’Je bent Indisch? O, je bedoelt Indonesisch!’

Artikel in Trouw, januari 2010:
’Je bent Indisch? O, je bedoelt Indonesisch!” De meeste Indo’s zal deze opmerking bekend voorkomen. Indo’s, mensen van gemengd Nederlands-Indonesische komaf, vormen een van de grootste etnische minderheidsgroepen van ons land (zie kader). Tussen 1945 en 1965 kwamen circa 200.000 Indo’s naar Nederland, omdat er geen plaats meer voor hen was in het postkoloniale Indonesië.
Toch blijken veel autochtone Nederlanders weinig te weten over Indo’s. „De gemiddelde Nederlander blijkt vaak niet op het idee te komen dat iemand Indisch is. En als ze horen dat dat het geval is, zeggen ze vaak: ’O, Indonesisch’. Ze weten vaak niet wat het verschil is tussen Indisch en Indonesisch”, vertelt dr. Marlene de Vries,

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

57 reacties op ’Je bent Indisch? O, je bedoelt Indonesisch!’

  1. ronny frey zegt:

    De redaktie van trouw is blijkbaar zelf niet op de hoogte wat Indisch is , iemand die Indisch is kan ook een persoon zijn uit India of Indonesie
    volgens de Van Dalen, Maar een Indo is een mengelmoes van europeanen en personen uit voormalig oost indie. Er wordt wel gezegt we zijn Indisch maar ik ben een Indo.,groot verschil .

    • Boeroeng zegt:

      van Dale beschrijft wat ‘men’ als woorden gebruikt en met welke betekenis.
      Dat kan dus in meerdere betekenissen zijn. Zoals in België men Indiaas bedoelt met Indisch.
      In Nederland in het algemeen en in de kringen van Indische Nederlanders heeft het begrip “Indische mensen” een zekere eigen betekenis.
      Marlene de Vries gebruikt dat woord goed

      • ronny frey zegt:

        En toch is het woord Indisch niet op het juiste plaats, zelfs onder de Indo,s wordt het woord indisch niet altijd gebruik maar Indo wel, ik ben zelf een Indo en zo voel ik me ook of ik nou in Holland woont of .eender waar. in de media wordt er vaak gesproken als er iets gebeurd in India of Indonesie een ramp of zo iets ‘” de Indische gemeenschap heeft er onder te lijden” ik voel me niet aangesproken hoor, de merendeel van de Nederlanders kennen het verschil niet eens.

        • P.Lemon zegt:

          Uit de boekoe pienter vh net:
          Ada dua : Brits- en Nederlands Indië in de koloniale periode.

          * Indisch kan zowel ‘van, uit (het huidige) India’ betekenen, als ‘van, uit (het huidige) Indonesië’. Het is het bijvoeglijk naamwoord bij de historische naam Indië. Met Indië worden de voormalige kolonies in Zuid- en Zuidoost-Azië aangeduid: Brits-Indië (of Voor-Indië), dat onder meer de huidige landen Pakistan, India en Bangladesh omvatte, en Nederlands-Indië (ook Achter-Indië), het huidige Indonesië en Papoea-Nieuw-Guinea.

          In Nederland verwijst Indische keuken gewoonlijk naar (gerechten uit) de keuken van de vroegere kolonie Nederlands-Indië.

          In België verwijst Indisch gewoonlijk naar het huidige India of de voorlopers ervan, omdat de Nederlandse koloniale context in België minder bekend is.( vb De Indische keuken is meer dan 4000 jaar oud en net zo divers als India zelf.)

          Opgelet: Indiaans(e) betekent ‘van, als van, betreffende indianen’.
          http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/1568/

      • Mayo Lie zegt:

        Van Dale zal “het wel weten” maar wanneer ik het over iets uit India heb gebruik ik Indiaas. De benaming Indische Nederlander is verbannen en Indo is het nu… De autochtone Nederlander weet precies wat men met Indische Nederlander bedoelt..
        Ik ben en blijf een Indische Nederlander, vooral waar ik me behalve Indisch (en niet Indonesisch) ook Nederlander voel.
        En wat de Engelstaligen betreft, wij doen toch ook ons best om buitenlandse namen etc. zo goed mogelijk uit te spreken?

  2. Boeroeng zegt:

    ff weer zeuren over getallen…
    Griselda Molemans heeft uit goede bron (ik dacht toenmalig maatschappelijk werk) dat men 380.000 repatrianten telde eind vijftiger jaren.
    Zoiets begreep ik laatst.
    Als 100 duizend daarvan niet-indo is,- zeg maar- dan houd je 280.000 indo-europese Nederlanders over.
    Meer dan 200.000 volgens deze redenering

  3. Conny zegt:

    Dat mijn generatie (van omstreeks 1967) er niets van af weet is volgens mij ook geen wonder. Toen ik nog naar school ging werd het onderwerp Nederlands-Indië/Indonesië vakkundig verzwegen. Geen woord werd er over gerept. En dan heb ik het vooral over de periode dat ik naar de middelbare school ging; 1979-1985. Steeds als ik in de (geschiedenis)boeken een hoofdstuk over Indonesië zag was ik van te voren al blij, en steeds was ik teleurgesteld als we dan weer wat anders gingen behandelen. Het is dat ik zelf een Indo ben, maar anders had ik er waarschijnlijk ook niets van af geweten.

    • Mas Rob zegt:

      Over dat vakkundig zwijgen heb ik toch andere ervaringen. Op mijn middelbare school (in de zeventiger jaren) was Indië/Indonesië onderwerp van verschillende eindexamenvakken: de dekolonisatie werd behandeld bij geschiedenis en, ik herinner me het nog goed, “Indonesië als ontwikkelingsland” was de titel van een boekje met Aardrijkskunde eindexamenstof. Mijn leraar Nederlands, zelf ook een indo overigens, dweepte met Multatuli en Du Perron.

      Ik bestrijd dus dat er geen aandacht was voor Nederlands-Indië of Indonesië. Alleen, en dat is denk ik het cruciale punt, de geschiedenis en ervaringen van Indische Nederlanders vormde geen onderdeel van de lesstof. Ondanks de zichtbare aanwezigheid in Nederland leek de indo uit de collectieve herinnering te zijn verdwenen. Ik leerde wel over de nationalistische beweging, maar niets over het IEV; wel over de bevolkingsexplosie in Indonesië, maar niets over de migratiestromen uit dat land.

      Die collectieve amnesie is wél te verklaren. Met het einde van Nederlands-Indië was ook een einde gekomen aan de manier waarop koloniale visies op het land en de geschiedenis de schoolboeken vulden. Niet Nederland en de Nederlandse koloniale inspanning, maar Indonesië en haar inwoners stonden centraal. Op zich meer dan terecht, naar mijn oordeel.

      Alleen was het kind met het badwater weggegooid. Het verhaal van de Indische Nederlanders is deel van de Nederlandse culturele eigenheid en behoort te worden verteld opdat het deel blijft van het nationale geheugen.

      • Conny zegt:

        Waarschijnlijk heb je op een goede school gezeten, mas Rob. Of ik op een hele slechte…

        • Mas Rob zegt:

          De school was een scholengemeenschap in de Zaanstreek. Het was geen uitzonderlijke school. Indonesië was onderdeel van de eindexamenstof voor de vakken geschiedenis en aardrijkskunde op VWO niveau. Ik had niet de indruk dat de school nu zo uitzonderlijk was..

  4. I might be missing something in the translation here…but as the world is becoming more globalized, (effects felt even in NL), would it not be more proper to use the word “Indo” to describe people who have their roots in the former Dutch East Indies? I know that for the billion or so English speaking people of the world, the word Indisch is not pronouncable thus no one knows what the word means or gets it mixed up with other ethnic groups. Continuing to use a word, whose meaning escapes most people outside of the “Indisch Gemeente”, surely does not help in educating the uninformed as this article in the Trouw confirms.

    • P.Lemon zegt:

      From shameful to a word to be proud of ?

      M. De Coster (2007), Groot scheldwoordenboek

      indo: in het koloniaal verleden werd dit beschouwd als een ietwat aanstotelijke en te vermijden afkorting van Indo-Europeaan, waarvoor men het woord ‘Indiër’ heeft ingevoerd. In Indische kringen zei men in het midden van de twintigste eeuw wel eens grappenderwijs dat indo een acroniem was van ‘In Nederland Door Omstandigheden’. Eigenlijk is een indo iemand van gemengd Europees en Aziatisch (maar ook Afrikaans) bloed. Een verdwaalde indo noemde men een indo kesasar. Thans allang geen scheldwoord meer. Jonge Indische Nederlanders gebruiken de term de laatste tijd zelfs meer en meer als geuzennaam, als uiting van trots over hun Indische identiteit. Indo werd al opgetekend in 1898.

  5. Jan A. Somers zegt:

    Wat is nu een totok wiens familie al eeuwen in Indië woonde, en in Nederland eigenlijk ook niet meer kon aarden? Geen indo. Ook een Indische Nederlander? Maar dat kan van alles zijn.

    • Mas Rob zegt:

      Insulindiër….

      • Sylvia Groot zegt:

        Wat mij betreft zijn indo’s geen culturele minderheid maar Nederlanders met een tintje waarvan sommigen, maar niet allen, rijst met sambal eten.
        Uiteraard met een eigen historie zoals ook de Friezen die hebben.

        Barst nu maar los!

        • Boeroeng zegt:

          Indische Nederlanders hebben een eigen geschiedenis.
          Anders dan andere groepen Nederlanders.
          En dat maakt hen tot een culturele groep met een zekere eigenheid.

        • eppeson marawasin zegt:

          http://www.youtube.com/watch?v=4ptWC_1_KzY

          Frysk bloed, tsjoch op! Wol nouris brûz je en siede
          En bounz je troch ûs ieren om!
          Flean op, wy sjonge it bêste lân fan d’ierde,
          It Fryske lân fol eare en rom.
          Klink dan en daverje fier yn it roun,
          Dyn âlde eare, o Fryske groun!

          Trochloftich folk fan dizze ‬de namme,
          Wês jimmer op dy âl‬den great.
          Bliuw ivich fan dy grize hege stamme
          In grien, in krêftich duorjend leat.
          Klink dan en daverje fier yn it roun,
          Dyn âlde eare, o Fryske groun!

          http://www.dbnl.org/tekst/heij052nieu01_01/heij052nieu01_01_0001.php

          e.m.

        • R Geenen zegt:

          Frysk bloed, tsjoch op! Wol nouris brûz je en siede
          En bounz je troch ûs ieren om!
          Flean op, wy sjonge it bêste lân fan d’ierde,
          It Fryske lân fol eare en rom.
          Klink dan en daverje fier yn it roun,
          Dyn âlde eare, o Fryske groun!
          Trochloftich folk fan dizze ‬de namme,
          Wês jimmer op dy âl‬den great.
          Bliuw ivich fan dy grize hege stamme
          In grien, in krêftich duorjend leat.
          Klink dan en daverje fier yn it roun,
          Dyn âlde eare, o Fryske groun!
          e.m.

          Kan je dat ook verstaan/vertalen, want ik versta er geer moer van.

          RG

        • R Geenen zegt:

          >>Wat mij betreft zijn indo’s geen culturele minderheid maar Nederlanders met een tintje waarvan sommigen, maar niet allen, rijst met sambal eten.
          Uiteraard met een eigen historie zoals ook de Friezen die hebben.<<

          Laat me eens bekijken:
          1. Ik ben Nederlander want ik bezit een Nederlands paspoort.
          2. Ik heb een bruin tintje.
          3. Ik eet iedere dag rijst met sambal, nog erger want die pepers groeien bij mij in de tuin.
          4. Ik voel mij beslist niet minder in welke cultuur vorm dan ook.

          Ja, je heb gelijk ik ben een Indo of zoals hier in Californië gezegd wordt "A Dutch Indo"
          En ik ben zeker geen Indonesier.

          R Geenen

        • bo keller zegt:

          Maar zeker NIET deze onderstaande historie.

          Op 9 sept.2013 schreef Pak Surya Atmadja
          in Stille Tranen in een kil Vaderland.

          Dat hadden ze geprobeerd met de Indische Bond, I.E.V beweging die later Gabungan Indo untuk Kesatuan Indonesia (GIKI) heet , en de Indische partij.
          Alleen waren die kortstondige samenwerking gedoemd om te mislukken , dat kwam door de eeuwenlange marginale positie van de Indo en het superioriteitsgevoel t.o.v hun “bruine broeders en zusters.”

          Waarom en dan Alweer dat Superioriteitsgevoel en de Eeuwenlange
          enz.enz. t.o.v. hun ”bruine broeders en zusters”

          Welke bruintjes ,een bepaalde bevolkingsgroep of alle
          Indonesische /Aziatische mensen.
          Nmi. wel een klein beetje ondoordacht hier neergezet,want anders
          riekt het ergens naar!
          siBo

        • eppeson marawasin zegt:

          @R Geenen, op 10 september 2013 om 05:55 zei: Kan je dat ook verstaan/vertalen, want ik versta er geen moer van.@

          Fries bloed kom in beweging
          Bruis, kook, en bons door onze aderen!
          Kom op! Wij bezingen het beste land van de aarde,
          Het Friese land vol eer en roem
          Klink dan en daver trots in het rond
          Jouw oude eer, o Friese grond!

          Doorluchtig volk van deze oude naam,
          Wees altijd trots op die ouderdom!
          Blijf eeuwig van die grijze, hoge stam,
          Een groene, een krachtige bloeiende loot!
          Klink dan en daver trots in het rond
          Jouw oude eer, o Friese grond!

          e.m.

        • R Geenen zegt:

          >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Klink dan en daver trots in het rond
          Jouw oude eer, o Friese grond!
          e.m

          Bedankt voor de vertaling, maar wat heeft dat met de Indo te maken?

          RG

        • Jan A. Somers zegt:

          Maar ze hebben wel Bonifacius vermoord. In Dokkum. Excuus vragen?

        • eppeson marawasin zegt:

          Nee toch, meneer Somers. Bonifacius had net uit een boek voorgelezen met als thema ‘oog om oog tand om tand’. Vervolgens liet de goede man een ‘Heilige Eik’ van de Friezen omhakken. En dat zonder selamatan!!!

          e.m.

        • eppeson marawasin zegt:

          @R Geenen, op 10 september 2013 om 17:40 zei: Bedankt voor de vertaling, maar wat heeft dat met de Indo te maken?@

          — Goeie vraag heer Geenen! Misschien wel diens inborst, wie zal het zeggen…

          Het begon met een mening aansluitend een invitatie van mw Sylvia Groot:

          ===========
          @Sylvia Groot, op 10 september 2013 om 00:48 zei: Wat mij betreft zijn indo’s geen culturele minderheid maar Nederlanders met een tintje waarvan sommigen, maar niet allen, rijst met sambal eten.
          Uiteraard met een eigen historie zoals ook de Friezen die hebben.
          Barst nu maar los@

          =========
          @Boeroeng, op 10 september 2013 om 00:51 zei:
          Indische Nederlanders hebben een eigen geschiedenis.
          Anders dan andere groepen Nederlanders.
          En dat maakt hen tot een culturele groep met een zekere eigenheid.@

          ==============
          @eppeson marawasin, op 10 september 2013 om 01:20 zei (aangepast vanwege vertaling uit het Fries e.m.)
          VERTALING (Het Fries Volkslied)
          Fries bloed kom in beweging
          Bruis, kook, en bons door onze aderen!Kom op! Wij bezingen het beste land van de aarde,
          Het Friese land vol eer en roem
          Klink dan en daver trots in het rond
          Jouw oude eer, o Friese grond!

          Nieuw Indisch ABC (bron: J. van der Heyden)
          http://www.dbnl.org/tekst/heij052nieu01_01/heij052nieu01_01_0001.php

          ====================================
          @R Geenen, op 10 september 2013 om 05:46 zei:
          >>Wat mij betreft zijn indo’s geen culturele minderheid maar Nederlanders met een tintje waarvan sommigen, maar niet allen, rijst met sambal eten.
          Uiteraard met een eigen historie zoals ook de Friezen die hebben.<<

          Laat me eens bekijken:
          1. Ik ben Nederlander want ik bezit een Nederlands paspoort.
          2. Ik heb een bruin tintje.
          3. Ik eet iedere dag rijst met sambal, nog erger want die pepers groeien bij mij in de tuin.
          4. Ik voel mij beslist niet minder in welke cultuur vorm dan ook.

          Ja, je heb gelijk ik ben een Indo of zoals hier in Californië gezegd wordt "A Dutch Indo"
          En ik ben zeker geen Indonesier.
          RG@
          ==
          — À propos … een landelijk bekende Indo uit Friesland, geboren en getogen in Leeuwarden is de inmiddels 45-jarige allround entertainer (zanger, presentator, acteur) Harold Verwoert also known as Coole Piet ‘Diego’ van de Club van Sinterklaas. Harold spreekt vloeiend Fries.
          http://www.youtube.com/watch?v=e9fwQt9myck (zang)
          http://www.youtube.com/watch?v=XOPf-ZRS3Qc (host belspel)
          http://www.youtube.com/watch?v=KMXUydCSJVA (Coole Piet)

          ‘Proud To Be’ een Fries, een Nederlander atau een Indo?

          e.m.

        • R Geenen zegt:

          http://www.youtube.com/watch?v=e9fwQt9myck (zang)
          http://www.youtube.com/watch?v=XOPf-ZRS3Qc (host belspel)
          http://www.youtube.com/watch?v=KMXUydCSJVA (Coole Piet)

          ‘Proud To Be’ een Fries, een Nederlander atau een Indo?

          e.m.

          Sorry e.m., niet mijn smaak.
          RG

        • eppeson marawasin zegt:

          @R Geenen, op 11 september 2013 om 00:55 zei: Sorry e.m., niet mijn smaak.@

          — maar wat heeft dat met de Indo te maken heer Geenen?

          Ik bedoel u gaat voor de ‘young classic’ 1987 560 SEC, en ik voor de 1971 280SE 3.5 M-Coupe ‘Oldtimer’. Maar allebei Mercedes toch?

          e.m.

  6. Guido zegt:

    Klopt, heel irri soms. Maar neem het ze aan de ene kant niet kwalijk. Want dit krijgen ze niet op school of nauwelijks. En vroeger ook niet! Maar dat neemt niet weg dat dit verplichte kost moet worden. En volgens mij begint het nu pas een kleeeeein beetje. Laatst zag ik een filmpje over Indonesische schoolkinderen, ik meende Jakarta, die dus les kregen over de koloniale geschiedenis.

    • Mas Rob zegt:

      … Maar wat Indonesische kinderen leren over de eigen geschiedenis is vrij beperkt en nog sterk ideologisch geladen bovendien. Geschiedenisles heeft er een duidelijke functie: het opvoeden van de jeugd tot vaderlandslievende burgers.

      • Endie zegt:

        Beste Mas Rob….. maar dat geldt toch ook voor Nederlandse kinderen? De scholen in Nederland onderwijzen toch ook niet over de brute daden van bijvoorbeeld Westerling en Van Heutsz? Ik heb destijds op school geleerd dat Jan Pieterszoon Coen de stad Batavia stichtte, maar ze hebben me er toen niet bij verteld dat Coen op die plek eerst Jacatra verwoestte. Wat ik ook op school leerde was hoe vreselijk de kampen als Westerbork waren tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar ze vertelden me er niet bij wie daar als ‘tijdelijke’ bewoners geplaatst werden ná de Tweede Wereldoorlog. Inderdaad, geschiedenisles heeft een duidelijke functie: de eigen kant van het verleden zo fraai mogelijk overbrengen op de jeugd.

    • Jan A. Somers zegt:

      Mijn Zeeuws meisje wist (van vóór de oorlog) heel veel over Indië/Indonesië. Dat je nu op school daar weing meer van hoort snap ik wel. In Nederland is Indonesië een land als zoveel andere landen. Bovendien leren ze nu over alles minder, alleen competenties, wat dat ook moge zijn.

      • Mas Rob zegt:

        Toch leeft Indonesië meer in Nederland, dan Nederland in Indonesië.

      • R Geenen zegt:

        Mijn Zeeuws meisje wist (van vóór de oorlog) heel veel over Indië/Indonesië. Dat je nu op school daar weing meer van hoort snap ik wel. In Nederland is Indonesië een land als zoveel andere landen. Bovendien leren ze nu over alles minder, alleen competenties, wat dat ook moge zijn.

        “Indonesie is een ver land als zoveel andere landen”, en zo zie ik dat ook. Maar dat pleit het Nederlands onderwijs niet vrij om de vaderlandse geschiedenis te onderwijzen van het voormalig Nederlands Indie. Het niet doen is een vorm van geen fatsoen.

        R Geenen

      • Pierre de la Croix zegt:

        @ Pak Somers: “….alleen competenties, wat dat ook moge zijn.”

        Ik heb wel eens gehoord dat de “Ambonezen” (nu “Molukkers”) van het KNIL, als ze op hun rechtspositie wilden wijzen, zeiden “saja poenja kompetir”.

        Wellicht dat het moderne begrip “competentie” daarvan is afgeleid. Pak Eppeson moet daarover het verlossende woord maar eens schrijven.

        Pak Pierre

        • eppeson marawasin zegt:

          “Saja poenja kompetir” wil zoveel zeggen als “Dát alleen is op mij van toepassing!” M.a.w. al het andere (regelgeving, non-militaire instructies) valt onder de categorie ‘niets mee te maken hotperdom!” 🙂

          Waar meneer Somers naar verwijst is het camoufleren van de algehele maatschappelijke niveau- en normverlaging sinds het verdwijnen van de HBS en de (M)ULO. In zo’n situatie heten ‘vaardigheden’ dan opeens ‘competenties’. Zoals daar zijn ‘cognitieve’ – ‘sociale’ en ‘affectieve’ vaardigheden.

          Dochterlief is ook weer begonnen op school. Dus aan het eind van week 38 vraag ik ‘hoe ging het met je cognitieve vaardigheden?’ Zegt ze ‘waar hebt u het over goede vader?’ Tja, vader heeft MULO hè.;) Ik zeg ‘nou hoe ging het vandaag met het analyseren, structureren, selecteren, memoriseren, vergelijken, concretiseren, kritisch verwerken en toepassen van de lesstof?’ ‘Oh dat’ zegt ze, ‘ging wel goed hoor’. Tijd voor een vervolgvraag m.b.t. de andere competenties heb ik dan niet meer, want de ‘sociale media’ hebben dan alweer bezit van haar genomen. Of andersom gekeerd.

          Zal de volgende keer maar niet vragen of ze weet wat ‘saja poenja kompetir’ betekent. Acht de kans niet gering dat ze wedervraagt ‘wat is er met uw computer?’

          e.m.

        • R Geenen zegt:

          Zal de volgende keer maar niet vragen of ze weet wat ‘saja poenja kompetir’ betekent. Acht de kans niet gering dat ze wedervraagt ‘wat is er met uw computer?’

          e.m.

          Toch een vraag? Leren ze tegenwoordig nog wel met de hand schrijven? Vooral schoonschrijven.

        • eppeson marawasin zegt:

          @R Geenen, op 11 september 2013 om 07:18 zei: Toch een vraag? Leren ze tegenwoordig nog wel met de hand schrijven? Vooral schoonschrijven.@

          — Voor zover ik weet leren de kinderen in groep 3 (ex- 1e klas) van de Basisschool net als vroeger schrijven aan de hand van een schrijfmethode, waarvan er verschillende zijn. Elke school is vrij om een methode te kiezen. Maar waar wij vroeger tot en met de 6e klas van de Lagere School(thans groep 8) ‘schoonschrijven’ kregen, zijn de leerlingen tegenwoordig ik meen vanaf groep 6 (ex- 4e klas) vrij om een ‘eigen’ handschrift te ontwikkelen.

          Vandaag de dag gaat het meer om ‘vaardigheden’. Bijvoorbeeld ‘ben je in staat om je gedachten, ideeën atau gevoelens onder woorden te brengen’ c.q. ‘op papier te zetten’. Dat laatste mag ook handgeschreven, als het maar leesbaar is. Als ik naar de Basisschoolcarrière van dochterlief kijk, zal in de meeste gevallen de juf atau meester de vraag te horen krijgen ‘mag ik het uitprinten?’

          Dat voor de ouderwetse ‘kwekeling’ aan de ‘Kweekschool’* vakken als schoonschrijven, muzieknoten lezen, zingen en verhalen vertellen verplicht waren, daar durf ik wel een gokje op te wagen. Maar of dat ook geldt voor de moderne student aan de PABO**? Know not!

          De algemene trend is nu, dat na de Basisschool over de hele linie de toelatingsnormen worden verhoogd en eindnormen worden verscherpt, waaronder het maken van meewegende ‘taal- en (hoofd)rekentoetsen. Op de vraag of dat ook geldt voor schoonschrijven, moet ik helaas het antwoord schuldig blijven.;)

          En wat deze reactie met het topic heeft te maken? Nou gewoon, je bent pas geschoold atau goed opgeleid als je het verschil kunt verklaren tussen Indisch en Indonesisch en dat kalligrafisch kunt neerpennen. 🙂

          *opleiden van meesters en juffen in het Lager Onderwijs, werd in 1965 PA (Pedagogische Academie) en in 1985 Pabo **(Pedagogische Academie voor het BasisOnderwijs)

          e.m.

        • R Geenen zegt:

          – Voor zover ik weet leren de kinderen in groep 3 (ex- 1e klas) van de Basisschool net als vroeger schrijven aan de hand van een schrijfmethode, waarvan er verschillende zijn. Elke school is vrij om een methode te kiezen. Maar waar wij vroeger tot en met de 6e klas van de Lagere School(thans groep 8) ‘schoonschrijven’ kregen, zijn de leerlingen tegenwoordig ik meen vanaf groep 6 (ex- 4e klas) vrij om een ‘eigen’ handschrift te ontwikkelen.

          Ik merk althans hier in CA dat de jongeren, ook in de makelaardij, niet meer een fatsoenlijk handschrift hebben. Ik zie handschriften van volwassenen die veel weg hebben van kinderen uit de eerste en tweede klas.
          Zelf heb ik nog de periode meegemaakt als design engineer, waarbij wij allen verticaal en als een sjabloon moesten schrijven. De tekeningen kwamen namelijk onder de handschrift van verschillende designers en er mocht niet te veel verschil in zijn.
          In Duitsland, Augsburg en Munchen, heb ik nog de teksten met Rotring pennen moeten schrijven.
          Wij konden trots zijn op ons werk en ik geloof niet dat er tegenwoordig nog reden voor was. In ieder geval hoor ik van de mensen van 60 plus in de engineering dat de kwaliteit van de jonge mensen niet erg hoog worden aangeschreven.
          Mensen met een net handschrift zijn blijkbaar een uitsterven ras.

          RG

  7. R Geenen zegt:

    Eindelijk een onderwerp met lading. Eerder reeds vermeld dat in SoCal vele amerikanen ons kennen als Dutch-Indo’s. En dat is gemakkelijk voor hun om het uit te spreken.
    En zoals Boeroeng het al naar voren brengt, de krant weet ook er niet veel van met betrekking tot het aantal.
    Ook heb ik zelf al naar voren gebracht, dat zelf het SVB niet meer het verschil weet tussen een Indo met Nederlands paspoort en een Indonesier.
    Ik vermoed dat Nederland het onderwijs over de Indische geschiedenis stil zwijgt vanwege de vele blunders die ze toen in Indie hebben begaan.

    R Geenen

  8. Surya Atmadja zegt:

    bo keller, op 10 september 2013 om 07:36 zei:
    Maar zeker NIET deze onderstaande historie.
    Op 9 sept.2013 schreef Pak Surya Atmadja
    in Stille Tranen in een kil Vaderland.
    etc.
    ———————————————————————————
    Sorry dat ik geen antwoord heb gegeven in de andere posting .
    Heb niet gezien.

    Het is de waarheid dat in NOI de (meeste) Indo superieur voelen t.o.v hun bruine broeder en zusters, de Indonesiers (oorspronkelijke bewoners) .
    Er is hoe dan ook een verschil in de juridische status ( o.a privilege ) tussen de 3 bevolkingsgroepen, Nederlanders(Europeanen) , Vreemde Oosterling en Inlanders .

    Vele Indo’s hadden die gedachten en houding meegenomen naar Nederland .
    Als Indonesier heb ik van dichtbij meegemaakt ,speelde, naar school gegaan , woonde/leefde bijna 14/15 met/tussen de Indo in Djakarta en Nederland.
    Ik heb hier over de oudere generaties (1ste-2de gen)
    Dat is gewoon de harde werkelijkheid .
    Toen ik in 1968 verzeild ben geraakt om te wonen tussen en met Indo’s waren de gevoelens t.o.v Indonesia / Indonesiers in het algemeen niet zo erg positief.
    Het is begrijpelijk en menselijk en zeker voor mensen die de nare dingen hadden meegemaakt , de wonden/sakit hati zijn nog te vers .
    Nu zal het minder zijn geworden, ik weet uit mijn eigen omgeving dat velen die nog kunnen reizen naar Indonesia het ook doen.

    Ik ben altijd goed opgevangen en opgenomen in hun midden , vriendschappen staan hoger dan politiek van de regeringen.
    Heb ook veel sobats voor het leven over gehouden.

    • bo keller zegt:

      Pak Surya.
      Dus toch alle Indonesiërs! Dan verspringt U naar ’t jaar 1968 de
      sakit hatitijd ,zal ik maar zeggen,
      Dat slaat nmi niet op de 1e generatie,waartoe ik behoor,en waar
      U zegt ,dat Het de waarheid is.
      U heeft het wel over de (meeste) Indo;s en dat riekt ergens naar.
      Mss.dat ik het verkeerd zie,maar het staat er wel luidt en duidelijk.
      siBo

      • Mas Rob zegt:

        Maar hoe ziet u het dan?

      • Surya Atmadja zegt:

        Pak Bo ,
        Mijn verhaal was uit eigen ervaringen aangevuld door litteratuur, plus de verhalen van mijn ouders, oom-tantes .
        Allemaal met de status van Inlanders of in gunstige zin Nederlandse Onderdaan NIET Nederlanders .
        De bekende anekdote’s dat mensen soms over anderen gaan oordelen/roddelen(is menselijk ) niet wetende dat de lijden voorwerp “vloeibaar” Nederlands kennen , zonder djedar djedur
        Werd toen afgeleerd op school .

        Een leuke verhaal, of het waar is weet ik niet.
        In een overvolle tram in een heel warme zomerdag zaten een paar Indonesiers , tussen al die boomlange Blanda’s . Ze zijn echt kedjepit , en kunnen ook niet vasthouden aan de hoge hanglussen( weet niet hoe ze heten-pajah dese).
        Dus die Indonesiers hadden het moeilijk , bau (stink) van de keringet , en mompelen , wah itu Belanda pada gelantungan , kaya monyet , en bau ketek’kelek (moelek vertalen dese) , engga mandi lagi .
        Toen hebben ze nog geen AXE , zelfs ODORONO nog te “duur”.

        Toen de tram stopte , ging de bewuste Belanda langs hun en zegt :
        Permisi , monyet bau mau keluar . ( permissie , deze stinkende aap wil even passeren) .

        Wat echt gebeurd (Berani sumpah).
        Omstreeks 1969 zaten toe een groepje Indo /Ambonezese jongen met een verdwaalde Indonesier aan het omong omong in een AH koffie restaurant .Er is een Belanda bule die tussen hun zaten.
        Vroeg die Indonesier , siapa tu Belanda , wie is die Belanda en wat doet hij hier .
        Iederen giegelen giegelen , en zeker toen die Belanda (echt blank , blonde haren ) antwoordde compleet met n djedar djedoer .
        Wah , malu seh.

      • Surya Atmadja zegt:

        bo keller, op 10 september 2013 om 09:29 zei:

        Pak Surya.
        Dus toch alle Indonesiërs! Dan verspringt U naar ‘t jaar 1968 de
        sakit hatitijd ,zal ik maar zeggen,
        Dat slaat nmi niet op de 1e generatie,waartoe ik behoor,en waar
        ————————————————————————————–
        Pak Bo, seribu kali ma’af als ik per ongeluk menjinggung hati pak Bo.
        Weet de juiste woorden in het Nederland niet .
        Niet mijn bedoeling .

        Er zijn uitzonderingen geweest , die echt solidair zijn met hun zeg maar “bruine”broeders en zusters.
        Heb ik veel persoonlijk ontmoet , de vrienden van mijn oude kostbaas Zijn konco’s en sommigen waren ex Steurtjes , mijn oude kostbaas was een paar jaren geleden op zijn 99ste jr overleden.
        De burgermeester was volgens verhaal bezig om hem te willen feliciteren .

        Mijn omgang met Indo en Belanda gebeurde in 2 perioden.
        Djakarta periode tot SMP , en na 1968 .
        Toen begin ik interesse te tonen over hoe en wat , werd ook vaak gevraagd of ik Indisch ben of Indonesier.
        De meesten geloven eerst niet dat ik Indonesier ben .
        Bij de Belandas is het erg , kreeg vaak gekke/ onnozele vragen zoals die ook gesteld werden aan Indische mensen in docufilm “Contract Pension Djangan Loepah”

        Indonesiers zijn toch arm ?
        Spreken ze ook Nederlands ?
        Hoe kan dat nou ?
        Wonen jullie in een stenenhuis ?
        Hoe kan je hier studeren , wie betaald de kosten ?
        Te veel om op te noemen.

        • bo keller zegt:

          Pak Surya,
          Sorry loh, aku ini hoort t’ zo vaak en zo ongegrond .Als ik naar me
          zelf kijk ,bij geboorte de 1° dokter Jawa,dan op m’n kont geramd door
          een Ambonese hfd. zuster en vergeet niet als baby werd je ook
          aangehaakt aan andere borsten en nog veel meer en velen met mij
          weten dit,dus Pak echt geen uitzonderingen.
          siBo

    • R Geenen zegt:

      >>>>>>>>>>>Toen ik in 1968 verzeild ben geraakt om te wonen tussen en met Indo’s waren de gevoelens t.o.v Indonesia / Indonesiers in het algemeen niet zo erg positief.
      Het is begrijpelijk en menselijk en zeker voor mensen die de nare dingen hadden meegemaakt , de wonden/sakit hati zijn nog te vers .
      Nu zal het minder zijn geworden, ik weet uit mijn eigen omgeving dat velen die nog kunnen reizen naar Indonesia het ook do.
      Ik ben altijd goed opgevangen en opgenomen in hun midden , vriendschappen staan hoger dan politiek van de regeringen.
      Heb ook veel sobats voor het leven over gehouden.<<<<<<<<<<<

      Wonen in Californie betekent leven in een melting pot van kleuren en rassen.
      Mijn motto is, wie goed doet goed ontmoet. En wat dat betreft ben ik kleuren blind en kleuren doof.
      Echter er zijn twee dingen dat mij instinctief voorzichtig en wantrouwig maakt.
      1. Mensen die religie fanaten zijn
      2. Mensen met getrokken ogen en een japanse naam.

      RG

  9. bo keller zegt:

    Mss.geeft dit u enigszins een beeld hoe of ik dit zie.
    De vreemde verhalen over ons INDO;s en nmi. de
    negatieve kant,raakt me,
    En het zijn er vele,bijv deze’ (een van de vele)

    bo keller, op 15 augustus 2013 om 21:22 zei:

    Op IndischHistorisch.nl Birma-Siam spoorweg .Deel 8
    door H.C.R. Giesbers. vice voorzitter vd. st.Herdenking
    Birma-Siam.

    De overlevenden
    Toen de spoorweg klaar was werden de krijgsgevangenen en dwangarbeiders, die het drama hadden overleefd en niet achter moesten blijven voor onderhoudswerkzaamheden, over de door hen zelf gebouwde spoorlijn teruggebracht naar de kust. Ze passeerden daarbij alle helse plaatsen die inmiddels veelzeggende namen hadden gekregen zoals bijvoorbeeld: Choleraheuvel, Dodendal 1 en 2 en Strontkreek.

    Een deel van de gevangenen was bestemd voor arbeid in mijnen en fabrieken in Japan

    De Indo’s (die donkerder van uiterlijk waren en door de Japanners als mede-Aziaten werden gezien) waren hiervan vrijgesteld; zij bleven in Thailand en Birma.

    ‘t Moet toch niet gekker worden zoals de Indo hier weer wordt
    neergezet. En kijkt toch even wie deze onzin neerzet. Ongelooflijk!
    siBo

  10. Huib zegt:

    @Pak Surya

    Kan het toch niet laten om ook over dit onderwerp mijn zegje te doen.
    Ik heb me inderdaad van jongs af aan verbaasd over de rangschikking op basis van afkomst, maar ook scholing en positie speelden een grote rol. Natuurlijk wil iedereen graag bij de heersende klasse horen als dat kan.
    Reeds in een vorig blog verhaalde ik over een bezoek aan ons oude huis aan de Poetrilaan 29 in Bandung, waarin inmiddels een gezin van
    een Indonesische spoorweg ingenieur ons hartelijk ontving en het totaal opgeknapte huis toonde. Daar viel een gezegde me op toen ik vroeg of de tani’s met hun karbouwen nog steeds passeerden op weg van en naar de sawahs. Ik vertelde hen dat mij altijd verboden was
    met petjohs en katjongs om te gaan omdat mijn moeder niet wilde dat ik djedar-djedur ging spreken. Maar ik kon het nooit laten om met alle katjongs uit de buurt, myself included met vechtvliegers in de weer te gaan en als er een vlieger pedot het onderspit dolf met zijn allen er achteraan te hollen en proberen voor de anderen de losgelagen vechtvlieger te vangen, want dan kon je hem houden. Ook de karbouwen waren een geliefd speelobject en ik mocht van de tani’s er op klimmen en de hele weg naar de kampong meerijden. Mocht trouwens ook niet op blote voeten lopen , wat ik toch deed.
    Thuisgekomen kreeg onze Neneh iedere keer weer zowat een hartverzakking van de stank die ik kennelijk verspreide en riep zo hard als ze kon zodat mijn moeder en ieder ander in huis het kon horen:
    ” Ädoeh sinjo Ebbie baoe domba terlalloe sekali! Ajo mandi tjepat ! ”
    Dit gaat over de jaren 1946-1950.

    Op mijn vraag of dit nog steeds hetzelfde was, kreeg ik het antwoord:
    We letten niet erg op waar het volk zich mee bezig houdt.
    Later in Bogor werd door een Indonesische advocaat getrouwd met een nicht, woorden van gelijke strekking gebezigd nl : het volk.

    Dus voor mij was niets nieuws onder de Indonesische koperen ploert.

  11. Huib zegt:

    “Dus voor mij was niets nieuws onder de Indonesische koperen ploert”

    Met dien verstande dat in de periode daarna mijn zusters en mijn persoontje bevriend waren met de toen nog studenten gebrs. Habibi, later in Duitsland en Italie gestudeerd en de gebr. Kastanja, moluks/indisch, Iskandar, die ook allemaal gewoon bij ons thuis kwamen en waar we ook vele feestjes mee hebben gevierd. Trouwen een van de Habibi boys heeft nog steeds kontakt met mijn zus en haar vriendin |Tjalie en bezoekt ze ook soms in LA en Veghel.

  12. Mayo Lie zegt:

    Leuke verhaaltjes, maar afgedwaald….

  13. Huib zegt:

    Kennelijk wordt me afdwalen verweten als ik tracht de menselijke kant in de verhoudingen tussen mensen in Indonesia en in Nederland te latn zien. Ondanks de gruwelijke vrijheidsoorlog waar we best de Nederlandse Staat aansprakelijk mogen stellen. Maar niet over het hoofd mogen zien dat de toenmalige Indonesische leiders en hun volgelingen die overgingen tot het vermoorden van ongewapende burgers wel degelijk ook verantwoordelijk gesteld mogen worden.

    Het is de eenzijdige benadering waar ik veel moeite mee heb als het gaat om oorlogsmisdaden.
    Anders dan teksten uit alle mogelijke studies en rapporten, waarmee men elkaar om de oren slingert al of niet uit zijn verband gerukt of elkaar tegensprekend over u uit te storten, geef ik er de voorkeur aan de nadruk op de menselijke verhoudingen te leggen toen en nu.

    Hoe mensen van mijn generatie die woelige tijden en de betere daarna
    hebben beleefd. Dat er althans bij mij en mijn familieleden geen enkel
    resentiment tegen de Indonesier of Nederlander bestaat en er ook niet op de Indonesische bevolking al dan niet geletterd wordt neerkeken.

    Dat het telkens weer oprakelen van dat dramatische verleden geen enkele zin heeft anders dan nog steeds een wig te willen drijven tussen
    twee volkeren die een gezamenlijke geschiedenis van meer dan 300 jaar delen en de pijnlijke wonden over en weer open te rijten.

    Het koloniale verleden ligt nu zo’n 70 jaar achter ons en ik zie niet in waarom er nog steeds wordt getracht er een slaatje uit te slaan door
    sommige geleerden en hoge pieten over en weer.

    Al is er maar één persoon dit met me eens is vind ik het al winst.

    • Sylvia Groot zegt:

      Ik ben het met deze spreker eens.
      Er is maar 1 gezonde manier om met traumatische gebeurtenissen om te gaan en dat is ervan te leren tbv toekomstige generaties.

    • R Geenen zegt:

      >>>>>>>>Al is er maar één persoon dit met me eens is vind ik het al winst.<<<<<<<<<<

      Volledig mee eens!

      Ik heb dit ook pas geleden in andere bewoordingen neergeschreven.
      Ik vermoed dat er een verklaring voor is.
      De meerderheid van de mensen die het persoonlijk hebben meegemaakt, dus de ouderen, benaderen het meer op het menselijke vlak. De generatie na de ww2 oorlog, die het hebben vernomen van hun ouders, benaderen het van boven af. Van uit de politiek, vanuit de toen heersende leiders, vanuit de misdaden en corrupte die toen plaats vonden.
      Uitzondering daar gelaten, maakt meemaken en niet hebben meegemaakt een groot verschil, en dus de benadering ook.

  14. Pieter Muller zegt:

    Ik ben ook Indo of Indisch. Gemengdbloedig. Eerst schaamde ik mij er voor.Mijn ouders zijn allebei ook Indo’s. Allebei ook in Ned. Indie geboren.Van mijn moeders zijde had zij Duitse, Oostenrijkse, Hollandse en een Javaanse voorouder. Mijn vaders kant: Javaans, Hollands, Duits en Armeens. Zo zijn er nog meer Indos van diverse afkomsten. Oorspronkelijk ontstond er na de 17e eeuw een gemengd ras tussen de Europeanen en inlanders van Indonesie.Als ik dat vertel dan dachten ze dat ik een echte IndonesIer was, thuis Indonesisch praat en ook nog moslim was. Vaak vroegen ze mij of ik moslim was. Ik ben christelijk en niemand van de Indos was dat. Van mijn moeder dachten ze dat ze Moluks was of Javaans. Ze werd blond geboren en is niet bruin of zwart.Win spreken Nederlands thuis en hadden ook maar 1 Ned.paspoort. Ikzelf werd het moeilijk gemaakt toen met die trein kaping door die Molukkers In Groningen. Ik kreeg even een paar jaar geen werk en ze zagen mijn fam. voor Molukkers aan. Men weet heel weinig of niks over ons.

    • Ronny Geenen zegt:

      Waarom bent u in Nederland gebleven? Daar zijn toch velen naar de VS en Canada vertrokken.

    • Henk zegt:

      In mijn familie is er ook een Muller gekomen. Getrouwd met een zusje van mijn vader. De kinderen van mijn oom Henk Muller zijn allen naar Nederland gekomen en enigen wonen in de omgeving van Wageningen/Arnhem. Misschien wel familie van U.

Laat een reactie achter op Jan A. Somers Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.