AANVRAAG INDIENEN VOOR JAPANSE COMPENSATIE
De epiloog van ‘Opgevangen in andijvielucht’ (pag. 374-423) vermeldt in totaal tien openstaande claims van de Indische gemeenschap jegens de Staat der Nederlanden, banken en verzekeraars. Allereerst het goede nieuws voor wat betreft de Japanse compensatie onder het zogeheten Stikker-Yoshida Akkoord dat in 1956 tussen de Nederlandse en Japanse regering is gesloten: tot op de dag van vandaag neemt de Stichting Administratie Indische Pensioenen (SAIP) aanvragen van voormalige krijgsgevangenen en burgergeïnterneerden in Japanse kampen in behandeling. Zie hiervoor de website van de SAIP
De uitkering is overerfbaar, maar wordt zonder indexatie uitgekeerd. Mocht u als rechthebbende of als kind van een voormalig geïnterneerde staatsburger een aanvraag indienen bij de SAIP en de niet-geïndexeerde uitkering ontvangen, kunt u me dit dan laten weten via info@andijvielucht.nl?
AANVULLENDE INFORMATIE GEZOCHT
Voor de claim betreffende de Thaise compensatiegelden op basis van de verkoop van de Birmaspoorweg ben ik op zoek naar voormalige dwangarbeiders aan de beruchte ‘Dodenlijn’ en hun kinderen die nooit geweten hebben dat iedere ex-dwangarbeider recht heeft op compensatie. In juli en december 1954 heeft er in enkele Nederlandse kranten een oproep gestaan, waarna ex-krijgsgevangenen zich per briefkaart bij het ministerie van Buitenlandse Zaken dienden aan te melden. Rechthebbenden en hun erfgenamen kunnen contact opnemen via: info@andijvielucht.nl
Voor de claim betreffende de Indonesische herstelbetalingen ben ik op zoek naar rechthebbenden die tussen 1 december 1957 en 1 september 1962 noodgedwongen Indonesië dan wel Nederlands Nieuw-Guinea moesten ontvluchten met achterlating van al hun bezittingen. Onder de zogeheten Verdelingswet konden rechthebbenden in de periode 19 mei- 19 augustus 1969 een schadeclaim indienen bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Indien u nooit geweten heeft van deze compensatieregeling, kunt u me dan via info@andijvielucht.nl contacteren?
...................
Indisch4ever 
De “kippen” zijn weer in rep en roer na een publicatie, een open brief, van het ICM
Anoniem is Huib. Heb me weer eens tegen een gigantische Spam en Malware aanval moeten verweren, terwijl ik alleen maar een telefoonnummer wilde googelen.
@ Dag Pak Eppeson ….Leuk dat U mij persoonlijk uitkiest voor één van Uw vele pareltjes van schrijf-en onderzoekskunst.
In mijn argeloosheid ga ik uit van het goede in de mens.
Waarbij ik niet wil verhelen dat ridderlijke gevoelens mij ook niet geheel vreemd zijn. Dus als een schrijfster zelf verklaart resp. aangeeft onderzoek in archieven gedaan te hebben èn bij ervaringsdeskundigen over kontraktpensions te biecht is gegaan?
Wie ben ik dan om dat in twijfel te trekken? Temeer daar ik, hoewel reeds in bezit gekomen van het boek als bescheiden crowdfunding deelnemer, nog geen kennis heb (kunnen) nemen van de inhoud.
En overeenkomstig mijn pogingen om zo onbevooroordeeld mogelijk door dit ondermaanse te waren, heb ik me er inhoudelijk dan ook nog geen mening over kunnen aanmatigen en ventileren. Zoals anderen dit blijkbaar wel hebben gekund terwijl ze zelfs het boek nog niet hebben ontvangen of aangeschaft, laat staan gelezen. Waarmee ik uiteraard niet Uw geacht persoontje bedoel.
Niet erg thuis zijnde in boeken of schrijvers over facts en fiction kan ik over het ongetwijfeld spannende boek >Tot op het Bot< geen enkel oordeel vormen, want kende de titel niet eens. Zoals ik reeds eerder aangaf…..ben ik op zulk terrein erg doesoen.
Ik zal wel erg doesoen over komen maar nog nooit iets gehoord over de Saip. Maar ja ik was dan ook een halfwees met moeder vanaf ’58 pas tot haar overlijden jan.’61 in Nederland, die waarschijnlijk ook nooit iets over geweten heeft en ook bij de ouders van mijn twee Indische vriendjes waar ik vaak logeerde nooit iets over gehoord.
Maar zoals gezegd nu de moeite genomen om met, gebruikmaking van het adres van Mas Rob, info over evt. rechten aangevraagd. Ook keurig automatisch antwoord gekregen dat het ontvangen is en er later nog antwoord zou komen.
Overigens moet me toch ook wel van het hart dat ik van de vorige activiteiten van Griselda Molemans jammer genoeg ook nooit iets heb meegekregen.
Maar ik vind niet dat dit in haar nadeel spreekt en zeker in de Indische gemeenschap waarvan ik inmiddels de indruk gekregen heb dat ze nogal dweperig doen over bekende Indo’s. Sporters, schrijfsters, cabarettiers, muzikanten en ga zo maar door.
De suggestie dat ze als goede fictieschrijfster in dat Andijvieboek ook veel fictie zal hebben gebruikt verwondert me een beetje omdat ze
naar eigen zeggen gebruik gemaakt heeft van de haar gemelde ervaringen van repatrianten en vwb de claims zelfs ook in USA archief onderzoek heeft verricht.
Hoewel ik dus geen eigen slechte ervaringen heb met kontrakt-pensions, maar wel afweet van die voorschotten die terugbetaald moesten worden en ook dat ze de pensionkosten moesten ophoesten van hun karig inkomentje vind ik het wel oké dat ze daar over geschreven heeft.
En die claims? Ik vind het ook onrechtvaardig dat bv. de salarissen van krijgsgevangenen en ambtenaren en andere schades niet zijn uitbetaald of vergoed. En als iemand zich daarvoor inzet : Prima. Ze kan op mijn morele steun rekenen. En indien nodig en gewenst ook anderszins.
Maar zoals gezegd ik heb haar boek alleen nog vluchtig doorgebladerd en of het ooit van lezen komt? Mss als ik mijn andere tijdrovende activiteiten staak.
@Pak Huib, on 1 juni 2014 at 09:55 said: /…/ De suggestie dat ze als goede fictieschrijfster in dat Andijvieboek ook veel fictie zal hebben gebruikt verwondert me een beetje omdat ze naar eigen zeggen gebruik gemaakt heeft van de haar gemelde ervaringen van repatrianten en vwb de claims zelfs ook in USA archief onderzoek heeft verricht./…/@
— Dag Pak Huib, ‘Opgevangen in andijvielucht’ en ‘Tot op het bot’ zijn twee verschillende titels in twee verschillende genres. Vanwaar uw interpretatie en verwondering @
e.m.
Mevrouw Molemans is, sinds een knieblessure een einde maakte aan heurr tenniscarrière, en het vervolg haar landelijke bekendheid verschafte, van vele markten thuis.
Ze was de knapste sportpresentatrice ever; is volleerd archeologe (opgravingswerk); verdraait als non-fiction onderzoeksjournalist haar hand niet, om gespeelde égards te acteren en ze schrijft fictie ‘tot op het bot’.
Maar wie is ‘dan menigeen’ …?
e.m.
“Menigeen” kan dus ieder ander individu zijn behalve mevrouw Griselda Molemans.
Ik in ieder geval hoor tot die groep “Menigeen”, speaking for me self. Ik zit elke dag lekker te gojang kaki en mijd iedere strijd. De AOW maakt gemakzuchtig.
Pak Pierre
Griselda, we kennen elkaar niet , maar mag ik je dit advies geven: trek je niets aan van wie dan ook en strijdt de strijd. En al zou je die strijd verliezen, dan heb je met kracht gestreden…. en dat is meer, veel meer, dan menigeen ooit kan zeggen.
typo: m.z. nabestaanden
Mas Rob bedankt voor bovenstaande info. Heb voor de aardigheid een mailtje gestuurd met de vraag of ook nabestaande recht hebben. Ben benieuwd wat het oplevert. Als het peanuts zijn kan ik altijd nog naar Artis of Burgers Bush.
Faxbericht voor Mas Rob: sinds de link van de SAIP ‘viral’ gaat via http://www.andijvielucht.nl, heeft een groot aantal rechthebbenden zich aangemeld voor de Japanse compensatie. Alsof een URL met een .aspx-extensie die zo diep weggestopt is in de SAIP-site eenvoudigweg te vinden is. En alsof bij het grote publiek bekend was dat er nog steeds aanvragen ingediend kunnen worden.
De info was er altijd. En niet weggestopt, maar gewoon te vinden op de site onder het kopje Pensioenen en Uitkeringen… Zie: http://www.saip.nl/nl/content/pages/pensioenen-en-uitkeringen.aspx .
In de tijd van mijn vader waren er nog geen websites en dergelijk fraais. Maar er was wel een netwerk met o.a. kabar angin dat goed heeft gewerkt. En de Indische Pensioenbond. Dan een telefoontje of briefje (er was nog geen e-mail) naar de SAIP, en het kwam in orde. Ik ken nog steeds niet de verhouding tussen het ABP en de SAIP. Volgens de verhalen waren die van de SAIP vriendelijker dan die van het ABP.
SAIP – Stichting Administratie Indische Pensioenen. Ik zie het grijskleurige clubblaadje nog liggen op tafel in des vaders huiskamer en in de huiskamers van andere oud Indische ambtenaren.
In die tijd, vijftiger en zestiger jaren v.d.v.e. en SAIP nog lang niet in het grote ABP opgenomen, was daar een meneer die alom werd geloofd en geprezen om zijn grote kennis en hulpvaardigheid. Ik pijnig mijn geheugen – heette hij niet Uitenhoven of iets wat daarop lijkt? Geen moeite zou hem te veel zijn om voor SAIP-leden zaken uit te zoeken, men hoefde maar de telefoon te grijpen.
En inderdaad, ook het netwerk onder oud Indische ambtenaren was er en werkte voortreffelijk. Men gaf elkaar tips, wisselde ervaringen uit.
Als opgroeiende blaag en jong volwassene luisterde ik met een half oor naar wat de grote mensen bespraken over hun rechten en claims, maar ik ving voldoende op om de observaties van Pak Somers te durven bevestigen.
Pak Pierre
” heette hij niet Uitenhoven of iets wat daarop lijkt?” Ja, in de schoenendoos (stinkt naar stof) van mijn vader pak ik De Indische Pensioenbond van mei 1990. Onder de ereleden als eerste: C.A.Ch. van Uythoven.
Trouwens: aanvragen is niet hetzelfde als rechthebben.
@Mas Rob. Zoals te lezen was op de:
Topic in 2008
SAIP De stichting heeft het op haar website gemakkelijk gemaakt na te gaan of je in aanmerking komt voor een nog op de plank liggend geldbedragje.
zie https://indisch4ever.nu/2008/02/13/saip/
“Wat kunt u krijgen?
Voor burgers is destijds een eenmalige uitkering van Fl. 415,- vastgesteld. Tegenwoordig heeft dat een waarde van € 188,32. Voor militairen werd de uitkering vastgesteld op Fl. 264. Tegenwoordig heeft dat een waarde van € 119,80. Heeft u aan de Birma-spoorlijn gewerkt, dan komt daar Fl. 61,73 (€ 28,01) bij.”
http://saip.nl/nl/content/pages/ju.aspx
Waar hebben we het over?
Mevrouw Loekie,is deze betaling per gezinslid. En gaat het over Roerende goederen of is het alles ondergebracht onder de zelfde paraplu.
Leg het mij even uit a.u.b.,ben nog heel erg dom op m’n oude leeftijd.
Mvg Jos Crawfurd.
“Waar hebben we het over?” Ik dacht het prijspeil van ca. 1940?
Deze bedragen zijn niet geindexeerd sinds 60 jaar terug.
Geen rente+ rente-op-rente toeslagen.
Geen inflatiecompensatie….
Boeroeng, die bedragen waren, zijn en worden ook niet geïndexeerd. Vraag maar na bij de SAIP.
Banken en verzekeraars hebben nooit geïndexeerd, nu ook niet. Ze betalen nominale bedragen uit. Als je voor de oorlog een kapitaalsverzekering van ƒ1000,– had afgesloten, kreeg je na de oorlog, na afloop van de polis, ƒ1000,– uitbetaald. Pensioenfondsen wel, als de overwaarde van de dekkingsgraad tenminste groot genoeg is. Dat is bij de SAIP ook gebeurd.
Waar we het over hebben? Over het begin van het definitieve rechtsherstel voor de Indische gemeenschap. Wanneer de claim betreffende de Birmaspoorweg aanhangig gemaakt wordt, begrijpt u in één klap om welk bedrog het gaat. Lopende de voorbereidingen doe ik verder geen mededelingen. En is dit soort onverholen cynisme wel het laatste waar ik op zit te wachten. Fijne dag verder.
@Mevr Molemans ” En is dit soort onverholen cynisme wel het laatste waar ik op zit te wachten.”
Dat is gedeeltelijk toe te schrijven aan de teleurstelling niet zelf te zijn opgekomen of kunnen komen vd eigen perkara en eigen schuld plaagt de mens immers het meest.
Maar de pluim verdient u zeker voor dit opgravingswerk. Dat het maar om relatief klein bier per persoon gaat is maar bijzaak, want de beloning zit ‘m in elke toewijzing van een compensatie en het rechtsgevoel hierover. Tjap djempol.
De SAIP heeft sinds jaar en dag de benodigde informatie over Japanse uitkeringen op haar website staan: http://www.saip.nl/nl/content/pages/ju-weduwnaars.aspx .
Daar is niet veel opgravingswerk voor nodig.
Er is één onduidelijkheid, maar ik weet niets van de verder aangehaalde uitkeringen. Het gaat om een uitkering voor een weduwnaar, maar verder worden ‘nabestaanden’ genoemd. Normaal worden daar ook kinderen toe gerekend.
Mijnheer Lemon: het gaat om de eerste twee claims van de in totaal tien. Het wordt een getrapte aanpak. Meer nieuws volgt.
Griselda Molemans, ik dacht dat de meesten (indo’s) uit de indische gemeenschap buitenkampers waren.,Zoals hier ergens opgemerkt, welke arme boeng bezat er nou waardepapieren of sloot een levensverzekering af?
Voor wie komt u eigenlijk op?
Er waren ook minder rijke boengs, maar niet arm, en sommigen hadden een levensverzekering. Meer algemener was het hebben van een bankrekening,
Als je even de andere claims doorwerkt en bedenkt dat het grootste deel van het boek gaat over mensen die flink met niks in Nederland aankwamen, dan had je kunnen weten dat het boek vooral over verarmde boengs gaat.
Er gaat iets mis met de tekst: het rechterdeel is niet te zien, kan hier wat aangedaan worden, terima kasih !
sorry… opgelost
Dank je wel, het is nu goed leesbaar.