In Indische kring is het idee dat bovennatuurlijke krachten alom aanwezig zijn en er naast de bestaande werkelijkheid nog een esoterische werkelijkheid is, een bekend fenomeen Indische geesten… | Mijmerschrift.
-
- en
Indische Soos -
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
ERVARINGEN IN WEST BORNEO.
Deze provincie is zo breed alsl het eiland Java op zich zelf met een van grootste rivieren in Indonesia, de Kapuas.Met een BADUNG dat is een Chinese huisprauw ,stroom owaard duur 21 dagen van de hoofdstad Pontianak naar Pusutusbauw. Pontianak is het kasteel van Sulan Hamid II van de KMA een en een ajudant geweest van Koningin Juliana.Di het wapen GRARUDA BINEKA TUNNGALLIKA van de Republik Indoneiahad onworpen.
De reimet een badung gebeurde toen met stokken en roeispanen . Mijn vriend RONNY VAN HEK van Semarang,was voor zijn brood in 1947. Een operator met een paar helpers,van een LAYAR TANTJAP of MISBAR (grimis bubar) een openlucht bioskoop dat van kampong naar kampong reisde in Noord West Borneo.Waar hij meestal coboy en oude drama films vertoonde.De duidelijke grenzen zijn nog niet vast gesteld tussen de Ned-Indische(Indonesische) en Serawak en ook het koningrijk van de Witte Britse radja Brook.Waar hij vaak genoeg daar verzeilt is geraakt.E door de bevolking opgepakt om hun locale radja onmoeten om belasting tebetalen Ooit had hij ervaring een Vrouwelijke Dajak Radja teontmoeten met blauwe ogen.
De meeste frappante errvaringen dat hij meegemaakt had was de onmoeten met de Dayakse DUKUN of medicijnman die veel meer tezeggen heeft dan de Radja zelf Voor het begin van de tentoonsteling moest de electrische agregaat gestart te worden maar vaak genoeg gebeurde om dat hij vergat en offer van wat bloem en en wat geld tegeven aan de dukun. Na alle tevergeefse technische pogingen gedaan te hebben met het volkmen “doorsmeeren ” van zijn agregaat, vertikte toch het apparaat om te starten.Een maal een “offer” aan de dukun tegeven, d ie en raauw ei op ding kopot sloeg, tot erenis van Ronny omdat het juist nad is geworden.Starte de machine direct en normaal.
Ook de onmoeting met dukuns die zo tezien macht hebben op de vele krokodillen in de river,en moest nog een prauw zoeken om de rivier over te steken terwijl de dukun op de ruggen van dekrokodillen oversteek en van de oever aan ander kant na paar minuuten ging wuiven.
Raar maar waar. Ik hoop dat Ronnie van Hek dit artikel nog kan lezen.
” Geen twijfel.” Ter herinnering stelling 12a (geen 13 dus!): ‘Ik geloof er niet in maar houd er wel rekening mee’ is de opvatting van de Indische Nederlander over in Indië gangbare paranormale en occulte verschijnselen, maar moet ook de grondslag zijn voor een correcte (natuur)wetenschappelijke attitude. Het aantal stellingen bij dit proefschrift zou dan ook als ongepast moeten worden beschouwd.
DIT KAN ALLEEN MAAR IN INDONESIE GEBEUREN.
Ik heb misshien hier over al eerder geschreven maar hier volgt het volledige verhaal.
Wij woonden toen in Semarang in Pandeanlamper Lor 145. Het was al in de Japanse bezetting periode in 1943.
De avond etenstijd van de familie is om 0800 s’avond.Toen de mijn vader en moeder en 3 kinderen aan tafels zaten, werd er IN het huis( in de etenskamer) met stenen gegooid.Een paar stenen landen op het bord van mijn vader dat notabene verse stenen zijn van de uit de kali Banjir kanan Oost niet ver van ons huis.De gedachten van moeder was spontaan en dacht dat het gedaan is door haar zwager O.B.Harbrick of onze Oom Os, die erg humoristisch is en van houd om kleine kinderen te plagen.Die net ver ons woonde aan de Manggaweg.Maar hoe kan het de stenen in het huis komen.Wat natuurrlijk niet mogelijk is mar toch inderdaad waar. Die ze euvel herhaarde zich der na op de zeldfe tijd voor een paar dagen geduurende precies 0800 uur.De buuren kwamen zelf kijken en de hadji kwam met een paar santries om luiddrugte te bidden en de pastor met zijn weiwater de muuren bepringkelen. Alles tevergeewst!.
De GENDOEK dat is de kleine dochter van on ze baboe die er last van heeft, kon haar mond niet houden met met uitte schreewen: “SETAN KOERANG ADJAR” , moest het duur betalen want de vogende morgen hangst haar baadje aan de hoogste tak van de kapok boom achter ons huis.Dat niemand kan beneden halen.
Toen de geest al in de keuken begint te “opereren”.Verliesde mijn moeder haar humor en gedult en zijde nu is her genoeg.
Omdat haar voorouders uit ke KRATON van Solo kwamen , want haar grootvader kwam in Nederlandsch Indie, als koetsier van de “ GOUDEN KOETS” dat de koningin van Nederland de Paku Buwono had gegeven.Want opdat moment mag geen enkel inlander zijn achterwerk naar de sultan keren.Maar wel een Hollander mag het doen.Hij is tot nu nog tezien op de film.van de KITVL.En omat hij toen nog toevalig vrijgezel was moest hij trouwen met een van de 25 dochters van de Sultan met de titel van prinses(GRA=Goesti Raden Ajoe).Zij ging 3 dagen lang vasten (eten en drinken)van een klapper per dag.En leende de saroeng en kebaja en de KONDE van onze baboe dat eerst goed gereinigt was.En een Vrijdag avond( malem Djoemat)op MIDDERNACHT.In meditatie houding, op de etens tavel met gekruisde benen ging zitten.Alle lichten waren uitgemaakt en de deuren en ramen gesloten. Alle kinderen lagen natuurlijk in bed te slapen en wij hoorden er niets van. Maar toen wij in de morgen wakker waren, was alles normaal en vader zijde dat alle deuren en ramen opens openen gingen.
MAAR VAN DAT OGENBLIK HADDEN WIJ GEEN LAST MEER VAN DE STENEN GOOIER. Pas 6 maanden later hadden wij een brief van de Japanse landmacht ontvangen dat mijn oom EDK als landstormer soldaat( KNIL) als krijgsgevangene in AMBON, was overleden( Een aanvraag voor uitbetaling van salaris en anderrechten door de SVDB per brief No.id-0293441 ddo 12 Mei 2016 AFGEWEZEN!).Op zijn graf staat een opschrift: DE GEEST OVER
WINDT).VAK 5,RIJ3,NO..4.Of dit een betrekken heeft met de dood van mijn oom die zijn familie wilde waarschuwen, is voor mij onbekent. Maar wat ik hier geschreven heb is waar.
@Maar wat ik hier geschreven heb is waar.@
O, dat neem ik graag aan. Geen twijfel.
BRON: https://indisch4ever.nu/2013/04/09/eppo-doeve-exposities/#comment-45596
Iets meer aandacht voor de invloed van Indië heeft Huyskens in Portret van een duivelskunstenaar. Voornamelijk de verhalen over Doeves (bij)geloof in Indonesische goden en geesten maakt indruk. Zo is daar het verhaal van Doeves aankomst in Nederland, bij Hoek van Holland in 1927. Zijn hoed waaide op het dek van het schip van zijn hoofd. Tegen het einde van zijn leven vond hij dat het een teken was geweest; hij had meteen moeten terugkeren naar zijn geboorteland. Doeve keerde nog een keer terug in 1934 om vervolgens tot de jaren zeventig de oversteek niet meer te maken. Zijn laatste reis naar Indonesië liep uit op een catastrofe. Huyskens vermeldt alleen dat Doeve ernstig ziek is geworden, maar het volledige verhaal toont aan dat Doeve zich een speelbal voelde van mystieke Oosterse krachten.
Het verhaal is niet erg bekend, omdat een belangrijke speler in het verhaal, Ferry Hoogendijk, er niet graag mee te koop loopt. Door een persoonlijke vete met Huyskens is hij ook niet sprekend opgevoerd in Portret van een duivelskunstenaar. Hoogendijk had een beeld gekocht op Bali, dat bij terugkomst in Amsterdam vals bleek te zijn. Doeve zou het op zijn cruise door Indonesië, hem aangeboden door de Holland Amerika Lijn, terugbrengen naar de galerie. ‘Toen ik het beeld meenam naar de redactie en het aan hem liet zien begon hij helemaal te trillen. Hij zei dat het beeld ongeluk zou brengen en dat hij het onmogelijk mee kon nemen. Dat is de enige keer dat hij ooit nee tegen mij heeft gezegd,’ herinnert Hoogendijk zich. Een paar weken later bond Doeve in en nam het beeld toch mee. Bij de galerie retourneerde hij het beeld en incasseerde hij het geld. Een paar uur later werd hij ziek. Zo ernstig dat hij de cruise niet meer verder afmaakte en in Jakarta naar een ziekenhuis werd vervoerd. Later werd hij naar Nederland overgevlogen. Bij aankomst op Schiphol ging hij direct naar het ziekenhuis, waar hij maanden verbleef zonder dat de dokters erachter kwamen aan welke ziekte hij precies leed. ‘Ik heb me verschrikkelijk schuldig gevoeld. Al had het misschien niets met dat beeld te maken, het is voor mij een afschuwelijk afscheid geweest’ zegt Hoogendijk die zeker van is dat Doeve dood is gegaan aan de mysterieuze ziekte.
Etty Doeve-Corporaal, de weduwe van Eppo Doeve, claimt dat hij niet direct aan die ziekte is overleden, maar dat haar man er nooit meer bovenop is gekomen. Daarnaast heeft ze het ook niet over Doeves bijgeloof of het beeld van Hoogendijk. Etty Doeve-Corporaal: ‘Samen met trompettist Ferry Barendse ging hij met een cruiseschip naar Indonesië. Daar heeft hij een toeval gekregen. Hij dacht vergiftigd te zijn door mensen die het oneens waren met zijn spotprenten over Soekarno.’ Hoewel het zijn vrouw onzin leek, bleef Doeve erbij dat hij gehaat werd in Indonesië. ‘Hij is daarna weer teruggekomen uit het ziekenhuis, na een lange tijd, en toen is hij eigenlijk niet meer de oude geworden. Er was toch iets mis in het lichaam. Hij was geestelijk in de war en had eigenlijk geen zin meer. Hij heeft toen nog een aantal jaren gewerkt totdat hij plotseling moest worden opgenomen. Drie dagen later werd ik gebeld dat hij op sterven lag.’ Die dag, 11 juni 1981, overleed Josef Ferdinand Doeve op 73-jarige leeftijd.
Pak Eppeson,
Bedankt voor dit verhaal met verwijzing over Doeve. Zoals menig ander kunstenaar zal Doeve van nature gevoelig zijn geweest voor mystiek, het bovennatuurlijke.
Zijn Indische achtergrond zal nog een schepje boven op die gevoeligheid hebben gedaan. Bovendien heb ik van meer soortgelijke verhalen gehoord om NIET uit te sluiten dat Doeve “voorgevoel” heeft gehad en door of via het beeld was “gebikin”. Of sprake is geweest van “self fulfilling prophecy” zal nooit duidelijk worden.
Waarom ik al jaren aarzel om een sentimental journey te maken naar mijn geboorte eiland Java dat ik geen dag vergeet? Ik lees vaak genoeg rouwadvertenties in de trant van:
Op ……… (datum) overleed IN ZIJN GELIEFDE ……… (plaats van overlijden) mijn man, onze vader, grootvader, behuwd vader, enz. enz.
Dan maar met onverwerkt heimwee naar die onbereikbare blauwe bergen ietsje langer leven in NTD (Negeri Terlaloe Dingin).
Pak Pierre
Eind van deze week alweer afscheid nemen van de wintertijd en tevens intro van de lentefeesten; voor christenen de dagen rond Goede Vrijdag en Pasen. Ik heb van mijn Aborese ouders het protestants christendom meegekregen. Ik ben geen afvallige, maar heb mijn ouders uit respect nooit uitgelegd dat ik er in de loop der tijd anders tegen aan ben gaan kijken dan de wijze waarop zij meenden dat ik het geloof zou moeten beleven. De geloofsrichting binnen het protestantisme die ik van huis uit heb meegekregen komt min of meer overeen met de status van de Gereformeerde Bond binnen de Nederlandse Hervormde Kerk. Verder dan dat gaat mijn kerkgeschiedenis niet.
Mijn vroegste herinneringen gaan terug naar Barakkenkamp West-Souburg nabij Vlissingen. Midden jaren vijftig van de vorige eeuw. Ik meen dat er een groen geverfd houten kerkje in het midden van het kamp stond, maar ik heb slechts weet van de huiskamer van Opa en Oma Wattimury waar wij kerkten. Hoewel ik er zelf geen pijnlijke herinnering meer aan heb, heb ik één van die eerste keren een grote verwonding opgelopen. Het kan nooit de allereerste keer zijn geweest, want je kwam binnen, ging zitten en durfde je nauwelijks te verroeren. Moeder’s instructies dienaangaande waren uitsluitend bedoeld om ze klakkeloos op te volgen. Een deken, die dienst deed als gordijn hing niet goed voor het raam. Je moest springen om het hoekpuntje weer aan de spijker te kunnen bevestigen. Daarna moet er iets niet helemaal goed zijn gegaan; een bruin jongetje dat wit weg trekt. Tot bloedens toe haalde ik de binnenkant van mijn linkerhand open. Het litteken draag ik nog steeds met me. Het bijzondere eraan is, dat het van noordoost naar zuidwest een ogenschijnlijk vloeiende verbinding maakt tussen hartlijn en levenslijn, waardoor het net lijkt alsof met die extra handlijn de hoofdletter M wordt gevormd.
Natuurlijk was je trots als je het compliment kreeg dat je gedurende de dienst mooi stil rechtop had gezeten. Overigens, nu ik dit zo opschrijf dringt het aan mij op dat ik na onze gezinsverhuizing naar Middelburg van de kerkgang aldaar eigenlijk niet meer naar boven kan halen, dan dat vader het collectegeld beheerde. In mijn herinnering werd dat gewoon thuis bewaard en degelijk bewaakt. En ook is in herinnering gebleven mijn deelname aan het kerstspel, waarin ik de wijste van de drie uit het Oosten speelde.
Mystiek, mysterieus, spannend, indrukwekkend; ik verstond er echt niets van. Twee jaar herstellen van bijna dood door TBC in Zeehospitium Zonneveld te Oost-Kapelle betekende ook van je vierde tot je zesde levensjaar opgroeien in een niet-Maleistalige omgeving. Mogelijk dat daar ook de basis is gelegd dat het beheersen van de Nederlandse taal, weliswaar met vallen en opstaan, mij makkelijker is afgegaan dan de velen in de naaste omgeving om mij heen en daarbuiten. Ik kan nog steeds, nee … correctie, ik benDT ( zo erg dus) boos dat mijn vader in Nederlands-Indië de mogelijkheid is onthouden om de Nederlandse taal te leren. Wat moest hij nu met dat Arabisch op de Gouvernementsschool? Ma’af Ambonese ex-KNIL sergeant!
Ik verstond nooit wat de ouderling van dienst aan- of afkondigde. Laat staan wat de dominee zei, sprak of voorlas. De bedoeling en betekenis van de psalmen en gezangen gingen volledig aan mij voorbij, althans in de versie van Mazmur dan Tahlil. Misschien had een katholiek evenknietje hetzelfde met het Gregoriaans. Gelukkig zat ik wel op een nederlandstalige zondagschool. Nadat ik ontdekt had dat de ‘u’ als oe wordt gezongen en tweeklanken één voor één heb ik sinds mijn alfabetisering altijd uit volle borst meegezongen. Vader was een krachtig en devoot voorbeeld tegelijk.
In de loop der jaren is mijn eigen kerkgang teruggelopen. Niet alleen omdat ik anders tegen het geloof aan ben gaan kijken, zoals gezegd ik ben er niet vanaf gevallen, maar meer nog de enorme onderlinge verdeeldheid en haat, nijd en jalousie in de goegemeente. Met als gevolg diverse(!) kerkelijke opsplitsingen. Ik kon het niet meer opbrengen, maar twee uitgesproken momenten in het kerkelijk jaar ervaar ik toch wel als een allesomvattend voelbaar gemis. De dienst aan de vooravond van Kerst met het onder minimale verlichting vol bezieling gezongen ‘Malam Kudus’ en de dienst rondom Pasen met het evenzeer eensgezind gloedvol gezongen ‘Pikul Salib’. Momenten waarop het nu aanvoelt alsof met het overlijden van vader en moeder ook in mij ‘iets’ is doodgegaan.
http://www.youtube.com/watch?v=oQuTuEaBrgk&feature=player_embedded
VROLIJK EN GEZEGEND PASEN SAUDARA dan SAUDARI
e.m.
Dat was weer eens wat anders dan die Alfoerse strijdliederen. Bedankt heer Eppeson. Hoe heette dat andere ook al weer: Kipas linsoe poetih…..???? Als je oud wordt vergeet je wel eens wat.
Ombak putih-putih(de witte golven)
Ombak datang dari laut eh(de golven komen van de zee)
kipas lenso putih (waai je witte zakdoek)
tanah ambon sudah jauh(Ambon is al ver)
Nusa niwe, nusa niwe dan tanjong alang eh(het eiland nusaniwe en de kust van allang)
waktu beta, waktu beta kaluar ambon eh(toen ik wegging uit Ambon)
ombak pukul, ombak pukul di badan kapal ehh, sioh(de golven sloegen tegen het schip)
lah hati beta, hati beta sio takaruang e(mijn hart is .. Wat zou een goede vertaling van takaruang zijn bung Eppisson?) In de war of onverschillig
Groet van een peranakan alifuru 😉
Ja, dat was het. Is dat niet het volkslied? Altijd afscheid nemen. Als mijn vader vanuit Ambon naar Soerabaja moest, bracht hij altijd groene betets mee. Bij het passeren van de ingang van de baai van Ambon moesten de kooien altijd worden afgedekt, anders gingen die vogels dood van heimwee. Mijn devies: ik geloof er niet in, maar houd er wel rekening mee. En die betets leefden daarom nog lang en gelukkig.
Pak Somers, Als u bedoelt het volkslied in de zin van de Lagu Kebangsaan Republik Maluku Selatan dan is dat zeker niet het volkslied. Dat is namelijk het Hena masa waja of Maluku tanah airku. Het eerste volkslied zou ik de betekenis niet weten. De tweede begrijpt u denk ik wel. Opvallend is dat het RMS volkslied ‘Maluku tanah airku” gewoon Bahasa Indonesia is met de edjaan lama en niet in het Bahasa Melaju Maluku of Bahasa Malayu Ambong. Het melodie is overigens zeer kerkelijk en de woorden ook (atas via dolorosa). Dit is niet wenselijk voor de Moslim Molukkers die ver in de meerderheid zijn op de Molukken. Een Molukker vertelde mij ooit: akang bukang Republik Maluku Salatang mar Republik Maluku SARANE
Hena masa waja:
HENA MASA WAJA
LETE HOENI MOE A O
JOERI TASIBEA
SALANE KOTIKA O
A OLE ROEMA E
ROEMA SINGI SEPA E
E PAOENE ITE
KIBIRATOE HIRA ROLI O
HENA MASA WAJA
LETE HOENI MOE A O
Maluku tanah airku:
Oh Maluku, Tanah Airku
Tanah tumpah darahku
Kuberbakti kepadamu
S’lama hari hidupku
Enkaulah pusaka raja
Jang leluhur dan teguh.
Aku djundjung selamanja
Hingga sampai adjalkul.
Aku ingat terlebih
Sedjarahmu jang pedih.
Oh Maluku, Tanah Airku
Tanah datuk-datukku.
Atas Via Dolorosa
Engkau hidup merdeka.
Putra-putri jang sedjati
tumpah darah bagimu.
Ku bersumpah t’rus berbakti
Serta tanggung nasibmu
Aku lindung terlebih
Sedjarahmu jang pedih.
Mena Muria, printah leluhur
Segnap djiwaku seru,
Bersegraklah membelamu
sepri laskar jang djudjur
Dengan prisai dan imanku
Behkan harap jang teguh
Ku berkurban dan berasa,
karna dikau Ibuku
Ku doakan terlebih
Mena Muria, hiduplah.
Verbasend dat premieve SUKUS( STAMMEN) zo als AMONESEN,BATAKS, MENADONESEN etc zulke mooie liedjes kunnen creeren.,
Boeroeng, als ik me op On-topic begeeft ,dan gooi je me maar eruit.
Voor mezelf zie ik ’t niet als een geestenwereld, knappe koppen kunnen
het één en ander zeer zeker verklaren.
Ook ik heb zoals zovelen in al deze jaren veel nmi. onbegrijpelijke
gebeurtenissen gezien of persoonlijk meegemaakt.
En zoals ik het zie/beleefd is het een Hormat naar de andere zijde toe.
M’n Opa op een afschuwelijke wijze omgebracht is altijd bij me ,ik voel
zie z’n nabijheid.En in al die goede en slechte voorgaande jaren, ’t waren er heel veel, heb ik gewoon geluisterd.
Helemaal geen hokus-pokus maar nmm. gewoon luisteren.
siBo
Helemaal mee eens meneer Keller. Wel bijzonder, want uw bijdrage triggered bij mij weer een herinnering los. Vader toen 18 jaar, -meneer Somers poseerde al in Bevelands klederdracht- droeg zijn hulpbehoevende, mijn nooit gekende Opa, uit overwegingen van sanitatie naar het zand waar het strand van kampong Aboru wordt overspoeld door de Bandazee. Maar Opa redde het niet. De bewonderenswaardige actie van vader, zoals alleen een liefhebbende zoon die kan opbrengen, voorkwam bevuiling van de grond. Opa schreeuwde het uit van dankbaarheid en zegende vader met de belofte, dat bij nood of gevaar Opa vader altijd te hulp zou schieten.
Bovenstaande voorinformatie geldt in onze cultuur als een vanzelfsprekende reden, waarom vader de Japanse tijd en hachelijke momenten gedurende de politionele acties heeft overleefd.
Mag één voorbeeld. Tijdens één van de vele patrouilles zette vader, meteen na de KNIL-kaderschool effectief Ambonees KNIL-sergeant, zich tegen een boom te rusten. Vader vertelde, alsof een onzichtbare hand zijn hoofd wegduwde, voordat de kogel van een sluipschutter in de boom sloeg. Dat de sniper daarna werd uitgeschakeld is een kwestie van dat het zo moest zijn.
Anderen met soortgelijke verhalen hebben onmiddellijk mijn geloof en respect. Voor degenen, die het allemaal maar flauwekul vinden, dat mag ook.
Ach ja, en dan die momenten als ik het graf van vader en moeder bezoek en hardop pratende schoonmaak … Alleen zij die weten wat ik bedoel, begrijpen mij. Ik heb altijd een soort ontspannende dankbaarheidsgevoel als ik hardop afscheidnemende, mijn ouders’ schoongeboende laatste rustplaats weer met rust laat, om heel de wereld weer aan te kunnen. Maar vrouwlief vindt dat in en rondom het huis wel genoeg is.
e.m.
Een heel mooi interessant peroonlijk verhaal, waaruit uw verbondenheid met uw eiland, haar gewoonten en (familie)tradities blijkt.
Pak Bo
Mijn ibu de vrouw,,blanda totok is (soms) helder voelend en ook zien.
Kan overleden mensen, zelfs mijn ouders en ” voorouders” zien etc.
Het is vreemd om te horen dat ze kon voelen en soms zien dat er koningstijgers en panters in mijn ouderlijke huis en in diverse plaatsen had waargenomen.
Ik had alleen ervaringen met horen en ruiken ,die waarneming werd later door haar bevestigd .
Ze zag het , ik hoorde het.
(“voorouders”), de legende van de Maung Siliwangi.
Wat ben ik toch een gelukkig mens, door baboe Soep (daar heb je dat mens weer!) opgevoed. Zij ging niet zo verkrampt om met haar geestenwereld zoals sommigen in deze discussie. Zij waren gewoon om haar heen, net als alle andere levende mensen om haar heen. Hindoe-Javaans?
Mijn zus was meer bijgelovig. Zij kon niet met mijn broer door één deur. Zij zijn beiden allang dood, maar ik kom ze op TV nog tegen bij de reclame voor Philadelfia spread: zitten ze samen als engeltjes gezellig op één wolk! En als ik in de trein langs haar vroegere huis rijd zwaai ik even naar boven.
Als kleine jongen was ik in Soerabaja als misdienaar bijna elke week betrokken bij een begrafenis op Kembang Koening. Als oude vent was ik als assistent betrokken bij uitvaarten vanuit onze kerk en daarna op de begraafplaats of in het crematorium. Wat ik daar geleerd heb: je bent pas dood als er niet meer over je wordt gepraat. In de Werfstraatgevangenis was er ’s avonds altijd wel een oude vent met prachtige spookverhalen. Dat leefde voor hem!
Ik ben gek op oorlogsbegraafplaatsen. Allemaal jonge mensen die daar niet horen te liggen. Ze zijn daar! Iemand zei mij eens: hun zielen zijn in de buurt gebleven, dat merk je. Bij de Indiëherdenking in Den Haag denk ik altijd aan de mensen die daar niet worden herdacht. Gelukkig is het altijd even stil, dan moet je naar de wind luisteren. Vanwege leeftijd en slechte conditie ben ik er al een paar jaar niet bij geweest, maar voor de TV kan je ook even stil luisteren.
Denk toch niet: die Jan Somers is gek. Ik heb alleen maar een levend verleden. Door baboe Soep er in gestampt.
Terug naar Oegstgeest
Sorry Pak Boeroeng,
De boze Indische geestjes moeten heel even bezit van mij hebben genomen toen ik meende te moeten reageren op een paar verhaaltjes van de heer Peter van den Broek, waarvan ik stellig dacht dat hij ze “on topic” had geschreven.
Pak Pierre
ik ken Adriaan van Dis in zijn eerste boeken niet als iemand die een groot voorstander van geesten ed. is. DAAROM vond ik de verwijzing niet alleen opmerkelijk maar ook niet LOGISCH, maar het was meer het zesde zintuig dat mij wakker schudde. Aangezien het boek nogal dun is kwam ik er wel achter dat er veel doden in voorkomen, maar geesten of geestverschijnselen zeker niet. Dus het is wel oppassen geblazen iets ongezien citeren of het zevende zintuig dient in werking te zijn.
Ik had even een discussie onder het genot van een capuccino met mijn Iraanse kunstenaar Reza aangaande het woord psycho-logische en logica in filosofische zin, hij is wel een kenner speciaal van de moderne logica. Een zinvol verband bestaat ook volgens hem niet. De scheiding tussen psyche en logisch is wel leuk pour epater la bourgeoisie, maar in dit verband heeft logisch tenminste niet met de klassieke logica te maken, aldus mijn orakel en deze orakelt niet (doordenkertje voor enkelen onder U, het is geen innerlijke tegenstrijdigheid zoals mijn logica voorzegt)
Of mijn toegepaste logica, de redeneerkunst, psychologisch verantwoord is heeft meer met de psyche van de ander te maken. Wat voor logica de anderen toepassen wordt weer in alle windstreken gezwegen of door mijn dyslexie zie ik het niet. . Ik gaf al aan dat logica om het redeneren gaat of de afwezigheid ervan.
Bvb Tja …. ik heb mij de hele dag en avond suf zitten peinzen waar het Orakel van Bari naar toe wilde met zijn out-of-the-blue observatie dat spot vaak een kenmerk is van armoede van geest. Ik zou ook wel willen weten hoe hij aan die wijsheid is gekomen.
Daarvòòr wordt er ellenlang in alle hoogverhevenheid gezwijmeld over het woord geest verbonden met andere woorden, waarvan ik het botol tjebok niveau hoog inschat. Ik hoef dus niks uit te leggen over de onwijsheid in dit zinsverband: zoals : inspiratie krijgen=
[de Indische geest is uit de fles] het causaal verband met de discussie dient iemand mij uit te leggen
Ik dank Mas Rob dat hij de discussie weer in rechte banen leidde
Mijne Dames en Heren, het is hoog tijd. . Alhoewel het weer niet je van het is ga ik mij vanaf nu een paar dagen verwijlen in de aanwezigheid van mijn dierbaren. Voor allen die deze dagen gedenken, een vrolijk en gezegend Pasen.
Van den Broek wanneer er op dit blog op jouw niveau wordt gediscussieerd, komt er niemand meer.
Ik wens je dan ook veel plezier tussen jouw dierbaren waar er ongetwijfeld op hoog intellectueel niveau wordt gedisusseerd over literatuur en logica.
Voor mij zou dat een oervervelende ervaring zijn.
Overigens ben ik op blogs zelden zulke pedante figuren tegengekomen als jij. Verschrikkelijk.
hahahaha….en ipv paaseitjes moet tie maar wat rawitjes happen, misschien dat hij dan begrijpend schrijft, voor de niet italiaanse indo’s die met iraanse kunstenaars discussieert….maar toevallig ken ik ook in dordrecht een iraanse Reza, die zich kunstenaar noemt….hij heeft een kapsalon en gevlucht uit het land vanwege zn geaardheid, zou t dan toch dezelfde persoon kunnen zijn….
Ach ja …. laten we niet vergeten dat rond Pasen wordt herdacht dat de Heere Jezus de marteldood is gestorven VOOR IEDEREEN.
Dus ook voor pedante figuren die zeer met zichzelf zijn ingenomen en zich doorgaans laatdunkend over andersdenkenden uitlaten én voor de simpele zielen wier geestelijk leven zich op primitief botol tjèbok niveau afspeelt.
Dat de paaseitjes u allen goed mogen smaken. Ik hoop dat de mijne zijn verstopt in overheerlijke sambal gorèng telor of een mooie dikke vette dadar isin.
Pak Pierre.
Dag heer Van den Broek, soms kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat u zich bewust voordoet als de gekleurde kloon van clown Bassie. U brengt me, de eerlijkheid gebiedt mij dat openbaar te maken, van tijd tot tijd onbedaarlijk aan het lachen en op z’n minst tovert u een glimlach op mijn gezicht. Waar ik weer niet om kan lachen, is dat u mij met uw logica bewust op het verkeerde been zet, met als zogenaamd wetenschappelijk voorbereid excuus uw mogelijke vorm van dyslexie. Ik wil u hiervan slechts één voorbeeld teruggeven. Komt-ie:
U zegt: @Dus het is wel oppassen geblazen iets ongezien citeren of het zevende zintuig dient in werking te zijn.@ Dit zijn uw eigenste woorden!
Vervolgens meldt u: @Ik hoef dus niks uit te leggen over de onwijsheid in dit zinsverband: zoals : inspiratie krijgen=[de Indische geest is uit de fles] het causaal verband met de discussie dient iemand mij uit te leggen@ Ik moet u zeggen heer Van den Broek, ook ik heb me de hele dag en avond suf zitten peinzen waar u nu naar toe wilde. Totdat ik ontdekte waar het wrong dat ik het voor mezelf maar niet uitgelegd kon krijgen wat nu het causaal verband is tussen [CITAAT] inspiratie krijgen==[de Indische geest is uit de fles] {EINDE citaat} met de discussie.
U hebt mij, denk ik dan maar, op het verkeerde been proberen te zetten, natuurlijk om te bezien op welk botol cebok logica-niveau ik me beweeg. Nu ik meen, de oplossing te hebben gevonden, die bestaat dus in deze niet, hoop ik dat mijn scala voor verlaging in aanmerking komt.
Het door u verlangd ‘causaal verband’ is niet uit te leggen, omdat u expres niet hebt opgepast, expres iets ongezien hebt geciteerd en expres uw zevende zintuig niet in werking hebt gesteld.
Achteraf kan ik er dan weer wel om lachen. De sleutel is natuurlijk, dat er niet staat: [CITAAT] inspiratie krijgen==[de Indische geest is uit de fles], maar dat het moet zijn:
α[de Indische geest krijgen] =inspiratie krijgen=
β[de Indische geest is uit de fles]=de zaak is niet meer te beheersen=
Tja, hoe zaai je verwarring in je eigen geest. U doet er volgens mij inderdaad goed aan zich een wijle te verpozen met uw dierbaren. In plaats van het Orakel van Bari mag u zich dan heel even ‘Pak Rust’ noemen. Ik wens u daarbij VROLIJK EN GEZEGEND PASEN!!!
e.m.
@ dhr Eppeson Marawasin zegt/beweert: Het gaat er natuurlijk om wat en hoe je dat ‘iets’ krijgt overgedragen. In Nathan Sid schrijft Adriaan van Dis er volgens mij ook ‘iets’ over. Meer in de geest van bangmakerij door zijn vader, zoals Roodkapje niet naar moeder luisterend door de wolf wordt verslonden.
Wat is het IETS, ik heb het boek Nathan Sid op na geslagen en ik lees NIETS over het IETS. Volgens mij vertelt dhr Eppeson Marawasin hier sprookjes van Roodkapje uit eigen duim .of projecteert hij
zijn eigen onlustgevoelens zoals bangmakerij… de logica ontbreekt ook
Youp van het Hek over spot heeft evenveel iets te maken als humor met Rutte. Degene die van het Hek aanhaalt heeft zijn biografie niet gelezen danwel hem slecht begrepen evenals zijn column in het NRC. Als ik dat logisch moet uitleggen aan iemand die daarvoor niet gevoelig is dan wordt het wel een sisyfusarbeid. Maar misschien kan de aangesprokene beginnen met de reacties te lezen zoals Indisch geestrijk vocht drinken)= zo dronken worden als een Maleier.
Het verband ontgaat mij zoals de zinloosheid van het bestaan dezer dingen
Dag heer Van den Broek, wat een eer dat u tijd wenst vrij te maken om zowaar op mijn nederige bijdrage te willen reageren, welke op haar beurt eigenlijk een reactie was op de zinnige bijdrage van gewaardeerd medelezer Mas Rob, die het door mij mooi gevonden begrip íetsisme’ opperde.
Als u zich de moeite hebt getroost om Nathan Sid er nog eens op na te slaan, dan zult u wel gelijk hebben. Ik diepte het op.
Uw onnavolgbare gevolgtrekking, @ Volgens mij vertelt dhr Eppeson Marawasin hier sprookjes van Roodkapje uit eigen duim .of projecteert hij zijn eigen onlustgevoelens zoals bangmakerij /…/@ is different kue.
Zoals hierboven reeds geduid, reageer ik met mijn bijdrage op @Mas Rob, op 25 maart 2013 om 10:57 zei: /…/Of is het “idee dat bovennatuurlijke krachten alom aanwezig zijn” vervaagd tot iets tussen tongue-in-cheek koketteren met flarden overgeleverde Indische spookverhalen en het “er moet toch iets meer zijn tussen hemel en aarde” ietsisme van de moderne tijd?@
Hoe subversief, obstinaat of orakelend van geest ook, maar in die context moet je het natuurlijk wel begrijpend willen lezen. Het heeft in die betekenis anders weinig zin om te weerleggen c.q. te opponeren als wellicht niet per se te kwader trouw, vooringenomen noch vooroordelend zinsdelen of zelfs alinea’s uit hun verband worden gerukt, pardon ik bedoel uit hun context worden gehaald die uiteindelijk tot ongehoorde conclusies, ogenschijnlijk van een andere planeet komend, tot absolute waarheden worden verheven. Dacht het niet.
Met uw welnemen wil ik hierbij afsluiten, omdat ik ook nog maar dan serieus meedenkend wens te reageren op medelezers de heren Ton en J.A. Somers. Overigens vraag ik mij in alle gemoede af, of uw toegepaste logica naar anderen toe wel psycho-logisch verantwoord is. Hopelijk gaat het u verder goed in Bari.
e.m.
J A Somers: ik weet niet of jij dat weet, maar mensen die zich bezig houden met zwarte kunst of goena goena is spelen met geesten en mensen die daar niet mee bezig zijn houden hoeven niet te lijden want die spelen niet met geesten.
Dag Ton, ik denk dat meneer Somers het anders bedoelt. Meer zoals ik hierboven over die zaalvoetballer schreef. Als mogelijke slachtoffer van zwarte kunst of goena goena of foe foe of voodoo zal ik maar zeggen, moet je steeds goed oppassen, overal op letten. Je bent niet helemaal vrij. Altijd op je tellen passen, uitkijken, constant op je hoede zijn. Want, je weet maar nooit …. Ik denk dat meneer Somers dat bedoelt, want dat angstige gestress is namelijk ook een vorm van lijden. Dat je niet helemaal jezelf kunt zijn.
e.m.
Volgens mijn ouders : zijn de mensen die zich bezig houden met zwarte kunst,vroeg of laat de tol betalen in de vorm van problemen zowel geestelijk als lichamelijk.Vooral zijn gezin zal eronder lijden.
Bezig houden is voor mij iets heel anders dan er rekening mee houden. Mensen die erin geloven hebben te lijden van mensen die zich er mee bezig houden.
Dag meneer Somers, excuus ik werd even opgehouden. Als tweede generatie in Nederland heb ik ‘black magic’ meegekregen als onderdeel van onze Ambonees/Aborese cultuur. Als kind groei je daar mee op. Net als, in mijn geval het christelijk geloof. Later besef je dat het ‘tegengestelden’ zijn, maar beide wel onlosmakelijk behorend bij de cultuur. Ik heb me er verder niet in verdiept, maar zwarte kunst daar moest je verre van blijven en vooral voor oppassen. Ook bij ons werden degene van wie ‘stilletjes’ werd gezegd dat ze zwarte kunst beoefenden ‘swangi’ genoemd. Een begrip dat ik ook ben tegengekomen in één van de boeken van Pramoedya Anata Toer.
Alleen in de thuissituatie werd over dit soort zaken gesproken. Want direct betrokkenen konden uit dezelfde kampong afkomstige familie zijn. TABOE! Nu ik me geroepen voel om deze reactie te schrijven, komen er weer verdrongen herinneringen bovendrijven. Tegelijkertijd ben ik me er heel goed van bewust dat ik er de handrem op wil houden.
Je hebt groot lijden en klein lijden. Het eerste zou ik op de ‘geraakten’ van toepassing willen verklaren, en klein lijden op degenen die er bang voor zijn en er angst voor hebben.
Hypnose, massa-hysterie, telekinese; het gebeurt allemaal in de geest. Zal met ‘bezetenheid’ ook wel het geval zijn(?). Het enige westers wetenschappelijke wat ik in het hele ‘gedoe’ kan plaatsen is het begrip ‘psycho somatisch’. En uit de mond van een ‘bezweerder’ heb ik ooit vernomen, dat ‘elektriciteit’ zwarte kunst neutraliseert danwel opheft(!). Ik geef het bij deze maar door. Nu ik dit zo opschrijf, zou het dus eigenlijk voldoende moeten zijn om met een Duracelletje (made in Indonesia) op zak te lopen om je te beschermen. Wij kinderen liepen met handgeschreven bijbelteksten of gebed op zak ter bescherming. Begrijpen deden we het niet, want het was opgetekend in het Maleis of Bahasah Tanah en dat konden wij spreken noch lezen.
Zelfbescherming was er op gericht dat ‘de ander’ geen macht over je kon uitoefenen. Er komen steeds meer herinneringen boven. Lichaamseigen stoffelijkheden (nagel, haar) mochten nimmer in andere handen vallen. Evenals kledingstukken. Het was ook niet gewenst om je leeftijd of je geboortedatum zomaar prijs te geven.
Het kwaad kon je op verschillende manieren worden aangedaan. Daarom moesten wij bijvoorbeeld in sportkantines en cafetaria’s op elkaars drinkglazen en theebekers letten als er één van ons tijdelijk van de bar of van tafel moest. Degene die even wegging legde dan een bierviltje op zijn glas of beker en attendeerde één van de metgezellen of sportvrienden erop. Zo en niet anders; eerder kon je niet weg. Metgezel of sportvriend moest dan diens wakend oog nimmer van het te bewaken object afhalen.
Het kwaad kon je ook worden toegeblazen (tiup). Het komt nu pas bij me op dat het begrip ‘foe foe’ in die zin een onomatopee zou kunnen zijn. Dus nooit met je rug naar een ‘thuis aangewezene’ gaan staan of zitten.
Behalve in je eten en drinken kon het kwaad ook verborgen liggen of anderszins verstopt zijn. In een op te ruimen bladerenhoop. Dat het ook onder een stoeptegel kon liggen, heb ik eerlijk gezegd nooit zo goed kunnen begrijpen. Afijn, …
Ik was ál jaren uit de Molukse sfeer. Na een teleurstellende ervaring in maatschappelijk opbouwende zin ten gunste van de eenheid binnen de wijk, heb ik me min of meer gedistantieerd en ben toen als vakbondskaderlid (IB FNV) actief geworden in de Ondernemingsraad. De eerste periode als gewoon lid. De tweede als secretaris. De onderonsjes in COR-verband met de leden van de RvC waren heel leerzaam. Die heren, anders dan de concerndirectie deden niet zo moeilijk over informatieverstrekking. Ik dwaal af, ik weet, maar één bijzondere ervaring. In de RvC zat ook de voormalige president-directeur van de Nederlandse Spoorwegen mr M.G. De Bruin. Naast mij gezeten tijdens een toelichting op een toentertijd 30-miljoen-gulden-investerings-adviesaanvrage fluisterde commissaris De Bruin mij een vraag in het oor. Toeval of witte magie, maar dankzij die vraag had ik het meteen helemaal gemaakt. Dit verder terzijde.
Ik werd gevraagd om tijdelijk mijn splendid isolation op te geven om een Moluks veteranen zaalvoetbalteam tijdens een toernooi te coachen. In die tijd had je in de regio van Dordrecht een sterk, ik dacht ook gemengd, Moluks team dat zaalvoetbalde onder de naam FC KAWIN. Nu schieten me weer ineens namen als Ceverbo en John de Bever te binnen. Maar goed … ik werd ook verantwoordelijk gehouden voor de meegekregen voetbaltenues. Aan het eind van het toernooi eiste ik op verwesterd zakelijke wijze de shirtjes, broekjes en kousen weer op. Probleemloos op één uitzondering na, die weigerde op het agressieve af zijn spulletjes in te leveren. Bij een oudere broer die als toeschouwer was meegereisd deed ik daarover mijn beklag. En die bracht mij toen weer helemaal terug in Ambonees/Molukse sfeer. Het eind van het lied was dat ik er begripvol mee instemde dat betrokken speler de door hem gebruikte voetbalkleding mee naar huis nam om zelf te wassen en daarna ook weer zelf aan de leiding terug te geven. Zijn klein lijden zat in de bezwete voetbalkleding, die absoluut niet in verkeerde handen mocht vallen. Achteraf heb ik begrepen dat er een kwestie speelde tussen twee gezinnen, ook nog eens familie van elkaar en uit dezelfde negorij.
Mijn gelovige Hollandse eega -met de helm (sarong) geboren- moet er absoluut niets van weten. Wil ook niet hebben dat ik erover praat. Ze is er echt bang van. Ze werd bijna hysterisch toen dochterlief een paar jaar geleden thuiskwam met de vraag, wat dat nou was ‘glaasje draaien’, want haar vriendinnetjes hadden het daarover. Om een lang moeder-dochtergesprek kort te houden: eind goed Al goed!’
Terug naar Uitgeest
e.m.
Dag Ton,
Klopt!!!
e.m.
Is er dan in Indische kring nog echt verbinding met de geestenwereld van de archipel? Wordt er in Indische kring (nog?) echt geloofd in de tuyul, genderuwo en kuntilanak? Dat schaar en spiegeltje de baby-rovende sundel bolong op een afstand houden? Dat de schemering de geesten wekt en dat daarom rond die tijd de deuren en ramen gesloten worden?
Of is het “idee dat bovennatuurlijke krachten alom aanwezig zijn” vervaagd tot iets tussen tongue-in-cheek koketteren met flarden overgeleverde Indische spookverhalen en het “er moet toch iets meer zijn tussen hemel en aarde” ietsisme van de moderne tijd?
Het gaat er natuurlijk om wat en hoe je dat ‘iets’ krijgt overgedragen. In Nathan Sid schrijft Adriaan van Dis er volgens mij ook ‘iets’ over. Meer in de geest van bangmakerij door zijn vader, zoals Roodkapje niet naar moeder luisterend door de wolf wordt verslonden.
Wij op Ambonezenkamp en later in de stenen Molukse wijk, ondanks zondagschool en wekelijkse kerkgang geloofden er oprecht in. Geen ruimte voor twijfel. De nacht was van de geesten en de boosaardigen onder ons, waarvan je niet wist dat ze dat waren omdat ze overdag aardig en de vriendelijkheid zelve waren; zo vertelden je ouders. De redenen konden van allerlei aard zijn, maar zij bedreven ‘zwarte kunst’. Die laatste woorden werden zachtjesssss bijna fluissssterend met de rechterwijsvinger overdwars op de lippen van de spreker uitgesproken. In zijn boek ‘Orang Tenggarra’*** (Wetar tot Aru e.m.) benoemt drs Willem Renwarin deze in zijn ogen kwalijke praktijken met name binnen de ‘Keiese-gemeenschap’. Hij noemt het ‘foe foe’.
Wij werden, waren gewaarschuwd –cultuuroverdracht, adat- en dus bang. Je kreeg dus ‘omgangsregels’ mee, hoe te handelen in voorkomende situaties. Want de kinderen van die kwaadwilligen die liepen ook mee naar school of zaten bij je in de klas. Wat moest je dan doen als je werd aangeraakt, of een snoepje kreeg aangeboden en zo meer.
Ik herinner me een hele donkere periode eind 70-er en begin 80-er jaren (v.d.v.e. PP) toen in mijn wijk de ene kerkelijke afsplitsing na de andere volgde. Met recht een zwarte bladzijde. Is dan ook niet opgenomen in het herinneringsboek ‘50 jaar Molukkers in de polder’.
Beducht was men voor degenen die met vakantie terugkwamen van de Molukken. Zij, zo werd beweerd beschikten dankzij hun tijdelijk verblijf daar over de krachtigste ingrediënten en formules. Nee, ik ga zeker niet ontkennen, dat het bestaat. Niet wetenschappelijk wellicht (misschien psychosomatisch), maar ik heb zaken gezien en dingen meegemaakt die mij ervan hebben overtuigd, dat ‘zwarte kunst’ het tegenovergestelde is van ‘witte magie’. Ik zal daar niet mee spotten, ook al berust de werkelijkheid op louter toeval
Zit het nog in de genen; animisme, voorouderverering? Voor mij geldt mogelijk het omgekeerde van de dertiende stelling van meneer Somers. ‘Ik geloof er in, maar houdt er geen rekening (meer) mee’. Mijn Indo-dochter heb ik dit alles niet meegegeven, maar ze vangt wel eens wat op van vriendinnen. Dan probeer ik altijd heel goed mijn best te doen om op vaderlijke wijze met mijn perahu-genen lastige vragen (vlinders die uit je buik komen?!) te omzeilen.
Het enige wat ik dochterlief heb meegegeven, misschien toch nog dat voorouderlijk aspect, is dat wanneer ze in een schietgebedje om een beschermengel verlegen zit, dat ze dan altijd eerst maar moet wensen te hopen dat Opa of Oma Aboroe beschikbaar zijn.
Dochter heeft wel de protestants-christelijke waarden en normen meegekregen en weet dus van hemel en aarde, maar niet van AL wat er tussen is.
e.m.
De geest wordt niet geroerd door wat hij niet gelooft. Wel is spot vaak een kenmerk van armoede van geest
Enige overeenkomst met de werkelijkheid berust louter op toeval….
“De geest wordt niet geroerd door wat hij niet gelooft.” Jawel hoor, ik (met mijn exacte opleiding) geloof er niet in, maar houd er wel rekening mee! Zelfs de ‘westerse’ wetenschap weet niet alles. En zekerheid bestaat nog steeds niet. Dat heeft overigens niets te maken met ““er moet toch iets meer zijn tussen hemel en aarde” ietsisme van de moderne tijd?” van de heer Mas Rob. Een wetenschappelijk onderzoeker mag niets uitsluiten.
@Enige overeenkomst met de werkelijkheid berust louter op toeval….@
Uit der aard der zaak zou ik willen zeggen. Temeer als spot niet nader wordt gedefinieerd en we niet exact weten waarover we het met elkaar eens of oneens zijn. Want berust het toeval met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dan wel louter op de werkelijkheid indien we komen te spreken over spot in de zin van: spotgaai, reclame spot, hot spot, G spot, blind spot, sweet spot, black spot en spot Light. Toch is ook in dit licht bezien @ Wel is spot vaak een kenmerk van armoede van geest@ niet helemaal wetenschappelijk te plaatsen. Gelukkig is van academische uitsluiting geen sprake, want in filosofisch-religieuse zin staat zwart op wit: ‘zalig de armen van geest want hunner is het koninkrijk der hemelen’.
(Rijst)papier liegt niet.
e.m.
Tja …. ik heb mij de hele dag en avond suf zitten peinzen waar het Orakel van Bari naar toe wilde met zijn out-of-the-blue observatie dat spot vaak een kenmerk is van armoede van geest. Ik zou ook wel willen weten hoe hij aan die wijsheid is gekomen.
Mij staat voor de armoedige geest het Amerikaanse tijdschrift “Mad” waaraan ik in de zestiger jaren v.d.v.e. verslaafd was. Dat stond van kaft tot kaft vol met heerlijke spot. Op de voorplaat in diverse poses onveranderlijk het zeer onnozel kijkende en grijnzende mannetje Alfred E. Neumann. Inderdaad, zijn eenvoud van geest droop van het voorblad af.
In de vijftiger jaren v.d.v.e. hadden we thuis in de leestrommel het satyrische blaadje “De Uitkijk”, met cartoons (= spotprenten) op de achterkant, onder de titel “Wie lacht niet die de mens beziet”. Als de nieuwe trommel kwam begon ik met “De Uitkijk” en net als een Chinees las ik eerst de achterkant.
In die zelfde vijftiger jaren v.d.v.e. mocht ik van mijn goede vader niet veel behalve erg mijn best doen op school, maar ik mocht wel naar Wim Kan in het Haagse Diligentia. Weer later ging ik naar Fons Jansen en Wim Sonneveld. Nu lees ik iedere zaterdag de column van ene Youp van ’t Hek in mijn avondkrantje. Allemaal eminente Nederlandse spotters voor het Aangezicht des Heeren. Allemaal simpele zielen dus.
Maar gelukkig verzekerd Pak Eppeson ons dat simpele zielen het Koninkrijk der Hemelen zullen beërven. Ik gun het ze van harte.
Misschien ga ik mij op een nieuwe hobby storten: Vliegtuigspotter. Lekker veel in de buitenlucht. Wellicht dat er nog een spotvogeltje overvliegt …..
Tralala tweedeleedeedee it gives me a thrill …….
Pak Pierre
“Maar gelukkig verzekerD Pak Eppeson ons …”.
VerzekerD moet met een “t” van “Tai koetjing” natuurlijk.
Juffrouw Matulessy – Kolmus kijkt vanuit de hemel boos op mij neder.
Pak Pierre
In Semarang hebt j een GANG KOLMUS .Dat i een zijstraat van de grote weg waar Pak Pierre had gewoont.
Nou …. niet helemaal, Pak Waloeparmo. Odjoh gatai wong toewo!
Gang K. was een zijstraat van Petèrongan toch, niet van Pandean Lampèr?
Daar woonde ook mijn vriendje Ferry Albinus met zijn mooie zus Connie en aan het eind de kinderrijke familie Liem, van de Adambussen. Papa Liem (of was het mama?) gaf zijn (haar?) kinderen voornamen in alfabetische volgorde. Anton was de oudste. Hij werd later jachtvriendje van mijn stiefvader Rader. Ik zat bij de tweeling Laurette en Marleen in de klas, Koen Liem zat een klas hoger.
Overigens bedankt voor het terugbrengen van de lezertjes naar het goede jaar 2013. Alweer 8 jaar geleden. Wat was het toen nog gezellig op I4E.
1a. Angelique is vannacht bevallen. SUCCES verzekert.
1b. Angelique is vannacht bevallen. SUCCES verzekerd.
1a en 1b kunnen beide verzekerde de docent Nederlands.
2. Trainspotting is a 1996 British black comedy
3. MOCKINGBIRD HILL
Tra-la-la, twiddly-dee-dee
It gives me a thrill
To wake up in the morning to the mockingbird’s trill
Tra-la-la, twiddly-dee-dee
There’s peace and goodwill
You’re welcome as the flowers on Mockin’ Bird Hill
When the sun in the morning
Peeps over the hill,
And kisses the roses ‘round my windowsill
Then my heart fills with gladness
When I hear the trill
Of the birds in the treetops on Mockin’ Bird Hill
Tra-la-la, twiddly-dee-dee
It gives me a thrill
To wake up in the morning to the mockingbird’s trill
Tra-la-la, twiddly-dee-dee
There’s peace and goodwill
You’re welcome as the flowers on Mockin’ Bird Hill
When it’s late in the evening,
I climb up the hill
And survey all my kingdom while everything’s still
Only me and the sky — and an old whippoorwill
Singin’ songs in the twilight on Mockin’ Bird Hill
Tra-la-la, twiddly-dee-dee
It gives me a thrill
To wake up in the morning to the mockingbird’s trill
Tra-la-la, twiddly-dee-dee
There’s peace and goodwill
You’re welcome as the flowers on Mockin’ Bird Hill
Tra-la-la, twiddly-dee-dee
There’s peace and goodwill
You’re welcome as the flowers on Mockin’ Bird Hill
http://www.youtube.com/watch?v=FsIS2tvuomU
e.m.
@ Pak Eppeson,
Bedankt voor Mocking Bird Hill. De vertolking door de onlangs overleden Petty Page is wat mij betreft de beste.
Bedankt ook voor de taalles. “Pak Eppeson verzekerd” met een “d” kan dus gelukkig ook. De eer is gered.
Pak Pierre
Nu ook nog in het Vlaams meneer Keller. Oh, wacht even … excuus hoor. Ik dacht dat er Javaans stond. Oeps … dat wordt een karweitje voor twee andere heren. 😉
Ik probeer me een Bezige Bie gedicht uit mijn MULO-tijd voor de ‘geest’ te halen. Het zoemt in het rond en spookt door mijn hoofd, maar wil vooralsnog niet voor mijn ‘geestesoog’ opdoemen.
e.m.
Als oud-imker had ik een oud Vlaams Imkersgebed geleerd ,dat
met kleine wijzigingen door mij altyd te pas en onpas werd gepreveld.
In de naam van de Koningin, de Werkster en de Dar . Amen.
Onze vader die in de Biehallen zijt.
Geheiligd zij de honing, was en koninginnebrij , Uw weer kome.
Uw wil geve ons bloemekens op aarde en zon aan de hemel.
Geef ons jaarlijks onze portie honing.
En vergeef ons als wij overdrijven.
Gelijk wij vergeven aan de overdrijveraars.
En leid onze sterke volken niet ziek of moerloos.
Maar verlos ons van het zwermen. Amen. (Raijmond Vrijders.)
siBo
Zeer geestig!
Pak Pierre
bijdehand
e.m.
Die Vlamingen hadden zeker nog niet van kunstzwermen gehoord. En waarschijnlijk ook niet van sambalbij, een ras dat wel heet is, maar niet zwermt.
Kunstzwerm, is dat niet een ‘oud volk’ met een ‘nieuwe koningin’?
e.m.
Imkeren les 5
http://jwesterv.home.xs4all.nl/imkeren%20les%205.htm
Zwermen van de bijen halveert de volken en dat is nu net iets wat de imker niet … De methode berust op het maken van een kunstmatige zwerm door
Voor de eventuele toekomstige Imkers en belangstellenden kunt U op
”cursus Imkeren” les 5 opzoeken inz. de -kunst zwermen-.
Als U zich hieraan- en aan het Imkersgebed houdt ,kunt U het ook
in Uw achtertuin beoefenen ,wel de sambalbij uit de buurt houden.
siBo
Foei jullie. Je mag onze geesten niet zo lollig zien. Pas gehoord van onze oude, wijze huisgeest: Jullie worden nooit bevorderd tot Jaga Rumah maar moeten tot in eeuwigheid klopgeest blijven.
Hoor wie ‘klopt’ daar kinderen?
“Itoe dia!”
Cultuur of verdienmodel?
Indonesië wil kwade heksen en tovenaars gaan vervolgen
21/03/13, 12:04 − bron: ANP
Zwarte magie verdeelt de geesten onder parlementsleden in Indonesië. Het ministerie van Justitie wil heksen en tovenaars die anderen schade berokkenen, in de toekomst flinke straffen kunnen geven. Het werkt aan een herziening van het Wetboek van Strafrecht dat zo’n strafbepaling nog niet kent.
‘Dat zou een stap achteruit zijn voor ons rechtssysteem’, zei oppositielid Eva Sundari donderdag tijdens een debat over de heikele kwestie. ‘Want hoe moet hekserij worden bewezen?’
http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/3413080/2013/03/21/Indonesie-wil-kwade-heksen-en-tovenaars-gaan-vervolgen.dhtml?utm_source=RSSReader&utm_medium=RSS
WIE ZEGT WAT?
Een Indo-Europese ‘onkwetsbare’ en een Indonesische ‘onkwetsbare’ weten zich in nevelen gehuld. N.a.v. de hierboven geduide mogelijke herziening van het WvS zegt de een:
“Trek wel op die mist!”
zegt de ander:
“Wat een pest die mist!”
e.m.
@ Indonesisch parlementslid Eva Sundari: ‘Want hoe moet hekserij worden bewezen?”
Nou, daar hadden “wij” in Europa in de Middeleeuwen al een list op verzonnen: Gewoon de heks (doorgaans een vrouw) in een zak naaien en in de kali gooien. Verzoop zij, dan was zij een gewoon christenmens. Overleefde de vrouw, dan was ze een heks en kon als zodanig op de brandstapel.
Gampang saudara saudari.
Pak Pierre
Pierre de la Croix, op 21 maart 2013 om 19:22 zei:
@/…/Nou, daar hadden “wij” in Europa in de Middeleeuwen al een list op verzonnen:/…/ Gampang saudara saudari.@
Welnu meneer De la Croix u wordt geloofd. Een Indonesische delegatie, weliswaar bestaande uit slechts 52 leden van het huis van afgevaardigden, komt het in Europa nader onderzoeken:
http://www.thejakartapost.com/news/2013/03/23/52-lawmakers-plan-european-junket-study-black-magic-laws.html
e.m.
Nou … laat ze maar komen. We beschikken over nogal wat literatuur over heksenvervolging …..
Als ik lees dat het Indonesische parlement zich gaat bezig houden met ” ….. laws against black magic and cohabitation …” dan vrees ik niet alleen het ergste voor al die doekoens, maar ook voor die zondige hokkers die er kennelijk bij miljoenen zijn in Indonesia. Staat de volgende aflevering van “The act of killing” al in de steigers.
Genoeg werk voor onze eigen Pak Timmermans, die net zo’n mooi rapport heeft geschreven over zijn bezoek aan het land.
Pak Pierre
Naar verluidt zijn geesten dol op emping. Doe vanavond maar een zak (met foto van oma) onder je bed…en na een tijdje hoor je hoe dat wordt geopend en hoor je smakelijk eten. Maar awas als je emping van een ander merk hebt neergelegd..!
… hati hati ‘geestesgesteldheid’.
e.m.
…… voor een stille tocht met Indische geestverwanten.
Pak Pierre
… tegen ‘geestdodende’ politieke machinaties!
Heilige Geest
Naast de geloofsartikelen over Vader, Zoon komt nog een derde, over de Heilige Geest, zodoende de Triniteit vormend. Komt dit omdat men voor het getal 3 geweldige belangstelling bestond als voor briljante speculaties?
Soms wordt God en Jesus Christus aangeduid als de geestelijke werkelijkheid, dus als Geest van God. De heilige geest is theologische gezien de heilige gest Geest is niet zoals boven wordt beweerd de menselijke Geest
Aangezien de bijbel in vroeger eeuwen geschreven is waarin de mensen andere voorstellingen hadden wil ik alleen maar zeggen dat Geesten, de mystieke wereld ook in de huidige Westerse rationale wereld bestaat maar in een andere dimensie, in een andere vorm
Alhoewel ook in de bijbel moeilijk met het begrip wordt omgegaan, zou U eens de bijbel op na dienen te slaan, bvb bij Openbaringen om iets over de Geest te vinden
Geest aanduiden als wezen zonder lichaam lijkt me wel een heel bijzondere aanduiding van de mens, dan ik ook de mens aanduiden als wezen zonder hersens
… behalve als dien mens wartaal uitkraamt of onsamenhangende klanken uitstoot. Zie ‘Het Orakel Van Delphi’.
Hoe kom ik weer ‘on topic’? ‘Terug naar de Indische geestgronden’ dan maar!
e.m.
Ik neem nog maar een geestverruimend pilletje.
Pak Pierre
GEESTIG
zn m geest (-en mv) [xest]
1. het menselijke vermogen om te denken, voelen en willen;= psyche
2. deel van de mens dat volgens gelovigen maakt dat hij leeft
(de Heilige Geest)
3. wezen zonder lichaam;= spook (bang zijn voor boze geesten)
4. manier van denken en doen;= mentaliteit
[Het staat me nog helder voor de Indische geest.]
=ik kan het mij nog goed herinneren=
[de scheiding der Indische geesten]
=het verschil van mening=
[de tegenwoordigheid van Indische geest hebben]
=op een moeilijk moment helder kunnen nadenken=
[de Indische geest krijgen]
=inspiratie krijgen=
[de Indische geest is uit de fles]
=de zaak is niet meer te beheersen=
[handelen in de Indische geest van mijn vader]
=doen zoals mijn vader zou hebben gedaan=
[niet naar de letter, maar naar de Indische geest]
=niet letterlijk maar volgens de achterliggende bedoeling=
[de Indische tijdgeest]
=de manier van denken en handelen in een bepaalde tijd=
Copyright © 2013 K Dictionaries Ltd.
(Indisch geestrijk vocht drinken)
= zo dronken worden als een Maleier
PP
[Indisch bronwater]
=air botol cebok=
e.m.
Het is opmerkelijk dat vooral in Zuid-Europese landen, zuiderlijke landen en mn katholieke landen het fenomeen van de geesten, bovennatuurlijke krachten meer waargenomen wordt dan in Noordelijke meest protestantse landen. Wat mij opvalt bij Zuidelijke, meest katholieke landen is dat de dodenverering en herdenking een grote rol speelt terwijl, terwijl bij Noordelijke landen het gebeuren om de dood, het voortbestaan in een andere dimensie, bijna uit het leven gesloten is. Ik heb in Italie vlakbij een begraafplaats gewoond en dan vond ik zo’n begrafenisoptocht een opmerkelijke gebeurtenis. De muziek erbij deed me vaak aan een film van de Godfather denken. De familieleden brachten te voet hun dierbaar gestorvenen naar de begraafplaats en het halve dorp begeleidde de stoet, dus je stierf niet alleen. Godsdienst speelt dus een rol maar er wordt ook gezegd dat deze Zuiderlijke landen dichter bij de natuur staan , meer in agrarische en gesloten maatschappijen leven itt de Noordelijke volkeren, die meer in geindustrialiserde culturen leven waarbij de rationale gedachtengang schering en inslag is. In het Zuiden is de afstand tussen mens en natuur veel kleiner dan in het Noorden en dat heeft zijn consequenties.
Bij onze familie is het geestes- en bovennatuurlijke leven voorbehouden aan de 1ste (mijn oma) en tweede generatie (mijn ouders) . Ik ben geboren in Indonesie en ben tweede of derde generatie afhankelijk van de telling. Die eerste generaties deden wel aan allerlei hokus-pokus achtige dingen maar dat werd voor de andere generatie toch wel verborgen gehouden. Op latere volwassenen leeftijd werd ik er direct mee geconfronteerd (schrijvende poppen en contact met de geesten), maar ik kreeg de raad de geesten niet lastig te vallen, dan gebeuren er ngelukken. Latere gebeurtenissen heb ik maar aan hallicunaties toegeschreven. Mijn moeder is er toch meer mee vertrouwd zoals wat groentes op een stokje steken om mooi weer te krijgen en laat het nu ook uitkomen. Ze is al bij DE Bilt gevraagd om te komen werken.
Ik heb wel eens een zangcursus in Polen gevolgd bij een beroemde operazangeres. Ik kon door toonhoogten kleuren tussen mijn vingers zien, een soort aura kwam te voorschijn, een opmerkelijke ervaring
Daarnaast heb ik contact met biodynamische boeren, die dynamiseren hun grond, praten met de planten en daar kijk ik toch van op dat volwassen mensen dat doen..
Ik denk dat het toch een gave is, om met geesten of bovennatuurlijke gebeurtenissen in contact te komen. Het is een zevende of achtste zintuig, het contact met een andere dimensie dat we niet meer ontwikkelen of verloren hebben.
Ik ben geboren in Indonesie en ben tweede of derde generatie afhankelijk van de telling.
—————–
Dat zeggen er zoveel. Uit niets bljkt dat je daaraan IETS hebt overgehouden of overgenomen. NIETS, zou ik maar zeggen
Lang geleden geleerd: Ik geloof er niet in, maar houd er wel rekening mee. Dit heeft zelfs het stellingenlijstje van mijn proefschrift gehaald. Je mag pas een stelling afwijzen als je dat op een wetenschappelijke manier kan doen. Maar dan nog: wetenschap geeft geen zekerheid! Wel een verantwoorde verwachting.
@Hr Somers Hoewel het brein al gauw een spelletje met je speelt ( boek : Hallucinaties van Oliver Sacks 2012) was er ook een zekere Hans Holzer, de vader vh paranormale die wetenschappelijk ‘bewees’ dat spoken en geesten bestaan. En dat je er niet bang voor hoeft te zijn….!
http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/1144492/2009/05/11/Vader-van-het-paranormale.dhtml
Bij ons thuis (zelfs onder bestuur van een Zeeuws meisje) staan de kamerdeuren altijd open. De Jaga Rumah moet toch naar de kolong kunnen voor zijn slaapje?
….. wijlen mijn Oom Bert liep iedere donderdagavond met een menjanvaatje door zijn huis, kamertje voor kamertje, de kakoes en de mandikamer, niets werd overgeslagen. Ik weet niet of het was om de boze geestjes te verdrijven of de goede gunstig te stemmen. Ik geloof dat hij eerder beducht was voor de boze geestjes.
In Semarang woonde hij met mijn tante en kinderen in een huis waarvan de hele buurt wist dat het “berhantoe” was. Er zou een Arabier zijn begraven. Inderdaad werd de Arabier, of een schim van een menselijke gedaante in witte Arabkleding, meerdere malen ’s avonds door de familie gezien, buiten voor het raam. Het frappante was dat op zulke momenten ook de honden aansloegen en met recht overeind staande nekharen achteruit liepen, weg van het raam.
Mijn nuchtere totok grootvader zei altijd als er ergens gerucht was in of buitenshuis, in de mysterieuze tropennacht:
Zo gij een mens zijt, verdwijn
zo gij een geest zijt, verschijn
Hij was als knaap van 15 van huis weggelopen, ging “voor de mast” op zeilschepen varen en was voor de duvel niet bang.
Pak Pierre