Een oorlog zonder beelden

Nederland slaagde erin de ellende van de oorlog in Indië van het witte doek te houden, constateert Gerda Jansen Hendriks in haar proefschrift Een voorbeeldige kolonie, een studie naar overheidsfilms tussen 1912 en 1962. ‘In de propagandafilms, die tot op de dag van vandaag bijna gedachteloos steeds opnieuw worden gebruikt als het over Indonesië gaat, zul je nooit iets zien van de hevige guerrillaoorlog die er heeft gewoed. Iconische beelden, zoals we die kennen van de Vietnamoorlog, ontbreken. Wij moeten het doen met films waarin Indonesië een land is dat het niet redt zonder de hulp van Nederland en Nederlandse militairen.’     via Java Post.
samenvatting-jansen-hendriks

javapost

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Een oorlog zonder beelden

  1. P.Lemon zegt:

    Wat opviel uit de samenvatting v mevr Jansen Hendriks. Tja we zijn door onze electronische beeldcultuur zo streetwise geworden – alles is te photoshoppen bv – dat alles wat we op onze schermen nu voorgeschoteld krijgen met een korreltje zout nemen of met de nodige reserve bekijken.
    Jammer dat de filmmakers en het publiek toen zich zo lieten manipuleren.

    ***Er bestaan al veel studies over Nederland en haar kolonie in Zuidoost-Azië in de 20 ste
    eeuw, maar een onderzoek naar de films over Nederlands-Indië ontbreekt nog en dit is een poging het hiaat te vullen.
    Dat deze studie zich louter richt op overheidsfilms lijkt een beperking, maar het
    merendeel van de bewaarde koloniale films betreft producties van overheidswege
    of is sterk door de overheid beïnvloed,zoals het naoorlogse bioscoopjournaal
    van Polygoon en het NTS televisiejournaal. Films in opdracht van de overheid hebben bovendien het voordeel van continuïteit, ze bestrijken het hele tijdperk van het moderne kolonialisme. Met enig gevoel voor dramatiek kan je stellen dat ze de hoogtijdagen en de
    ondergang weerspiegelen van Nederland als wereldmacht in de 20e eeuw.

    Per 1 oktober 1962 werd in ieder geval staatsrechterlijk de Nederlandse koloniale aanwezigheid in Azië beëindigd .Om vervolgens vanaf 1969 als kwestie telkens weer terug te komen in de publieke sfeer, via televisieprogramma’s en andere media , vaak in de vorm van heftige discussies over het al of niet begaan van oorlogsmisdaden. Bij het samenstellen van reportages en documentaires rond dit thema stuitten makers van aanvang aan op een probleem: er waren geen beelden die ook maar wezen in de richting van het onrecht en de gruwelijke strijd waar over ooggetuigen vertelden. Hoe weinig succesvol de propaganda van de overheidsfilmdiensten in hun eigen tijd ook leek te zijn geweest, achteraf kan worden gesteld dat die propaganda op langere termijn zijn doel heeft bereikt In het filmarchief is Nederland voor eeuwig de koloniale mogendheid die het beste voorhad met zijn onderdanen

  2. Mas Rob zegt:

    Uit het VPRO-radioarchief, Het Spoor Terug:
    “Vijfde deel van de tiendelige serie ‘Afscheid van Indië’, over de strijd van Nederland om het behoud van de kolonie Indië, een strijd die tussen 1945 en 1949 werd gevoerd. In deze aflevering de rol van de Nederlandse pers tijdens de problemen rond de zelfstandigheid van Indonesië.” http://www.vpro.nl/buitenland/speel.POMS_VPRO_384591.html

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.