Channel NewsAsia:
Indonesian President Susilo Bambang Yudhoyono and Vice-President Boediono led Indonesia’s 69th Independence Day celebrations in Jakarta on Sunday Aug 17. It was Dr Yudhoyono’s last time leading the Independence Day celebrations after a decade in office.
Channel NewsAsia:
August 17 is an exciting day for Indonesians, not just because it’s the day that marks Indonesia’s independence, but also because it’s filled with fun competitions. Anticipated by kids big and small, the contests include prizes, laughter and sometimes a few scrapes and scuffs. Which one will you be joining? Lees verder
...................
Indisch4ever 
Indorein schrijft:
Loekie schrijft
Twee tegengestelde meningen van kennelijk 2 indo’s.
Wat ze gemeenschappelijk hebben is een soort minachting voor indo’s.
Wat ook gemeenschappelijk is dat ze veronderstellen dat ‘de indo’ bezig is met zelfverloochenen en veel te graag van een andere identiteit willen zijn.
Het thema verscheurdheid zit hier in. Die bestaat zeker.
Maar tjee… nuanceer het een en ander toch !
Amen Boeroeng,dat probeer ik te verklaren.
Jammer,ben niet zo gebekt en ad rem.
Ik hoop dat je mij begrijpt.
Mvg Jos H Crawfurd.
@Boeroeng; tegengestelde meningen etc. -Mag, kan, waarom niet?
Indo, gevormd door 2 culturen/oost en west. Een rijkdom. Probeer dan ook oprecht naar 2 kanten te kijken. Nationaliteit is een formaliteit. Zoals jij het zegt; nuanceer het een en ander toch.
Ik ben erg genuanceerd, Boeroeng. Ik ben een Indo met alle plussen en minnen die daaraan kleven. Zal nooit zeggen dat ik een Indonesiër ben, nooit zeggen dat ik een Nederlander ben.
En als een Indo zegt dat hij Nederlander is, dan jokt hij.
Ik ben een indo en ik ben een Nederlander.
Ik jok eg niet.
Niet zo genuanceerd omschreven deze van je
Indo ergo sum.
Pak Pierre
“Ik ben een indo en ik ben een Nederlander.”
Dit klinkt al een stuk realistischer dan zoiets als “ik ben 100% Nederlander”, vooral als betrokkene zich tegelijkertijd “Pak” laat noemen.
“En als een Indo zegt dat hij Nederlander is, dan jokt hij”.
Wat kan dat hondje achter die veilige pagger van de anonimiteit een nonsens bij elkaar keffen.
Pak Pierre
@Loekie “En als een Indo zegt dat hij Nederlander is, dan jokt hij.”
Gevoelsmatig zullen sommige indo’s of indischen daarmee eens zijn evenals anderen zich ook niet voor indonesiër versleten willen worden. Maar een groeps- streek -geuzen benaming valt toch weg door de samenleving waarin die persoon is opgenomen. Koning W.A. maakte dat al eerder duidelijk…
“Prins Willem-Alexander gaat een einde maken aan de discussie over de Nederlandse identiteit en het Nederlanderschap in een multiculturele samenleving. Daarover zijn al afspraken gemaakt.
Het klinkt tragisch, maar het is de waarheid: wie zich vrijwillig achter de identiteit van een ander volk schaart, neemt gedeeltelijk op een onnatuurlijke – want politiek-juridische – wijze afstand van zijn of haar natuurlijke identiteit.
( Voor wie gaat Máxima haar emoties inzetten? Voor wie is zij als Nederland het tegen Argentinië moet opnemen? Zonder enige aarzeling was het antwoord van de prins: voor Nederland!)
http://www.elsevier.nl/Algemeen/blogs/2012/8/Bestaat-de-Nederlander-Kroonprins-lost-het-op-ELSEVIER346174W/
Het was voor mij makkelijk om afstand te doen van mijn natuurlijke identiteit als Nederlander omdat ik nooit een sterk gevoel had om Nederlander te zijn. Ik voelde me niet thuis in Nederland en mijn verlangen was naar Indie dat er niet meer was.
Mijn keus om Amerikaan te worden ging dus makkelijk, ik werd met open armen ontvangen en ik zag mijn diensttijd in het Amerikaanse leger als een payback voor de hospitality die ze mij gegeven hadden.
Waar ik mij het meeste thuis zou voelen is Hawaii, het leven daar doet me denken aan Indie maar dan luxieuzer.
De mensen lijken op mij en zelfs hun doen en laten geven mij een gevoel van belonging.
De muren die van steen zijn gemaakt doen me denken aan Indie en zo ook de geuren en geluiden s’avonds.
Vele huizen hebben gegolfd ijzeren daken en de regen heeft de witte muren een rode kleur gegeven van de aarde die er tegen aan is gespat.
Op sommige stranden doen de geuren van de mangroves vele herinneringen terug toen ik nog als kind ongerept op het strand speelde.
Ik kan wel zo door gaan.
Als het aan mij lag dan zou ik daar mijn laatste jaren slijten, maar ik moet ook aan mijn vrouw en familie denken, dus.
Tja … daar gaat het uiteindelijk om Pak Arthur, “home sweet home”, de plaats waar je gelukkig bent.
Je hebt bewust gekozen voor de USA en je hebt vervolgens je keuze heel consequent inhoud gegeven. Respect!
Ik ken een Amerindo van onze leeftijd die, toen hij gevaar liep om voor “Nam” te worden “gedraft”, zich in vele bochten wrong om daar onderuit te komen.
Nu moet jij dan op een gegeven moment binnen de USA kiezen tussen de woonplaats jouwer dromen en de plaats waar je dierbaren happy zijn. Niet de zelfde plaats, zo bespeur ik uit jouw woorden.
Tja … muulek dese – wat is wijsheid. Mijn oerhaagse vriendje Bakra Bill heeft als pensionado met zijn Surinaamse vrouw de knoop doorgehakt: 6 maanden per jaar Den Haag, 6 maanden Suriname. Allebei gelukkig en blij, mét de zekerheid dat, wanneer lek en gebrek door voortschrijdende ouderdom ongenadig toeslaan, het goede Nederland altijd klaar staat met de hoogste kwaliteit van zorg.
Mijn goede vader heeft bij zijn aankomst in Nederland gezegd dat hij bewust voor Nederland had gekozen en niet voor Indonesia en dat hij daaruit de consequentie zou trekken om als Nederlander verder te leven, zonder overigens zijn Indische wortels te vergeten en verloochenen.
Ik vond dat een mooi standpunt. Indoctrinatie? Welnee. Ik was geen zombie en ik ben geen zombie. Ik had alle vrijheid om mijn eigen weg te gaan.
Ik heb dus zelfstandig en bewust gekozen voor Nederland en ik voel me Nederlander onder de Nederlanders, al denken sommige wijsneuzen dat dat niet mogelijk is en dat ik dus lieg en/of in een droomwereld leef. Dat zij dan zo.
Mijn geboortegrond Java zal ik nooit (kunnen) vergeten. Maar ik heb geen behoefte aan een tweede vader- of moederland waarmee ik mij kan identificeren en dwepen en waarover ik uit volle borst kan zingen dat ik er gaarne mijn kostbare bloed uitstort.
Pak Pierre
Ach ja beste lezers,het is als rechtgeaarde Indo moeilijk om iemands mening en gevoel te traceren.De een voelt zich Nederlander en de andere meer Indonesiër;dit komt enkel en alleen vanwege de politiek die eeuwen lang bedreven werd en wij die in Indië zijn geboren en vele jaren er gewoond hebben,hierdoor toch het slachtoffer zijn geworden.
Vooral als je die beelden van Surabaya ziet langskomen,U Wilt toch niet beweren dat U niet even moet slikken of een traantje moet afdrogen.
Ik wel hoor,ook als ik hoor dat hij of zij wat gepresteerd heeft.
Die gespletenheid in ons heeft zowel een negatieve als een positieve lading;het kan niet anders en dat is het mooie in een Indisch kind;ik mag het wel hoor eb ben er trots op.
Mvg Jos H Crawfurd.
Geachte Heer Somers, een wonderschoon geschreven stuk in beeldende stijl, het geeft op zijn Nederlands gezegd colour locale aan Uw verhalen over Surabaya.
Mijn aandacht werd eigenlijk getrokken door de bioscoopnaam REX, ik dacht dat ik een tekening van Peter van Dongen had (tekenaar van oa de strip Rampokan Java) van deze bioscoop maar mijn tekening geeft de bioscoop Rex in Medan weer. Zowel Rex in Medan als die in Surabaya zijn een wonderschoon voorbeeld van Nederlandse koloniale architectuur
Ik moet dhr Indorein(hoe rein in rassistische zin is dhr Indorein) teleurstellen: mijn interesse is geen stiekem verlangen van een Indo om Indonesiër te willen zijn? Ik heb louter en alleen belangstelling voor architectuur uit die periode in het bijzonder Bauhausarchitectuur, laten we op macro.niveau zeggen functioneel bouwen. Uw uitspraak Typisch Indo: weet niet wat ie wil zijn” laat ik maar voor Uw verantwoording. Heeft U daar serieus onderzoek naar gedaan of heeft U een uitgewerkte theoretische onderbouwing voorhanden, Daar heb ik wel interesse voor.
@Surya. Die tram brengt mij terug naar Soerabaja 1946-1949 op weg naar de (net geopende) bioscopen oa Rex. Altijd staande op achterplek om zodoende vrienden op de fiets te kunnen toeroepen/begroeten. Dan terug naar Perak bij de Palmboom fabriek, waar de trambaan in de bocht schuin/scheef was en dus het gevaarte gevaarlijk ging overhellen. Echter wij ons als echte ‘bouwmakers=opscheppers’ zonder te leunen/hangen weten staande te houden. -Terug naar de topic; Ik heb deze 17 aug., ook in Jakarta, bij een Indon. gastgezin meegemaakt.Het Indonesia Raja klonk en ik werd ‘geraakt’. Al bij de eerste regels van de tekst; ‘Indonesia tanah airku. Tanah tumpa darahku’ .Inderdaad daar ben ik geboren. Het volkslied van mijn moederland. Daar ligt mijn achtergrond/mijn roots. En dat in tegenstelling tot de eerste regels van het Wilhelmus; ‘Ben ik van Duitsein bloed’. Daarom ook; ‘Hiduplah Indonesia Raja’!.
“Die tram brengt mij terug naar Soerabaja 1946-1949 op weg naar de (net geopende) bioscopen oa Rex.” Op de Reinierszboulevard waar ik werkte bij het Leger des Heilsziekenhuis, reed het stoomtrammetje. Veel opstoppingen vanwege de kaki lima’s en betjaks die op de rails stonden omdat de politie ze van de rijweg afstuurde. Maar daarmee kon je, geloof ik, niet bij een bioscoop komen. Dan moest je een eindje lopen naar tram 2 op de Darmoboulevard. De verpleegsters (veel Steurtjes!) uit de ochtenddienst wilden nog snel naar de matinee van de Krangganbioscoop. Dan keken ze even lief, en hup in de ambulance. Vol gas naar de bioscoop. Sorry Boeroeng voor de off topic, dit is nou leuke nostalgie!
Heer Somers:of Sky,Maxim,Luxor,Rivoli,Brodway,Irama of toch maar Sampoerna waar nu nog sigaretten wordt vervaardigd.
Wat een leuke tijdverdrijf zonder TV of Smartphone en als je geen geld hebt,jual die parfum flessen van jou oudere zusters.
Mvg Jos H Crawfurd.
http://www.virtueelindie.nl/index.php?pagina=virtueelindie&locatie=11
Ja, zo was het. Die leerlingverpleegsters kregen net als ik kost, inwoning en een heel klein loon. (Het Rode Kruis had toen ook niet veel geld ) Moesten dus naar een goedkope voorstelling.
“Klas kambing” heette dat in mijn jeugd in Semarang. In Den Haag “parket” geheten, oftewel “plaatsje nekkramp”.
Pak Pierre
RLMertens, on 19 augustus 2014 at 18:00 said (onder meer):
“Al bij de eerste regels van de tekst; ‘Indonesia tanah airku. Tanah tumpa darahku’ .Inderdaad daar ben ik geboren. Het volkslied van mijn moederland. Daar ligt mijn achtergrond/mijn roots. En dat in tegenstelling tot de eerste regels van het Wilhelmus; ‘Ben ik van Duitsein bloed’. Daarom ook; ‘Hiduplah Indonesia Raja’!”.
Goh …. wat ben ik blij dat mijn darah daar niet getumpah is, al had het misschien maar een haar gescheeld. Dan verwaarloos ik nog maar die bloedneus (“keloear kètjap” zeiden ze) en nog meer toen ik werd gekrojok door de TP, de “Tentara Peladjar”, die altijd op ons jongens van de HBS loerden. Quantité négligeable, in het licht van het vele Indo bloed dat daar in het kielzog van Hari Proklamasi heeft gevloeid.
Voor mij mag Indonesia hidoepen en nog een heuse rechtsstaat worden, zodat mannen als Johan Teterisa een fair proces krijgen en niet disproportioneel worden gestraft voor hun eigen streven naar merdèka en hidoepan.
Ik zal dus niet dwepen met de staat Indonesia en haar volkslied zoals de heer Mertens, alhoewel ik net als hij bloed in mij heb van het volk van de Indonesische archipel en alhoewel ik op Java ben geboren en iedere dag die toean Allah mij geeft denk aan de korte tijd dat ik daar op dat mooie eiland heb geleefd.
Ik ben geen Indonesiër maar Nederlander. Ik heb in volwassenheid en vrijheid besloten als Nederlander in Nederland te blijven wonen. Zij die zo aangedaan zijn bij het horen van het Indonesische volkslied omdat zij zich zo met Indonesia – het land “hunner moederen” – verbonden voelen zouden in vrijheid kunnen overwegen in dat land te gaan wonen en de nationaliteit ervan aan te nemen. Iedere dag genieten van het land dat je zo ophemelt en aanbidt staat toch gelijk aan de vondst van de hemel op aarde.
Voor mij dus geen “Indonesia Raya” – nogmaals, laat er geen misverstand over bestaan, ik gun het de Indonesiërs en hun sympathisanten.
Voor mij is het Wilhelmus goed genoeg. Ik heb ook voldoende historisch besef om de diepere lading te begrijpen van de woorden “ben ik van Duitsen bloed” en “de kohohohohoning van Hispanje hèhèhèb ik altijd geëerd”. Ontroerende symboliek.
Ik krijg altijd kippenvel als het Wilhelmus wordt gespeeld en heb de neiging de houding aan te nemen en bij gepaste gelegenheden doe ik dat ook, uit respect voor alles waar dit volkslied voor staat.
Pak Pierre
“Ik ben geen Indonesiër maar Nederlander. Ik heb in volwassenheid en vrijheid besloten als Nederlander in Nederland te blijven wonen”
Probleem is alleen dat je geen Nederlander BENT. Dat denk je, dat wil je, maar je bent het niet. Zeker, je hebt de Nederlandse nationaliteit (zoals genaturaliseerde Somaliers, Afghanen, Ghanezen enz die ook hebben) en je doet je ding in Nederland…maar je bent geen Nederlander. Je bent een Indo. Een ‘echte’ Nederlander weet dat, ziet dat, hoort dat en doet net of hij dat niet ziet en hoort. Maar ondertussen.
Zielig zijn zij die alsmaar willen en moeten roepen dat zij Nederlander zijn. Een ‘echte’ Nederlander doet dat niet. Hoeft dat ook niet te doen.
Laat ik het nu weer helemaal niet met u eens zijn, heer of mevrouw Loekie, nog steeds keffend van achter de veilige pagger.
Pak Pierre
Het vreemde is dat ik mij ook geen echte Nederlander voel in Nederland. Zelfs mijn zusje die eigenlijk niet Indische bewust/geinteresseerd door het leven gaat kwam thuis en vertelde dat ze zich niet Nederlands hier voelt. Nederlandse klasgenoten zien haar als buitenlander omdat ze er niet zoals hun uitziet. Ik blijf voor mijn allochtonen/autochtonen vrienden altijd een allochtoon. Het gekke is dat ik me wel weer Nederlands voel in het buitenland, bijvoorbeeld tijdens mijn 10 maandse verblijf in Amerika.
Nou Loekie… als jij beweert dat een indo geen Nederlander is dan roepen indo’s terug dat ze wel Nederlander zijn.
Jij lokt dat ook uit , door mensen niet te erkennen als Nederlander.
Het is een bewijs dat mensen zich niet een andere identiteit laten opdringen en het is van geen kanten een bewijs dat men ‘niet echt’ is.
Die discriminatie komt dus niet alleen vanuit Hollandse hoek.
Sommige Indische Nederlanders zelf verloochenen hun nederlandsheid.
Met alle begrip voor de ouderen die in Indië al leefden in dat overgangsgebied tussen de Nederlandse gemeenschap en ( vaak) Indonesische familie . Soms waren die met reden verscheurd en/of noemden zich geen belanda.
Maar nu, hun kinderen en kleinkinderen, 70 jaar later en 60 jaar of meer in Nederland wonend…. nog steeds niet je zelf een Nederlander kunnen noemen ?
Dat is pas wrikkend aan the soul.
Wat jij zo minachtend “zielig” noemt voor indo’s die gewoon erkennen dat ze Nederlander zijn.
Formeel zijn ze Nederlander, natuurlijk. Maar gaat erom: zijn ze van buiten Nederlander? En van binnen?
Tja waarde Mas Pan Beek….
Misschien dat ik dan het geluk heb mij voor de volle 200 % Nederlander te voelen.
Het zou een dagelijkse kwelling voor mij zijn om hier te wonen, mijn brood te moeten verdienen, landsverdediger te moeten zijn, mijn vriendenkring te hebben, mijn sport te moeten beoefenen, met mijn buurt om te moeten gaan, deel te moeten nemen aan het maatschappelijk en culturele leven en mij toch geen Nederlander met de Nederlanders te voelen. Ik zou dan al lang mijn biezen hebben gepakt en mijn geluk elders hebben beproefd.
Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik door mijn mede Nederlanders niet voor vol werd aangezien. Ik ken ook nogal wat Indo’s in allerlei maatschappelijke posities die, zoals ik, hun afkomst niet verloochenen maar zich ook zo voelen als ik, volop Nederlander.
Wat zijn zij en ik, dromers in een “make believe world” die zichzelf niet durven te zijn en op hun tenen lopen om zich zo blank mogelijk te gedragen? Kom nou toch …….
Maar goed, ik kan niet invoelen wat uw zuster en u voelen en waarom. Laten we het er dan maar op houden dat er een groep Indo’s is zoals ik en een groep Indo’s zoals u en uw zuster, die zich hier niet thuis voelen.
Ik voel wel mededogen met laatstgenoemde groep. Want geluk is toch wat iedereen nastreeft en wie niet gelukkig kan (of wil) zijn, verdient mededogen.
Pak Pierre
“Ik ken ook nogal wat Indo’s in allerlei maatschappelijke posities die, zoals ik, hun afkomst niet verloochenen maar zich ook zo voelen als ik, volop Nederlander. ”
Maar je zweert Indonesië en de Indonesiërs af, omdat ze je gebeukt hebben. Weliswaar wens je de archipel het beste, maar zelf wend je je er van af. En dan is er maar één alternatief: Nederlander zijn. Of beter: denken dat je Nederlander bent. Maar het typische aan het Indo-zijn is nu net een eeuwige eenzaamheid, een melancholie vanwege het nergens werkelijk thuis zijn.
En daarom denk ik dat jij jezelf voor de gek houdt. Mag. Moet je beslist doen als je er happy bij bent.
Pak Pierre, ik voel mij hier prima thuis hoor! Je mag je voelen/gedragen(zolang je je houdt aan de wetten) je wilt in de multiculturele land. De een voelt zich een Nederlander, de ander een wereldburger. Na mijn 10 maande verblijf heb ik toch gemerkt dat ik me ook daar thuis kan voelen. En daarom noem ik mij op de eerste plaats een wereldburger.
Anoniem is mas Van Beek. *10 maanden lange verblijf in amerika.
Nou Mas Pan Beek,
Ik meende in uw vorige reactie andere muziek te horen. Maar als u zich in de eerste plaats wereldburger voelt en niet Nederlander of iets anders, is het mij ook best.
Ik meen dat ik ook wat van de wereld heb gezien. Zowel beruflich als privé heb ik veel gereisd. Als ik in Nederland was moest ik mij q.q. toch veel met zaken in het buitenland bemoeien. Ik heb me overal weten aan te passen. Nochtans heb ik me altijd Nederlander gevoeld.
Plotseling moet ik weer denken aan die dronken Noorse zeeman die ergens in de tropen een bar binnen zwalkte en luid begon te declameren:
Hjalmar is my name
Norway is my nation
The ocean is my dwelling place
And heaven my destination
Ieder z’n meug. Misschien bent u een beetje als Hjalmar. Ik wens u in ieder geval veel geluk als wereldburger.
Pak Pierre
Ik schreef zo juist aan Mas Pan Beek: “Misschien bent u een beetje als Hjalmar”.
Waarmee ik niet heb gedoeld op diens staat van dronkenschap.
Pak Pierre
delaCroix; ‘ik ben geen Indonesiër maar Nederlander etc.’ Ja, zo werden wij daar geïndoctrineerd. Nou hoeft het niet meer. Zelfs een Eskimo kan Nederlander zijn/worden. Waarschijnlijk is voor hem het Wilhelmus dan ook goed genoeg. Ook ik ben Nederlander en het Wilhelmus is mijn volkslied en Indonesië mijn moederland. Echter in mijn verleden heeft Nederland-de naoorlogse politiek!- verkeerd gehandeld, waardoor het afscheid van Indië op een trieste wijze is geschied. Zoals ook is bevestigd in de toespraak van min.Bot op 17 aug.2005 te Jakarta; ‘wij stonden aan de verkeerde kant van de geschiedenis’!
Wat ik zeker onderstreept! En ik zal zeker bij het aanhoren van het Indonesia Raya in de houding staan. Het volkslied van mijn geboorteland!
Ter verduidelijking; het heeft niets te maken met dwepen. (Ook niet met kippenvel of welk vel dan ook). Dat is het verschil tussen de zich noemende Nederlander Pak Pierre en ondergetekende Nederlander.
Nou meneer Mertens …. daar moet ik toch maar weer mijn mantra tegenaan gooien:
En toch ben ik van mening dat Johan Teterisa ten onrechte zwaar is gestraft en moet worden vrijgelaten.
Pak Pierre
@delaCroix; had ene…niet altijd over een ‘een stokpaardje’?
Die arme Teterisa.
Surabaia tempo doeloe.
Voor mij is tempo dulu heel, heel erg lang geleden! 1890-1910 of zoiets. Die tram, ik dacht lijn 2, was jaren dertig en reed na de bersiap weer gewoon door. Zonder de graffiti natuurlijk. Ik weet de fabrikant niet, maar ze hadden zowat het eeuwige leven. Lijn 1 was een stoomtreintje. Die was meer geschikt voor nostalgie.
En voor Victor Ido, die in de jaren dertig radiovoordrachten hield voor de NIROM, was “dien goeden ouden tijd” nog verder terug.
Voor hem was de tempo doeloe de negentiende eeuw, vanaf 1860, “toen er met de suiker en de koffie tonnen gouds werden verdiend, toen politiek en partij-belangen hier nog onbekend waren, toen de Landvoogd en zijn dignitarissen grooter bevoegdheden hadden dan tegenwoordig, toen de schatrijke planters hun manillasigaren met een bankbiljet als fidibus boven de petroleumlamp aanstaken wanner er niet een tali api bij de hand was”
(Een fidibus was een strookje papier dat werd gebruikt om pijp of sigaar aan te steken.)
@ Indorein.
Coba je gaat kijken bij Indoforum, Indoweb, Indisch3.nl.
En andere Indische sites van de generatie ke 3.
Over studiereizen, vakanties , stage ,college volgen , verliefd zijn op een knappe Indonesier of mooie Indonesische.
Ken toch ?
Zelfs de oudere sites met veel generatie ke 2 als schrijvers en lezers doen (reis)verslagen over pan proeher en nu.
Zijn die back to the roots verhalen dan niet leuk ?
Om Indorein uit de droom te helpen. Ik begeef me helemaal niet op deze site omdat ik een verlangen heb om Indonesier te zijn of te worden.
Sterker ik heb totaal geen behoefte na één bezoek medio 1980, nb door mijn vrouw ge-entameerd, dat land nogmaals te bezoeken.
Zou het wel leuk vinden als mijn kleinzoon die momenteel een stage loopt in Maleisie wel de tijd en het geld vindt om dat land eens te bezoeken. Dan kan hij zich persoonlijk vergewissen hoe het daar aan toe gaat in vergelijking met Maleisie en Thailand.
Huib
Ik begrijp niet waarom een artikel over de viering van de Indonesische Onafhankelijkheidsdag op een Indische site staat waar alleen maar over tempo doeloe en Indische ervaringen in Nederland (en soms emigratielanden zoals de USA) verhaald wordt.
Of toch een stiekem verlangen van een Indo om Indonesiër te willen zijn? Typisch Indo: weet niet wat ie wil zijn.
De huidige Indonesiërs draag ik overigens een goed hart toe: kinderen zijn niet verantwoordelijk voor de daden door hun ouders gepleegd. Dat geldt overigens ook voor de huidige Nederlanders.
N.B.: For the record (ook typisch Indisch om Engels te gebruiken): ik ben een in Surabaya geboren Indo en sedert 1952 woonachtig in NL.
Een typsich verlangen om Indonesier te zijn? Wat een onzin. Gewoon een post over het land van herkomst. Hoort bij een Indische site.
Indische mensen zijn ook geïnteresseerd in wat er nu in Indonesië gebeurt. Vandaar dus af en toe ook Indonesisch nieuws.
17 augustus behoort, net als 15 augustus, tot mijn geschiedenis. Niet altijd leuk, maar daar kan ik ook niks aan doen. Indische geschiedenis!!!!
siBo
Mooie tekst ja pak Bo
Gedeelte tekst:
Walaupun banjak negri ku djalani( ook al ben ik in zoveel landen geweest).
Jang mahsjur permai di kata orang. Mooie
Tetapi kampong dan rumahku; maar mijn dorp en huis,
Disanalah ku rasa senang( daar voel ik mij fijn
Tanah ku tak ku lupakan( mijn land die ik niet zal vergeten)
Engkau ku banggakan ( je bent mijn trots)
Indorein, on 19 augustus 2014 at 09:22 said (onder meer):
“N.B.: For the record (ook typisch Indisch om Engels te gebruiken).
Damn right you are Mister. So what? English is world language and Indo’s are world citizens.
Father Peter
Indonesia-celebrates-independence-day. In Nederland toch ook op de ambassade? Ik ben daar vroeger wel eens bij geweest, veel lekkerder eten en drinken dan op Koninginnedag!
Dat is een PR actie van Mas Joko, ook de “blusukan” methode genoemd.
Voor de viering zie :
Heer Surya Atmadja,hartelijk dank voor het filmpje,ik ben trots om dit te mogen aanschouwen.
Dit krijg je op 15 Augustus hier bij het Indisch monument niet te zien.
De hele bevolking en de president die acte de préséance gaven;daarom zou ik dit volgend jaar willen bijwonen.
Geweldig,jempol Indonesia.
Mvg Jos H Crawfurd.
Mas Jos ,
wacht even tot KWA en Maxima daar komen op 17 Agustus , dat wil ik ook meemaken. In 1995 hadden we ook in Monas area gelopen.
Desnoods zwaai ik met 2 vlaggen, Indonesisch en de 3 kleur.
Mijn nyonya mag het ook doen en op de foto gaan met de Indonesiers .
Persoonlijk vind ik de 17 agustus viering te steriel, eigenlijk moet men na afloop een grote ” show of force organiseren “, bij de MoNas area(Koningsplein).
Zoals de Fransen het doen .
Nou, nou, nou ….. dat zaklopen lijkt me typisch een spelletje van die verfoeide koloniale heersers. Om dat nu juist op Independence Day te spelen ……
Of heb ik het mis en werd het zaklopen al lang voor de komst van de eerste Europeaan in de hele archipel beoefend?
Ben nu toch wel benieuwd of er ook boeboer is gehapt op het feest en zo ja, wat voor boeboer. Tim?
Pak Pierre
Spelletjes als zaklopen of een rondgang van de jeugd met versierde fietsen.. doet toch erg denken aan de koninginnedag in het Nederland van vroeger.
Naast zaklopen is koekhappen ook populair. De koek is vervangen door kroepoek.
Nou …. hebben “we” daar toch nog iets moois achter gelaten. Ik zou die koek niet door kroepoek, maar door b.v. wadjik of lemper hebben vervangen. Lekker pliket aan de tanden.
Ik heb begrepen dat ergens diep in de Minahasa ook nog aan fiereljeppen wordt gedaan.
Pak Pierre
Pierre de la Croix, on 18 augustus 2014 at 10:10 said:
Nou …. hebben “we” daar toch nog iets moois achter gelaten.
————————————————————————
Na 350 vaak moeilijke jaren voor sommige gebieden o.a Jayakerta (Batavia) en bepaalde delen van de Molukken moeten de Nederlanders toch iets moois achtergelaten hebben.
Daar werd iets groots verricht, toch ?
Over die culturele invloeden, jullie hebben Indonesische gerechten overgenomen , alleen noemen jullie dat anders (Indische Rijsttafel).
Hef niks we zijn tenslotte broeders .
Wanneer komt Sri Baginda Radja WA naar Jakarta ?
Samen met zijn charmante Ratu ?
In 1995 ging de toenmalige Sri Baginda Ratoe Beatrix haar voorgenomen bezoek op 17-08-1995 uitstellen.
Tot verdriet / teleurstelling van vele Indonesiers.
Wij (saya , nyonya dan Jr) liepen toen in een feeststemming bij de Monas ( Koningsplein) .
We horen omstanders mompelen , Belanda , Belanda , dus ikke zeggen Assalammuallaikum, numpang liwat(permisie-mari )
Velen willen op de foto gaan met die 2 vriendelijke Belandas , niet met mij.Veel ceklak ceklik.
ja presidenten in de wachtkamer vervelen zich daar…. die willen ook even zaklopen.