Een reactie op Joop.nl van Beisser, do 15 mei 2014 23:00:
Ik heb het nooit onder stoelen of banken gestoken: Ik ben Indo. Mijn etnische groep geldt als één van de best geïntegreerde, zo niet volledig geassimileerde ‚allochtone’ groepen in Nederland. Toch heb ik mijn leven lang, en dat is meer dan 6 decennia, last gehad van wat ik ‚argwaan’ noem: minder kansen op de arbeidsmarkt, harder moeten bewijzen dat ik kan wat ik pretendeer te kunnen, meteen ook verdacht als mensen van verwante etnische groepen crimineel handelen. Voorbeeldje: in de tijd dat de Zuid Molukkers rotzooi trapten in Wijster en Smilde werd ik, terwijl ik argeloos door mijn toenmalige woonstad, Assen reed door de politie aangehouden en gefouilleerd. Mijn auto werd grondig uitgespit op zoek naar verborgen wapens. (meer dan eens) Ik werd telefonisch bedreigd (ja toen al, meer dan eens). Ik kreeg ordeproblemen met mijn leerlingen (Mavo). De familie van mijn toentertijd aanstaande echtgenote bekeek mij met argwaan, want ‚Zwarten slaan hun vrouw en ze gaan altijd vreemd’. Bij de grens en op het vliegveld was ik altijd object van de ‚steekproefgewijze controle’ op paspoort en bagage. Nog meer bewijs?
Vraag de eerste de beste Chinees, Surinamer, Afghaan enz. en je krijgt soortgelijke verhalen.
Je kunt me geloven: Iedere ‚allochtoon’, al woont zijn familie al generaties lang in Nederland, wordt met een zekere argwaan bejegend en het heeft niets met de cultuur van de nieuwkomers te maken.
Mijn wereldbeeld is door ervaring gevormd, of je dat nou leuk vindt of niet.
...................
Indisch4ever 
Alleen al het plan de Indos en Ambonezen naar Madagascar te zenden was des duivels, omdat het oorspronkelijk een Nazi oplossing was voor die”Judenfrage”. Wanneer worden de “Vernichtungslager” gebouwd voor de “Endloesung”?
Een famililid van mij, derde generatie Hollandse vader, heeft ook veel last gehad van discriminatie. Een vriend, ook derde generatie, idem.
Beiden wonen en woonden in weinig kleurrijke dorpen.
Ik kan me van een tante herinneren dat ze van de nonnen (!) net zo lang haar handen moest wassen tot ze wit waren, en mijn moeder dat ze voor pinda en poep chinees werd uitgescholden.
En dat wilden de Nazis ook, en die hadden daarvoor een mooi woord voor de eindoplossing.
Maar hier gaat het om iets heel anders, hier schrijft een officiele commissie o.l.v. dhr Werner een rapport waar duidelijk wordt egschreven dat degenen die op Indonesie zijn georienteerd , wat dat ook mag betekenen , toen en nu, dus ook die hun geliefden waarvan in de oorlog voor Volk en Vadeland zijn gestorven, maar in Indonesie moesten blijven. Het aantal collaborateurs in Indonesie was te verwaarlozen. Dhr Werner had evben naar de Minister van Buitgenlandse zaken dienen te kijken.
>>>>>>>Dhr Werner had evben naar de Minister van Buitgenlandse zaken dienen te kijken.<<<<<<<<<<<<<<<<<
In tegendeel, de hele ministerraad luisterde naar de "heer" Werner.
Ze zochten toch naar een oplossing om geld en lasten te besparen en wat betreft die paar Indo's, laat ze maar verrekken.
Ik wil ook nog even vermelden ,dat er in de vijftiger Jaren(1950’s) Nederlandse politici waren die van mening waren dat de Indos zouden moeten remigreren Madagascar. Dit was een plan ontwikkeld bij de Nazis, die de Joden naar Madagascar willden transporteren.
De Nederlandse politici van die tijd waren niet veel beter dan de Nazis..
>>>>>>>>>>>>>Ik wil ook nog even vermelden ,dat er in de vijftiger Jaren(1950′s) Nederlandse politici waren die van mening waren dat de Indos zouden moeten remigreren Madagascar. Dit was een plan ontwikkeld bij de Nazis, die de Joden naar Madagascar willden transporteren.
De Nederlandse politici van die tijd waren niet veel beter dan de Nazis..
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
Interessant, maar waar heb je dat vandaan? Heb je meer informatie over dat bericht?
Madagascar
ministerraad 4 april 1955
Klik om toegang te krijgen tot 449.pdf
Interessant, dit wist ik niet
Nederland wilde ook de grote stroom Nederlands-Indische migranten (emigranten) uit Indonesië, zoveel mogelijk indammen.
Je kunt dit op twee manieren uitleggen
1. De situatie in Indonesië was veilig, er was geen oorlog. Er heerste rust en orde in dat land.
2. Men wilde die nieuwkomers, gewoon niet hebben in Nederland.
>>>>>>>>>>>1. De situatie in Indonesië was veilig, er was geen oorlog. Er heerste rust en orde in dat land.
2. Men wilde die nieuwkomers, gewoon niet hebben in Nederland.
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
U weet dat feit 1. niet waar was en dat de Nederlandse regering toen heel graag hun hoofd voor wilden omdraaien.
En dat blijkt eens te meer uit feit 2.
Misschien hebben enkelen wel gedacht aan methode 3, de Duitse methode.
doe maar nr 2 ….
In Nederland zien we eveneens een dergelijke ontwikkeling – een grote stroom aan nieuwkomers. Ik ken hun achtergrond en hun bedoelingen niet, maar los daarvan wordt er dan stevig op deze personen gehakt.
Telkens wanneer er iemand met een blonde pruik heftig reageert tegen asielzoekers, moslims, Marokkanen, reageert men met : “Hij zegt het wel erg scherp maar hij heeft wel een punt.”
Voor het overige schikt men naar zijn wensen en deze man mag dan vervolgens de ene na de andere discriminerende opmerking plaatsen. Vrijheid van meningsuiting.
Een gevaarlijke ontwikkeling, vooral met de opkomst van veel extreem rechtse partijen..
Evenals internet kunnen we globalisatie niet tegenhouden en teruggaan naar een harmonieuze Nederlandse samenleving die nooit heeft bestaan.
>>>>>>>>>>>Voor het overige schikt men naar zijn wensen en deze man mag dan vervolgens de ene na de andere discriminerende opmerking plaatsen. <<<<<<<<<<<<<<<<<<<
En de groep die naar zijn wensen schikt wil een ieder toelaten en geld toegeven, dat in tegenstelling met de Indo's van toen die als armoedzaaiers tot de laatste cent alle steun moesten terugbetalen.
@SiL
2. Men wilde die nieuwkomers, gewoon niet hebben in Nederland.
Boeroeng, op 8 juni 2014 om 12:11 zei:
doe maar nr 2 ….
Aanbevolen paragraaf hoe er vanuit de overheid tegen de instromers uit vml Indië werd gekeken.
“In de pogingen vd nederlandse overheid om de komst van de Indische Nederlanders te beperken, komen er twee rollen samen.
In de rol van poortwachter van de natie-staat formuleerden ministers en ambtenaren in Nederland beleid dat in Indonesië werd uitgevoerd. In de rol van verschaffer van welzijn en collectieve consumptie bedachten zij in nederland een restrictief beleid, in de hoop dat dit in Indonesië bekend zou worden en het de Indische Nederlanders zou ontmoedigen naar nederland te komen. In het kader van dat ontmoedigingsbeleid werd in Indonesië tevens financiële steun verleend aan behoeftige Indische Nederlanders. Steeds waren ambtenaren en ministers het met elkaar eens dat er, binnen bepaalde morele grenzen, zoveel mogelijk in het werk moest worden gesteld om de Indische Nederlanders in Indonesië en dus uit Nederland te houden.
….De poortwachters van de Nederlandse natie-staaat waren zich er evenwel van bewust dat zij de Indische nederlanders de toegang tot Nederland niet konden beletten. Het betrof per slot van rekening Nederlandse Staatsburgers, die gebruik maakten van het ‘natuurlijke’recht dat was verbonden aan hun nationaliteit: vrije toegang tot het grondgebied van de staat.
…In het bijzonder het woongedrag van ‘in Indië gewortelden’ die tussen 1945 en 1949 in Nederland waren opgevangen, werd gebruikt als bewijs dat zij in Nederland niet konden aarden en terecht werden uitgesloten.
http://books.google.nl/books?id=zUxLahNBrzIC&pg=PA85&lpg=PA85&dq=ontmoedigingsbeleid+indische+repatriant&source=bl&ots=Fao8YsJx4W&sig=msQqEIJzZCUAwYDp7cQdbxnTBC8&hl=nl&sa=X&ei=3mCUU4ifIILdOYKtgdgF&redir_esc=y#v=onepage&q=ontmoedigingsbeleid%20indische%20repatriant&f=false
>>>>>>>Madagascar
ministerraad 4 april 1955
<<<<<<<<<<<<<<<<<<
Bedankt Boeroeng
In die jaren heerste binnen een bepaalde kliek in Nederland nog de overtuiging dat Indo’s beter af waren in een land, c.q. natuurlijke en sociale omgeving, gelijk aan die waarin zij waren opgegroeid.
Een uiting van verlicht paternalisme of bevoogding zou je kunnen zeggen, wellicht voortzetting van de ethische politiek die begin 20ste eeuw werd ingezet, maar een verwijzing naar het gedachtengoed van de Nazi’s lijkt mij ongepast en onjuist en dus te ver gaan.
Niet iedereen in Nederland in die tijd was ruimdenkend; de grote omslag moest nog worden gemaakt.
Pak Pierre
Je kunt het omschrijven als paternalisme, bevoogding, maar is het niet gewoon simpeler?
Wat de stedeling zegt: wat de boer niet kent, vreet ie niet
En de boer zou kunnen zeggen: wat motten die bruintjes hier?
In deze column op Joop.nl:
http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/27265_als_het_je_niet_bevalt_in_nederland_dan_ga_je_toch_lekker_terug/
….. wordt het culturalisme genoemd. Kennelijk een term uit de antropologie.
Maar je kunt het ook monoculturalisme noemen…. —>> het streven naar een monocultuur bestemd voor één etnische identiteit.
ok ok… ook mooie woorden… die boer is duidelijk
>>>>>>>>>>>Niet iedereen in Nederland in die tijd was ruimdenkend; de grote omslag moest nog worden gemaakt.
Pak Pierre<<<<<<<<<<<<<<<<<<
Het maakt toch niet uit wat een ander denkt of vindt. Het is van binnen in je en hoe je jezelf vindt en voelt! je bent een Indo of je verloochend het.
Men kan niet het feit negeren dat vele Indos in Nederland niet welkom waren en zeer zeker werden gediscrimineerd. Het ethnocenbtrisme en de arrogantie van de Nederlanders hebben vele niet-Nedderlanders pijn gedaan, gediscrimineerd,en “veroordeeld” als onderlingen.(“if it ain’t Dutch it ain’t much”)
@ Heer George,
Misschien kunnen we het er over eens zijn dat sommige Indo’s door een hel zijn gegaan (ik neem even de kwalificatie van de heer Geenen over) en dat anderen geen noemenswaardige tegenstand hebben ondervonden op hun weg door het leven in Nederland.
Of ik verschrikkelijke mazzel heb gehad? Zal wel, zonder geluk vaart niemand wel. Maar ik kan de belangstellende lezertjes verzekeren dat het in mijn leven niet uitsluitend rozengeur en maneschijn is geweest.
Ik vind evenwel dat het geen zin heeft om om te zien in wrok en te blijven mokken. Als anderen zich daar wel bij voelen, dan zij dat zo.
Pak Pierre
Dag meneer De la Croix, u en heer Geenen zijn beiden geslaagd in het maatschappelijk leven. Mag ik dat zo zeggen … ja dat mag ik zo zeggen.*
’t Heeft ook met ‘karakter’ te maken; in fysieke termen vertaald naar ‘niet iedereen heeft een dikke huid**, brede rug en sterke schouders.’
Heer Geenen geeft aan dat hij zijn uiteindelijk succes heeft moeten bevechten; u geeft aan dat u kansen zag en ze hebt gegrepen.
Duidelijk is, dat het u beiden van de generasi satu-setengah allemaal niet is aan komen waaien …
Hoed af, peci op voor u beiden!!!
*Mart Smeets©
**no offense meant
e.m. ( geen-Ind 🙂 )
Nou …. ik denk dat een Alfoer, als ik goed heb opgelet opgegroeid in een “Ambonees woonoord” op Walcheren en behept met een MULO-diploma en wellicht ook eentje voor zwemmen met kleren aan, het ook niet slecht heeft gedaan en nog steeds bezig is aan een opmars.
Of ik “geslaagd ben in het maatschappelijk leven” weet ik niet. Wat is dat eigenlijk, “slagen in het maatschappelijk leven”? Is dat in geld uit te drukken of in status of in aantallen Mercedes Benz automobielen in de garage?
Ik ben gewoon “door omstandigheden” in allerlei situaties verzeild geraakt en heb daar steeds het beste van weten te maken, binnen mijn vermogens en met enig geluk, zeg maar “guidance” van onzichtbare machten. Dat is alles.
Pak Pierre
>>>>>>>Duidelijk is, dat het u beiden van de generasi satu-setengah allemaal niet is aan komen waaien …
Hoed af, peci op voor u beiden!!!<<<<<<<<<<<<<<<<
Toch vind ik het jammer, dat ik niet veel voor mijn moeder heb kunnen doen, want ik was toen niet op de hoogte van al die smeerlapperij, zowel in Indonesie als in Nederland. Te jong en onervaren!
@Pak Pierre de la Croix, op 8 juni 2014 om 00:46 zei: /…/ Wat is dat eigenlijk, “slagen in het maatschappelijk leven”? Is dat in geld uit te drukken of in status of in aantallen Mercedes Benz automobielen in de garage?@
— Dag meneer De la Croix, ik denk groeien naar een acceptabel niveau van geven en nemen* (live and let live) in combinatie met het juiste gevoel van welvaart, welzijn en welbehagen. Ieder geeft daar zo zijn of haar eigen invulling aan.**
*m.u.v. brommertjess met rotherrietjess
**wie heeft zich aan The Stones gelaafd?
http://www.youtube.com/watch?v=nGrWUR1kQSg
e.m.
Ach Pak Eppeson,
Voor mij is iemand al geslaagd in het maatschappelijk leven als zij/hij haar/zijn eigen broek kan ophouden en in staat is voor zichzelf en de van haar/hem afhankelijken te zorgen.
Ik heb een steenrijk vriendje met een Indische zoon * die lijdt aan een stoornis in het autistisch spectrum zoals dat tegenwoordig heet. Hij stimuleert (niet “pusht”) zijn zoon op alle mogelijke manieren, rekening houdend met zijn beperkingen, om hem later zelfredzaam te laten zijn en hem in staat te stellen door werk een inkomen te verwerven. Zoonlief is nu volleerd fietsenmaker en volgt een cursus lassen. Als hij zich dadelijk zelfstandig kan redden, dan is hij voor mij “geslaagd” in het leven. Dat vindt mijn vriendje ook.
Maar ik ben bang dat “men” in het algemeen het wel of niet slagen in het maatschappelijk leven afmeet aan de pangkat, waaraan weer status en materiële welstand kunnen worden ontleend.
Pak Pierre
* Naar de definitie van het meisje Serena, want moeder is Indisch, want kind van 2 Indische ouders (1ste generatie).
“wellicht ook eentje voor zwemmen met kleren aan” Toen ik mijn kinderen in Rijswijk naar zwemles bracht bleken mijn Zeeuws meisje en ik nooit les te hebben gehad en ook geen diploma. In Zeeland kon dat nauwelijks, alleen buitenbaden (Souburg/Vlissingen, in het kanaal door Walcheren, bekend bij Hr. E.M.?). Wij zijn toen bij dezelfde club op les gegaan en hebben twee(!!) diploma’s gehaald. Ook met kleren en schoenen aan! Goed hè?
>>>>>>>>>Ik vind evenwel dat het geen zin heeft om om te zien in wrok en te blijven mokken. Als anderen zich daar wel bij voelen, dan zij dat zo.
Pak Pierre<<<<<<<<<<<<<<<<<
Voor u die meer geluk heeft gehad, en ik ben blij voor u, kan u makkelijker afstand nemen van wat er allemaal is gebeurt.
Ik heb net de dvd van de Buitenkampers mogen lenen en heb nu al twee keer met mijn vrouw gezien met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen.
Ik zie iedere keer die kleine mannetjes met petjes, spleetogen en kromme poten voor me. Voor mij zijn het geen mensen.
Eerst de oorlog, dan de bersiap en vervolgens de behandeling van de Nederlanders. Mijn moeder heeft het niet verdiend. Ik ben blij dat ik in SoCal woont, want hier ben ik tot rust gekomen.
Japanners zijn dus wel gewone mensen.
>>>>>>>>>>>Japanners zijn dus wel gewone mensen.<<<<<<<<
Zij die niet meer geloven dat hun keizer een god is, zijn vermoedelijk als gewone mensen op deze aarde neergestreken. De rest……..de hel with it!
@Pak Ron Geenen, op 8 juni 2014 om 01:56 zei: Toch vind ik het jammer, dat ik niet veel voor mijn moeder heb kunnen doen, want ik was toen niet op de hoogte van al die smeerlapperij, zowel in Indonesie als in Nederland. Te jong en onervaren!@
— Dat ligt en lag helemaal buiten uw vermogen en dus buiten uw schuld heer Geenen. Maar de liefde voor uw moeder is daarom des te meer te waarderen en zeer te respecteren.
Ik heb helemaal niets (not born yet) voor mijn vader kunnen doen. Maar Ik had het hem zo gegund dat hij als Ambonese KNIL-militair niet tegen zijn eigen mensen had hoeven vechten. Ik ben hem dankbaar, maar dat is ook het enige wat ik kan zijn. Dankbaar, voor wat hij als vader en leermeester voor ons kinderen heeft betekend.
Ik denk dat dat ook voor u geldt heer Geenen. Alleen maar dankbaar te hoeven zijn voor een moeder, die naar eer en geweten alles heeft gegeven wat in haar vermogen lag om er voor haar kinderen te zijn en daarmee voor hen het pad geplaveid heeft op weg naar een toekomst, mag het zijn één van voorspoed en geluk.
Als uw moeder in hemelse sferen zich omringd weet door engelen en haar zicht naar het aardse tranendal zou toekeren, dan hoor ik haar opgelucht engeliaans fluisteren “Kijk, daar … mijn zoon, mijn Ronnie. Hij is gelukkig goed terecht gekomen en heeft zijn rust gevonden. Ik heb dat altijd zo voor hem gewenst.”
Moge uw moeder rusten in vrede …
Ik denk heer Geenen, dat met uw “Dank U Wel Moeder” telkens een ‘heavenly smile’ oplicht aan gene zijde.
e.m.
>>>>>>>>>>>>Als uw moeder in hemelse sferen zich omringd weet door engelen en haar zicht naar het aardse tranendal zou toekeren, dan hoor ik haar opgelucht engeliaans fluisteren <<<<<<<<<<<
e.m. dat hemelse en alles er om heen daar ben ik al lang van afgestapt.
Pak Eppeson Marawasin, u beschrijft een tavreel in de hemel voor de heer Geenen die nieuw is voor mij.
Hoe komt u daar op, toch niet uit de bijbel?
Ron Geenen, op 8 juni 2014 om 01:24 zei (onder meer):
Quote
Pak Pierre<<<<<<<<<<<<<<<<<
Voor u die meer geluk heeft gehad, en ik ben blij voor u, kan u makkelijker afstand nemen van wat er allemaal is gebeurt.
Ik heb net de dvd van de Buitenkampers mogen lenen en heb nu al twee keer met mijn vrouw gezien met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen.
Ik zie iedere keer die kleine mannetjes met petjes, spleetogen en kromme poten voor me. Voor mij zijn het geen mensen.
Eerst de oorlog, dan de bersiap en vervolgens de behandeling van de Nederlanders. Mijn moeder heeft het niet verdiend. Ik ben blij dat ik in SoCal woont, want hier ben ik tot rust gekomen.
Unquote
Het zal misschien aan mij liggen, maar ik meen in deze en voorgaande reacties toch een verwijt te bespeuren van u, omdat ik mijzelf heb gekwalificeerd als "bevoorrecht" en "mazzelaar". Deze kwalificaties heb ik niet gebruikt uit arrogantie, om op te scheppen, maar om mijn nederige dankbaarheid te uiten voor wat mij in het leven werd toegeworpen, zonder dat ik daar direct een bepalende invloed op hem kunnen uitoefenen.
Ik ben dus ook de man dankbaar die mij een keer, gelukkig redelijk vroeg in mijn leven, stijf heeft gevloekt omdat ik dacht zielig te zijn en meende die zieligheid te pas en te onpas te moeten uiten.
Met respect voor wat u en de uwen hebben doorgemaakt krijg ik toch de indruk dat u zich gaarne wentelt in de sores, zoals mij ook nu blijkt uit uw mededeling dat u nu al 2 keer met een brok in uw keel en tranen in uw ogen hebt gekeken naar "Buitenkampers" en zo niet alleen uw verdriet, maar ook uw haat jegens "die spleetogen" weer hebt kunnen aanwakkeren.
Zoals Pak Eppeson u op zijn manier goede raad heeft willen geven, zo geef ik die met de allerbeste bedoelingen en "no offense meant" ook op mijn eigen wijze: "Doe dat nou niet. Geniet van het nu. Wentel u niet in dat boze verleden. U kunt er niets aan veranderen".
Soms is escapisme niet laf, maar biedt het verlossing van een hele hoop sores die ondragelijk lijken te worden.
Nou … ik meen dat ik veel onder dit topic heb geschreven. Veel te veel. Ik wil het hierbij laten, tenzij wat al te indringend gekieteld om er nog een reactie tegen aan te gooien.
De zon breekt door. Een goed omen.
Pak Pierre
>>>>>>>>>>>>>Het zal misschien aan mij liggen, maar ik meen in deze en voorgaande reacties toch een verwijt te bespeuren van u, omdat ik mijzelf heb gekwalificeerd als “bevoorrecht” en “mazzelaar”. <<<<<<<<<<<<
Dan heeft u het niet begrepen. Ik wilde alleen maar duidelijk maken, dat een persoon, die het gemakkelijk heeft gehad in wezen niet kan bevoelen, wat een ander heeft meegemaakt. Ik ben niet zielig en voel mij niet zielig. Beslist niet, in tegendeel! Maar ik voel het leed van een ander beter omdat ik het zelf heb meegemaakt. En ik word nog steeds boos als ik denk wat mijn moeder en grootmoeder hebben moeten doorstaan vanwege de Nederlandse houding en dat na wat ze al hebben moeten doorstaan in Indonesie, eerst de Jappen en daarna de bersiap. Ik kom op voor die zwijgende groep die dat hebben ondervonden en daar onder hebben geleden.
Ik heb het reeds eerder geschreven, dat bij het passeren van de leeftijd van ongeveer de 70 gaan door inkrimpen van de grote hersenen het kortstondige geheugen verliezen lijden en het kleine geheugen van weleer komt dan terug. Als u in het verleden een goede jeugdtijd heeft meegemaakt, dan zijn het prettige herinneringen. Daarom schreef ik, dat ik blij ben voor u.
Mijn zusje van bijna 76 hier in Amerika woont alleen en wist niet van haar rechten op een WUV uitkering, terwijl ze last had van slapen en visioenen had van Jappenkamp Bangkinang. Ik heb het voor haar aangevraagd en gedurende het proces werd ze ondervraagd door een psychiater. Dat gesprek duurde ruim 3 uren en door alles op te rakelen heeft ze bijna 2 uren gehuild.
Mensen die zulke feiten niet hebben meegemaakt, zullen daar heel oppervlakkig op reageren. en opzij schuiven als zijnde dat was toen!
Ron
@Pak Arthur Olive, op 8 juni 2014 om 07:47 zei: /…/ u beschrijft een tavreel in de hemel voor de heer Geenen die nieuw is voor mij. Hoe komt u daar op, toch niet uit de bijbel?@
— Dag meneer Olive, uw niet retorische vraag was bijna ondergesneeuwd geraakt, maar heb haar toch nog op tijd weten uit te graven. U hebt gelijk; ik dichtte mij enige literaire vrijheid toe om het ‘daar waar geen lijden meer is’ te benadrukken t.o.v. het aards tranendal.
Om de focus toch maar te verleggen, zeg maar ‘nirvana’ tegenover ‘samsara’ te stellen. Het egocentrisme overviel me daarna wel enigszins, maar alleen een wijs man als Pak Pierre kan zulks als geen ander onder woorden brengen.
e.m.
Gebrek aan empathisch vermogen dus.
Daar zullen we het maar op houden.
Pak Pierre
Oeps … die duivelse Alfoer was mij net voor.
Voor de lezertjes die de weg even kwijt zijn geraakt: Mijn bovenstaande opmerking over empatisch vermogen gericht aan de heer Geenen was mijn antwoord op zijn reactie van 8 juni 2014 om 19:05 uur.
Pak Pierre
@Pak Pierre de la Croix, op 8 juni 2014 om 13:15 zei: /…/Voor mij is iemand al geslaagd in het maatschappelijk leven als zij/hij haar/zijn eigen broek kan ophouden en in staat is voor zichzelf en de van haar/hem afhankelijken te zorgen. /………./ Maar ik ben bang dat “men” in het algemeen het wel of niet slagen in het maatschappelijk leven afmeet aan de pangkat, waaraan weer status en materiële welstand kunnen worden ontleend. @
–Oeps … Dag meneer De la Croix, tja … het is inderdaad naar eigen inzicht. Volgende maand een jaar geleden verwees ik, als ik me niet vergis, naar de tijdens zijn vakantie in Frankrijk na 3 dagen overleden immer hardwerkende overbuurman. Jonge veertiger; gelukkig huwelijk, trotse (schoon)vader, dubbel inkomen, eigen huis, twee auto’s voor de deur.
Zijn weduwe is zo vriendelijk om bij onze afwezigheid onze postpakketten op te vangen. Zag en sprak haar daardoor voor de Pinsteren, met haar door-en-door door verdriet doorgroefd gelaat. Sometimes life just s*cks for the other, while you got it all …
Een gelovig gezin; vinden heel veel troost in de bijbel en de kerk. Op de rouwkaart stond: “Je bent niet heengegaan, je bent thuisgekomen”
e.m.
Een gelovig gezin; vinden heel veel troost in de bijbel en de kerk. Op de rouwkaart stond: “Je bent niet heengegaan, je bent thuisgekomen”—
Wat een mooie tot nadenken stemmende uitspraak. Maar dit soort “fatalisme” (?) vind je ook bij Javanen en bij de zwijgende meerderheid van de Indische mensen. Althans dat werd mij verteld.
De aarde is maar een tijdelijke verblijfplaats voor de zielen.
Je moet wel gelovig of religieus zijn ingesteld om dat te vatten.
>>>>>>>>Een gelovig gezin; vinden heel veel troost in de bijbel en de kerk. Op de rouwkaart stond: “Je bent niet heengegaan, je bent thuisgekomen”—<<<<<<<<<<<<<<
Die woorden waren door een ander geschreven en ook aan een ander gericht!
Tja Pak Eppeson,
Reden waarom ik nooit op vacantie ga. Te vaak lees ik in overlijdensberichten in de courant: “Geheel onverwacht is in haar/zijn geliefde ………… (naam vacantieoord) overleden onze dierbare ……… (naam overledene).
Ik vlucht niet naar Ispahan. Mij halen ze als de tijd daar is op mijn vertrouwde balé-balé of in mijn geliefde tuin, waar ik de rozen snoeide loot na loot.
Of ik dan thuis kom? Ik was al thuis, maar misschien is er na mijn verscheiden toch nog een ander “home coming” voor mij weggelegd. Hopelijk dan op Java, op een liefelijke plek met zicht op een goenoeng en een rookpluimpje op een van haar hellingen. Dan weet ik nog van vroeger: Toekang kajoe membakar kajoe ……
Maar voor dat het allemaal gebeurt leef ik verder als een maatschappelijk geslaagd man, want vanaf mijn 18de jaar altijd in staat geweest mijn eigen broek op te houden, hoewel mij somwijls de bretellen door iets of iemand werden aangereikt.
Nu maar gauw slapen. Sommige lezertjes zullen denken dat ik alweer bezopen achter het toetsenbord zit.
Pak Pierre
@Dhr. J. A. Somers, op 8 juni 2014 om 17:18 zei: /…/In Zeeland kon dat nauwelijks, alleen buitenbaden (Souburg/Vlissingen, in het kanaal door Walcheren, bekend bij Hr. E.M.?).@
— Dag meneer Somers, jazeker. Wij hadden in 1956 schoolzwemmen. Moesten daarvoor eerst oversteken naar Oost Souburg. Mijn allereerste ervaring met een ‘brug’. Ik weet dat nog zo goed, want ik had die eerste keer een onbekende angst om via de brug over het water naar de overkant te lopen. Snap eigenlijk ook niet waarom je een brug nodig hebt; je bent toch altijd al aan de overkant.
Langs het kanaal een afgebakend stuk met een springplank. Mochten trouwens van thuis nooit meedoen met schoolzwemmen.
Zijn portret is mij niet meer bijgebleven, maar zijn naam nog wel ‘Appie, de waterrat’, zoals-tie werd genoemd en alom bewonderd.
Er was voor de juffrouw of meester geen houden aan als er weer zo’n –voor ons kinderen- grote stoomboot bij wijze van spreken langs het schoolraam voer, met dat dijkje voor het jaagpad leek het meer op voorbij zweven.
Heb nooit goed kunnen onthouden of de weg langs het Kanaal nu Middelburgse of Vlissingseweg wordt genoemd. Maar later teruggekeerd, leek alles stukken kleiner. Zelfs de Brug. …
Dat idee had ik ook in Middelburg, niet zozeer Molenwater van dat schitterende bareback ringsteken, maar dat laantje naar de Openbare Lagere School C van meneer Roelants, tussen Klein Walcheren en die kleine huisjes waar volgens mij vroeger Belgische vluchtelingen [not sure] woonden. Kan ook zijn, omdat ik het toen met de fiets deed. …
Heb zelf nooit op zwemles gezeten, maar vrouwlief kan reddend zwemmen. Daar vertrouw ik dan maar op.;) Dochterlief heeft als bijbaantje keukenhulpje zijn op een rondvaartboot. Vroeg haar of ze wist waar de zwemvesten werden bewaard. ‘Hoef ik niet te weten, ‘k sta toch in de keuken!’ (?) Het enige wat ik toen dacht was ‘gelukkig is dat niet je Alfoerse helft’.;)
Luctor et emergo …
e.m.
Oh, over Zeeland gesproken meneer Somers. Ik heb de petitie ook ‘getekend’ …
http://www.omroepzeeland.nl/handenafvanzeeland#.U5cq75DCQ5s
e.m.
Er zijn er ook die niet zo veel last hadden van discriminatie of racisme, maar toch het gevoel hadden dat zij niet voor vol of niet serieus werden genomen. Dit kan tot gevolg hebben dat men zich extra moest (ging) bewijzen of inspannen tot het leveren van nog betere prestaties of het spreken van ABN (wat dat ook is).
Als men maar de afkomst niet verloochent (de njai, de inlandse moeder).en de totok uithangt.
Het voorgaande was een reactie op:
George, op 7 juni 2014 om 23:04 zei:
Men kan niet het feit negeren dat vele Indos in Nederland niet welkom waren en zeer zeker werden gediscrimineerd. Het ethnocenbtrisme en de arrogantie van de Nederlanders hebben vele niet-Nedderlanders pijn gedaan, gediscrimineerd,en “veroordeeld” als onderlingen.(“if it ain’t Dutch it ain’t much”)
Heb in Nederland nooit last gehad van mijn kleur. Heb mij altijd volledig geaccepteerd gevoeld vanaf het moment dat ik hier als 14-jarige voet aan wal zette.
Voor zover ik kan nagaan is mijn kleur ook geen hindernis geweest in mijn (loop)banen op zee, in het leger, het bankwezen en als kleine zelfstandige in de zakelijke dienstverlening. Nu als pensionado voel ik ook nergens de last van mijn kleur.
Ben ik nou de grote uitzondering en zo ja, waar zou dat aan liggen? Heb ik enorm veel geluk gehad en/of ben ik een wonderboy en/of ben ik ziende toch blind?
Pak Pierre
>>>>>>>>>Ben ik nou de grote uitzondering en zo ja, waar zou dat aan liggen? Heb ik enorm veel geluk gehad en/of ben ik een wonderboy en/of ben ik ziende toch blind?
Pak Pierre
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
Vermoedelijk toch dat laatste. Volgens mij heeft ieder bruintje dat wel eens ondervinden. Net nog de video film van Hetty Naaijkens gezien met als titel Contractpensions Jangan Loepah! Hier kwam het ook een paar keer naar voren. Er zijn zelf Indo's voor geëmigreerd uit Nederland.
Misschien was u daarvoor ongevoelig. Ook mogelijk! Ik weet dat ik door vele Gelderlanders vaak ben uitgescholden en we hebben in een groepje nogal wat klappen uitgedeeld.
Pierre de la Croix, op 7 juni 2014 om 00:59 zei:
Ben ik nou de grote uitzondering en zo ja, waar zou dat aan liggen? Heb ik enorm veel geluk gehad en/of ben ik een wonderboy en/of ben ik ziende toch blind?
————————————————————-
Hangt af wanneer men kwam .
Dus vaak ook waar ze wonen.
Ik kwam in Nederland in 1968 als Indonesier met mijn vader die gedetacheerd was voor 3 jaar in Nederland .
Als uitgezonden kracht (“expat”) uit Jakarta.
Heb ook acceptatieproblemen , bij uitgaan , studentenkamer zoeken, werk zoeken , en bijna altijd moet bewijzen dat je beter bent dan een autochtoon.
Zelfs mijn Hollandse njonja kreeg problemen toen ze solliciteerde (jaren 90) , ze gebruikte namelijk mijn familie naam .
Terwijl ze informeel al uitgenodigd was voor die functie , men kende haar als een totokse met Hollandse naam.
Ze werd gebeld om te solliciteren voor dezelfde functie , met de vraag waarom ze niet solliciteerde.Oh sorry , foutje, een pijnlijke misverstand .
Dus , kwam ze alsnog te werken (tijdelijk) .
Na de Molukse acties heb ik gemerkt dat mensen mij tijdelijk mijden in de trein , tussen Enschede en Almelo-soms tot Deventer toen ik in de week-enden naar mijn ouders in Amsterdam en terug moet reizen..
Zit ik soms alleen in de trein deel .
@ Pak Surya: Ik denk dat u het gedrag van de autochtone Nederlanders ten tijde van de Molukse treinkapingen en gijzelingsacties jegens alles wat er in hun ogen Moluks uitzag niet als voorbeeld kunt noemen van systematische discriminatie en achterstelling van alles wat een “Aziatisch kleurtje” had.
Als er nu gewaarschuwd zou worden voor een loslopende vuurwapengevaarlijke massamoordenaar herkenbaar aan een zwarte lap voor zijn rechteroog en een hangsnor, dan zou ik ook uit de buurt blijven van een iegelijk die in de verste verte aan dat signalement zou voldoen.
U schrijft t.a.v. persoonlijke ervaringen met discriminatie:
“Hangt af wanneer men kwam .
“Dus vaak ook waar ze wonen.
Ik ben in 1952 in NL gekomen en kwam terecht in Den Haag bij mijn vader, die als onderwijzer bij zijn aankomst 2 jaar eerder al meteen een baan had en niet lang daarna ook een huis. Wellicht was ik bij mijn aankomst als 14-jarige dus bevoorrecht, in die zin dat ik niet ergens in een contractpension op het – toen nog xenofobe – platte land andijvielucht heb moeten opsnuiven.
Maar ik zou op school (HBS Den Haag, zeevaartschool Amsterdam), vervolgens op zee (5 jaar in een harde mannenmaatschappij), het leger (ruim 7 jaar in een eveneens macho omgeving), het bankwezen (totaal 17 jaar tussen corpsballen en aanverwant) en tenslotte als ZMP-er in de zakelijke dienstverlening last kunnen hebben gehad van mijn kleur, maar daar heb ik niets van gemerkt.
Misschien dat deze of gene achter mijn rug om wel iets heeft gemompeld over “blauwe” of “rijstepikker” of “zwartjoekel”, maar er worden achter veel ruggen, ongeacht hun kleur, nare dingen gemompeld. Ik heb daar dus niet wakker van gelegen.
Ook in het maatschappelijk verkeer met totoks heb ik niets van ook maar terughoudendheid gemerkt vanwege mijn kleur.
Tja, toegegeven ….. mijn Duise candidaat-schoonvader zag mij aanvankelijk als schoonzoon niet zitten, maar ik had in zijn ogen wel 4 weeffouten: Niet blank, niet Duits, niet Rooms Katholiek en tot overmaat van ramp zeeman. Mijn “kleurtje” was dus slechts een onderdeel van een complex aan onvolkomenheden.
Pak Pierre
>>>>>>>>>>>>>Ik ben in 1952 in NL gekomen en kwam terecht in Den Haag bij mijn vader, die als onderwijzer bij zijn aankomst 2 jaar eerder al meteen een baan had en niet lang daarna ook een huis. Wellicht was ik bij mijn aankomst als 14-jarige dus bevoorrecht, in die zin dat ik niet ergens in een contractpension op het – toen nog xenofobe – platte land andijvielucht heb moeten opsnuiven.<<<<<<<<<<<<
U noemt het bevoorrecht! Het is een verschil als tussen hemel en hel. Mijn alleen staande moeder leeft niet meer, anders had u het kunnen vragen. Anders leest u mevr. Molemans boek maar.
Ach meneer Geenen, ik ben bescheiden. Ik houd van understatements, niet van superlatieven.
Enne ….. ik kan het ook niet helpen dat ik de hel ben misgelopen. Just my luck. Misschien moet ik daarvoor in een ander leven boeten. De wet van karma …..
Op dit moment heb ik er geen behoefte aan het boek van mevrouw Molemans te kopen. Wellicht komt het er nog een keertje van.
Ik durf het u haast niet te zeggen, maar ik geniet uitbundig van deze lente en verheug mij op de nakende zomer. Geniet van het buitenleven en de mij omringende natuur. Effe geen zin in andijvielucht.
Pak Pierre
>>>>>>>>Ik durf het u haast niet te zeggen, maar ik geniet uitbundig van deze lente en verheug mij op de nakende zomer. Geniet van het buitenleven en de mij omringende natuur. Effe geen zin in andijvielucht.
Pak Pierre<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
U geniet van de nakende zomer?
Vanwege uw geluk factor ben ik benieuw of u de beruchte andijvielucht van toen wel kent.
Op blz. 158/159 van mevrouw Griselda Molemans boek staat beschreven de commissie Werner. Mijn moeder en haar gezien waren het slachtoffer van dit personage. Eerst hadden we een brief ontvangen dat het gezin naar Holland kon gaan, maar een maand later werd het ingetrokken, want de regering vond het beter voor ons om tussen de Indonesiers te blijven. Jammer dat ik het niet geweten had voor 1980 toen ik nog in Nederland woonde.
Met kunst en vliegwerk en de hulp van anderen hebben mijn moeder en vrienden het huurhuis in Tjideng verkocht en van dat geld de overtocht zelf betaald.
Was dat niet gelukt, dan…………!
Zoals net eerder geschreven in reactie op “George” heb ik niet uitsluitend mazzel gehad in mijn leven.
Ook mijn moeder en stiefvader is het in die roerige vijftiger jaren v.d.v.e. niet voor de wind gegaan. Ook hen is onrecht geschied (dit is, u begrijpt het hopelijk al, een van mijn understatements, ik zal niet in detail treden).
Dat alles weerhoudt mij er niet van uitbundig te genieten van het NU. No use crying over spilt milk.
Pak Pierre
U heeft te maken gehad met het superioriteitsgevoel van het ‘blanke ras”, vooral van personen die niet aan uw niveau konden tippen @Surya Atnadja. Zij vormen het grootste probleem Over discriminatie en rascisme staan de kranten onlangs nog alarmerend vol (EU). Maar die berichten zullen wel niet kloppen.
Maar misschien was men extra argwanend toen u uw auto fout parkeerde? Had u maar ‘discriminatie’ in uw bezwaarschrift moeten vermelden. Of bent u gewoon als alle andere Nederlanders gepakt?
Ik ben het helemaal met u eens!!! Natuurlijk heb ik geluk gehad, bij de Kenpeitai, en op 10 november 1945! Daarna gewoon hard gewerkt en gewoon gedaan. School, universiteit (twee keer + promotie), militaire dienst, werk, pensioen, vrijwilligerswerk (zowel Provinciale Staten, Centrale Ondernemingsraad, verenigingen, als kerk), enz. Nooit iets vreemds gemerkt. Alleen mijn Zeeuws meisje vind (vond?) mij een wonderboy. En ik ben pas nog bij de oogarts geweest.
“Hangt af wanneer men kwam .
Dus vaak ook waar ze wonen.”
Wanneer men kwam is mij nooit gevraagd of aan te zien. En ik heb in diverse plaatsen gewoond: Vlissingen, Breda, Delft, ’t Harde, Harderwijk, Oosterwolde, Rijswijk. Tot voor kort kon men in die plaatsen bij de gemeente als geboorteland nog ‘Nederlands-Indië’ aanvinken. Ook in Indonesië niets gemerkt, behalve dat de vraagprijzen voor mij wat hoger lagen. Wel inloggen: saya lahir disini.
Dank voor uw getuigenis, Pak Somers.
Ook ik heb na mijn zeemanstijd in nogal wat plaatsen in NL gewoond. Nooit in wereldmetropolen, maar relatief kleine plaatsen als Ede, Harderwijk, Gorinchem, Eibergen, Neck Wijdewormer (onder de rook van Purmerend) en Hoogkarspel, tussen de westfriese bollen- en bloemkoolboeren.
Op het platte land keek men wel eerst de kat uit de boom, maar dat kwam later altijd goed. Misschien heeft mijn vrouw als Duitse witneus hier-en-daar wat meer acceptatieproblemen ondervonden dan ik.
Pak Pierre
Nou Pak Pierre,
Dan heeft u dichtbij de plek gewoond waar ik ben opgegroeid: Wormer… dat dorpje dat zo kon ruiken naar cacao door de cacaofabrieken aan de Zaan.. Ik vroeg me al af hoe u in een eerdere reactie op een ander bericht wist van dat “bokkie kopen” met de pinkster drie. Maar nu begrijp ik dat u die boeren en buitenlui aan uw raam hebt zien voorbij komen.
Tja Mas Rob,
Pinkster drie, dat is wanneer het gras twee kontjes en een wip hoog is ……
Bij gunstigen wind woei de cacaolucht ook ons huisje binnen, aan de rand van het dorp tegenover het weiland van boer Kwantes. Het was ons eerste huisje, 60 m2 woonoppervlak, met aan 3 kanten een fraaie rozentuin waar wij onmiddellijk verliefd op werden, door de vorige bewoners met liefde aangelegd en verzorgd. Gekocht van mijn KVV-premie, met nog wat geld dat ik goedkoop mocht lenen van mijn nieuwe baas in Amsterdam, de bank.
Boven op de ringdijk was het huisje van boer Kwantes en daar tegenover het café van Ome Toon. De dochter van Ome Toon was net getrouwd met ene Mario, een Italiaan. Hij mocht op een gegeven moment in een bescheiden ruimte naast het café van schoonpa pizza’s en ander Italiaans lekkers verkopen. Voor een prikkie, wij konden het ons toen nog veroorloven bij Mario te eten. Niemand bevroedde in die tijd dat het bedoeninkje van Mario op die plek nog eens zou uitgroeien tot een restaurant met bintang (ik weet niet hoeveel) van toean Michelin.
Those were the days …… Na een paar bescheiden promoties bij de bank besloten we ruimer te gaan wonen, maar dat moest dan wel helemaal in Hoogkarspel. Een huis dichter bij Amsterdam kon Bruin niet trekken.
Pak Pierre
Het slagveld overziende moet ik zeggen dat ikzelf ook nauwelijks geconfronteerd te zijn geweest met andijvielucht of op andere wijze me gediscrimineerd voelde. Niet in Oldenzaal waar ik op het VWO zat. Niet in Amsterdam toen de wijken Slotermeer, Geuzenveld en Osdorp nog door nagenoeg een overtal van Indische mensen werd bevolkt. Maar ook niet door mijn a.s. schoonfamilie in Amsterdam Noord toen nog grotendeels een arme volkswijk c.q. arbeiderswijk. Ook niet na ons huwelijk in Buiksloot een negorij vlak bij Landsmeer, Schellingwoude en Broek in Waterland. Of begin 70-er jaren in Egmond-Binnen.
Behalve de cacaostank van Wessanen kon je onderweg ook nog genieten van de stank van linoleum in Krommenie.
En nu dus in het Gelderse dorpje nabij Apeldoorn ook geen probleem.
Ook bij werkgevers,> bij de eerste ontmoette ik mijn huidige vrouw < en later als zelfstandig ondernemer werden blijkbaar genoeg orders aan mij gegund zodat ik er een goed boterham aan kon verdienen. Ook van de paar vrienden die ik uit de Indietijd nog steeds heb nooit iets in die richting vernomen.
Mijn moeder echter had al in |ndonesie grote strijd moeten voeren om behalve voor zich zelf ook voor haar kinderen een Ned.paspoort te kunnen krijgen. Want Pa had een Indonesische moeder en was slechts een erkend kind van een Nederlandse vader. Maar hij en zijn broer waren daarvoor wel goed genoeg om het land te helpen verdedigen tegen de Jap. Daar was het beleid er kennelijk op gericht al die bruintjes maar in Indonesie te laten verkommeren.
Terwijl ze aanvankelijk niet eens naar Nederland wou maar in 1958 werd genoodzaakt voor de veiligheid van haar gezin te kiezen.
Ja, Mario ken ik van de goede indrukken van kennissen – maar ik heb er zelf nooit gegeten. Moet ik toch eens doen als ik eens in de buurt ben.
Het eten bij Mario kost een fortuin tegenwoordig, zo heb ik me laten vertellen, maar dan krijg je ook wel wat.
Mario is trouwens al bij God in de hemel, vroeg gestorven. Zijn zoon Sandro die ik nog als kleuter heb gekend en zijn broertje, toen in de buik van zijn moeder, hebben de scepter van hun papa overgenomen.
Pak Pierre
Mijn familie en ik zelf herkent dat verhaal ook. Hoe je het ook bekijkt of beoordeeld, je bent al veroordeeld door je kleur. Dat was anno 1951 en zoals ik heb gehoord, gebeurd dat nog altijd. Velen hebben echter op studie en werk niveau daar positief op gereageerd en die uitdaging aangenomen en gepresteerd.
Je kunt me geloven of niet: Iedereen met een niet-blanke huidskleur al wonen zijn voorouders al generaties lang in Nederland, wordt met een zekere argwaan bejegend en het heeft niets met de cultuur van de nieuwkomers te maken.
Veel erger is het, wanneer indo’s al dan niet lid van een bepaalde politieke partij voor de vrijheid ook meedoen aan de hetze tegen allochtonen, immigranten en moslims en daardoor pretenderen het voorbeeld van een goed geintegreerde in Nederland te zijn.
Deze houding wordt hen vaak ingegeven doordat asielzoekers, zo wordt gedacht, beter worden behandeld dan zij die in het verleden trouw voor koningin, volk, vlag en Nederland hebben gevochten.
Vooral gaan zij voorbij aan de essentie van de asielzoeker of vluchteling zijn en dat het, wat de opvang betreft, toen andere tijden waren en nu 2014.
@SiL “het heeft niets met de cultuur van de nieuwkomers te maken”
Maar alles met je eigen dus menselijk denkpatroon….
“Het zichzelf en anderen indelen in groepen geeft duidelijkheid en draagt bij tot het ontwikkelen van een identiteit. Dit indelen in groepen heet categoriseren. Als mensen zichzelf categoriseren, zullen ze de overeenkomsten met de eigen groep en de verschillen met andere groepen benadrukken. Zo ontstaan stereotyperingen van de eigen groep en de andere groepen (Turner, 1987).
Het categoriseren kan dus leiden tot stereotyperingen. Een stereotype is een sterk versimpeld beeld van andere (groepen) mensen en is vaak gebaseerd op slechts één of een paar eigenschappen. Een stereotype kan leiden tot een vooroordeel, en deze kan weer leiden tot discriminatie.
Een vooroordeel is een voorafgaand oordeel, in het bijzonder een voorbarig of haastig oordeel. Het gaat meestal om negatieve vooroordelen, maar er zijn ook positieve vooroordelen (Aronson, 2007). Het feit dat vooroordelen automatisch geactiveerd worden, is belangrijk. Verschillende maatschappelijke factoren dragen bij om vooroordelen en discriminatie te voeden. Je kunt hier denken aan de manier waarop sommige groepen mensen in de media worden neergezet. De meeste mensen zijn het er over eens dat vooroordelen ten aanzien van vrouwen, mensen met een niet blanke huidskleur of mensen met een seksuele voorkeur voor hetzelfde geslacht verkeerd zijn. Toch zijn deze vooroordelen sterk verankerd in mensen en spelen ze wel degelijk nog steeds een rol (Berreby, 2005).”
http://www.adbzeeland.nl/discriminatie/van-vooroordelen-naar-discriminatie
@Pak P.Lemon, op 7 juni 2014 om 15:50 zei:@
Ah … dank u Pak Lemon voor uw bovengeduide bijdrage.
’t Gaat weliswaar om een ander geval, maar ik kan de video-manipulaties, machinaties, communistisch aandoende anti-propaganda en openlijke afkeer van het zichzelf neutraal noemende Amerikaanse Fox News jegens president Obama nu beter een plaats geven.
Als ze o.a. op hun leugenachtigheid zijn betrapt, bieden ze daar dan later weliswaar hun #x*q^se%s voor aan, maar de intentionele schade is dan al toegebracht. Ik meen dat columnist/psychiater Charles Krauthammer ook een vaste medewerker is van Fox News.
Goed weekend!
e.m.
Het spreekt voor zich, @ P. Lemon dat cultuur en religie een rol spelen bij de beoordeling van de “ander”. Daarover werd in het recente verleden gediscussieerd, Er werd zelfs beweerd dat de Westerse cultuur superieur was aan de Oosterse en daarbij werden nog de hoogste toppen van het Christendom vergeleken met de diepste dalen van de Islam.
U weet best waartoe dit soort vergelijkingeen leiden.
.
Het lijkt wel de vergelijking – ik weet momenteel geen betere – tussen de lucht van trassie en de geur van andijvie.
Geeft mij maar trassie in Indische/Indonesische gerechten.
Je kunt zeggen dat onze Indische ras is bijna uitgestorven er wordt er heel weinig in de media
gesproken sinds dat zwarte piet gedoe en het vluchtelingen crisis.
Ik ben trots dat ik een Indo ben, ik ben trots dat mijn groot ouders, ouders Indisch zijn.
Ik vind dat wij de derde Indische generatie voor ons recht moeten vechten.
Wij hebben nog net recht als anderen.
.## Je kunt zeggen dat onze Indische ras is bijna uitgestorven er wordt er heel weinig in de media
gesproken sinds dat zwarte piet gedoe en het vluchtelingen crisis##
Nah ,en deze dan!
siBo