Foto’s hier te bekijken — Zaterdag 14 september vond de jaarlijks herdenking plaats te Bronbeek, Arnhem. Dit keer voor het eerst georganiseerd door SHSJZ, , Stichting Herdenking Japanse Zeetransporten, voorzitter Heiko Roelfsema.
video impressie ochtendprogramma
klik hier voor de hele toespraak van Noor de Ruyter de Wildt
Middagprogramma in Kumpulan Bronbeek met eten, en muziek van The Doop Brothers Klik disini
quote van onze lieve vrienden uit Den Helder: Vandaag een prachtige en emotionele herdenking bijgewoond op Bronbeek ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Japanse transportschepen. Onder de slachtoffers waren mijn beide opa’s, Theo Pinchetti en Alex Boon. Ik heb ze nooit gekend maar voel me op deze manier toch verbonden met ze. Voor altijd een deel van mij… Barbara Pinchetti
...................
Indisch4ever 
okay-okayyy al maar ja 🙂 en na afloop lekker eten en dansen op de muziek van de Doop Brothers
Het was een indrukwekkende gebeurtenis die me heel erg aansprak, ik zag die hele periode uit Jappentijd wederom passeren en had wel wat moeite om mijn emoties te bedwingen. Maar het leven gaat verder en de nagedachtenis aan mijn vader Theo en alle medeslachtoffers van de hell ships zullen tot het einde blijven. Dank aan de stichting die het in stand blijft houden.
Ik heb dit Nelly ook al gemaild, ik was helemaal niet geroerd of ontroerd wat mijn speech betrof, vond het eigenlijk gewoon een “opstel” ter ere van mijn vader. Maar zoals zij dat neergezet heeft, met die foto van mijn papa ernaast, toen werd ik pas emotioneel…..
Bedankt Nelly, je bent onbetaalbaar!
Prachtige foto’s en film Nelly. De toespraak van Noor was emotioneel. Ik behoor tot de ‘jongere generatie’ maar de herdenking maakte diepe indruk op mij en ik was behoorlijk geraakt door alle verhalen die los kwamen. Ik hoop dat er meer leeftijdgenoten bij dit soort herdenkingen aanwezig zullen zijn.
@ Barbara P.
Mijn reactie op het gebeuren heb ik ietwat voorbarig, want nog voordat dit topic op I4E verscheen, geschreven onder – ik geloof – het thema “Excuses van de week”, omdat het zo in de kraam te pas kwam.
Hier wil ik graag kwijt dat ik je gevoelens en hoop deel dat ook de jongste bibit de traditie in ere zal houden, maar ik vrees met bange vrezen.
Voor mij is de “bijvangst” van deze herdenkingen dat je weer eens “onder ons” kunt zijn, één met anderen met – grosso modo – een zelfde achtergrond, dat je oude vrienden kunt ontmoeten en nieuwe kunt maken.
Wat mij betreft leuk dat ik je weer gezien en gesproken heb, zij het “even”.
Pak Pierre
Een Indische verhaal… hoe de Geschiedenis mensen opslokt en weer uitspuugt. Mooi en ontroerend, inderdaad.
Mooie, ontroerende reportages. Dankjewel! x
Dank jullie wel voor de foto’s en het filmpje! En goed te zien dat er ook jonge mensen bij waren!
Mooie speech, Noor. Traantje wegpinken hier .