zie dat La Dietrich en nog meer hem ook hebben bezongen. Alleen niet La Grönloh, in de tijd van “Brandend zand” ook wel eens door het ruwe soldatenvolk “Kreunloo” genoemd.

       Een musical met de titel “Happy end” zou nu een heel andere connotatie krijgen. Zou eerder doen denken aan “Thaise Lola” dan aan “Soerabaja Johnny”.

       Pak Pierre
2. Jan A. Somers schreef:

   5 mei 2015 om 17:09

   Er gaat hier bij niets boven Vera Lynn!

   Beantwoorden
   • Pierre de la Croix schreef:

     5 mei 2015 om 21:56

     Helemaal mee eens.

     Ik moet denken aan die wolreclame van weleer: Liever naakt dan namaak.

     Pak Pierre

     Beantwoorden
   • Jaap de Ree schreef:

     6 mei 2015 om 09:50

     Er gaat niets boven Vera Lynn, behalve Anneke Grönloh!
     Al meer dan een halve eeuw bijzonder trots op haar!

     Beantwoorden
     • Pierre de la Croix schreef:

       8 mei 2015 om 11:07

       Ieder z’n meug. Mijn herinneringen gaan verder terug dan “Brandend zand”.

       Pak Pierre