Bloemengeur

Geplaatst op 10 augustus 2013 door Boeroeng

Niet lang daarna overleed nenek Parmi. En de wijze waarop zij mij dat kenbaar maakte, paste volkomen in de mystieke wereld die ik kende uit de verhalen. Ik was die avond thuis, tientallen kilometers verwijderd van waar nenek Parmi zich bevond, niet beseffend hoe ernstig haar situatie was. Plotseling, van het ene op het andere moment, vulde de kamer zich met een bloemengeur, zó sterk en zó welriekend als ik nooit eerder had ervaren. Direct wist ik dat het nenek Parmi was die bij haar vertrek uit dit aardse bestaan afscheid van me had genomen.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

11 Responses to Bloemengeur

Pierre de la Croix schreef:

12 augustus 2013 om 21:47

Prachtige verhalen. Wat mij betreft komen er meer getuigenissen van para normale verschijnselen uit Indië op I4E.

Als variant op Pak Somers’ “Een dode die op zondag nog niet is begraven/gecremeerd >> een nieuwe dode in de familie binnen ???” heb ik gehoord dat iemand die op zaterdag overlijdt altijd een ander meeneemt. Om de geest van de op zaterdag gestorvene om de tuin te leiden kreeg zijn stoffelijk overschot een poppetje mee in de kist. Ik heb mensen gekend die dat ook deden.

Overigens ….. daags voordat mijn inlandse grootmoeder stierf zei zij tegen haar dochters, mijn moeder en tante, “ik ruik ineens de tabak van Pa”, daarmee doelend op de geur van de pijptabak van haar 20 jaar eerder overleden man.

There’s more between heaven and earth Horatio ….

Pak Pierre

Beantwoorden
Melvyn schreef:

12 augustus 2013 om 16:16

Bloemengeur…..

Bij het overlijden van (meestal ) familie of goede bekenden krijg ik een “voorbericht” of een droom..
Het is heel vaak, dat ik een bloemengeur reuk zoiets wat je tegen komt op een begraafplaats.
Enkel dagen daarna ligt er een overlijdensbericht in de postbus.

Beantwoorden
Jan A. Somers schreef:

11 augustus 2013 om 16:14

Prachtige verhalen! Een dode die op zondag nog niet is begraven/gecremeerd >> een nieuwe dode in de familie binnen ??? weken. Je wordt ’s nachts geroepen, geen antwoord geven! Je droomt over een overledene: deze vraagt om herdenking.
Mijn moeder wist zoveel verhalen, ze zou gesmuld hebben van dit item. Mijn Zeeuws meisje heeft geholpen bij het afleggen van onze overleden zoon Peter: ik heb hem ter wereld gebracht, ik wil hem eraf helpen.

Beantwoorden
Loekie schreef:

11 augustus 2013 om 14:49

Eens liep ik in gedachten verzonken op straat, hield plots stil, wist niet waarom…en toen opeens wist ik het wel: ik rook een heerlijke, overweldigende bloemengeur. Ik weet niet hoelang ik heb stilgestaan, maar toen ik opkeek zag ik dat ik naast een bloemenstal stond.

Beantwoorden
- Jacco Asmijnicus schreef:
  
  11 augustus 2013 om 15:48
  
  Niet getreurd, mensen hebben dit vaker als ze pikun zijn of worden 🙂
  
  Beantwoorden
P.Lemon schreef:

11 augustus 2013 om 13:52

Inderdaad een verhaal uit ‘ons’ cultureel erfgoed, zoals de dukun voortkomt uit de natuurgodsdienst:

“Voor de komst van het hindoeïsme en de islam hadden de volken in Indonesië hun traditionele geloven.

Deze religies hebben in de verschillende delen van Indonesië een eigen ontwikkeling doorgemaakt. Ondanks de grote verschillen hebben ze één gemeenschappelijk element, het animisme. Het geloof dat de natuur en door de mens gemaakte voorwerpen bezield kunnen zijn.

Naast mensen en dieren hebben ook de bomen, bergen, grotten, bronnen, voorouderbeeldjes en zelfs wapens een ziel. Dit kunnen natuurgeesten zijn of de zielen van overledenen. Het geloof in een bezielde natuur gaat binnen de meeste oorspronkelijke Indonesische religies hand in hand met voorouderverering.”

Maar ook in het nuchtere Westen zijn soortgelijke verschijnselen
opgetekend:

“Geuren die paranormale verschijnselen begeleiden zijn een bekend fenomeen. Menig contact met een overledene heeft plaats via de vertrouwde geur van een bepaald merk tabak, een parfum, of een bloem waar de overledene een voorkeur voor had. De geur is de communicatie, want in de meeste gevallen moet de achterblijver het daarmee doen. Maar die specifieke geur is genoeg om de levenden te overtuigen van de aanwezigheid en het voortleven van hun dierbare.

http://paravaria.blogspot.nl/2010/05/geurende-geesten.html

Vd Liefhebber…meer paranormale verhalen : http://www.jhk1.nl/page/para-ervar2.htm?#zeepgeur-opa

Beantwoorden
Surya Atmadja schreef:

11 augustus 2013 om 11:23

Het is waar , berani sumpah.
Uit eigen ervaringen , heb overleden familieleden die soms op “bezoek” komen .
Zelfs in Nederland.

De reden dat het geen suggestie is dat ik/wij (zeker in Indonesia) vaak direct bericht krijgen dat x of y overleden was.
Ook dat er orang pinter werd geraadpleegd, zelfs mijn nyonya londho is ook helder voelend , en soms helderziend .
En dan zeggen we : pantesan (dus toch) .

Beantwoorden
Boeroeng schreef:

11 augustus 2013 om 11:01

Ik heb meer verhalen gehoord van plotse bloemengeur in huis na een overlijden van een Indisch familielid.
Is het waar?
Is het allemaal suggestie ?

Beantwoorden
- Maarten Istiek schreef:
  
  11 augustus 2013 om 13:03
  
  Het zal ergens beginjaren 1950 of zoiets geweest zijn, toen oma stierf en begraven was.
  De familie zat ’s avonds op het terras en ik “mocht” erbij zijn, omdat er toch geen grote mensenpraat gehouden werd. Mijn ma attendeerde ons plots erop, dat er een zweem van melati rondwaarde. Mijn pa (medium met helm geboren) geraakte in een soort trance, althans voor mij leek het zo. (Oma had altijd melati op haar kussen, vers van de pasar gehaald elke morgen.)
  
  Pa zei ineens, ontwakend uit zijn trance, dat Maatje (zo noemde hij oma) van een verre reis terugkwam, want ze was haar kinderen wezen groeten.
  Dat waren 2 tantes die in 1952 naar Nederland waren gegaan.
  De dag dat oma begraven werd ging het nieuws naar Nederland per brief. Er was geen telefoon en er was geen geld voor een telegram.
  
  Waarschijnlijk nog voor de tantes in Holland onze brief hadden gekregen, kwam uit Holland al een brief te Surabaya aan met de vraag of er wat met Maatje aan de hand was, want men had raar gedroomd.
  
  —–
  
  Ik had een jaar of wat geleden een supergroot schilderij gekregen van een Indo buurman, die later verhuisde en die mij het schilderij gaf voor bewezen hulp bij verhuizing. Op een dag kwam ik thuis van boodschappen doen en zag dat het schilderij op de grond lag, zonder dat de ophanging gebroken was of dat de haken uit de muur waren. Ik dacht in eerste instantie dat er ingebroken was, maar miste niets en hing het doek weer aan de muur terug.
  
  Twee dagen later sprak iemand mij aan en vroeg of ik wist dat meneer “die en die” plots gestorven was…..
  
  —–
  
  Zie IM Paul op IAF. Ik verwonderde me over het feit dat ik allang geen bericht had vernomen over Paul. De dag erop vertelde iemand mij, dat Paul de dag tevoren (dat ik aan hem dacht), gestorven was.
  
  —-
  
  5 Jaar geleden lag mijn zus in het ziekenhuis. De wake was begonnen, maar mijn zus was een taaie. Ik ging naar huis om de boel voor de avond af te sluiten om dan weer terug te gaan naar het ZH voor een vervolgwake. Toen ik thuis was, zag ik een teken (wat voor mij een teken was) in de lucht en waarschuwde mijn metgezellen thuis, dat het tijd was om als een speer terug te gaan naar het ZH. Op dat moment kreeg ik een belletje uit het ZH dat ik spoed moest maken om mijn zus gedag te zeggen. Ik was nog net op tijd.
  
  —
  
  Een paar jaren geleden geleden gingen mijn dochter en ik voor het eerst samen naar Indonesie. (Voorheen waren wij altijd apart geweest en offerde zij zo goed en kwaad als het ging op haar manier).
  Ik leerde haar hoe ze haar voorouders, aldaar begraven, moest groeten en ze volgde mijn aanwijzingen. (Omdat ze al eerder, maar alleen was geweest, kon ze het ritueel niet zo goed.)
  Nadat we aan onze verplichtingen hadden voldaan, zei ik dat we nu rustig moesten zitten en wachten. Het was overal en alom blad- en bladstil en een zweem van de pasarbloemen dwaalde door de lucht, behalve dat de struiken op de plaats van onze offerandes als door een stormwind geraakt, heen en weer bewogen en daarna was het ook daar plots bladstil.
  
  ——-
  
  Opa had vroeger een familiespeer. Ik herinner me de wastaferelen nog heel goed. Op een dag ging de oudste in familie rang naar Nederland en de speer moest derhalve bij opa blijven, want ik was niet gerechtigd volgens de rite om de speer te beheren.
  Opa stierf en op de dag dat Opa stierf was de speer als in het niets verdwenen. Mijn pa vertelde me, dat de speer huiswaarts was gekeerd, omdat er geen hoeder meer was.
  
  Er schijnen in Indonesia diverse vindplaatsen te zijn waar verloren gegane krissen, speren, lansen te vinden zijn, maar dan enkel voor ingewijden. Niet zomaar voor een ieder te vinden.
  
  Meer?
  
  Beantwoorden
Surya Atmadja schreef:

11 augustus 2013 om 07:54

De geur van rozen ( en of rozenwater) en pandan .
Soms ook de geur van menyan
(Benzoin resin or styrax resin is a balsamic resin obtained from the bark of several species of trees in the genus Styrax. It is used in perfumes, some kinds of incense, as a flavoring, and medicine (see tincture of benzoin).
Typisch Indonesisch, of Oosters (?).

Beantwoorden
Hans Michael Chi schreef:

11 augustus 2013 om 02:55

Ondanks de triestigheid HARTVERWARMEND. Fantastisch bedankt dit te delen. Van het grootste belang ook in deze ONTZIELDE TIJD.

Beantwoorden