Koemis Koetjing

Geplaatst op 3 februari 2013 door Boeroeng

koemis-koetjingVolksnamen: Koemis Koetjing – Kumis kutjing – Remoekdjoeng – Daon Remoedjoeng – Kattensnor – Rattebaard – Orthosiphon stamineus – Orthosiphon spicata – Ortosifon, Javathee – Indische nierthee.
via deze bron.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

20 Responses to Koemis Koetjing

  1. Surya Atmadja schreef:
    9 februari 2013 om 15:58

    Jamu `seduhan ` poeder met gekookt water is nu vaak vervangen door kapsul.
    Dat leuke meisje werd nu vervangen door een moderne meisje.

    Zie film 1. sinema romantis
    Je hebt zelf hororfilm.

    1.http://www.youtube.com/watch?v=hGRsJKLhsdM

    2.Hantu Jamu gendong met ondertiteling .

    Beantwoorden
  2. Boeroeng schreef:
    9 februari 2013 om 13:57

    Een bekend verschijnsel op Java is de jamu verkoopster. Dit is vaak een goed uitziende vrouw die met een grote rieten mand gevuld met plastic flessen over straat loopt. In die flessen zitten drankjes gemaakt van planten en kruiden die tegen/voor allerlei kwaaltjes zijn, zoals bijvoorbeeld pijntjes, infecties en potentieproblemen.
    .

    Image
    Vroeger werden deze medicinale drankjes bij de verkoopster thuis gemaakt en vervolgens ging ze er dan mee huis aan huis. Mensen waren en zijn vaak overtuigd van de werking van jamu. Ook zijn veel mensen bang voor de dokter, of kunnen ze dat simpelweg niet betalen en dan biedt jamu de uitkomst. Vanaf halverwege de twintigste eeuw bepaalt de Indonesische overheid wat wel en wat niet voor jamu verkocht mag worden. Jamu was en is nog steeds “big business” in Indonesië, het zijn immers de traditionele medicijnen van het land. Tegenwoordig bestaat er “instant jamu”: zakjes waar water aan toegevoegd moet worden en vervolgens hoeft het alleen nog maar gekookt te worden. Ook is er jamu in pil of poeder vorm. Er zijn genoeg grote bedrijven gespecialiseerd in het maken van jamu; een bekend merk is bijvoorbeeld Nyonya Meneer.

    Veel toeristen staan een beetje sceptisch tegenover jamu. Dat is ook niet zo gek, want de drankjes hebben vaak een gifgroene of -oranje kleur en ze smaken ook nog overeenkomstig de kleur. Maar, zolang het helpt…

    Beantwoorden
  3. bokeller schreef:
    8 februari 2013 om 20:07

    Als in Indië geborene heb ik wel eens een ”malam jumaat” verhaal in Bronbeek verteld,niet wetend (beseffend) dat het verhaal opgepikt en door verteld werd met naam en toenaam.
    De hoge baas erbij .die ik naar de bewuste plek bracht (lichtval) en het vreemde beeld van een …… ook zag.
    Resultaat was,dat ik er niet meer over vertellen mocht. Maar sommigen
    hadden er wel sch(r)ik van en soms heel soms hoor ik ,is het…. er nog.
    siBo.

    Beantwoorden
    • Pierre de la Croix schreef:
      8 februari 2013 om 21:50

      Tolols! Ze hadden er een commercieel succes van kunnen maken: “Stille kracht in Bronbeek – Rondleidingen met griezelverhalen uit mysterieus Indië – Na afloop gratis kopi sètan”.

      Pak Pierre

      Beantwoorden
  4. bokeller schreef:
    7 februari 2013 om 22:02

    U kunt het geloven of niet,maar in 1945/46 waren vele ex-beren m’n
    dienstmaten bij het Knil geweest waarbij ik vele soldatenjaren samen mee optrok.
    .
    Zij maakten er geen geheim van dat ze als moordenaars en
    bandieten veroordeeld waren waarbij als bijkomende opgelegde straf tot dwangarbeider in de buitengewesten ,in hun geval bij ’t Knil.

    En zover als ik ’t weet hadden ze van kruiden evenveel kennis als de personen die de Japs bezettingsjaren in Indië hadden ondervonden.

    Verder ken ik twee(2) personen,die na hun uitgediende straf een goed
    burger-en gewaardeerd leven hadden in hun voormalige veroordelings
    streek.
    siBo

    Beantwoorden
    • Pierre de la Croix schreef:
      7 februari 2013 om 22:33

      Mooi verhaal over die Beren, Pak Bo. Het waren niet allemaal door en door djahats, maar ja … ze hadden gemoord en dan diseterap door de kompenie.

      Neem aan dat je wat geheime recepten van hun hebt overgenomen in je fameuze boekoe pienter.

      Djamoe Tjap Biroeang …….

      Pak Pierre

      Beantwoorden
      • bokeller schreef:
        8 februari 2013 om 11:27

        Pak Pierre,je gelooft ’t nooit wat deze rakkers me toen leerden en die ik in mijn verdere jaren nog tot toepassing kon brengen.
        nl. Strikken (jerat) en vallen zetten met gebruik van eenvoudige middelen uit de directe omgeving. Heel simpel !
        siBo

      • Jan A. Somers schreef:
        8 februari 2013 om 17:18

        Het ging vaak ook om eerwraak! Wat moet een rechter in Indië daarmee? Moord, ja. Maar verzachtende omstandigheden uit een adat konden niet worden toegepast. Kettingberen konden door diverse werkzaamheden strafvermindering krijgen of zelfs vervroegde vrijlating. Slimme juridische omweg.
        De recepten zijn niet voorzien van een bronvermelding: kettingbeer. Het is een verhaal dat ik van mijn tante hoorde, en ik was er als kleine jongen enorm van onder de indruk. Ze overdreef misschien een beetje, maar het was een prachtig verhaal.

      • Pierre de la Croix schreef:
        8 februari 2013 om 19:27

        @ Pak Bo: Nou …. die hoge eigenwijze toeans en njonja’s van Bronbeek moeten maar oppassen.

        @ Pak Somers: Neen, het waren niet allemaal doortrapte djahats. Ze waren eens een keertje mata gelap geraakt of moesten hun eer of die van hun familie redden. Ik dacht dat “Indisch recht” wel rekening hield met de lokale adat, maar ja …. Indië werd gereformeerd geregeerd als ik wijlen mijn goede vader mocht geloven.

        Pak Pierre

  5. Anoniem schreef:
    4 februari 2013 om 05:06

    Kumis Kucing is een vreemde plant die medicinaal wordt genoemd.
    Bijvoorbeeld tegen niersteen en jicht. De bladeren worden droog verkoch en dan als thee gebruikt. Of dat nu zo goed is weet ik niet.
    Cap

    Beantwoorden
    • Pierre de la Croix schreef:
      4 februari 2013 om 13:05

      Een jaar of 10 geleden kreeg ik een niersteenaanval waar de honden geen brood van zouden lusten. De niersteen werd operatief verwijderd (details zal ik u besparen) en vrijwel direct daarna ben ik op advies van de familiedoekoen iedere morgen en iedere avond een glas koemis koetjing thee gaan drinken. Sindsdien – even goed afkloppen – geen signalen meer dat een volgende eruptie aanstaande is.

      Toeval of werkt K.k. echt? Tja, mijn dienstvriendjes en ik die in de ijskoude oorlog van de zestiger jaren v.d.v.e. ons land op de noordduitse laagvlakte moesten verdedigen weten het zeker:
      Wij waren daar niet voor niets, want de Sowjet Rus is nooit gekomen.

      Pak Pierre

      Beantwoorden
      • Jan A. Somers schreef:
        4 februari 2013 om 16:39

        Temoelawak werkt ook, maar dat smaakt vies. Die kruiden genezen niet, maar stellen uit of verlichten vanwege het goed doorspoelen van de nieren. Ik weet precies hoe een niersteenaanval voelt. Bij mij hebben ze er ook een weggehaald, maar daar weet ik niets van. Toen ik wakker werd zaten er twee in een potje naast mijn bed.

      • Pierre de la Croix schreef:
        4 februari 2013 om 19:16

        @ Pak Somers,

        Uw tante Jans was Semarangse of woonde althans in Smg toen zij haar eerste “Wenken en raadgevingen betreffende het gebruik van Indische planten, vruchten, enz.” schreef en publiceerde. Daar ben ik natuurlijk trots op.

        In het “Voorbericht bij den eersten druk, schreef zij o.m.: “Van de wenken, mij van bevoegde zijde geworden, heb ik een nuttig gebruik gemaakt”.

        Zij besluit met “Ik vertrouw dat deze uitgave nog meer dan hare voorgangsters in den smaak van de gebruikers zal vallen. Dat zij veel nut moge stichten en tot heil van de lijdende menschheid moge strekken is de oprechte wens van …..DE SCHRIJFSTER. Semarang, januari 1911”.

        Door de taal alleen al een genot om door de “wenken en raadgevingen” te bladeren.

        Pak Pierre

        P.S. Mijn niersteentjes, vervaarlijke puntige rotsjes eigenlijk, prijken in een buisje, als herinnering aan boze tijden.

        PP

      • Jan A. Somers schreef:
        5 februari 2013 om 12:06

        Bij die ‘bevoegde zijde’ waren ook kettingberen die in de tuin werkten. Die wisten goed hoe of je iemand om zeep kon helpen met kruiden. Maar een kleine dosis werkt medicinaal. Klinkt vertrouwd in de moderne geneeskunde.

      • Pierre de la Croix schreef:
        7 februari 2013 om 19:37

        Op welke bladzijde staan de recepten van de kettingberen, Pak Somers?

        Pak Pierre

    • Linda schreef:
      26 september 2014 om 17:16

      Het is echt goede thee! Ik drink het ook als ik beginnende blaasontsteking heb ! 4 tot 5 koppen per dag drink ik dan weg en helpt goed, als de blaasonsteking beginnend is he ?! Niet als het te erg wordt want dan heb je medicijnen nodig

      Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      4 februari 2013 om 12:04

      Zie ook het boek van mijn tante Jans Kloppenburg-Versteegh: Het gebruik van Indische planten. Laatste herdruk 1978, ISBN 90;6325.039.8. De meeste van dit soort planten zijn urine-afdrijvend en geven daarmee verlichting bij nierproblemen. Ook in Nederland zijn veel van dit soort planten. Rabarber!

      Beantwoorden
  7. Arthur Olive schreef:
    3 februari 2013 om 23:26

    Ik ken iemand die Jicht had en nu regelmatig een thee drinkt van de Kumis Kutjing blaren. De symptonen van Jicht zijn volkomen verdwenen bij hem.
    Hij heeft de planten en ik weet niet of het een verschil maakt als de bladeren vers zijn.

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op eppeson marawasin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *