Japan asks for revision of 1996 U.N. report on ‘comfort women’

The Japanese government asked for a partial revision of a 1996 report on wartime “comfort women” by a United Nations special rapporteur, but the request was immediately rejected. Lees verder.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

27 Responses to Japan asks for revision of 1996 U.N. report on ‘comfort women’

  1. Indorein schreef:

    Het is als man gemakkelijk om meningen te hebben over troostmeisjes, tenzij je door een homofiele Japanse militair meerdere malen in je ko.. bent genaaid , dan praat je wel anders!
    Deze vrouwen hebben onnoemelijk leed te verdragen gehad, daar moet je niet “statistisch” over discussiëren en e.e.a. in twijfel trekken. Ik weet dat uit eigen familie. Als het je eigen moeder, vrouw of zus betrof, dan weet je wel beter.
    Laat deze vrouwen dus in ere s.v.p.!
    Ik hoop, dat Japan eindelijk eens door de knieën gaat wat dit onderwerp betreft.
    En ik hoop, dat de natuur daarbij een handje helpt.

  2. Peter van den Broek schreef:

    Alles goed, dhr de la Croix,U begint zich al in de Pluralis Majestatis uit te drukken, misschien is er een plaatsje vrij in het vliegtuig dat ons Koninklijk paar naar Japan brengt.

    Als ik U was , zou ik Uw veronderstellingen, eindelijk eens op juistheid toetsen en die bronnen waarop die cijfers gebaseerd zijn, natrekken als Uw veronderstelde bedoeling is meer te willen weten. Of vraagt U toch aan de NIOD die de gegevens heeft verstrekt, naar de betrouwbaarheid dezer.. Die zullen wel verbaasd opkijken bij Uw weldoordachte opmerking “Die getalletjes, ook INDIEN betrouwbaar, lijken mij irrelevant”. Het getuigt toch van veel vasthoudendheid dat U weer vraagtekens stelt bij het verschijnsel troostmeisjes, maar dat is een al dan niet Japanse revisionist eigen, die valt steeds bij de troostmeisjes in herhalingen maar dat deden de Japanse soldaten ook bij de troostmeisjes.

    • Pierre de la Croix schreef:

      Ach meneer Van den Broek, ik dacht juist dat ik in u eindelijk een geleerd man had gevonden die al mijn vragen zou kunnen beantwoorden. U weet zo veel.

      V.w.b. die pluralis majestatis: Mag ik ook eens een keertje een grote broek aantrekken?
      Niet te lang natuurlijk, ik ken mijn plaats.

      Pak Pierre

  3. Ted Hartman schreef:

    Japan’s Mein Kampf – The Tanaka Memorial
    Japan’s Dream of World Empire: The Tanaka Memorial, by Baron Giichi Tanaka, Ed. with introduction by Carl Crow, Harper & Brothers, New York, 1942. Tanaka was Japan’s Prime Minister from April 20, 1927 to July 2, 1929. Purported to be Japan’s blueprint for conquest. This edition issued as wartime propaganda in 1942. Download (2.2MB)
    Volgend bericht hoop ik u de naam van het Japanse Mein Kampf te geven. Ted Hartman
    Zie bovenstaand, Japan’s droombeeld, vals of echt, ze dromen nog van een wereld(keizer)rijk!
    Japan’s blauwdruk voor overwinning/verovering . . . Uitgegeven als oorlogspropaganda in 1942.
    U kunt het op Google vinden.
    De Stichting Japanse Ereschulden blijft ondanks Japans doofheid strijden, maar dan in globaal verband, om erkenning en nog meer. Het jaar 2015 zal niet gemakkelijk zijn. Japanners bereiden zich nu al voor op een tegenoffensief van provocaties en brutaliteiten. Willen weer een onafhankelijk leger hebben, niet alleen de zelf verdedigings defensiemacht. Volgens art.9 door Amerika opgelegd, zodat Japan pacifistisch zou blijven. Hoewel buurlanden tolerant lijken, broeit er best wat, vooral in China.
    K.G. van Wolferen in zijn boek Japan, de onzichtbare drijfveren van een wereldmacht. Inderdaad.

  4. van den Broek schreef:

    Ik citeer uit de oorlogsstatistieken van het NIOD
    George Hicks heeft berekend dat de verhouding tussen het aantal Japanse troepen en het aantal
    ‘troostmeisjes’ op ongeveer 50:1 gesteld kan worden (‘The Comfort Women’, London 1995, p. XIX).
    Ten tijde van de Japanse capitulatie bevonden zich in Indië ongeveer 300.000 Japanners (Elly
    Touwen-Bouwsma en Petra Groen, red., ‘Tussen Banzai en Bersiap’, Den Haag 1996, p. 95). In dat
    geval zouden er in Indië circa 6.000 dwangprostituees zijn geweest. Dat cijfer is goed in overeenstemming te brengen met het bovengenoemd aantal van 20.000 dwangprostituees met de Japanse of de Taiwanese nationaliteit of afkomstig uit de door Japan bezette gebieden.

    Dus als het Koninklijk paar in Japan eens aandacht voor de Troostmeisjes kan vragen, en natuurlijk ook voor de Ereschulden en ik weet niet welke andere claim, Japan zit zo diep in de schuld. Maar dan moeten de Japanners niet gaan zeuren over de vrede van San Francisco.
    Ik spreek over Wiedergutmachung als Schuld en Verantwoordelijkheid voor het gebeuren.
    Ik zie onze Koning al praten over Wiedergutmachung in dat Nederduits van zijn opa….Ich und meine Frau…Het probleem word Wiedergutmachung te vertalen in het Japans, na veel zoeken kom ik op Tsugunai maar dat heb ik ergens gelezen zonder betrouwbare bron. Ik denk dat het woord Wiedergutmachung o ook in het Nederlands helemaal niet in het Japans bestaat dus het word ook in het Japans Wiedergutmachung.

    Ik geef het Koninklijk paar het voordeel van der Zweifel.

    • Pierre de la Croix schreef:

      In mijn jeugd was er een Amerikaanse song, dat begon met “Gomennasai, I’m so sorry I made you cry”. Volgens mij ging die over een Amerikaanse GI van het Amerikaanse bezettingsleger, die zijn Japanse geliefde om de een of andere reden had moeten teleurstellen.

      “Gomennasai”, ik weet niet of ik het goed schrijf, betekent zoiets als “vergeef mij”. Nou … meer zou Japan niet hoeven te zeggen tegen de troostmeisjes: “Gomennasai, I’m so sorry I made you cry”. Maar dat dan spontaan, uit de grond van haar hart, en niet omdat de een of andere Stichting JES of een koning uit Nederland daarom vraagt.

      Voor een excuus op aandringen van een ander kunnen ze mij den bout hachelen.

      Maar dan die cijfertjes.Troostmeisjes verworden tot getallen en statistieken. Iemand heeft dus berekend dat op iedere 50 Japanse militairen een (satoe) troostmeisje “diende”. Wat hebben wij aan zo’n verhoudingsgetal?

      Wij weten niet hoe dat tot stand is gekomen, of er b.v. rekening is gehouden met aantallen naar bezet gebied, met samenstelling van de troepen in een bepaald gebied (frontsoldaten, staf, techneuten, manschappen, kader, officieren) en hun viriliteit, alsmede met het beleid van de militaire commandanten.

      Het lijkt mij dan ook gevaarlijk zo’n getal voor het geheel unverfroren te extrapoleren naar een plaatselijke situatie, i.c. aantallen “dwangprostituees” in bezet NOI.

      Dan is er nog de definitie van “dwang”. Hoeveel van de geëxtrapoleerde 6.000 in bezet NOI waren er werkelijk gedwongen, d.w.z. door machtsuitoefening met geweld uit eigen omgeving gerukt om op straffe van heel veel Japanse soldaten aan hun gerief te helpen?

      Er zullen vele meisjes en jonge vrouwen zijn geweest, van allerlei landsaard, die zich om economische redenen prostitueerden. In normale omstandigheden zouden ze dat niet doen, maar zij werden door honger gedreven. Valt deze categorie meisjes en vrouwen onder de met het losse handje getaxeerde 6.000 dwangprostituees van NOI?

      Verder zullen er nog meisjes en jonge vrouwen zijn geweest, die het niet zo zeer om economische redenen, maar meer voor hun veiligheid bescherming zochten bij een Japanse militair, in ruil voor amoureuze diensten. Wat te doen met deze groep, gemakshalve ook onder de getaxeerde 6.000 schoffelen?

      Die getalletjes, ook indien betrouwbaar, lijken mij irrelevant. Ieder feit van gedwongen prostitutie zou moeten worden bestraft, nu en vroeger. En als de dwangprostitutie in het toenmalige keizerlijke Japanse leger als geheel of bij diverse onderdelen daarvan was “geïnstitutionaliseerd”, dan zouden excuses en spijtbetuigingen en compensatie aan de nog levende slachtoffers van Japanse zijde zeer wel passen. Dan zou een welgemeend en spontaan “Gomennasai” zeer welkom zijn en als edelmoedig worden beoordeeld, ook al komt het wat laat. Dat is volgens mij de issue. Niet de statistiek, niet de getalletjes.

      Pak Pierre

  5. van den Broek schreef:

    Ik denk dat het boek “kokutai no hongi” of principes van de nationale eenheid uitgegeven in 1937 (sic) door het Japanse Ministerie van Onderwijs vergelijkbaar is met Mein Kampf. Het is een boek wat gaat over de uniekheid en globale superioriteit van de Japanse natie. Mein Kampf zelve had niet zoveel succes in Japan.

    Dit soort boeken past meer in de literatuur van de Nihonjinron, theoretiseren over het Japan-zijn, de term die ik bij K.G. van Wolferen tegen kwam in zijn boek Japan, de onzichtbare drijfveren van een wereldmacht., waarin de gedachte benadrukt wordt dat Japanners onvergelijkbaar anders zijn maar beweert ook vaak dat de Japanse manier de voorkeur verdient boven andere omdat zij superieur is aan de rest van de wereld. en onze ouders hebben de ultieme consequentie aan den lijve ondervonden

    • Jos H Crawfurd schreef:

      Heren Hartman en v/d Brroek;ik heb Uw reacties van 22 October gelezen.
      Wil slechts één commentaar aan toevoegen:Waarom denkt U dat die geldverslindende handels delegatie met twee ministers;waarvan de een officieel geen minister meer is en het Koninklijk paar o.a. Japan voor de tweede maal sinds 2000 bezoekt.
      Volgens mijn bescheiden mening; enkel en alleen om ze te laten weten dat ze zich anders dienen te gedragen nu de media zich meer gaat verdiepen in de materie.
      Het is van de zotte dat de ene zich meer voelt als de andere;uiteindelijk zijn ze beiden creaties van vlees en bloed en net zo vergankelijk.
      Dat zei ik toen aan dat generaals gezin waar ik in 1995 een bezoek bracht in ons ouderlijk huis in Surabaya.
      Ik kreeg als antwoord:ya pak masih dari zaman belanda.
      Ik antwoordde dat ik van hetzelfde beslag ben met een Europese tintje,maar dat totaal niets voorstelt.
      Ik heb zo’n afkeer aan dat hautain en hoogmoedig gedrag.
      Volgens mij zijn ze uit hetzelfde hout gesneden:de blanda en die spleetoog;met dien verstande dat de eerste het eindelijk heeft begrepen en aangevoeld.
      Mvg Jos H Crawfurd; de waarheid mag gezegd worden.

  6. Ted Hartman schreef:

    pecunia non olet. geld stink niet. . . . het is macht. Dat heeft Japan.
    Japan kent het begrip vergeving niet, past niet in hun hooghartige “cultuur”.
    Japan geheel anders: nog steeds vinden ze zichzelf een superieur volk. En superieure mensen hoeven aan minderen geen vergeving te vragen en aangedaan leed te vergoeden (in welke vorm dan ook).
    Klopt. Superieuriteit – meerderwaardigheidscomplex – übermensch zijn. Japanners hebben een boek vergelijkbaar met het Duitse Mein Kampf. Wereldheerschappij, hun streven.
    Het is en blijft griezelig, maar ook na volgend jaar 2015, zal Japan blijven ontkennen of doof zijn.
    Volgend bericht hoop ik u de naam van het Japanse Men Kampf te geven. Ted Hartman

    • Pierre de la Croix schreef:

      @ Ted Hartman: “Het is en blijft griezelig, maar ook na volgend jaar 2015, zal Japan blijven ontkennen of doof zijn”.

      Tja … als dat allemaal zo is, des te minder begrijp ik dan waarom de Stichting JES maandelijks komt opdraven voor de Japanse Ambassade om de zoveelste petitie aan te bieden met het beleefde verzoek die “ereschulden” of “honorary debts” in Engels JES-jargon, nu eens eindelijk te gaan aflossen.

      Wie zoveel superioriteitsgevoel heeft als u de Japanner toedicht, snapt nooit en never dat hij fout kan zijn (geweest) en dus ook niet dat hij “schuld” aan iets draagt, laat staan een “ereschuld”.

      Maandelijks koempoelen in Bel Air en daar lekker lunchen kan natuurlijk nooit kwaad. Als het gezellig is doe ik graag een keertje mee.

      Pak Pierre

    • Arthur Olive schreef:

      @ Ted Hartman: “Het is en blijft griezelig, maar ook na volgend jaar 2015, zal Japan blijven ontkennen of doof zijn”.

      Is dit niet het geval met stichting JES, dat het streven zelf, naar het aflossen van Japanse ereschulden, zijn eigen beloning wordt.
      Als dat zo is dan kunnen lost causes, de best causes zijn.

    • Jos H Crawfurd schreef:

      Heer Ted Hartman niet alleen Japan blijft ontkennen;ook ene Jorge Zorreguitta
      blijft ontkennen over de moorden die gepleegd werden in 1970.
      Vanmorgen op weg naar de sporthal,kwam het gesprek op npo 1 waar er een deal gemaakt zal worden over de vrijlating van de piloot van Martin Air en bovenstaand persoon om over die tijd niet meer te discussiëren.
      Hoe erg wordt er onderhandeld over al deze toestanden;piloot Poch probeerde rust en bijval te vinden bij zijn collega’s op Bali;diezelfde collega’s laten hem vallen.
      Hoe erg en laaghartig kan men zijn.
      Nu gaat een dochter van die Jorge naar een land die in de vorige eeuw dood en verderf heeft gepleegd,maar toch blijft ontkennen.
      Ik reageer met pijn en verdriet hoe ze er naar toe durven te gaan.
      Krijg dood leuk vandaag antwoord op mijn reactie van waarnemend directeur Azië en Oceanie,welke is Drs. J Waltmans dat minister Timmermans vertegenwoordigdigers van de Indische gemeenschap persoonlijk heeft ontvangen om hen te informeren over het staatsbezoek aan Japan.
      Hier moet ik het maar doen en verder je bek houden.
      Wie zijn er moordenaars; die het weet mag het zeggen.
      Mvg Jos H Crawfurd.

  7. Indorein schreef:

    Er is een belangrijk verschil tussen de Duitse en de Japanse overheid: de Duitse heeft haar schuld erkend en vergeving gevraagd, waarbij zij de daad bij het woord voegde en zeer hoge herstelbetalingen heeft (en nog steeds doet) gedaan aan de vele slachtoffers (militair, burger, Joods, etc.) van het nazi regime.
    Japan geheel anders: nog steeds vinden ze zichzelf een superieur volk. En superieure mensen hoeven aan minderen geen vergeving te vragen en aangedaan leed te vergoeden (in welke vorm dan ook).
    Japan kent het begrip vergeving niet, past niet in hun hooghartige “cultuur”.
    Wat betreft de Nederlandse economische delegatie naar Japan geldt slechts deze uitspraak:
    pecunia non olet.

    • Jan A. Somers schreef:

      “past niet in hun hooghartige “cultuur” Ik weet niet of ik die cultuur principieel hooghartig moet noemen. Het gaat gewoon om een Aziatisch land dat over veel zaken anders denkt dan een Europees land. Indonesië toch ook? Dat was het grote probleem uit mijn dissertatie.

      • Indorein schreef:

        Het gaat bij deze kwestie niet over anders denken. Het gaat over het niet erkennen van de vernederingen, verkrachtingen en andere misdadige uitingen van Japanse onderdanen naar vrouwen en meisjes uit overwonnen andere culturen.
        Dat is geen kwestie van gewoon anders denken: dat is een universele misdaad om vrouwen zo te mishandelen van uit je overwinnaarspositie en daar geen spijt van hebben.
        Als iemand zoiets doet in Japan zelf met een Japanse vrouw dan wordt hij daar zwaar voor gestraft, en terecht! Het is een misdaad.

      • Jos H Crawfurd schreef:

        En anders straft de natuur wel;zie de recente natuurrampen.
        Helaas daar zijn ze te hautain voor om het te willen begrijpen,laat staan te willen aannemen.
        Mvg. Jos H Crawfurd.

      • P.Lemon schreef:

        @Indorein. ” Het gaat over het niet erkennen van de vernederingen, verkrachtingen en andere misdadige uitingen van Japanse onderdanen naar vrouwen en meisjes uit overwonnen andere culturen.”

        Over het niet erkennen …er werd ten tijde van de capitulatie onderhandelingen een diplomatiek ‘spel’ gespeeld, dat er ws toe heeft bijgedragen dat het schuldbesef over hun misdaden niet bij de elite en bevolking is doorgedrongen.

        * De man die de bezetting van Japan moest organiseren, was generaal MacArthur. Hij wist maar al te goed dat hij geconfronteerd zou worden met een moeilijk te begrijpen Japanse mentaliteit.
        De beroemde antropologe Ruth Benedict stelde in enkele maanden tijd een handboek op (Benedict, 1946). Alhoewel Ruth B geen Japankenner was en ondanks het feit dat een onderzoek ter plekke onmogelijk was, slaagde ze erin een essay van hoge kwaliteit te schrijven. Ondanks onvermijdelijke tekortkomingen blijft haar boek een standaardwerk over Japan. Haar scherpzinnige analyse van de Japanse maatschappij en hiërachie heeft ongetwijfeld het Amerikaans Ministerie van Buitenlandse Zaken geïnspireerd.
        Het voornaamste besluit was heel eenvoudig: een nieuw democratisch Japan was haalbaar met de instemming van het volk en die instemming zou onmogelijk zijn indien de persoon van de keizer werd aangetast.
        We mogen niet vergeten dat de situatie van Japan in 1945 weliswaar hopeloos was, maar ook dat het nog over veel gevechtsmiddelen beschikte. Het ontstaan van guerillabewegingen in het Japanse gebergte was een nachtmerrie voor de Amerikaanse verantwoordelijken. Hoeveel GI’s zouden in dat geval nodig zijn om de orde te handhaven?Hoeveel zouden er nog sneuvelen?
        MacArthur kreeg trouwens de steun van president Truman.Men zou doen alsof Hirohito onschuldig was. Maar de keizer moest dan wel samenwerken. Hij zou nog maar een symbool zijn en hij moest de democratisering en demilitarisering van zijn land bevorderen.
        Alhoewel deze straffeloosheid schandelijk was, kunnen we moeilijk de schuld bij de Amerikaanse regering leggen. Nooit zullen we weten of een vonnis van Hirohito tot een Japanse opstand zou hebben geleid. De inzet was zo belangrijk dat Truman en MacArthur het risico niet wilden lopen. We denken dat dit een wijze houding was.
        Het ‘geval Hirohito’was niet het enige schandaal….
        Een andere tekortkoming van het proces was het verzwijgen van bepaalde feiten.
        De niet-vertegenwoordiging van Korea had tot gevolg dat de deportatie van duizenden Koreaanse arbeiders en de gedwongen prostitutie van Koreaanse vrouwen zelfs niet werden aangekaart.
        http://books.google.nl/books?id=f-QZw0w5ha0C&pg=PA112&lpg=PA112&dq=japanse+mentaliteit&source=bl&ots=CjniD2V7FO&sig=jKIfsexOFnctHGIOzFCzGpHAGnY&hl=nl&sa=X&ei=eFNGVNHeO6ud7gaszYDgBg&redir_esc=y#v=onepage&q=japanse%20mentaliteit&f=false

  8. Ted Hartman schreef:

    “Ik wacht het antwoord wel af en zal dan een tijd geduld moeten betrachten;het vorig antwoord in 2000 heeft zeker een halfjaar geduurd,na herhaalde verzoeken,zowel mondeling als schriftelijk.
    Goed dan dit is een kort relaas.”
    Heren Jos H.Crawfurd en Jan A.Somers. Niemand is saai, we zijn allemaal gewoon taai. Gehard. Hr.Crawfurd, hoe moet ik het nou goedmaken, dat ik pas niet alleen na een half jaar, maar nu na 14 jaar een antwoord geef? Laten we maar denken dat het wonderlijk is dat we in ieder geval nog in leven zijn, om zo te ngobrol. En misschien in 2015 D.V., nog wat over Japan’s keizerrijk te horen krijgen? Ik vind het toch een ongehoorde onbeschaamdheid, dat zij nog altijd de onschuld zelve uithangen. Alsof zij niet afhankelijk zijn van de cultuur van de wereld, alleen hun eigen “cultuur” beleven! Alleen hun poen geeft hun een plek in de “vaart der volkeren”, waar het verleden met een mantel van macht bedekt kan worden? Mvg Ted Hartman

    • Jos H Crawfurd schreef:

      Sterkte en succes 😤 straks weer bij de ambassade van de reizende zon,die tanende is Heer Ted Hartman.
      Mvg Jos H Crawfurd.

  9. Jos H Crawfurd schreef:

    Heer Jan A Somers;Het is Super dat U zonder blikken of blozen 😳 het spelletje meespeelt.
    Geweldig!!!
    Mvg Jos H Crawfurd.

  10. Ted Hartman schreef:

    Japan zit ‘m te knijpen voor het jaar 2015 als het 70 jaar wordt nà de onvoorwaardelijke capitulatie. Sindsdien heeft Japan al het mogelijke en onmogelijke gedaan om hun oorlogswandaden te ontkennen. 70 Jaar lang hebben zij de jeugd voorgelogen met als gevolg dat die niets maar dan ook niets weet van de gruweldaden door hun vaders begaan! . . . Generaal Eisenhower in 1945 heeft direct na de oorlog de lijken bij de gaskamers laten filmen, en fotograferen opdat in de toekomst er geen schoft zou opstaan om dat te ontkennen. Zo’n schoft is inderdaad opgestaan: Japan. Japan zal furieus zijn, ziedend, bij elke gelegenheid dat de wereld hun pogingen het oorlogsverleden te ontkennen, desondanks toch aan de schandpaal nagelt !
    Buurlanden zinnen nog op een gezamenlijke eis om Japan voor de wereld te zien buigen !

    • Jos H Crawfurd schreef:

      Heer Ted Hartman daarom snap ik er geen snars van waarom er in de maand oktober een handelsdelegatie voor de tweede keer o.a.naar Japan gaat versterkt met twee ministers;welke zijn Kamp van EZ en Timmermans van BU Za;geflankeerd door het Koninklijk paar.
      Gisteren was Koenders beëdigd als minister van BU Za,maar gaat dan niet mee.
      Is hij dan als ad interim minister.
      Ik wacht het antwoord wel af en zal dan een tijd geduld moeten betrachten;het vorig antwoord in 2000 heeft zeker een halfjaar geduurd,na herhaalde verzoeken,zowel mondeling als schriftelijk.
      Goed dan dit is een kort relaas.
      Mvg Jos H Crawfurd.

      • Jan A. Somers schreef:

        Its the economy stupid! Wij willen toch auto’s, camera’s, toeristen? En wij willen onze paprika’s kwijt. En de Duitsers zijn toch ook meer dan welkom? In Zeeland hadden wij een huisje, en twee andere Nederlanders ook. In de rest van de wijk, ca. 100 huisjes, woonden Duitsers. Die spendeerden meer dan Nederlanders. Indonesiërs zijn welkom in Nederland, en omgekeerd ook. Als ze maar betalen!

      • Jos H Crawfurd schreef:

        Goedemorgen Heer Jan A Somers;sorry ik snap Uw reactie in het geheel niet. Wat bedoelt U nou precies;geeft meer duidelijkheid.
        De economie is niet dom:die is smerig en corrupt en gaat over lijken:wordt er straks over de moorden in Argentinië en wat voor praktijken in die kleine mannetjes in de Oost hebben bedreven.
        Neen;dat komt niet aan de orde;want dan zegt dat kleine manneke sn wat heeft Jan en zijn kornuiten dan daar in de Oost uitgespookt.
        Lees en beluister U het gesprek van Dhr.van der Werff.
        Mvg Jos H Crawfurd.

      • Jan A. Somers schreef:

        Ik ben niet zo slim als Clinton aan wie die uitspraak wordt toegeschreven. En de economy is niet stupid, maar de mensen tegen wie hij spreekt. De mensen die het zo nuttig vinden in Japan en Duitsland hun goede spullen te kopen, overigens net als ik. (wel een Canon en een zakjappanner, maar geen auto, die heb ik nooit gehad). En wat Jan en zijn kornuiten daar in de Oost hebben uitgespookt: na gevangenissen verrotte en aangevreten lijken gezocht en geborgen, van welke landsaard dan ook. Daarna ambulance gereden t.b.v. mensen van welke landsaard dan ook. Ik heb het druk gehad hoor!

Laat een reactie achter op Pierre de la Croix Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *