Marjolein van Pagee schreef: in een mail:
Beste vrienden, kunst- fotografie en geschiedenisliefhebbers,
Gisteren publiceerde NRC Handelsblad een artikel over het massagraf in Pamekasan uit 1947. Samen met journaliste Anne-Lot Hoek heb ik deze tragische gebeurtenis tot op de bodem uitgezocht.
http://www.nrcreader.nl/artikel/6553/na-twee-uur-lag-het-plein-bezaaid-met-lijken
Lees het artikel in het bijgevoegde PDF.!
Meneer Masruddin is één van de getuigen die in het artikel aangehaald wordt en in deze korte video vertelt hij over de zuiveringsacties van de Nederlandse mariniers in zijn dorp Palengaan.
Zondag 17 augustus was de opening van de expositie Kembang Kuning, verzorgd door Marjolein van Pagee
Luister naar het interview dd 17 augustus op radio 1 met Marjolein van Pagee en Stef Scagliola
...................
Indisch4ever 
@Somers; ‘hoeveel bersiap doden etc…’ als tegenwicht tegen de doden tijdens de ‘politionele periode’? Volgens historici: ca 6000 Ned. militairen tegen…..meer dan 400.000 Indonesische! ( volgens Hatta ca.800.000!) Niet zo belangrijk? Ik denk van wel. Want het toch moet duidelijk zijn door deze cijfers(laten wij bij Hatta opsomming 50% hanteren= gelijk aan die ca. 400.000) dat het niet zomaar ‘politie acties’ zijn. Maar een complete oorlog met groot oorlogstuig; scheepsgeschut, artillerie,bommenwerpers etc. tegen licht bewapende nationalisten. Na de getuigenisen uit eigen gelederen; Hueting in 1969, gevonden foto albums, nu zelf (klein)kinderen van deze veteranen. Die op zoek gaan naar ‘wat daar is gebeurd’. Het grote zwijgen is doorbroken.
Inderdaad; het waren er gewoon veel. Veel te veel!
Vandaar een oproep tot verzoening; op 17 aug.2015 (70 jaar na dato) te Jakarta met HM en gemaal!
.
Ik reken altijd met 1 : 10 doden. (omdat we toevallig tot tien tellen). Als ik mij beperk tot de Embong Sonokembang in Soerabaja, 28 oktober 1945: Ongeveer 100 Brits-Indische militairen die een konvooi vrouwen en kinderen begeleidden werden in die smalle straat bestormd door honderden bersiappers Je hoefde je sten (meer hadden ze niet) niet eens te richten, alleen maar je patroonhouder leegschieten voordat je zelf slachtoffer werd. Altijd raak, vanzelf. Ca. 60 Brits-Indiërs dood, ca 600 bersiappers dood. Ik klink een beetje hard, maar zo was het nou eenmaal. Net als in WOI, net als de Russen in WOII. Overigens waren die Indonesiërs niet zo licht bewapend. Het Japanse arsenaal in Don Bosco was goed gevuld.
Zo kan ze nog wel even voort.
Hoeveel Bersiap doden waren er ook al weer volgens de geleerde geschiedkundigen?
Die niet met bamboesperen en klewangs zwaaiden en een marinierspost bestormden al brullende Allahu Akbar?
Huib
“Hoeveel Bersiap doden waren er ook al weer volgens de geleerde geschiedkundigen?” Vind ik eigenlijk niet zo belangrijk. Je krijgt alleen maar ruzie over een paar nullen meer of minder. Met de kans op ruzie over hoeveel Euro je hiervoor wel kunt vangen. Natuurlijk na excuus en verantwoordelijkheid enzo. Het waren er gewoon veel.
Is even fout gegaan: En een dag later vier kinderen Van der Werff. 4, 7, 10 en 11 jaar jong. Ze zal waarschijnlijk ook twee tantes Versteegh tegenkomen. En in het vak Pujon ligt misschien mijn oma in een van de massagraven.
Als mevrouw Marjolein van Pagee toch in Pamekasan is, kan ze best in Surabaya even naar de Embong Sonokembang gaan. Nog meer Indonesische doden. Daarna even op Kembang Kuning bij de graven met datum 28 oktober 1945 stilstaan. 108 vrouwen en kinderen in 26 massagraven. En een dag later vier kinderen En daarna ook even in Jakarta langs de Engelse graven met dezelfde datum gaan.
Na het verslag van Marjo van Pagee even snel gescrold te hebben en twee reacties las,heb ik zo’n rot gevoel over de corrupte en zwijgende praktijken wat het leerstelsel ons op school in Indië en verder hier in Nederland heeft teweeggebracht. Ach denkelijk ligt het aan mij vanwege de summiere opleidingen die ik heb genoten;alleen maar MULO. Schijnbaar wordt op dit niveau weinig in de openbaring gebracht.
Mijn Vader heeft zijn jeugd in Pamakasan doorgebracht en vanwege mijn Oom Ferdinandus een van de directie van de Pelabuan is,gingen we wel vaak vanuit Surabaya naar Madura.
Altijd plezier gehad,maar nooit geweten dat er moord c.q.slachtpraktijken werd bedreven.
Nergens in de geschiedenis of aardrijkskunde boeken werd dit bekend gemaakt.
Ik huiver ervan hoe vies en vuil de geschiedenis wordt ingekapseld;het enige wat je mag weten en moet leren,dat Jan&Piet en hoe dat tuig mag heten,Zendelingen en hardwerkende opbouwers waren in dienst van de regering om die inboorlingen enig bestaansrecht te bieden.
Ik ben reuze blij dat er nog sites en oudere mannen in onze gelederen zijn,die enorm veel weten.
Hartelijk dank heren:Somers,de la Croix,Marawassin en alle andere historici en natuurlijk niet te vergeten mijn Buur Hansi Boers.
Mvg Jos H Crawfurd.
Sama2 Jos.
Oh Nederland, geef mij maar rijst met kacang panjang….Meest laatste stelling kreeg ik vorige maand toegeworpen: “Papamu kulit putih mata biru wafat kamp febr 1944. Maar….kamp is niet bij NIOD geregistreerd, dus bestond kamp niet, dus…..papamu wafat thuis.”
Mosok iya: kulit putih mata biru enak tinggal dirumah aja, ngga di tangkap Jepun….
Kakaknya masuk Cimahi, keponakannya masuk Ngawi, andere keponakan gefusilleerd, istrinya papa masuk kamp Jepun, maar mijn papa niet???? Anaknya ook al gratis nginep in Cimahi, maar alleen mijn papa niet… enak duduk di rumah aja tunggu Pak Jual Soto op de veranda in de schaduw van de manggaboom…. Hoe toch dese…..
Tony Ferdinandus (Surabaya) getrouwd met Loes een neef of oom van jou? Woont vlakbij me.
Hansi je weet toh:Indo altijd oom/tante en als nog van de Kerk:Oom dobbel/Tante juga dobbel ya.
Verschrikkelijk ya di White brothers van ons door maar liegen en bedriegen.
En straks die twee heren boos op mij,omdat ik per ongeluk Jan&Piet noem,sorry ya heren Somers&de la Croix.
Ik hoop dat ik het goed gespeld heb,anders die marahi lagi.
Mvg Jos H Crawfurd.
L.S.; Ik hoop,dat men met nauwkeirigheidmet deze info om gaat en stemmingmakerij.Ja,een grote menigte in grote chaos kwam.Die creerde oa. uit angst een enorme schietactiviteit natuurlijk en dan krijg je zulke trgische getallen.Oh..ik weet ook v dat er aan de Hollandese kant militairen,of burgers(vooral)vd witte klant/Indische kant werden gedood als kippen in een slachterij.Hopenlijk gebeurd dit nooit meer.Nu lees je ook over doodmakerijen in N Irak door IS.Lsten we met onze historisch ervaringen daartegen ageren.Indonesieers zeggen altijd…vooruit kijken.En er worden veel onderzoeken gedaan over de oorlog na WO II in Indie,dat vaak al lang bekend was.Wat beoogt ze met dit ondrzoek?Ja.Kepie is een talentvol man,doch,sorry..als ik zeggen man.zijn mening wel wat gekleurd door zijn donkere Indische profiel.Dank. Tioch..complimenten voor het werk,dat die mevrouw gedaan had.Ja,ik ben getrouwd met een half Madurese.Ze zegt me altijddat die in Indoensie als hele fanatieke(ppk in geloof)mensen zijn. Hoogachtend: DP Tick
@DP Tick, on 17 augustus 2014 at 20:43 said: /…/Wat beoogt ze met dit onderzoek?/…/@
[CITAAT]
Deze geschiedenis kwam voor mij tot leven toen ik een oud, vergeeld portret vond van mijn opa in uniform op 20-jarige leeftijd. Ik wist dat hij als militair naar Indonesië was geweest. Maar ik had geen idee wat hij daar had meegemaakt. Opa is in 2005 overleden zonder ooit iets te hebben verteld. Ik kwam erachter dat hij bij de Mariniers in Surabaya, Oost-Java had gezeten. Een aantal van zijn bataljon-genoten heb ik opgezocht, geïnterviewd en geportretteerd. Aan hen kon ik de vragen stellen die ik aan opa had willen stellen.
[EINDE citaat]
http://www.marjoleinvanpagee.nl/toelichting-kembang-kuning-gele-bloem/
e.m.
http://voordekunst.nl/vdk/project/view/2603-expositie-kembang-kuning-gele-bloem
e.m.