Java Post: Jeffry Pondaag heeft zich vastgebeten in de rechten van slachtoffers van oorlogsgeweld in voormalig Nederlands-Indië. Excuses of betalen: „Van mij hoeft het niet hoor, al die rechtszaken.”
-
- en
Indische Soos -
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Dacht ik even ‘die vechtjas’ bij te staan en pietvanhetktruis van de mat te vegen, lees ik; ‘dus eind goed al goed’ Huib. Nou jah, al …uit.
Ter geruststelling.
Ondanks de inspanningen van de techneuten om de zaak met nummer- en databehoud op gang te krijgen ben ik Zaterdag toch met een kluitje in het riet gestuurd, Want die Huawei deed alles behalve waarvoor ik hem heb aangeschaft nl. bellen en gebeld worden met behoud van mijn oude nummer en telefoonboek.
Dus Maandagmiddag terug naar de winkel. Na enig gesputter begreep men eindelijk wat ik van het orgel verlangde en er werd met vingers over het scherm geschoven en getikt en ik kreeg de mededeling dat alles oké moet zijn. Maar hij moet eerst een dag aan de lader.
Huib vrolijk weer naar huis en zet het orgel aan de lader. Vanmiddag was het zover en kon ik gaan testen of ik kon bellen. Kies dochterlief Jacqueline als slachtoffer, maar hoe ik pruts er komt geen verbinding. Vraag dochterlief via de vaste lijn of zij even naar het orgel wil kijken en proberen het aan de praat te krijgen. Na een uurtje vraagt ze me alle telefoonspullen en de nota want ze krijgt het ook niet voor elkaar en gaat wel even naar de winkel.
Enfin, om een lang verhaal kort te maken ze komt terug met een ander merk HTC ( na een stevige discussie in de winkel) en zegt dat ze het nog even op gang moet brengen. Na een half uurtje krijg ik het met de boodschap dat de boel nu oké is en dat ik kan bellen en gebeld worden op mijn oude nummer.
Voor internet moet ze de Wifi vanavond bij me nog installeren en het is voor de bakker.
Maar HTC is volgens mij ook made in China. Ik maak me dan maar wijs dat die kindertjes beter af zijn in een sweatshop dan op een vuilnisbelt om spulletjes van mogelijk enige waarde op te scharrelen.
Dus eind goed al goed.
Huib
@loekie
but it takes two to quarrel and to tango
Die kindertjes daar weet Loekie waarschijnlijk het antwoord wel op.
Huib
Ja ik begrijp het zelf ook nog steeds niet. Maar die Turkse jongen was zo overtuigend dat het een prima product was en dat ik het met een gerust hart kon aanschaffen. Hij had kennelijk een goede verkooptraining genoten.
Maar noem mij een product wat gegarandeerd niet in een sweatshop gemaakt is. Zelfs Philips laat zijn spullen in China maken heb ik begrepen. Dus waarom niet een Huawei of Samsung uit een Koreaanse sweatshop..
Zonder sweatshop ook geen job denk ik dan maar.
Huib
Gij zult werken in het zweet uws aanschijns ….
Maar de kindertjes?
Pak Pierre
Winston Churchill :
“Wanneer twee mensen altijd dezelfde mening hebben is één van hen overbodig.
U boft dus maar weer, mevrouw of heer Loekie, dat u zo weinig medestanders hebt (althans, voor zover ik kan nagaan).
Pak Pierre
Dat zou ook voor mij op mijn oude dag een hele troost zijn Pak Pierre. Er azen al zo veel aasgieren op mijn zuurverdiende centjes. En wat het onthouden van nummers betreft, mijn oude gsm heeft het begeven dus deze jongen naar de shop om een nieuwe te halen met behoud van nummer afgelopen Zaterdag. Een keurige Turkse jongen in voorgeschreven Megamarkt tenue staat me te woord en adviseert me een Huawei, veel waar voor weinig centjes. Kijk en dan is Huib wel verkocht. Niet zo zeer voor hem zelf maar dan kan hij moeders plezieren om te laten zien us bint zunig. Wat het uitgavenpatroon betreft wordt ik behoorlijk aan de leiband gehouden omdat ze mijn afwijking kent om niet eerst naar de prijs te kijken maar naar de kwaliteit van het gebodene.
Maar na meer dan 50 jaar is het me nog steeds niet gelukt om moeders daarvan te overtuigen.
Zij vindt nl de prijs nog steeds doorslaggevend. En ga daar maar tegen in. Een bij voorbaat mislukte missie kan ik je vertellen.
Kom ik thuis en na veel vijven en zessen blijkt dat het nieuwe orgel het niet doet. Dus vanmiddag weer naar de winkel en het verhaal uitgelegd aan een ander jongen. Blijkt dat nummerbehoud in de mist te zijn geraakt en bellen en whatsappen en internetten doet hij ook niet. En al die nieuwe en oude pincodes die je te onthouden hebt. De rook sloeg me uit de oren,
Enfin na een hoop gegoochel of deed hij gegoogle was de batterij leeg. Nadat ik het zaterdagavond nog aan de lader gehangen had tot hij vol was en er verder geen r….t mee heb kunnen doen, bleek de batterij in de winkel al weer leeg en moest ik hem eerst 24 uur aan de lader hangen. Daar word ik nou zo melig van.
Dus nu loop ik met een spiekbriefje met al die oude en nieuwe pincodes en Wificodes en kom daar als ouwe l…l maar weer uit. En intussen staat het nieuwe orgel op te laden. Wat was het leven vroeger toch fijn. Knipoog.
Huib
Tja … wie koopt er nu ook een …… wat was het alweer …… Huawei????
Misschien ook nog gemaakt door Chinese kinderhandjes in donkere sweatshops, waar geen boeroeng zingt.
Pak Pierre
Ja, Megamarkt!
Ik zou echt niet durven om wie dan ook te laat te betalen. Daar zorgt moeders wel voor.
Maar een bonnetje voor een km te hard rijden ergens tussen twee dorpen of op de A1 overkwam me meer dan eens. Om maar te zwijgen van die verflixte parkeermeters.
Daarom parkeer ik nu als het maar effe kan in openbare parkeergarages en mijd ik het aandoen van steden als Amsterdam als de pest.
Toch wel lekker als twee stagieres je werk doen, kan je nog méér ouwenelen op I4E.
Maar je hebt wel gelijk en het vermoeden rijst dat ook de “vechtjas” mee snoept uit de ruif die wij mogen vullen aangevuld met een aandeel in de winst van de processen.
Huib.
Ach Pak Huib …. een beetje “vechtjas” wil natuurlijk wel eens een keer “held” worden. En als het land waarvan hij trots het staatsburgerschap heeft en houdt hem de heldenbintang onthoudt, ondanks zijn grote inspanningen voor alle weduwen van dat land, dan lukt het hem misschien over de rug van de Nederlandse belastingplichtigen. Toch maar mooi van Nederland.
Tja …. misschien moet ik mijn geld maar weer terugbrengen naar die bank in dat lieflijke landje in de Alpen. Misschien krijg ik weer mijn oude nummer. Nieuwe nummers onthoud ik tegenwoordig zo slecht. Eén cijfertje verkeerd en ik kan voor eeuwig naar mijn poen fluiten. Gelukkig kan meneer Pondaag uit Heemskerk er dan ook niet bij.
Pak Pierre
Als buitenlander kreeg ik wel eens een parkeerbonnetje met mijn gehuurde auto.
De verhuurder zorgt er dan voor dat je die bon betaald via jouw credit card omdat de eigenaar van de auto die bon moet betalen.
Jaren geleden kon de verhuurder dat niet doen omdat de huurder zelf die bon kreeg.
Zo ben ik door Amsterdam voor twee jaar lang geplaagd om een parkeerbon te betalen. Ze dreigden zelfs om me te laten arresteren op Schiphol als ik ooit zou terug komen.
Ik heb die bon nooit betaald omdat ik vermoed dat bij het sluiten van de deur het parkeer ticket van het dashboard is gegleden.
Pas op, pas op. Er zijn ook Amsterdammers onder de lezertjes van I4E.
Pak Pierre
Met de Nederlandse rechtspraak en openbaar ministerie is dat totaal geen kunst. Zie maar naar de jihadisten anno nu. Maar o wee als je iets te hard rijdt of je belasting niet op tijd betaalt. Dan zijn de rapen gaar.
Huib
Tja …. waarom rijd je dan ook iets te hard en waarom betaal je je belasting niet op tijd.
Van je belasting worden weer vergoedingen betaald aan die weduwen. Die vergoedingen komen, voor zover ik weet, niet uit de pocket van onze “vechtjas” tegen onrecht Pondaag, noch van zijn juridische steun en toeverlaat Zegveld.
Pak Pierre
“Van je belasting worden weer vergoedingen betaald aan die weduwen.” Zo komt de Delftse parkeerbelasting uiteindelijk bij een goed doel terecht. Moet alleen nog de ANBI-status voor worden aangevraagd. Mag je belasting voor aftrekken. Win-win situatie!
ANBI = Algemeen Nut Beogende Instelling. Dat kan de Delftse Dienst Parkeerbelasting toch niet verweten worden.
Pak Pierre
Toch wel leuk dat je in Nederland openlijk kan praten over die stoute Nederlanders. En zelfs rechtszaken beginnen. En nog winnen ook. Gelukkig het land waarin dat alles mogelijk is. 🙂
Dhr Jeffry Pondaag. wordt wel als het grote kwaad voorgesteld, een Indonesische vechtjas die met een bord voor zijn kop naar voren stormt, een moderne Don Quichotte. Maar ligt het venijn van het interview niet in de staart want daar openbaart dhr Zondag. zich in volle glorie (het lijkt wel bijbelse taal)
Hij zegt dan fel en ik citeer hem volledig # “Van mij hoeft het niet, hoor, die rechtszaken. Laat Nederland algemene excuses aanbieden voor al het leed dat het de Indonesiërs heeft aangedaan en erkennen dat Indonesië op 17 augustus 1945 onafhankelijk is geworden.” Maar of dat ooit gaat gebeuren?#
Dan schijnt het wel wel dat het hem niet (alleen) om de centjes gaat maar om veel andere en existentiele dingen
Zo wordt ook de hele zaak van de weduwes in Indonesie voorgesteld . Men spreekt dan daar, als ik het goed begrijpt over “Kompensasi” en dat lijkt mij iets anders dan onze platvloerse vertaling van schadevergoeding. Want heeft Kompensasi in de Javaanse Cultuur niet veel meer te maken met tegemoetkomen, tegenwicht, vereffenen. Probeert men dan niet een nieuw dynamisch evenwicht, een nieuwe balans in het leven te vinden om verder te leven?.
Als dat zo is en wie ben ik dat ik wat van de Javaanse Cultuur afweet. Ik ben geen ervaringsdeskundige, zouden wij niet nieuwe wegen dienen te zoeken, samen met dhr Pondaag, de vleesgeworden persoon die tussen twee culturen leeft (hij blijft toch Indo, right or wrong) om tot overeenstemming te komen bvb over 17/09. Dan kom het zeker ook met de Bersiapslachtoffers goed.
Dat laatste is Ons venijn in de staart.
De mensen die in Bandoeng o.m. Indisch Bronbeek een arm wijkje grenzend aan kampongs in het Noorden woonden, waren veelal jonge Buitenkampmoeders en oudere gezinnen waar de man niet gemobiliseerd was.
Na 3,5 jaar Jap. bezetting al hun bezittingen al lang kwijt want verkocht om eten te kunnen kopen.
Wat ze nog bezaten was wat schamele kleding en huisraad, bultzakken en kussens.
De jongelui die de wijk overvielen begonnen de wijk hermetisch af te sluiten zodat niemand er meer in of uit kon. Toen gingen ze de huizen langs en moest iedereen zijn kussens en bultzakken inleveren. Want daar gingen ze zelf op slapen in het wijjkgebouw.
Dagen of waren het weken later werden alle mannen en jongens v.a. ca. 14 jaar opgehaald en uit de huizen gejaagd naar een centraal punt. Daar werden ze afgevoerd naar een plek of plekken waar ze de keel werd doorgesneden e/o getjingtjangt en in putten of de kali gedonderd.
En dat alles onder het gebrul van Bersiap en Allah Akbarrrrr.
Zo kwamen 33 onschuldige en ongewapende burgers die niemand kwaad hebben gedaan ellendig om het leven.
Niemand kan mij wijs maken dat het hier uitsluitend om rampokkers gaat want er was duidelijk een leider aanwezig die bevelen uitdeelde.
Het is al te gemakkelijk om je hierachter te verschuilen en zo de nationale verantwoordelijkheid te ontduiken. En wat die weduwen betreft…dat gelooft toch geen hond. En mocht het al zo zijn dan lees maar eens goed wat daarover hierboven goed onderbouwd werd geschreven door o.a. Pak E.M.
En de bloedige moordpartijen op Indonesiers later werden zeker ook door grombolans of rampokkers gepleegd? Maak dat de kat wijs.
En lees ook maar eens het verhaal van die spijtoptanten in de Stentor.
Nah, volgens i4e zijn ”rampokkers” zoals hieronder vermeldt
Alleen uit op persoonlijke bezittingen van anderen.
Of zie ik het verkeerd ?
.https://indonesischearchipel.wordpress.com/2013/10/20/rampokkers-plunderaars/
siBo
zie ook Java Post januari 2012
Bekasi ,een Brits Rawah Gede?
fb
De Britten zijn slim(mer).
Ondanks hun berokkenheid in oorlogshandelingen ( De slag van Surabaya) plus andere kleine incidenten , en door open kaart te spelen /low profile en zelfs openlijk excuus aanbieden aan de Surabajaanse bevolking zeggen de Indonesiers zand er over Jullie excuus is aangenomen , gebeurde tijdens de 10 november viering in Surabaya.
Tsja, en wie zei ook weer,dat het loslopende benden
waren,die voornamelijk totaal weerloze Mensen afslachten.
Hoort dat ook in het rijtje SLIM (mer) thuis.
siBo
Saya Pak (onder andere)
Langzamerhand weet (bijna) iedereen dat die verschrikkelijke dingen door bende rampokkers gedaan worden.
Ik heb over de slimheid( of het de juiste woord is ?) van de Britten om in gesprek te komen met de Indonesiers en in een volle stadion hun excuus aangeboden aan de Surabajanen over hun betrokkenheid in de Slag van Surabaja .
Een bied enige compensatie ( niet in geld vorm) voor de stad Surabaya, maar het is niet door gegaan , dacht dat er te weinig respons was van uit de Surabajaanse kant.
Nederlanders zijn niet zo slim , ze gaan moeilijk doen toen er een X aantal weduwen (rawagede) claim indienen.
En dan kom er verhalen in de media, negatieve publiciteit .
Uiteindelijk 20 claims werd gehonoreerd .
De negatieve publiciteit is volgens mij niet in geld uit te drukken.
Zelfde verhaal met de claim van Celebes affaire.
Weer worden oude koeien uit de selokan gehaald, weer worden wonden opengereten bij de beide kanten .
Je bent er maar klaar mee.
Huib
Ik snap niet dat iemand als de heer Jeffry Pondaag zijn hele leven blijft rondhangen in een land dat hij ten diepste blijkt te verafschuwen wegens zijn (vermeende) misdaden in het (verre) verleden begaan.
Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de heer Pondaag belijdend masochist is, die intens van zijn lijden geniet, iedere keer wanneer hij de voordeur van zijn huisje achter zich dichtslaat en hij voluit wordt geconfronteerd met dat misdadige land en zijn misdadige inwoners.
Ware hij geen masochist, hij zou al lang elders zijn geluk hebben gezocht en gevonden.
Jammer, nu zitten Nederland en haar inwoners met de heer Jeffry Pondaag opgescheept.
Pak Pierre
Er is al het nodige geschreven over personen die uit een complexe materie als een bevrijdingsoorlog zich ééndimensionaal richten op (vermeende) wandaden van de ‘bezetter’ cq de hierbij te hulp geschoten ‘externe’ militaire macht.
Buitenstaanders zijn doorgaans begaan met het lot van de psychologisch zwakkere partij, het ; onderdrukte volk, en sluiten de ogen voor diens wreedheden. Hetzelfde moet Poncke Princen en Pondaag zijn overkomen.
Uit Pak Bo’s verwijzing eerder :
“Op internet wemelt het trouwens van de verhalen over de ‘oorlogsmisdaden’ die gepleegd zouden zijn door kapitein Westerling en zijn Speciale Troepen, maar nergens wordt door deze (selectief verontwaardige) schrijvers uitgebreid ingegaan op de terreur waaronder de Indonesische bevolking vóór de komst van de Speciale Troepen zwaar te lijden heeft gehad, toen honderden mannen, vrouwen en kinderen beestachtig gemarteld en vermoord werden door geïnfiltreerde Javanen, rampokkers en tientallen gedeserteerde Japanners.
Ook werden kampongs door de Indonesische terroristen platgebrand als de dorpelingen weigerden rijst af te geven of hen anderszins niet terwille wilden zijn.
Desahoofden die geen medewerking wilden verlenen werden met hun hele familie gedood, of moesten toezien dat er vergeldingsmaatregelen werden getroffen tegen vrouwen en kinderen. Bij een van die terreuracties (in een kampong in de buurt van Pare-Pare) is het voorgekomen dat de vrouw van het dorpshoofd is gedood terwijl ze haar baby aan het zogen was.
http://gdb.bloggertje.nl/note/14110/kapitein-westerling-en-de-fabel-van.html
Er is een simpele reden waarom men niet uitgebreid ingaat op de terreur die Westerling&co aanzette tot een contraterreur.
Die reden is….. er is niet zo veel bekend daarover. Ik heb wel eens gezocht op het internet, maar men blijft steken in algemene verhalen . Dat schiet niet op zo.
Daarom ben ik voor dat historisch onderzoek die de 3 instituten voorstelden 2 jaar geleden.
Onderzoek ook deze excessen, kom met de getuigen en de feiten.
Twee (niet noodzakelijkerwijs gelijkluidende) reacties; Gelezen op http://javapost.nl/ :
I. @R.Meijer. zegt: 26 januari 2015 om 2:55 am Geachte mijnheer Holsbergen, Mijn vader heeft het bloedbad van Rawagedeh meegemaakt. Dat was een represaille als gevolg van een hinderlaag waarin hij en zijn makkers waren gelopen. Daarbij zijn doden en gewonden gevallen. Ze kregen toen de opdracht alle mannelijke bewoners van het dorp Rawagedeh te verzamelen om dat dorp vervolgens uit te kammen naar de terroristen omdat ze het dorp ingevlucht waren. Toen men ze niet meer kon vinden, wisten ze zo goed als zeker dat ze zich onder de ruim 400 mannen bevonden, doch niemand deed zijn mond open. Vervolgens warden de vrouwen en kinderen geevacueerd, de kampongs in brand gestoken en alle mannen geexecuteerd. Hier was mijn vader helaas ook bij betrokken. Hij heeft er een zware PTSS aan overgehouden, een enorm schuldgevoel tegenover ook al die onschuldige mensen en is daar nooit meer vanaf gekomen.@
= = = = = = = = = = =
II. @wim balijon zegt: 3 februari 2015 om 12:23 pm Een verslag van een commandant,die zijn standplaats was in Rawagedeh: Rawah Gedeh
De kwestie Rawah Gedeh nog eens op een rijtje : Het eerste wat over Rawah Gedeh bekend werd, was het “Pamflet van Wamel”. Een anoniem ondertekend pamflet met het pseudoniem ´Parsifal´. In dit pamflet wordt gesteld, dat de gehele bevolking van de kampong door de ´Koninklijke Landmacht´ is uitgemoord.
1. Een oud administrateur van de C. Comp.is daarna naar Wamel geweest om dit te controleren. Het bleek dat er een man was geweest die een paar schooljongens tegen beloning had gecharterd om een aantal pamfletten in het dorp rond te brengen.
2. Ik beschik over een debarcatielijst van de” Waterman”, het schip waarmee 3-9 R.I. terug kwam uit Indonesia eind November 1949, hierop komt geen man voor die Wamel als bestemming had. Na gesprekken met andere mannen van 3-9 R.I. werd het als” onzin” verder aan de kant geschoven.
3. Toen ik er mee geconfronteerd werd , heb ik mijn dagboek opgeslagen en daarin gelezen dat ik op 9 Dec. 1947 bij aan een actie deelnam met als doel Rawah Gedeh. Aan deze actie namen deel ca 30 man van de Onderst, Cie, waar ik bij hoorde, op de linkerflank. Op de rechterflank en door het centrum groepen van ongeveer hetzelfde aantal van de C comp.
4. Op de linkerflank kregen wij hevige tegenstand en werden lang tegengehouden door snipers en vuur uit een kampong rand. Na wat 2 inch mortier vuur gingen we met z.g. vuur en beweging toch verder, maar werden toch zolang opgehouden, dat we te laat in Rawah Gedeh aankwamen, want intussen was actie “afgeblazen” en gingen we weer richting Krawang alles lopend, want met carriers of drietonners kon men daar niet komen. Het woord zegt het al ( Rawah is in het Maleis :” moeras “en Gedeh is “groot”) . We gingen zover ik me herinner om ca 6.00 uur op pad, kregen Ca. 10.00 uur het eerste vuur , moesten daarna nog een flink eind lopen. Ik schat dat we 12.00 – 12.30 uur op de afgesproken plaats waren en was de actie voorbij .De actie van 9 Dec, ‘47 was maar een betrekkelijk kleine actie,, want ’s middags ca 5.oo u. waren we al weer op ons bivak.
.Van de gepensioneerde oud Ass. Wedana van het gebied, die in Krawang woonde, en waarmee ik contact had gezocht om geïnformeerd te worden over “het wel en wee” in het gebied, kreeg ik toen al te horen dat Rawah Gedeh ook in zijn tijd een beruchte kampong was waar zich altijd veel rampokkers ophielden. Over de actie van een jaar te voren, waarbij volgens “het pamflet zoveel slachtoffers vielen, werd niet gerept. Ik wist het niet en hij schijnbaar ook niet. Wij kregen goede contacten met de kampongs rondom ons. Deze kampongs werden , uit wraak daarvoor ,door de bendes uit Rawah Gedeh op een nacht beroofd van geiten, kippen en huisraad en de huizen werden in brand gestoken. Wij richten, met behulp van de oude ass. Wedana. een actie comité op en zagen kans om hout voor huizen en geld voor kippen en geiten bijeen te krijgen. De bevolking was dubbel dankbaar en wij gaven ze, met medewerking van politiecommissaris Berretty, uit Krawang, zelfs een zestal wapens. Voortaan liepen steeds een klein aantal kampong bewoners mee , met onze patrouilles. Toen ze op een gegeven moment het verzoek deden om naar het ver gelegen Rawah Gedeh te gaan, overlegde ik met de Ass. Wedana. Hij dacht dat de mensen wel het recht hadden om te proberen of ze hun eigen spullen terug konden krijgen. We gingen met ca, 15 man een tiental kampongbewoners. In Rawah Gedeh wapperde de rood witte vlag op het huis van de Loerah ( gekozen gemeente bestuurder). Maar wat moest die man anders, hij zat daar ver van Nederlands troepen, Hij kon alleen maar huilen met de wolven in het bos. De met ons meegekomen kampongleden, wilden zijn huis ook in brand steken, wat ik heb kunnen verhinderen en zover ik me kan herinneren namen ze alleen wat kippen mee. Ik, noch de Ass. Wedana , hebben de datum 9 Dec, ’47 en het grote aantal slachtoffers wat er toen zou zijn gevallen volgens het “Committee” nooit in onze gesprekken aangeroerd. Als mij dat bekend was geweest zou ik beslist niet met zo’n kleine groep daar naar toe zijn gegaan. Bovendien, als het werkelijk zo zijn geweest als wat men 3-9 toe dicht, dan zouden én de kampongbewoners rondom ons én de oude Ass. Wedana ons toch heel anders hebben bekeken. Wij hebben ons daar uitgesloofd, geïnspireerd door het enthousiasme van de bevolking.
De zoon van de loerah van één van de kampongs dicht bij ons bivak, die in Bandung studeerde schreef me op 17 -9 – 48 een brief waarin hij bedankte voor hetgeen wij voor de bevolking deden en vroeg om vooral zo door te gaan. Zou hij dat ook hebben gedaan als hij wist dat nog geen jaar te voren door 3-9 R.I. honderden mannen , vrouwen en kinderen zouden zijn vermoord ?
De man was p.m. 20 jaar, goed ontwikkeld, sprak Hollands en zeker op de hoogte wat er een jaar te voren op 20/30 km van zijn woonplaats gebeurde. Toen ik, vanuit Tandjong Poera, voor een paar weken als mentor werd uitgeleend aan het pas gearriveerde 401 Inf. en naar Madjalenka moest vertrekken kwam er een delegatie uit de kampongs die naar de compagniescommandant van de C compagnie wilde gaan om te vragen of ik niet mocht blijven. Ik heb ze dat uit het hoofd gepraat en was naar ca. 4 weken weer terug. Met andere woorden, wij deden daar goed werk als 3-9 en was er geen sprake van wantrouwen en rancune over wat minder dan een jaar tevoren door 3-9 ZOU zijn aangericht. Ook de bevolking van de kampongs, ca 30 km van R.G. vandaan wisten niets van het z.g. bloedbad.
Het is absurd dat de kranten schrijven dat wij, jongens van 21/22 jaar uit de Achterhoek, Groningen en Drenthe 431 mannen, vrouwen en kinderen zouden hebben gedood en maar klakkeloos aannemen dat wat een Indonesisch “ Committee” dat een miljard gulden eist ( welk “committee “volgens Hans van Baalen door Indonesia niet eens werd erkend ) het bij het rechte eind heeft, terwijl er uit een gedegen onderzoek , de scriptie van Drs. Scholtens een heel ander verhaal zou zijn te halen.
DE FEITEN.
Het verspreiden van het pamflet van Wamel was de opmaat voor het eisen van een schadevergoeding door het ”Commitee of Dutch Honorary Debts”.
Nu is de voorzitter van het genoemde “Committee” een journalist die sinds de coupe van Soeharto , uitgeweken was naar Hamburg en men eerder deze journalist, mogelijk wel een kenner van Wagner ’s opera er van kan verdenken dit pamflet te hebben geschreven. De opmaak en stijl doet ook meer denken aan een journalist , dan aan een soldaat van 3-9 R.I..
Het “Committee” eiste toentertijd een miljard gulden als schadevergoeding bij monde van advocaat Pondaag. Welk deel daarvan als honorarium telt voor de resp. advocaten die zich er mee bezig houden weet ik niet, maar vast een flink bedrag. In diverse Nederlandse kranten werd erover geschreven, alle ongeveer in dezelfde bewoordingen. Krista van Velzen van de SP en Hans van Baalen van de VVD werden geïnterviewd. Ik nam contact op met Van Baalen en kreeg als antwoord : geen aandacht aan besteden, dit “Committee” wordt in Indonesie zelfs niet eens erkend.
Het “Commitee” had ook geen haast, men kon rustig afwachten tot er van 3-9 geen mannen meer zouden zijn die een weerwoord konden geven. De regering deed ook niets, tot het advocaten kantoor Pulles( ?) en Mevr. Zegveld in het geweer kwamen. Toen gooide de regering het op verjaring en de afspraak met de Indonesische regering, bij de “ overdracht” dat over wederzijdse excessen geen aanspraken zouden zijn. Van de zijde van Indonesia werd geen actie ondernomen, men onthield zich van een mening. Echter, het eenvoudige kleine kerkhof in Rawah Gedeh in I999, was intussen verbouwd tot een nationaal monument, compleet geplaveid met lichtblauwe tegels. Zelfs de looppaden. Wie dat gefinancierd heeft ?
Nu onze regering nooit de aangevoerde feiten over het z.g. bloedbad op 9 Dec. 1947 heeft bestreden, bleef haar niet anders over dan “de verjaring “ en dat is nu op 14 Sept 2011 als argument afgenomen. Men kan nu niet meer de feiten van het z.g. bloedbad op 9 Dec ’47 gaan bestrijden, want dan zou het Nationale monument in het geding komen , hetgeen gezichtsverlies zou beteken voor Indonesia, met alle gevolgen voor verslechterde onderlinge verhouding tussen Nederland en Indonesia. Rest .. . . . . . betalen.! Daarmee is 3-9 R.I veroordeeld, maar daar zal onze regering niet wakker van liggen. Er zijn toch nog maar weinig 3-9 R.I. ers over.
Waarom men nooit de feiten heeft bestreden, wat gemakkelijk had gekund aan de hand van de gedegen scriptie van Drs. Scholtens van de universiteit Groningen, is mij een raadsel.
Waarom men nooit heeft gereageerd toen de advocaten een vrouw uit de kampong een brief wilde laten tekenen met een beschuldiging aan Nederland en deze vrouw vertelde dat ze niet kon lezen en schrijven en men dan maar een vingerafdruk op de brief wilde om als bewijsstuk te dienen voor een miljard gulden schadevergoeding is een nog groter raadsel.
Getallen over vermeende slachtoffers zijn in Indonesia zeer rekbaar, getuige de excuus brief aan Westerling over het genoemde aantal slachtoffers in de Celebes affaire. Een kopiebrief met excuses aan Westerling voor de beschuldiging aan hem van 4000 en later 40 000 slachtoffers in Zuid Celebes is in mijn bezit. In deze brief, van 13 April 1977 noemt het Indonesische instituut voor Militaire historie, dat er “maar” ( woorden van Lt. Colonel Dr.M Natzie Said, SA) 565 slachtoffers in het tijdvak 1945 -1950 zijn gevallen waarvan 256 in de periode Dec. ’46 tot Febr. ’47, en nog hoofdzakelijk door de hand van de “Barican Poke”( georganiseerde massa- het Nederlandse Leger en onder leiding van plaatselijke aristocraten) Zo schrijft Colonel Natzie Said letterlij in de brief ( Ik heb geen idee wat dit is of wat ermee bedoeld wordt) maar 4000 en 40000, (zo staat er ook weer letterlijk in de brief) is zuiver fictief en gegrond op een politisch ( politiek ??) oogmerk.”
Een man die op Oost Java gewond was geweest bij een actie, waarbij 2 Nederlanders werden gedood en 2 gewond, ging jaren later terug en wilde de kampong bezoeken waar hij gewond was geraakt. Er stond een bordje waarop aan gegeven dat op die dag 20 Nederlanders waren gesneuveld. Een foto van dat bordje heb ik tussen mijn vele papieren over alles van Rawah Gedeh betreft.
Zou een goed ontwikkelde zoon van een loerah, die in Bandung studeerde, mij een brief schrijven, nog geen jaar na de datum van 9 Dec. 47, waarin hij zijn dank uitspreekt voor hetgeen wij voor de bevolking deden en vroeg toch vooral zo door te gaan als hetgeen in het Pamflet van Wamel staat de waarheid was geweest? ( kopie van de brief is beschikbaar)
Mijn beweegreden om me met de kwestie Rawah Gedeh bezig te houden, is enkel en alleen om aan te tonen dat de aantijging tegen 3-9 R.I, dat op 9 Dec. ’47 431 mannen vrouwen en kinderen met de handjes omhoog zouden zijn neergeschoten op een bewuste leugen stoelt. Het is technisch onmogelijk om dit in zo’n korte tijd te kunnen doen en HET IS NIET GEBEURD.
Dat men de aantijging later heeft veranderd in : “ de mannelijke bevolking” doet niets af aan de zaak . Wat me nog het meest dwars zit, is dat de kranten maar wat van elkaar overschrijven.
Inmiddels weet ik van een gerenommeerde “krantenman”, dat men zo’n bericht van een ANP bericht overneemt, geen tijd en moeite wil besteden aan een kritisch oordeel, bijv. “hoe kon zo iets plaats vinden en hoe zouden jongens van 20 / 22 jaar in de korte tijd dat ze daar waren, tot deze daad hebben kunnen komen. Nog erger is het dat lezers van de diverse kranten, die ongeveer alle hetzelfde schreven en schrijven , zomaar aannemen dat de aantijging waar is. Ik herhaal wat ik reeds vaker schreef, als Canadese militairen op deze wijze door het slijk werden gehaald zou de ‘ Legion “ de minister van veteranenzaken “er voor” hebben gespannen . In Nederland hebben we wel ca. 40 verschillende veteranenverenigingen en die zijn dan wel verenigd in “Het veteranen Platform”, maar aantoonbare kwesties als moorden op mannen , vrouwen en kinderen laat men voor wat het is
De man die zich in de 2e kamer heeft laten kiezen onder de leus: “er moet een veteraan in de kamer” gaat er ook aan voorbij.
F.H.Dijkstra 18 Sept. 2011@
Als ik de brief van Dr Natsir vergelijk met andere bronnen , vooral Nederlandse bronnen dan moet ik toch een beetje glimlachen ( tersenyum-senyum) .
Een kleine opmerking over bepaalde punten in deel IIl m.b.t FEITEN.
1. Van Baalen zegt : Ik nam contact op met Van Baalen en kreeg als antwoord : geen aandacht aan besteden, dit “Committee” wordt in Indonesie zelfs niet eens erkend.
————————————————————————————–
Over welke committee heeft dhr Van Baalen?
Voor zover ik weet waren er in het begin 2 committee’s in Jakarta en in Nederland ( cabang) Later ging de Nederland tak zelfstandig worden.
De Jakartanse “moeder” is een organisatie waar vele Indonesiers zitting hebben.
En gesprekpartner van verschillende massaorganisaties .
Voor de laatste info kan men verder googlen.
2.Nu is de voorzitter van het genoemde “Committee” een journalist die sinds de coupe van Soeharto , uitgeweken was naar Hamburg .
————————————————————————————–
Bedoelt men Batara H.Hutagalung.?
Zo ja, wat is zijn relatie met ene (Lt) Kolonel Dr W .Hutagalung.?
3. slachtoffers hoofdzakelijk door de hand van de “Barican Poke”( georganiseerde massa- het Nederlandse Leger en onder leiding van plaatselijke aristocraten)
( Ik heb geen idee wat dit is of wat ermee bedoeld wordt
—————————————————————————————————-
Het is bekend dat sommige “Inlandse Bestuurders” pro Nederland waren , dus gingen samenwerken met de Nederlanders.
Het kan zijn dat hun barisan/volgelingen of knokploegen(?) slachtoffers maakten bij de nationalisten of andere groepen.
Ordinaire afrekeningen.
Dus de bewering van Prof Dr A.Wahid is gedeeltelijk waar dat sommige Indonesiers(hoeveel ?) met goede banen terug willen naar de oude toestand.
Zeker die de kant van de Nederlanders hadden gekozen.
4.Zo schrijft Colonel Natzie Said letterlij in de brief ) maar 4000 en 40000, (zo staat er ook weer letterlijk in de brief) is zuiver fictief en gegrond op een politisch ( politiek ??) oogmerk.”
————————————————————————–
Was zuiver politiek oorlogsretoriek , iemand zeide 4000 of 40.000 maakt niet uit, wat wel uitmaakt is dat er rare dingen( S.A interpretatie).
Dus het werd 40.000 , behoorlijk aangedikt (!), maar niet dat verhaal van Dr Natsir .
5.een vrouw uit de kampong een brief wilde laten tekenen met een beschuldiging aan Nederland en deze vrouw vertelde dat ze niet kon lezen en schrijven …….en verder
——————————————————————————————-
Dit is een bladvulling en omdat zij niet kon lezen en schrijven is zij minder betrouwbaar geworden?
Oef … ik zie dat tot in Amsterdam naarstig wordt gegraven naar de waarheid en niets dan de waarheid over wat lang geleden “daar ginds” onder de klapperbomen gebeurde. Het blijft boeien.
De waarheid heb ik ook niet in pacht. Laat mij dan maar eerst schrijven dat ik onder de indruk ben van de uiteenzettingen over de gebeurtenissen rond Rawa Gedeh die Pak EM in nachtelijke arbeid tot ons heeft laten komen. Heb dank heer EM. Slaapt u nog wel eens?
Het is mij altijd een raadsel geweest waarom de Nederlandse overheid op enig moment is gezwicht en overging tot betaling van boetegeld voor de “excessen”, door haar militairen begaan in Rawa Gedeh en op Celebes. Mét bijbehorende excuses natuurlijk.
Was het wettig en overtuigend bewijs van schuld WERKELIJK geleverd en zo ja, waren alle omstandigheden die leidden tot de massamoord(en) ook genoegzaam onderzocht en mede gewogen in het proces? Was ook het wettig en overtuigend bewijs geleverd dat de vrouwen, die uiteindelijk een Wiedergutmachungsbetaling kregen WERKELIJK de weduwen waren van de bij de desbetreffende actie(s) vermoorde mannen?
Het is mij ook een raadsel waarom de veteranenverenigingen van Nederland zich niet tot het uiterste hebben geroerd om hun maten te verdedigen die kennelijk zonder vorm van behoorlijk proces tot oorlogsmisdadiger waren gebombardeerd. Gisteren viel ineens de militaire uitdrukking “maten naaien” weer. Zo maar op het buisje, in verband met een voetbalwedstrijd. Ik moest aan die veteranenverenigingen denken.
V.w.b. de gedragslijn van de Nederlandse regering kan ik nu niet anders dan vermoeden dat zij het (economisch) landsbelang, i.c. de goede relatie met Indonesia, zwaarder heeft laten wegen dan de eer van haar soldaten die 70 jaar terug ver van huis een vuile guerilla moesten uitvechten, op leven en dood. Bovendien zijn de meesten van die militairen nu al terlaloe mati en bij God in de hemel, of anderszins niet meer bij machte om massaal in opstand te komen en HUN verhaal te vertellen, HUN eer te verdedigen. Makkie dus.
Als mijn vermoeden juist is, dan kan ik de gedragslijn van de Nederlandse regering slechts als beschamend, laf en opportunistisch kwalificeren.
Dan weet ik ook waarom de heer Jeffry Pondaag onverdroten zal voortgaan met de zoektocht naar onrecht, zijn landgenoten (ik heb gelezen dat hij Indonesisch staatsburger is, ook al heeft hij zijn leven lang Nederland uitverkoren tot vaste woon- en verblijfplaats) in 1945 – 1950 door de Nederlanders aangedaan. Voor hem ook een makkie. Succes verzekerd.
Uit alle hoeken en gaten van de archipel zal hij ze dus blijven sleuren, de ooggetuigen, de nabestaanden van de “slachtoffers” van Neerlands koloniale optreden, ook al waren ze een zuigeling toen het allemaal moet zijn gebeurd. En bibberend staat de Nederlandse regering te wachten op wat de heer Pondaag met zijn wakkere Nederlandse advocate uit de topi tovert, geldbuidel alvast paraat. “Alsjeblieft meneer Pondaag, we willen geen gelazer. Wij willen tanks en fregatten verkopen en als het effe kan ook nog Jakarta van haar jaarlijkse bandjirs verlossen”.
Tja … misschien pakken de Britten zulke gevallen inderdaad slimmer aan. Ze zouden de heer Pondaag “Sir” maken en een bijbehorende bintang uitreiken, minstens OBE. Sir Jeffry Pondaag …. we zouden nooit meer iets van hem horen.
Voor het eerst lees ik ook dat er een Comité Nederlandse Ereschulden is. Voor de rest van de wereld “Dutch Honorary Debts”. Het paard waarmee ridder Pondaag door de polder galoppeert.
Goed voorbeeld deed goed volgen. We hebben immers nog zo’n Comité dat zich hardnekkig druk maakt om andermans “Honorary Debts”. Op dit punt mag ik de heer Pondaag dus niets verwijten. Ben alleen benieuwd met wat voor kleur pajongs zijn Comité de straat opgaat. Geel is al lang getjoept. Kèn niet meer.
Pak Pierre
Uit de excessennota (1969) pp.83.
“Na een klacht van Republikeinse zijde, is door waarnemers van
de Commissie van Goede Diensten ter plaatse een onderzoek
ingesteld.
Het waarnemingsteam komt in een op 12 januari 1947 uitgebracht
rapport tot de conclusie dat zich in het betrokken gebied
een terroristische ondergrondse beweging had ontwikkeld, waarvan
Rawahgedeh het vermoedelijke centrum was geweest. De
tegen Rawahgedeh gerichte actie van de Nederlandse troepen
werd in het rapport niettemin “deliberate and ruthless” genoemd.
O.a. was immers van Nederlandse zijde – na een aanvankelijke
ontkenning – toegegeven dat enkele gevangenen na ondervraging
zonder vorm van proces waren doodgeschoten, hoewel tijdens en
na de actie, die volgens Nederlandse opgave in totaal 150 Indonesiers
het leven kostte, geen wapens in de kampong waren aangetroffen
en aan Nederlandse zijde geen doden of gewonden
waren gevallen.
De majoor, die bij de actie de leiding had en voor de executie
van de – in totaal ongeveer twintig – gevangenen verantwoordelijk
was, is na overleg tussen de Legercommandant en de ProcureurGeneraal
uit overwegingen van opportuniteit niet vervolgd.”
“Deliberate and ruthless”. Dat was de tegenstander ook, als het maar effe kon. Ook tegen de eigen bevolking, of juist tegen de eigen bevolking, omdat die weerloos was.
Je zult er maar zijn, in die oorlog. Zou ik onder gegeven omstandigheden mijn vinger van de trekker kunnen houden? Ik weet het niet, maar ik vrees het ergste.
Pak Pierre
@Pak Pierre de la Croix zegt:/…/Slaapt u nog wel eens?@
Vogeltje, wat zing je vroeg
Is de nacht niet lang genoeg
Nee, de nacht is altijd veel te kort
Omdat het tegen vieren
Zo ’s morgens tegen vieren
Omdat het dan pas echt gezellig wordt
©Thee! Hermans?
Nog ….. nachtjes niet slapen en ’t is carnaval.
Pak Pierre