Indisch eten betekent voor mij….

indischekeukengeheimen

Doe mee en maak kans op een gratis kookboek:
Indische Keukengeheimen door Jeff Keasberry
In zijn boek deelt Jeff smakelijke familierecepten en verhalen.

“Veel Indische families houden hun recepten geheim. Maar hoe kunnen we de Indische keuken laten voortbestaan zonder al die lekkere recepten te delen. Dit boek is niet alleen een eerbetoon aan ‘onze keuken,’ maar ook een inspiratiebron en aanmoediging om meer Indisch te koken!”    Jeff.

Maak de volgende zin af: ‘Indisch eten betekent voor mij….’ (max. 40 woorden)
Vermeld je inzending hieronder als reactie of mail: indisch4ever@gmail.com
Deze actie loopt tot 28 februari 2013. De winnaar wordt bekendgemaakt op 2 Maart 2013.
Om op de hoogte te blijven van de laatste kooktips en recepten volg Jeff ook op www.keasberry.com. en  op Facebook

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen, Makan dan minum. Bookmark de permalink .

68 reacties op Indisch eten betekent voor mij….

  1. .Indisch4ever zegt:

    Er zijn al wat reacties binnen:
    – Indisch eten betekent voor mij,het leren koken van eten van mijn moeder,die al 30 jaar er niet meer is.

    -Genieten en verbonden zijn met mijn roots.

    -MIJN EIGEN KEUKEN

    -ALLES

    -Een exotisch avontuur!

    -terug naar mijn roots!

  2. P.Lemon zegt:

    Mijn statement…wie volgt?

    Maak de volgende zin af:

    ‘Indisch eten betekent voor mij een directe visuele en smaak- zintuigelijke verbinding met het geboorteland ongeacht de geleverde kookprestatie.Een kooktraditie die vooral op familie-recepten is gebaseerd en daarom behouden zal blijven”.

  3. Anoniem zegt:

    ‘Indisch eten betekent voor mij een feest met vrienden en familie!”

  4. Tamara hoornweg zegt:

    ‘Indisch eten betekent voor mij teruggaan in de tijd dat mijn lieve oma altijd heerlijke rijstafels klaar maakte. Iedereen was welkom en het smaakte heerlijk.. Helaas is ze nu te zwak om te koken en mis ik die tijd, maar het blijft altijd mijn favoriete keuken!

  5. Pierre de la Croix zegt:

    Indisch eten betekent voor mij: Thuiskomen, waar ook ter wereld.

    Pak Pierre

  6. buitenzorg zegt:

    Gemengde gevoelens. Mijn ogen zijn altijd groter dan mijn maag.
    Altijd? Altijd!

  7. Maud van der Baan-Busch zegt:

    Indisch eten betekent voor mij de herinnering van Indische feestjes, waar de vrouwen kookten en de mannen sterke verhalen opdisten en wij als kinderen speelden alsof het nooit voorbij zou gaan.

  8. Arthur Olive zegt:

    Indisch eten is de kern van het Indisch zijn.

  9. Jan zegt:

    Ik wil graag het boek omdat de Indische keuken mijn passie is

  10. .Indisch4ever zegt:

    Anoniem, op 7 februari 2013 om 18:24 zei:
    ‘Indisch eten betekent voor mij een feest met vrienden en familie!”
    zend aub uw mailadres naar indisch4ever@gmail.com

  11. Boeroeng zegt:

    homecoming , indeed

  12. hansvschaik zegt:

    Indisch eten betekent voor mij hemels genieten en nostalgie naar vroeger in Indië/Indonesië.

  13. ronaldo zegt:

    indisch eten is voor mij net zo als de indonesische keuken, maakt me een beetje in de war als we over de indisch en/of indonesische keuken hebben, maar ik probeer wel elke keer gerechten te maken zoals mn moeder het altijd maakte en tot nu toe mis ik elke keer die ‘touch’…en velen zoals mijn moeder nemen ze het beste recept vaak mee naar t hiernamaals…ik denk dat ze daar de beste keuken hebben…:), maar we geven het niet op en blijven proberen en hebben er plezier in, ik in ieder gevan wel….X

    • hansvschaik zegt:

      Ronaldo, heb dat kookboek echt nodig?
      Je kan al zo geweldig goed koken.
      Maar natuurlijk: het kan altijd beter, nieuwe ideetjes zijn natuurlijk van harte welkom !

    • Arthur Olive zegt:

      Het volgende wat ik lang geleden heb gehoord van de eerste generatie:
      Er was geen verschil tussen de Indische of Indonesische keuken, ik spreek hier dus over de tijd lang voor de oorlog.
      Het verschil lag in de groep mensen die het aten, de meeste Inlanders zoals ze toen genoemd werden, waren arm en aten heel eenvoudig, rijst met af en toe wat vlees of vis en groenten. Er waren velen die erg arm waren en volgens onze kokkie alleen rijst aten met een kleine zoute vis waar ze een handvol rijst op drukten om de smaak te verbeteren en wat kangkoeng. Net als dat schilderij van van Gogh, de “Aardappelen eters”, maar dan met rijst.
      De Indischen en Hollanders daarentegen konden zich meer permiteren en aten rijst met verschillende gerechten.
      De Rijsttafel is een Hollands begrip want de gemiddelde Inlander at niet met zoveel bijgerechten.

      • hansvschaik zegt:

        Arthur, wij aten (na de oorlog- eind 40er begin 50-er jaren) weleens gewoon rijst (van beras merah = rode rijst = goedkope rijst) met wat ikan asin (zoute vis) en kangkung.
        Toen ik in de negentiger jaren met vrouw en bijna volwassen kinderen Indonesië bezocht, waren wij een keer te gast bij een familie die vroeg wat we wilden eten.
        Natuurlijk noemde ik het bovenstaande “gerecht” .
        Men keek wat vreemd op, maar m mij niet teleur te stellen kwam de rode rijst met de vis en de kangkung toch op tafel.
        Oh.. wat kreeg ik een heimwee naar vroeger…. ik was diep onder indruk, maar genoot wel van deze overheerlijke maaltijd.

      • bokeller zegt:

        Daar was nog een klein verschil nl.het Indisch eten in de Knil-kazernes. Misschien heeft U het wel gehoord” Sajoer loppas”
        de naam gaf al aan ,dat de groenten ver te zoeken waren.
        En U noemt Inlanders die eenvoudig aten,ik help U even Indo’s ook.
        Want ik weet toen als kind al wat honger betekende,dat garam bij de rijst ook lekker was en een feestmaal als een druppie margarine
        bijkwam.
        Daarom,dacht ik kan ik genieten van al dat lekkers en ook van het
        zien van al dat lekkers alleen al.
        siBo

        .

      • Surya Atmadja zegt:

        Arthur Olive, op 9 februari 2013 om 02:08 zei:

        1.Er was geen verschil tussen de Indische of Indonesische keuken, ik spreek hier dus over de tijd lang voor de oorlog.

        2.De Rijsttafel is een Hollands begrip want de gemiddelde Inlander at niet met zoveel bijgerechten.
        —————————————————————————————-
        mbt 1. 100% Betoel Pak Olive .
        Het was froeher Indonesische ( of Inlandse keuken) .
        De Indische keuken bestaat NIET .
        Wel zijn er gerechten die typisch Indisch genoemd waren omdat het in een aangepaste vorm ( met Inlandse =lees binnenlandse kruiden / ingedienten ) omdat de echte Nederlandse niet of moeilijk te verkrijgen waren .
        In 1968 eet ik bij tientallen Indische families , in de kost bij toen al oudere 1ste generatie en jaren later omgegaan met hun kinderen(2de generatie) .
        Ze koken en ze eten gerechten die uit Indonesia kwamen.

        mbt2. Itu juga 100% kelop..
        Rijsttafel is een palet van verschillende gerechten ( vaak de beste van de streek ) die aan de verfijnde smaak van de kandjeng toeans Resident/A.R , controlloeir , planter werden aangepast.
        Bij hun etentje, selamatan , of bij de soos.
        Soms in een “vreemde” samenstelling ( ratjetoe achtig)

        De Inlandse BB-ers ( zoals Bupathi, Wedana) etc eten vaak hun eigen streekgerechten.
        De rijsttafel eten ze bij een grote selamatan bij hun oudere “broers” , de Europese BB-ers en ook als ze bezoek hebben van de kandjeng toeans.

        De “rijkere” Inlanders eten vaak hun eigen streekgerechten, behalve als ze in de grote(haven)steden wonen en getrouwd zijn met een andere partner uit andere streek

        De tani en boeroeh eten vaak eenvoudig , en zeker als ze aan het eind van de maand ( habis bulan=vaak de laatste week van de maand) hun uang op is.
        En als ze ken niet utang( krediet) bij geldschieters ( veel rente) zijn ze al blij als ze NASI GEWOON( dus alleen nasi) met snufje zout of sambel.
        Ikan gereh(zoute vis) erbij is luxe , en kennen ze geen rijst kopen, isternog ketela/singkong en ubi , ook lekker als je honger hebt .
        Het is voedsel van de “armen”.
        Kangkoeng , in het wild , en andere groen blaadjes kon men vaak gratis in de natuur vinden.

        Toen ik nog klein was eet ik weleens nasi merah van Tjiandjur , met ikan peda goreng , sambel trasi en dan mijn lalap tjotjol-len .

        Lust geen Hollandse of Indische gerechten zoals macaronie tutup . mss is mijn “Inlandse”tong anders (wink).
        Nu eet ik spruitjes(froeher adoeh baoe) , stampot/boerenkool evt. met sambel , erwtensoep , bruinebonensoep( als maar niet met babi).

        Wah , al verhollans dese ?

      • Arthur Olive zegt:

        Pak Pierre, Al heeft de Indische keuken zich in Nederland ontwikkelt door omstandigheden, ik geloof niet dat het zich drastisch genoeg heeft ontploojd om een unieke plaats in te nemen, los van de Indonesische keuken.
        Neem nou bv. de Laksa soup, In Penang wordt het gemaakt met assam en is zuur van smaak, terwijl de Laksa soup in Singapore met klappermelk wordt gemaakt. Toch behoren ze tot de Nyonya keuken. Er is hier ook geen sprake van Thai Nyonya en Singapore Nyonya.

      • hansvschaik zegt:

        Arthur Olive schrijft: “De Rijsttafel is een Hollands begrip want de gemiddelde Inlander at niet met zoveel bijgerechten.”
        In 1977 was ik in Jakarta, mocht logeren bij de oude buren.
        In die periode was een familielid overleden en ik moest mee naar de selamatan van de nabestaanden.
        Daar was een heel uitgebreide rijst tafel.
        Okay, het waren rijke Indonesiërs had ik begrepen. Maar echt Hollands was die rijsttafel niet: de rijsttafel was veel uitgebreider, zo heb ik die hier nog ooit meegemaakt.

    • van Beek zegt:

      Precies pak Ronaldo, Indisch en Indonesisch eten is exact hetzelfde!

      En jou kookboek kapan?

      • Pierre de la Croix zegt:

        Exact hetzelfde, sami mawon podoh wahé?

        Tja … ik ben geen culinair expert, maar zou het kunnen zijn dat Indisch eten is meegereisd op de boot met al die Indische “repatrianten” en Molukkers, droevig nagewuifd door moeder Indonesisch eten, om zich in de diaspora eigenstandig te ontwikkelen? Als dat zo is, dan is er nu wel degelijk een verschil, zowel in smaak als in verwerkte ingrediënten.

        Het was toch zo dat vooral in die eerste vijftiger en zestiger jaren in Nederland bij gebrek aan oorspronkelijke grondstoffen de omaatjes, maatjes en tantetjes van de dapoer heel vindingrijk op zoek moesten naar lokaal – in Nederland – verkrijgbare equivalenten en hun vindingen trots aan elkaar doorgaven. Uit die tijden stamt o.m. de pèpèsan makreel die bij mijn weten nu nog in de toko’s ligt.

        Ook heb ik mij laten vertellen dat anno nu, terwijl veel originele boemboes inmiddels ook in totokwinkels te kust en te keur verkrijgbaar zijn, b.v. een kipgerecht in Nederland toch heel anders smaakt dan het gelijknamige gerecht in Indonesia, al was het alleen maar door het verschil tussen de magere kippetjes van Indonesia en de dikke vette Nederlandse babons.

        Ik hoor het wel als ik weer eens onzin heb uitgekraamd. Vanavond maakt mijn lieve uit Duitsland afkomstige vrouw djagoengkoekjes voor bij de rijst. Als daar maar geen restjes Sauerkraut tussen zitten ……

        Pak Pierre

      • van Beek zegt:

        Is geen omong kosong hoor pak Pierre, maar een keuken ontwikkeld zich altijs. De Indo’s en de Indonesiers(oa Molukkers) die hier kwamen jaren 50/60 hebben de Indonesische keuken(hetzij javaans, sundanees, Moluks) meegenomen. Die keuken heeft zich in Nederland ontwikkeld, netzoals ze dat in Suriname ook heeft voorgedaan.

        En natuurlijk ontwikkeld de Indonesische keuken in Indonesie zich ook.

      • CJ Lentze zegt:

        Pak Pierre, voor de verandering ben ik over dit onderwerp van mening: niet praten, maar eten.

        Behalve verschillen tussen de keuken van Indonesië (in al haar diversiteit van eiland tot eiland en streek tot streek) en de Indische keuken in Nederland, anno 2013, denk ik ook graag aan de verschillen in recept per persoon. Oftewel, de bami goreng van een kennis van ons smaakt anders dan die van mijn moeder, en mijn moeders bami goreng smaakt zelfs weer anders dan die van mijn oma. En gelukkig maar…

      • ronaldo zegt:

        hahaha, voor wie moet ik dan een kookboek schrijven…voor de hollander, nederlander, want…die indo’s of lezen niet goed of ze vinden het maar nix (denk eerder t laatste), want ze verzinnen zelf wel hoe het beter ken smaken, toh…:)..vaak zie ik bij mezelf als ik iets uit een kookboek maak, bijvoorbeeld een italiaans vlees gerechie van de grill. je begint met de kruiden te marineren wat er in staat, dus je gaat naar de supermarket toe om dat allemaal te kopen en je doet t dan goed, tot… je weer die verekte fles kecap ziet..en je proeft dat het niet pittig is, dan knal je er rawitjes er door, of lomboks, dan wel sambal…sommige gerechten die worden gemaakt smaken ook nooit t zelfde en daar zit juist de clou in om het steeds maar spannender te maken…die smaak, die finishing touch…iedere vent die beetje lef hebt, kan lekker koken, brutaal zijn met je bumbu’s en marinades…kijk naar die jamie oliver, die jenst kruiden zo uit de klei getrokken door zn gerechten..knoflook uien en aardappelen zonder te schillen er in en ga zo maar door…en het smaakt vaak ook heel goed…we moeten terug naar vroeger als ma/oma het maakte..wat theelepeltje dit of eetlepeltje dat..strooien met je handen, hoppa, niet van dat benauwde…hahaha, aah sudah, la..ngantuk, dan mabok,… sekarang tidur aja…welterusten en een fijne zondag….

      • eppeson marawasin zegt:

        @CJ Lentze, op 9 februari 2013 om 23:44 zei: Pak Pierre, voor de verandering ben ik over dit onderwerp van mening: niet praten, maar eten.@

        Haha … Mas Lentze: ‘saudade’. Zo ging dat vroeger echt bij ons aan tafel in de keuken. ‘Tutup mulut!’ Maar ja daardoor kreeg je dan weer geen hap naar binnen.

        Doch dreigend gerammel in de lade waar de houten pollepels lagen, was voldoende voor ons moeder om overmoedig jeugdige obstinatie te neutraliseren. 🙂

        How time flies.

        e.m.

  14. werner 3.0 zegt:

    Indisch eten betekent voor mij makan pagi, makan siang, makan malam, selamanya! 😉

  15. Indisch eten betekent voor mij,het door kunnen geven aan de jongeren die helaas het eten van ons moeder niet meer kennen.

  16. Henk zegt:

    ‘Indisch eten betekent voor mij….‘ een groot feest, zoals het leven zelf!!

  17. roy zegt:

    Indisch eten betekent voor mij, weer even terugmijmeren, en alle stemmen te horen en gezichten voor mij te zien van mijn ouders, grootouders, tantes en ooms.En wanneer ik de geuren weer ruik, ben ik weer even “thuis” ,sedih !!

  18. Els en Eddy Koenders zegt:

    Indisch eten betekent voor mij:

    eerst lekker kokkerellen met allerlei specerijen,
    en dan genieten van de Indische lekkernijen.

  19. eppeson marawasin zegt:

    Dag Allemaal,

    Indisch eten betekent voor mij: ´Verleden, heden en morgen weer. Mmm … lekkerrr! Enak seh!´

    Dag Allemaal

  20. Hans Meij zegt:

    Maak de volgende zin af: ‘Indisch eten betekent voor mij, weer even contact met mijn opa een oude koloniaal, als hij kookte vertelde hij over de gordel van smaragd, terwijl ik luisterde met mijn ogen dicht had ik het gevoel daar te zijn….Indisch koken is een rendevous met mijn opa,

  21. Surya Atmadja zegt:

    Pak Olive
    Toen ik in de jaren 80 diverse keren 3 dagen stop over maakte in Singapura, heb ik kennis gemaakt met Laksa Singapura en Es Shanghai of es serut met fruit etc .
    Toen kreeg je goedkoop stop over als je met de SIA vliegt

    Het is iets anders dan de Laksa Betawi of Laksa Bogor.
    Het schijnt dat bepaalde streken in Indonesia waar veel Orang Melayu wonen hun eigen streek Laksa´of LAKSHA , een sanskrit woord..
    Vroeger kan je na schooltijd snoepen aan de achterkant van Pasar Baru Djakarta .
    De vraag is welke land en streek in Zuid Oost Azie de eerste laksa gerecht had voortgebracht.
    De Dapur Nyonya is een hybride keuken, van Peranakan Tjina en Orang Melayu, men ken in Maleisie ook de Kebaya Nyonya.

    • Arthur Olive zegt:

      Pak Surya Atmadja, u zou een geweldige gids kunnen zijn voor iedereen die van Indie houd, of het nu een Indo kesassar is of niet.

      • Surya Atmadja zegt:

        Pak Olive ,
        ik geef alleen een aanzet of hint, meer niet.
        Kwestie van de rode draad kunnen vinden .
        Dat Tante Toettie’s sajoer goedek van Maastrict iets anders smaakt dan de sayur gudek van Mbak Tuti uit Klaten (in de buurt van Jogjakarta )is te begrijpen .Het is kwestie van persoonlijke smaak .
        Een beetje van dit of van dat (beetje pittig pedis of iets meer) maakt het anders,Met of zonder trasi etc
        Pak Ronaldo kan het beamen.
        De oorsprong is toch Midden of Oost Java.
        Over Laksha , dat zal mss uit Indonesia kwamen ( gewoon een omong kosong verhaal in de zondagochtend).
        Want de Indiers kwamen al vanaf de 1ste eeuw op West Java .
        Waarschijnlijk verspreid het naar alle uithoeken.
        De Orang Melayu uit Palembang gingen oversteken naar de Maleisische schiereiland .
        De oprichter van Singapura(Tumasik) en Malaca was een Srivijayase prins.
        Nu hebt zelfs Rendang Malaysia of Batik Malaysia .
        Er was ook zekere tjektjok(verhitte discussies) toen de Maleisiers bepaalde Indonesische gerechten, batik, liedjes claimen ( proberen patent te verkrijgen).En dat is gemeen (wink)

        Een andere voorbeeld:
        De Noord Sumatranen willen hun Gayo Alas koffie verkopen.
        Bleek dat die naam al beschermd is door een Nederlandse firma .
        De Noord Sumatranen( Indonesia) mochten hun koffie van Gayo Alas niet verkopen onder die specifieke naam .

  22. Noordin zegt:

    van Beek, op 9 februari 2013 om 11:57 zei:
    Nou, exact hetzelfde? Dat is dan wel heel raar…..Indië/Indonesië had eens, volgens mij, de grootse groep euraziaten of Indo-Europeanen van Azië of Zuid-Oost Azië. Dat er dan geen Euraziatische keuken(s) onstaat is dan wel heel ongeloofwaardig. De keuken van de Euraziaten in Maleisië is toch ook niet exact hetzelfde als de Maleisische. Die keuken is Euraziatische.
    Of kijk maar naar de Nyonya keuken, waar Surya A het over had.
    Dan is het wel heel typisch als mensen gaan zeggen dat er in feite geen Euraziatische keuken heeft bestaan in de archipel.

    Dadelijk vertellen mensen mij dat de, in mijn ogen, rijke en diverse historie,cultuur van de Indo-Europese of Euraziaten eigenlijk nooit echt hebben bestaan, of een belangrijke rol hebben gespeeld, dat het in feite maar een koloniaal verzinsel was of juist nooit echt sterk aanwezig was.

    Mij werd er verteld dat vroeger veel Indo’s met weinig geld, toch heel creatief moesten zijn om toch iets lekkers op bord te zetten.
    Ik persoonlijk zie dat Euraziatisch creativiteit of iets Euraziatische vernieuwends niet meer, als ik maar simpel aanneem dat het vroeger wel zo was geweest.
    Ik las ook zoiets in de dagboeken van famililie Kerkhoven over mengelingen/halfbloedjes die lekker dingen konden verzinnen of klaarmaken, in tegenstelling tot de inlanders, of zoiets als me dat nog kan herrinderen.

    Ik vraag me af als Katjang Idjo soep, als iemand dat nog ken, Indisch is of toch iets puur uit de archipel? Ik denk dat het Indisch is maar weet het niet zeker. Het wordt bijna hetzelfde bereid als erwtensoep, je kan er schenkel in doen, of hoe je het ook wil. Ik noem het altijd Indische erwtensoep. Mijn moeder noemt dat echt armenvoedsel, omdat arme indo’s of arme mensen die toch vitamines en mineralen nodig hadden dat op zo’n manier toch binnenkregen. Volgens haar lust niet iedereen dat en niet iedereen ken dat. Ik zelf heb er geen moeite mee.

    • van Beek zegt:

      Nou leg mij het verschil dan uit tussen Indische rendang, nasi goreng of soto ayam en de Indonesische varianten? Het behoort allemaal tot de ‘Indonesische’ keuken. De ene persoon maakt het anders dan de andere. De streek waar de Indonesier/Indo vandaan komt heeft daar invloed op.

      Mijn grootvader is een indo en heeft een Nederlandse vader en een Inheemse(uit Magelang) moeder. Is het Indonesische eten die zij kookte opeens anders dan die mijn Indo opa kookt omdat hij half Nederlands(dus Indisch) is? Is de klepon die ik geleerd heb van een Indonesische ineens Indisch als ik het maak. Mijn opa heeft gebruikt overigens dezelfde ingredienten voor de klepon. Is de klepon nou Indisch volgens u? Nee, gewoon Indonesisch

      Vele buitenlandse groepen zoals de Chinezen, arabieren, Indiers en dus ook de Europeanen hebben invloed gehad op de Indonesische( toen javaans, moluks, padangs etc) keuken.

      Ik ga nu verder met het eten van mijn Indonesische bami goreng.

      Mas van Beek

      • van Beek zegt:

        Lontong cap go meh is een Chinees-Indonesisch gerecht en is en onderdeel van de Indonesische keuken. Het is geen chinees gerecht. Pastel tutup zou dan een Indonesisch gerecht zijn wat door de europeanen/Nederlanders geintroduceerd werd(dus de Europese invloed) In indonesie kun je het gerecht zelfs kopen. Zelf heb ik het gegeten in Surabaya. Was niet lekker. Isinya Kemanisan. Volgens mij is het in Nederland nergens te koop.

        Is saoto soep nou een surinaams gerecht beinvloed door de Indonesische keuken( want het surinaams eten dat ik ken is niet Inheems surinaams zoals roti, moksi meti etc) of blijft gewoon een Indonesisch gerecht dat zich heeft ontwikkeld?

    • Surya Atmadja zegt:

      Over sayur kacang ijo .
      Dat ken ik niet, nooit gehoord (hoe ken ?)
      Wel bubur kacang ijo (desert).
      Ben toch nieuwsgierig geworden.
      Hier recept van Sayur Kacang Ijo .
      http://food.detik.com/read/2010/03/08/102856/1313385/368/sup-kacang-hijau.

      • Jan A. Somers zegt:

        Volgens mij is het bubur kacang ijo. Wij kregen het niet als desert (veel te zwaar) maar als pap, net zoals havermout of griesmeel. Met gula jawa. Belangrijke bron van plantaardig eiwit en vitamine B-complex. Kort na 15 augustus 1945 stond in Soerabaja ineens onze toekang kebon voor de deur, vel over been, romusha. Mijn moeder had nog een klein noodrantsoen kacang ijo, bubur gekookt. Hij slurpte het op, en verdween. Nooit meer terug gezien. Dat laatste was niet zo bijzonder, de bersiap was begonnen. Mijn Zeeuws meisje maakt nu haar tauge zelf uit kacang ijo.

  23. Noordin zegt:

    Correctie:
    van Beek, op 9 februari 2013 om 11:57 zei:

    Precies pak Ronaldo, Indisch en Indonesisch eten is exact hetzelfde!

    • P.Lemon zegt:

      Hetzelfde? Dan doe je de creativiteit van de indo- en totok keukenprinsen – en prinsessen toch tekort.

      Jeff Keasberry bracht het zo onder woorden:

      “Dat de Indische keuken haar oorsprong vindt in het geografische gebied dat nu Indonesië heet, kan voor verwarring zorgen. Dat daardoor gemakshalve over de Indonesische keuken wordt gesproken is begrijpelijk. Tot de Indische keuken echter, behoren bovendien niet alleen een grote hoeveelheid inheemse gerechten (afkomstig van de verschillende eilanden in Indonesië), maar ook Nederlandse gerechten en een keur aan gerechten die een Europese of Aziatische basis hebben en in de loop der tijd verrijkt en/of veranderd zijn. Dit door het vermengen van inheemse of buitenlandse ingrediënten en kooktechnieken. Wat begon als een zoektocht naar de smaak van thuis door de eerste Nederlandse handelaren die daar in het verre Zuidoost-Azië gingen wonen sinds de 17e eeuw, ontwikkelde zich uiteindelijk tot een van de eerste mengkeukens ter wereld. Hierin is het beste van beide werelden verenigd. Niet alle ingrediënten waren beschikbaar. Zo moesten koks creatief en inventief zijn en moesten surrogaten worden gebruikt om zoveel mogelijk originele recepten te benaderen. Aan bestaande maaltijden werd wat toegevoegd of werden op een andere manier geserveerd. Hierbij ontstonden er veel nieuwe recepten. De Indische maaltijden worden voornamelijk in huiselijk kring geserveerd en zijn vaak familierecepten die van de ene op de andere generatie zijn doorgegeven. De Indonesische en Chinees-Indische keukens hebben haar eigen culinaire ontwikkeling ondergaan.”

  24. Noordin zegt:

    Jan A. Somers, op 10 februari 2013 om 15:21 zei:
    Volgens mij is het bubur kacang ijo.

    Nee, geen bubur gewoon soep.

    • Jan A. Somers zegt:

      Bij mijn moeder (en baboe Soep) niet hoor. Dikke pap als hoofdmaaltijd. In één keer volle maag. Tijdens de oorlog overigens geen volle maag, daarvoor waren de porties te klein geworden.

      • Noordin zegt:

        Ok, maar dan is het niet hetzelfde ook niet exact hetzelfde manier bereid. Katjang idjo soep maak ik net als soep of erwtensoep dat doe ik niet met bubur katjang idjo.

  25. Noordin zegt:

    “van Beek, op 10 februari 2013 om 14:34 zei: Is saoto soep nou een surinaams gerecht beinvloed door de Indonesische keuken( want het surinaams eten dat ik ken is niet Inheems surinaams zoals roti, moksi meti etc) of blijft gewoon een Indonesisch gerecht dat zich heeft ontwikkeld?”
    Saoto soep is in mijn mening Javaans Surinaams. Ik noem de Javanen uit Suriname ook geen Suri Indonesiërs al hebben mensen de neiging om dat te doen. Of ik noem het Suri Javaans geen Suri Indonesisch, begrijp u wat ik bedoel. Echt Inheems Surinaams bestaat niet, want moksi,roti,etc, dat is echt Surinaams. Al die groepen en eten vormen Suriname. Het echte inheemse eten is van de Amazone.

    • hansvschaik zegt:

      Saoto is Surinaams en soto (ayam) is Javaans/Indonesisch.
      De recepten lijke veel op elkaar.
      Ik ken Saoto: altijd een gekookt ei erin, bij soto niet

  26. Noordin zegt:

    “van Beek, op 10 februari 2013 om 14:21 zei:
    Nou leg mij het verschil dan uit tussen Indische rendang, nasi goreng of soto ayam en de Indonesische varianten? Het behoort allemaal tot de ‘Indonesische’ keuken. De ene persoon maakt het anders dan de andere. De streek waar de Indonesier/Indo vandaan komt heeft daar invloed op”

    Stel u eens voor als Nederland nou een groot deel van de Filipijnen had veroverd, dan was de Filipijnse keuken ook Indonesisch?
    Als Indisch exact hetzelfde is als de Indonesische waarom dan de moeite om het Indisch te noemen?
    Dus in feite bestaat er eigenlijk geen Euraziatische keuken oorspronkelijk uit de Indonesische archipel….hmmm, daarvoor moet ik in Singapore of Maleisië zijn? Wat jammer voor een groep die zich voorstelt als Euraziatisch maar eigenlijk verfijnde Indonesiërs zijn?
    Waneer mijn moeder pastei maakt is het echt niet op zijn Indonesisch of als vele Indische pasteis, maar eerder een goede balans tussen Oost en West, en dat maakt het in mijn ogen Indisch of Euraziatisch.
    Net als haar nasi goreng, daar in zie ik verschillende invloeden, of ze gooit gewoon alles erin…hahaha.
    Kijk, klepon is gewoon klepon, haal je de kokos weg, laat je de gula staan en de pandan bladeren dan is het Chinees, zo kan ik doorgaan.
    Ik eet alletwee. De kue mangkok is Indonesisch beinvloed door Chinezen, maar waneer ik het maak is het Chinees of misschien Chinees-Indisch(ik maak het)….ach, als je ze goed maakt gaan ze altijd open.

    Ik ga nu verder ben van plan om Japans mie gerecht te maken, zal wel niet echt Japans worden, eerder met een Indisch of zal maar zeggen Euraziatische invloed.

  27. Kembang zegt:

    Indisch eten betekent voor mij…..herinneringen en zeker voor mij toen ik mijn moeder op 7 jarige leeftijd verloor….hoe moeilijk het is om Indisch te kunnen koken met de herinneringen aan de geuren en aroma’s van toen , om het eten te bereiden.

  28. .Indisch4ever zegt:

    Leuk al zoveel reacties, ook via mail. Er kan nog ingezonden worden tot de 28e!!

  29. Mas Rob zegt:

    Indisch eten betekent voor mij… vieren dat je indo bent

  30. R Geenen zegt:

    Vandaag, maandag morgen februari 25, heb ik ikan pesmol van zalm en tumis tauge met verse rode jalapeno gemaakt en verder staat op het vuur ook nog rendang padang. Nu ben ik ook gedoken in het item indonesisch/indisch koken en de meningen die er over geschreven worden. Tijdens het koken dacht ik aan het onderwerp indisch koken, want daar moet ik toch ook aandacht aan besteden en misschien als voorwoord te gebruiken in mijn indisch kookboek, dat ik in het engels ben gaan schrijven.

    Elke mening staat op zich zelf en heeft zijn waarde. Misschien moeten we het als volgt zien.
    Het algemene woord is de indonesische keuken, echter deze keuken is zo breed van begrip, dat men genoodzaakt is om er een vervolg aan te geven door te spreken van de indonesische keuken van java, van timor, van oost java, van padang sumatra, van de molukken, en van de indischen.
    Dat geeft een veel duidelijker beeld van bepaalde smaken en de manier van bereiden.
    Ik merk zelf een verschil in smaak wanneer een gerecht wordt gemaakt met de lange rode lombok, de cayenne of de rode mexikaanse jalapeno, om maar niet de spreken van de madam janette.

    • van Beek zegt:

      De streek of de plaats waar de Indo’s vandaan komen heeft invloed op het Indonesisch eten wat de Indo’s bereidden netzoals alle andere Indonesiërs. Zo heeft mijn oma van moeders zijde een Molukse invloed en mijn andere oma een midden javaanse invloed.

      • Pierre de la Croix zegt:

        In beide gevallen klappermelk met suiker?

        Pak Pierre

      • Anoniem zegt:

        Invloed van de streekgerechten in Dapur Indonesia.
        Kijk naar de rijsttafel gerechten , een typisch Nederlandse( planters /totoks/indisch) samenstelling .
        Men neemt de beste gerecht van de streken waar de Nederlanders wonen en of werken.
        Of het pedis(pedas) , pittig , zoet of zoutig is afhankelijk van de koki (vaak uit de streek of vaak meereisde) en de persoonlijke smaak van de toean/nyonya.

        (Indisch)Indonesisch gerecht van restaurant Merapie in Harlingen ( met Javaanse koki) of restaurant Fort de Kock in Venlo ( Padangse koki) kan anders smaken.
        Lievelingsgerechtvan mijn vader Pesmol Betawi smaakt iets anders dn de andere Pesmol .

  31. Surya Atmadja zegt:

    Ben anoniem geworden , ister niet goed.
    Indisch of Indonesisch eten is voor mij veel werk( moet zelf koken) , veel afwassen en vaak 2 of 3x opeten van de gerechten die over zijn .Kook altijd te veel.
    Mijn huisgenoten willen alleen 1x dezelfde gerecht eten .

    • hansvschaik zegt:

      @Surya schrijft:
      Kook altijd te veel.
      Mijn huisgenoten willen alleen 1x dezelfde gerecht eten .

      Dan ken ik. Zelf vind ik niet erg om 2 of 3x zelfde te eten, maar mijn vrouw wil niet. (kinderen ook niet).

      • Pierre de la Croix zegt:

        Van mijn vrouw mag ik nooit zelf eten halen of bestellen: Koop altijd te veel, zeker als er gasten te voeden zijn.

        Altijd bang dat alles op zal gaan – wah maloe dese, want dus niet genoeg gekocht, ook al zitten de gasten amechtig achter hun after dinner kopi.

        Angst voor “te weinig” zit er bij de oude garde ingeramd. Zal ook wel een tikkeltje oorlogssyndroom bij zitten.

        Pak Pierre

        • hansvschaik zegt:

          Pak Pierre schrijft:
          Angst voor “te weinig” zit er bij de oude garde ingeramd.

          Het is ook erg onbeleefd als er te weinig eten zou zijn: liever teveel dan te weinig.
          Bij mijn Chinese vrienden in Indonesië is het zelfs zo dat ik nooit mijn bord leeg eet. Altijd wat laten staan, dan weten mijn vrienden dat ik genoeg gegeten heb.

      • Surya Atmadja zegt:

        nasib

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s