Zijn naam is Otto, Ferdinand Stobbe.
Geboren: 27-11-1884 te Gallingen
Overleden: 22-01-1945 Semarang, Kamp Bangkong
Begraven : Ereveld Kalibanteng te Semarang.
Zij hadden drie kinderen, Marie, Lies en Harry. Vermoedelijk zijn deze opgegroeid in een weeshuis te Soerabaja. Zijn vrouw is na de oorlog in Indonesië gebleven en eind jaren zeventig, op straat, als dakloze gestorven in Soerabaja. Wie kan informatie verstrekken over de man op de foto, samen met zijn vrouw. In de archieven van de oorlogsgravenstichting staat zijn geboorte plaats vermeld, Gallingen. Wie kan vertellen waar deze plaats is?
...................
Indisch4ever 
Beste Rik,
Ik zie nu scrollend op deze site, de naam Stobbe.
Voor wat het waard is, mijn vader Theo Wollrabe, geboren 1916, overleden 2003, had in zijn dienstjaren in Amsterdam, jaren 50 en 60, een collega Stobbe, ook zoals mijn vader zei een “Indisch man”
Zou dat Harry geweest kunnen zijn?
Groet, Werner Wollrabe
Beste Karin,
Ik ben je neef Rik, die de oproep jaren gelden heeft geplaatst. Je kan altijd contact met mij opnemen voor meer informatie. Mijn e-mail adres is bekend bij Boeroeng.
Hallo,
Geheel per toeval, omdat ik de naam van mijn opa googelde, kom ik hier terecht en zie ik ineens allerlei vragen over mijn opa. Zou degeen die in eerste instantie de vraag stelde contact met mij op willen nemen? Ik ben de dochter van Marie Stobbe en zou heel graag ook wat meer willen weten over de geschiedenis van mijn grootouders en ook die van mijn moeder. Alvast heel erg bedankt.
Hallo,
mein Name ist Manfred Stobbe. Meine Großeltern stammen aus Gallingen in Ostpreußen, heute Galiny in Polen. Mein Urgroßvater hieß Ferdinand Leopold Stobbe und hatte 8 KInder. Vermutlich auch einen Sohn namens Ferdinand.
Mit freundlichen Grüßen
Manfred Stobbe
Mijn moeder had een gepensioneerde kennis in Soerabaja omstreeks 1940, Stobbe. Ik dacht, dat dat zijn achternaam was, maar misschien had ik het mis. Zijn geboorteplaats, Gallingen, was misschien Harlingen, en in dat geval zouden zowel hij als mijn moeder, Froukje Koolemans Beijnen-de Jong, friezen zijn, hetgeen zou kunnen verklaren hoe ze elkaar kenden.
Gijs Beynen
Dank Gijs Beynen.
Zover ik het weet is mijn grootvader daad werkelijk geboren in Gallingen. Ik denk dat de gepensioneerde kennis van uw moeder hoogst waarschijnlijk mijn grootvader is.
Excuus voor de late reactie.
Ik herinner me ook, dat Stobbe sigaren rookte. Ik wist niet, wat sigaren waren maar wist wel, dat er altijd een bepaalde geur om hem hing. Ik dacht toen, dat alle oue mannen zo ruiken. Pas jaren later, toen ik student was, leerde ik hoe sigaren ruiken, en toen herinnerde ik me opeens de geur van Stobbe, wat eigenlijk sigarenreuk was.
Ja zo ging het vroeger Anoniem.De een wordt gecincang,de andere aan zijn lot overgelaten,maar uitgemoord is een normale zaak en niemand komt achter de waarheid.Beestachtig gewoonweg.
Wat een tragisch verhaal!
@Pak F.vd Werff
re: Gedenkteken Pandu Bronbeek slachtoffers
Adoeh seh, kan uw mailadres niet meer terug vinden
Ik zou u een foto toesturen van het gedenkteken in mijn bezit. Het heeft kennelijk iets te lang geduurd want kan het betreffende weblog niet meer vinden met uw mailadres. So koplak zou mijn moeder gezegd hebben.
Mijn mailadres is otto_huib@hotmail.com. Misschien kunt u me mailen.
Huib
Probeert u via deze link de archieven te benaderen. Wellicht staat vermeld wie zijn overige familieleden waren en kunt u misschien via die omweg verder zoeken.
Omdat mails met een url link erin vermeld, wel eens in de spam bij de webmaster komen, heb ik de url (deels)onvolledig achter elkaar vermeld.
Wat betreft Stand.ambt Gallingen gelieve u de notitie te bemerken.
Ervoor dient geschreven te worden: “http dubbele punt dubbele slash www punt” hkg-bartenstein.de/index.php/familienforschung
Gallingen was volgens Wikipedia een stadje of dorp in Oost Pruisen, een gebied dat na WO II aan Polen toeviel. Gallingen heet nu dan ook Galiny, niet ver verwijderd van de Russische enclave Kaliningrad, tot 1945 het Duitse (Oost Pruisische) Königsberg.
Deze verwijzing naar het oude Duitse rijk is m.i. consistent met de Duits aandoende naam Otto Ferdinand Stobbe. Het moge algemeen bekend zijn dat vele jongelieden uit het Duitsland van de 19de en vroeg 20ste eeuw naar Nederland trokken – al dan niet geronseld – om hun geluk te beproeven in het koloniale leger. Maar het kan natuurlijk zijn dat Stobbe om andere redenen in de Oost (oh kasian) terecht is gekomen.
Heel tragisch verhaal. Vader Stobbe in het zicht van de haven gestorven, moeder letterlijk geëindigd in de slokan, lot van de kinderen onbekend.
Als het goed is zijn er nog overlevenden van Kamp Bangkong. In ieder geval tot voor kort hadden zij nog een vereniging en hielden zij reünies. Ik meen dat de oud generaal Huizer als oud “gast” van het jongenskamp Bangkong in het bestuur zat, in ieder geval actief was als reünist.
Wijlen mijn zwager Stef Mollinger zat ook in dat kamp. Zijn vader stierf daar door ziekte en uitputting ook vlak voor de capitulatie van Japan, in de armen van zijn toen 15-jarige zoon.
Maar ja ….. probeer dus uit te vinden of er nog iets over is van die golongan van oud Bangkongers. De jongens van toen zijn nu 80 +, indien masih hidoep. Het is dus opschieten geblazen ……
Ik ken nog één ras Semaranger, 86 inmiddels. Hij kan zich misschien wat herinneren van de naam Stobbe. Ik meld mij weer als er nieuws is.
Pak Pierre
Pak Pierre,
Dank voor uw reactie. Zelf heb ik ook niet stil gezeten, het bovenstaande inmiddels gevonden op Internet en andere gegevens via oude archieven.
12 april 1910 in dienst getreden bij het Nederlands leger als soldaat.
12 maart 1910 in gescheept op het stoomschip Vondel
9 mei 1910 gedebarkeerd te Batavia
14 september 1916 bij getekend voor 1 jaar en zijn premie gestort bij de Postspaarbank Ned. Indië.
16 januari 1917 het paspoort in Nederlands Indië toegestaan, hij kreeg dus de Nederlandse Nationaliteit.
20 maart 1917 te Malang afgegaan, eervol ontslagen uit Nederlandse dienst. En hier houdt het op.
Hij werd door de Japanners als burger vastgezet in Bankong wegens zijn nationaliteit, tijdens de Japanse bezetting van Nederlands Indië.
Nu de brandende vraag, wat heeft hij gedaan, levensonderhoud van 1917 tot zijn internering in het kamp.
De het echtpaar op de foto zijn mijn grootouders. De familie geschiedenis is verloren gegaan, pas in eind 1979 kwam ik er achter dat ik nog een Oma in Surabaya had en daar als dakloze op straat was overleden, terwijl ik in luxe leefde in Nederland.
Het zou ook het stadje Gailingen met een i kunnen zijn – daar wonen nog steeds personen met de naam Stobbe
@Julie,
Ik heb daar ook aan gedacht, dat het mogelijk een schrijf fout kan zijn. Ik ben bekend met de plaats Gailingen, ligt in Zuid-Duitsland en toeval bestaat niet, want, ik ga regelmatig die kant op….Na 1 sept. zit ik daar in de buurt.
@ Waarde Nama,
Tja … ook ik ben op Gailingen met een “i” gestoten, maar aangezien u mij zo stellig leek terzake van “Gallingen” met dubbel “l” heb ik maar niet moeilijk gedaan.
U hebt toch nogal wat gevonden omtrent uw grootvader, zij het tot 1917. Ik vraag misschien naar de bekende weg, maar toch: Zijn er in betreffende documenten niet meer aanwijzingen over zijn geboorteplaats te vinden die grotere zekerheid bieden?
Ik heb inmiddels mijn Semarangse vriend gesproken. Hij is van het jaar 1927 en heeft tot zijn 30ste jaar altijd in Semarang gewoond en gewerkt, kent heel veel Indische families, weet nog precies wie waar woonde en wie-met-wie “ging”, etc., maar de naam Stobbe zei hem niets, ook niet de namen van zijn door u genoemde kinderen.
Het is dus zeer wel mogelijk dat uw grootvader elders, buiten Semarang is opgepakt en vervolgens in Bangkong geïnterneerd, wellicht via andere kampen.
In het boek van de net overleden heer Visker over zijn vooroorlogse leven in de garnizoensplaats Tjimahi staat, dat veel gedemobiliseerde kolonialen bleven “hangen” in of rond de plaats waar zij waren gelegerd. Zij waren getrouwd of hadden een andersoortige binding met een lokale schone en wie b.v. een winkeltje begon was al verzekerd van de klandizie van zijn oude dienstmaten.
Bij uw verdere speurtocht zou u zich dus eerst kunnen concentreren op de garnizoensstad Malang (archieven, krantenberichten, if any).
Ik weet zeker dat webmaster Pak Boeroeng met arendsogen over onze schouders meeleest en dat hij meestal wel wat vindt wat anderen niet lukt ……
Succes!
Pak Pierre
@Pak Pierre,
Bedankt voor de reactie, er is nog maar 1 overlevende, de dochter van Marie, ik ga daar even contact mee opnemen, hopelijk heeft haar overleden moeder nog wat documenten, of kan zij informatie verstrekken. Persoonlijk denk ik van niet, want hier is jaren over gezwegen..
Nou … in ieder geval “iets” en altijd opwindend, zo’n contact uit een ver verleden. Kan vriezen, kan dooien.
Overigens, toen ik voor een reactie op reactie onder een ander topic iets nasloeg over Het Indisch Platform kwam ik een lijst tegen van de bij het IP aangesloten Stichtingen en verenigingen, waaronder 1 of 2 clubs overlevenden/reünisten van het Kamp Bangkong in Semarang. Wellicht kunt u daar aankloppen voor nieuws, als u het nog niet hebt gedaan. Het zijn maar padihalmpjes ….
Pak Pierre