‘Ik heb een kleur, en dat is verdacht’

Geplaatst op 22 november 2013 door Boeroeng

Ik heb een kleur, en dat is verdacht’‘Ik kijk niet meer op van discriminatie, en ik sta erboven.’Verslaggever Tonny van der Mee vertelt hoe hij als Molukse Nederlander de Zwarte Pieten-discussie ervaart. ‘Nederland is ook mijn thuis.’  Lees verder .

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

9 Responses to ‘Ik heb een kleur, en dat is verdacht’

  1. eppeson marawasin schreef:
    27 november 2013 om 17:22

    Pak Pierre kent ze geloof ik allemaal v.w.b. de Indo’s atau getinte Indischen. Ik heb er twee onthouden: Blauwe en Rijstepikker … Hoe het thans ‘politiek correct’ geduid moet worden, weet ik niet.

    Wim Kan zong ooit ‘nee, nee, nee, nee … we noemen geen namen:
    http://www.telegraaf.nl/binnenland/22091928/__Excuses_aan__gekleurde__sollicitant__.html

    Over de grens zijn ze er ook nog steeds mee bezig; Thanksgiving in andijvielucht zeg maar …
    http://www.usatoday.com/story/opinion/2013/11/24/byron-dorgan-redskins-native-americans/3657539/

    “I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character.” (M.L. King junior)

    😦 Tja, waar je je al niet druk om kunt maken. 😦

    e.m.

    Beantwoorden
  2. Jan A. Somers schreef:
    25 november 2013 om 11:54

    Als mijn Zeeuws meisje en ik ’s avonds in bed nog even TV liggen te kijken komt er wel eens een bericht dat de politie op zoek is naar een licht getint persoon. Opmerking van mijn meisje: morgen een beetje oppassen. En je IDkaart niet vergeten.

    Beantwoorden
    • Arthur Olive schreef:
      27 november 2013 om 18:52

      “Ik heb een kleur en dat is verdacht”
      Hier in Amerika wordt dat DWB genoemd, Driving While Black of Brown en ook WWB, Walking While Black of Brown.

      Beantwoorden
  3. P.Lemon schreef:
    24 november 2013 om 17:28

    Al is het een andere kleur maar ook de chinese nederlander moet zich erdoorheen slaan…

    Het denigrerende commentaar van Gordon op een Chinese deel-nemer aan een tv-show past in een lange Nederlandse traditie. De Chinees-Canadese Suzanne Ma heeft er genoeg van.
    Wat ik zag, verbaasde me niet echt. Ik hoor dit soort dingen echt niet voor de eerste keer. Ik ben een Canadese met een Chinese achtergrond en gelukkig heb ik dergelijke opmerkingen nooit te verduren gekregen in mijn eigen land, waar ik ben geboren en getogen en nog steeds woon. Maar ik heb ze wel gehoord in Nederland.
    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3550234/2013/11/23/Nederlandse-Chinezen-laat-je-horen-tegen-opmerkingen-als-die-van-Gordon.dhtml?utm_medium=twitter&utm_campaign=columnisten&utm_source=twitterfeed

    Beantwoorden
  4. P.Lemon schreef:
    23 november 2013 om 20:06

    Het is een feit dat ons verstand te veel en te vaak een spelletje met ons speelt en we onderscheid maken op onterechte gronden. Daardoor ondervindt een persoon of een groep nadeel. Als je mensen discrimineert, dan handel je op basis van kenmerken en eigenschappen waar zij niets aan kunnen doen.
    Dader en het slachtoffer wisselen echter in eigen of andere omgeving/ cultuur van positie en van der Mee kan er m.i. daarom ook mee omgaan.

    Beluister het interview met Tonny van der Mee:
    In het derde uur is historicus en AD-journalist Tonny van der Mee te gast in de studio. Hij vertelt o.a over zijn recent verschenen boek ‘Tjakalele en Carnaval, 60 jaar Molukkers in Brabant’ 15-11-2012

    http://dn2.nps.nl/page/detail/794873/Tonny%20van%20der%20Mee

    Beantwoorden
    • eppeson marawasin schreef:
      23 november 2013 om 23:11

      Terima kasih meneer Lemon, heb dochterlief ook op uw linkaanwijzing met het ca. 26 minuten durend interview gewezen.

      ‘Tjakalele en carnaval. 60 jaar Molukkers in Brabant’ – Tonny van der Mee

      http://www.bndestem.nl/regio/brabant/boek-over-molukkers-in-brabant-1.3293171

      Brabant had een belangrijk aandeel in de opvang van de Molukse ex-KNIL-militairen en hun gezinnen die in 1951 naar Nederland kwamen. Er waren zeven ‘woonoorden’. Het gros werd opgevangen in het voormalige Duitse concentratiekamp Vught, dat onder de naam Lunetten uitgroeide tot het grootste Molukse woonoord van Nederland. Op het hoogtepunt in de jaren ’50 telde Brabant ongeveer 3000 Molukkers. Brabant is een smeltkroes van verschillende geloofsgemeenschappen (moslims, katholieken en protestanten), belangenorganisaties en eilanden van herkomst. Daarmee is de provincie een afspiegeling van de Molukse gemeenschap als geheel, waarin de etnische, religieuze en politieke diversiteit een belangrijke rol spelen.

      Deze studie hoort bij een onderzoek naar de geschiedenis van Molukkers in Nederland dat het MuMa sinds 2001 heeft uitgevoerd. In deze reeks verschenen eerder de hoofdstudie ‘In Nederland gebleven’ en de deelstudies ‘Andere verhalen’ en ‘Molukkers in Zeeland’.

      ‘Tjakalele en carnaval’ is verkrijgbaar bij Toko Buku (LSEM) (www.tokobuku.nl ). ISBN: 978-90-74352-00-0. Prijs: 24,50

      e.m.

      Beantwoorden
  5. Anoniem schreef:
    23 november 2013 om 15:05

    Dat is schitterend verwoord. Mijn respect!

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Jan A. Somers Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *