Eerherstel drie mariniers

Donderdag 16 mei  verscheen in de Volkskrant een opiniestuk van Nicoline de Hoog en Harry van Bommel. :

De Nederlandse regering zou haast moeten maken met eerherstel van soldaten die in Indonesië dienstbevelen negeerden.

Kort na het begin van de koloniale oorlog tegen Indonesië weigerden drie Nederlandse mariniers het dienstbevel om een dorp op Oost-Java in brand te steken. Voor deze weigering kregen zij zware gevangenisstraffen opgelegd

Het hele stuk is te lezen op javapost.nl en joop.nl
De site start7mei.nl heeft achtergrondinformatie, deel 1, deel 2, deel 3,

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

16 reacties op Eerherstel drie mariniers

  1. P.Lemon zegt:

    Zie ook vorige topic Eerherstel met 102 reacties.
    https://indisch4ever.nu/2012/12/15/eerherstel/
    Geplaatst op 15 december 2012 door .Indisch4ever

    Na het zien van de authentieke beelden over die jaren op de dvd

    “Onze jongens overzee “:
    het einde van een wereldrijk/ regie, script en interviews: Peter Gerritse ; commentaarstemmen 2006

    ****Het complete verhaal over een militaire overwinning die uitmondde in een politieke nederlaag. Een absolute aanrader voor iedereen die vindt dat de feiten van het verleden moeten worden doorgegeven aan onze kinderen en kleinkinderen.*****

    komt die weigering van de 3 in een ander en zuiverder licht te staan.
    Je ontkomt niet aan het gevoel dat op ieder niveau iedereen elkaar in de steek liet. Daarmee worden teksten op papier over deze geschiedenis zo meer pennevruchten die de lezer in de door de auteur(s) gewenste richting sturen.

  2. Boeroeng zegt:

    De 3 militairen weigerden een oorlogsmisdaad te doen in een foute oorlog, wat inmiddels erkend is door de politiek en door een brede stroom in publieke opinie.
    Zij verdienen eerherstel en juist een medaille, want zij hadden “dwars tegen de omgeving in en diens tijdgeest, de mensenrechten en de menselijkheid willen verdedigen, tegen de verkeerde bevelen in “

  3. P.Lemon zegt:

    @ Boeroeng. Zoveel hoofden zoveel zinnen. Even weer teruggekeken op Debatop2:

    Onderzoek Nederlands-Indië
    zaterdag 15 december 2012

    Maar er blijft onduidelijkheid bestaan over hoe ‘onze jongens’ zich daar hebben gedragen. Hebben ze zich bijvoorbeeld schuldig gemaakt aan oorlogsmisdaden? En als dat zo zou zijn, wie is daar dan verantwoordelijk voor?

    Veel Indië-gangers gruwelen van het aangekondigde onderzoek: teveel verleden wordt opgerakeld. Maar veel zijn er ook voorstander van om alles eens boven tafel te krijgen. Maar kan een onderzoek na zo’n lange tijd nog wel complete duidelijkheid scheppen? En wat voor consequenties verbinden we hier dan eventueel aan? Excuses maken? Financiële compensatie voor de slachtoffers? En moeten misdaden van toen nu nog berecht worden?

    http://debatop2.dossierjournalistiek.nl/seizoenen/2/afleveringen/15-12-2012

  4. Pierre de la Croix zegt:

    There we go again ……

    Zeker is dat het geachte (P)SP Kamerlid Harrie van Bommel nooit in een guerilla oorlog heeft moeten vechten.

    Voor mij onzeker of hij ooit iets anders heeft gedaan dan het volk op zijn manier te vertegenwoordigen, maar het lijkt er wel op.

    Pak Pierre

  5. Deze zaak kan niet los worden gezien van de ruim drieduizend Indonesië-weigeraars. Twee van hen pleitten afgelopen week voor de Hoge Raad voor eerherstel. Mocht de Hoge Raad geen aanleiding zien om de zaak te heropenen, dan is een rehabilitatiewet nodig om deze mensen het eerherstel te geven waar zij recht op hebben. In Duitsland, Ierland en Oostenrijk is een dergelijke wet al feit. http://www.doorbraak.eu/?p=12194

    • Pierre de la Croix zegt:

      Ach, ik gun een iegelijk meestal het allerbeste, ook Indië weigeraars en weigermariniers. Maar als de vraag is of zij het eerherstel moeten hebben “waar zij RECHT op hebben”, dan frons ik wel mijn wenkbrauwen.

      Pak Pierre

      • P.Lemon zegt:

        Heb je behalve moreel en eenmaal ‘als onderworpene in een hiërarchisch systeem en… in staatsdienst’ dwz alle medeburgers zijn je opdrachtgever en delen goed en kwaad met je, juridisch een punt om hun misnoegen/straf ‘over je weigering van een dienstopdracht’ nog aan te vechten?

        M.i. heb je toen een keuze gemaakt, vanuit je levensvisie /emotie/ratio, dus primair goed voor jezelf maar niet vd collega’s die het vuile werk toch moeten opknappen.
        Het lijkt mij eerder dapper daar de consequenties van te dragen en te aanvaarden dan er later ‘mensenrechterlijk’ op terug te komen.
        (Trouwens dat speelde amper: 10 december, de datum waarop in 1948 door de VN de Universele verklaring voor de rechten van de mens werd aanvaard.)

  6. Indië-weigeraar Jan Maassen zat onder andere gevangen in kamp Vught. Zelfde gevangenis als Wehrmachtsbefehlshaber Friedrich Christiansen, opdrachtgever van de Razzia van Putten. Christiansen kreeg gratie van de Nederlandse staat; Jan zat zijn hele straf uit.

    Bekijk deze documentaire van Andere Tijden en oordeel zelf hoe schandalig de Indië-weigeraars zijn behandeld. http://www.geschiedenis24.nl/andere-tijden/afleveringen/2000-2001/Indi-weigeraars.html

    • Pierre de la Croix zegt:

      Met respect, maar terwijl Jan in Vught zat hoefde hij zijn nek niet in Indië uit te steken, hij hoefde geen gevaarlijke patrouilles te lopen in moordende hitte en stikdonkere tropennacht, hij liep niet iedere dag het risico om overhoop te worden geschoten in een hinderlaag of door een trekbom te worden uiteengereten of om gevangen te worden genomen en doodgemarteld, hij liep niet de kans zwaar gewond en voor het leven verminkt thuis te komen.

      Dat is het verschil tussen het lot van Jan en van de velen die wél gingen en de risico’s aanvaardden, de velen die niet meer of gebroken terug kwamen.

      Pak Pierre

      • P.Lemon zegt:

        Je kunt als weigeraar de consequenties van je weigering ondergaan en er nuchter op terugkijken…

        Rehabilitatie? Ik heb niks misdaan (Wladimir Fleeré is één van de dienstweigeraars van 1949.)

        http://www.antenna.nl/~fwillems/nl/ic/erwaren/4.html

        De weigering om in Indonesië te vechten, vind ik zelf een nogal logisch gevolg van de ervaringen in de Tweede Wereldoorlog. Wat zou ik daarover moeten vertellen? Rehabilitatie voor de Indië -weigeraar? Daar zit ik echt niet op te wachten. Trouwens … waarom zou dat nodig zijn, we hebben toch niks verkeerds gedaan?

        Ik kreeg een milde straf, gelijk aan het voorarrest. Ik was nog dezelfde dag vrij. Niettemin werden er wel forse straffen uitgedeeld. Je kon twee jaar en drie maanden krijgen. Er waren jongens bij die dat ook kregen. Ik denk dat mijn persoonlijke omstandigheden en de brief van de Stichting 1940-1945 redenen zijn geweest mild tegenover mij te zijn. Misschien was de rechter ook wel moe. Weet je veel. Het was toch één en al willekeur.
        Nee, ik kon niet meteen naar huis, naar Amsterdam, want ik werd weer door de marechaussee teruggebracht naar Schoonhoven. Ik moest m n tijd uitdienen. M’ n geweer moest ik inleveren, want ik kreeg dienst in de officiersmess.

        Uiteindelijk ben ik gewoon afgezwaaid. Daarna zelfs nog opgeroepen voor een herhalingsoefening.
        Tijdens die herhaling kwam ik knapen tegen die in Indië hadden gezeten. ledere soldaat had een militair zakboekje, ik dus ook, en daaruit kwamen ze te weten dat ik geweigerd had. Niet voor de dienst, maar voor Indonesië. Ze hebben me nooit kwaad aangekeken. Maar ik moest wel de verhalen aanhoren wat een bruin leven ze hadden gehad in de tropen. Lekker man, altijd zon en lieve meiden binnen handbereik. Er was een gozer die altijd begon en eindigde met: Het was de mooiste tijd van m n leven, als het kon zou ik desnoods op m n blote knieën terugkruipen.
        Je hoorde ook rotdingen, hoe afgerekend werd met de vijand, die zonder uitzondering door die gasten ploppers genoemd werd. M n slapie was een realist, die was als dienstplichtig soldaat naar Indonesië gegaan. Die vertelde ook wel sterke, stoere verhalen, maar hij zei er altijd achteraan: We hebben daar gezeten voor de thee, de rubber en de olie.
        Er waren er die niets tegen de Indonesiërs hadden, maar wel de pest in hadden gekregen als één van hun makkers in het gevecht was gedood. Een soldaat vraagt zich doorgaans nooit af hoe het met de vijand is.

        • Je vindt dat je niets verkeerds hebt gedaan, maar je verdwijnt wel in de gevangenis. Toch heb je geen behoefte aan genoegdoening. Helder standpunt.

        • Jan A. Somers zegt:

          Schiet hij, of schiet ik? Ik dus! Oorlog blijft smerig.

        • P.Lemon zegt:

          Het is een feit dat er onder ons nu eenmaal non-conformisten schuilen . Ze laten zich niet vangen in een levenspatroon dat wij voor normaal houden:

          “Paradijsvogels, bijzondere, eigenzinnige, kleurrijke mensen die hun eigen weg gaan zonder zich te storen aan wat anderen daarover te zeggen hebben. Aan fantasie geen gebrek in hun zelf gecreëerde werkelijkheid. Ze kleuren de samenleving, als een stil protest tegen betutteling en conformisme.”
          http://www.paradijsvogels.eu/press/

          Er is jammer genoeg in deze reeks geen dienstweigeraar geportretteerd maar ‘een authentieke’ weigeraar zou er niet hebben misstaan.
          Mooi voorbeeld : Felix van Brienen van de Groote Lindt is een nakomeling van een Burgemeester van Amsterdam, uit een adellijk geslacht. Maar hij is eenvoudig gebleven.Paradijsvogels 1992 http://www.paradijsvogels.eu/films/domweg-gelukkig/

  7. Brandstichting ‘door onze jongens’ ziet er zo uit. Origineel commentaar op de achterkant van de foto’s: http://start7mei.wordpress.com/eerherstel3/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.