Maandelijkse demonstratie Stichting Japanse Ereschulden.

jesparapluVerslag Dhr. Ted Hartman — De opkomst voor de maandelijkse demonstratie dinsdag 9 oktober 2012, van de Stichting Japanse Ereschulden, op een zonnige najaarsdag, loont weer de moeite.

In Hotel Bel Air dankt de voorzitter iedereen die zich offers heeft getroost om te komen. We beginnen aan een nieuwe periode nu de verkiezingen voorbij zijn. Ruim een derde van de Tweede kamer is nieuw. Niet alleen hier moet het verhaal opnieuw worden verteld, ook aan de Japanse ambassade waar een nieuwe ambassadeur en minister aantreden.
Aanknopingspunten voor de 215e petitie zijn de heropvoeding van Japan en de territoriale ruzies met China en Zuid Korea over een paar eilandjes. Met nadruk heeft Zuid Korea gezegd dat het Japanse volk in de waarheid opgevoed moet worden. 260 Antwoorden zijn het gevolg. De basis is dat de Japanners niets weten van de Koreaanse geschiedenis. Japan is arrogant. Interessant is dat het de zaak aan het Internationale Hof van Justitie wil voorleggen. In New York vraagt Zuid Korea op een groot billboard aandacht voor de troostmeisjes en wenst een monument voor hen. Japan gaat daar tegen in. Japan schijnt zich te isoleren. Heeft het werkelijk ruzie om die eilandjes of is het vanwege de verkiezingen. Er is meer aan de gang. Komt er een kentering? De vertrekkende Japanse minister in Den Haag heeft verzekerd dat de 215e petitie bij de Eerste Minister zal komen.

In eigen land zitten de partijen die eerst in de oppositie waren nu aan tafel voor een nieuwe regering. In een TV programma heeft Samsom gezegd dat hij de Indische Kwestie opgelost wil zien. Thans zijn er ruim 4000 petities voor de Indische Kwestie; het plan is om bij 5000, deze in de Tweede Kamer te presenteren. De voorzitter dankt ieder die heeft meegewerkt om de petities aan de man te brengen voor ondertekening. Bovendien dank aan hen die meewerken bij het verkrijgen van de laatste ondertekende petities.

Eind oktober gaat de voorzitter naar Genève waar een terugblik zal plaatsvinden naar wat de laatste 4 jaren is bereikt. Hij hoopt deze keer meer spreektijd te krijgen dan de vorige keer en zal dan aandacht vragen voor de laatste 70 jaar! Als NGO-organisatie (non-governmental organisation) heeft het JES-bestuur als enige bij demonstraties het voorrecht tot de Japanse ambassade te worden toegelaten. In andere landen laat de ambassade dit niet toe. Het blijkt wel dat de Haagse ambassadepost voor Tokyo belangrijk is.

Vrije vertaling van de 215e petitie.

Stichting Japanse Ereschulden

Foundation of Japanese Honorary Debts

NGO, Status Roster

Zijne Excellentie Yoshihiko Noda

Eerste Minister van Japan

Den Haag, 9 Oktober 2012.

Petitie: 215

Onderwerp: Geef uw mensen en politici een heropvoeding, wees edelmoedig.

Excellentie,

In onze vorige petitie hebben we gesuggereerd dat Japan het gezegde “Wie zwijgt, stemt toe”, niet beantwoordt en in plaats daarvan actie te ondernemen om onze meningsverschillen op te lossen. Er is een raam van mogelijkheden. Door dat raam te openen zal Japan’s internationale positie ten zeerste verbeteren. De territoriale onenigheid met Japan’s buurlanden zijn een probleem die uw onmiddellijke aandacht vraagt, maar geeft u tegelijkertijd de gelegenheid om respect en steun te winnen door het oplossen van de Ereschulden.

Eerste Minister,

De Minister van Buitenlandse Zaken van Zuid Korea, Kim Sung-Hwan, maakte in een persconferentie in New York duidelijk waarom Japan’s tegenwoordige houding niet langer meer wordt geaccepteerd. Volgens Associated Press zei Kim: “Japan’s falen om zijn volk naar waarheid wat betreft het verleden op te voeden, zoals is bewezen door de ontkenningen door de Japanse politici, is de kern van de oorzaak van het territoriaal dispuut in de regio, inbegrepen de eilanden welke China en Rusland claimen. Het staat in scherpe tegenstelling tot wat Duitsland heeft gedaan om na de Tweede Wereldoorlog steun en respect van zijn buurlanden te krijgen.”

Eerste Minister,

In de a.s. Periodieke Terugblik van de Verenigde Naties op de Vergadering van de Mensenrechten in Genève, zal de Stichting Japanse Ereschulden de Japanse delegaties persoonlijk herinneren aan de verklaring van de Eerste Minister van Buitenlandse Zaken, Shigeru Yoshida, voor de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken, Dirk Stikker, in 1951: “ .. de Japanse regering zal mogelijk vrijwillig (in deze erezaak) op zijn eigen wijze handelen in een goed geweten en met heldere klaarheid.”
De magere tien-dollarcent dagvergoeding per krijgsgevangene was een belediging voor de Nederlanders van Nederlands Oost Indië en een reden voor nog meer schade en haat jegens de Japanners. De Duitsers verdienden aanzien en steun van hun buurlanden omdat de Duitse regering edelmoedig was, zijn volk en politici opvoedde in de waarheid en het ontkennen van oorlogsmisdaden als een misdadige belediging ten strengste strafbaar stelde.

Eerste Minister,

De territoriale onenigheid geeft u de kans om edelmoedig te handelen en steun en aanzien te winnen door het oplossen van het Traumatische Tweede Wereldoorlog Stress Syndroom van de Nederlanders uit Nederlands Oost Indië.

Namens de Stichting Japanse Ereschulden, J.F.vanWagtendonk, Voorzitter.
______________________

His Excellency Yoshihiko Noda

Prime Minister of Japan

The Hague, 9 October 2012.

Petition: 215

Subject: Educate your people and politicians, be generous

Excellency,

In our previous petition we suggested that Japan does not follow the proverb “Silence lends consent”, but instead takes action to resolve our difference of opinion. The window of opportunity is there. Opening that window would improve Japan’s international position greatly. The territorial disputes with Japan’s neighbours are a problem which requires your immediate attention, but at the same time gives you an opportunity in gaining respect and support by solving the Honorary Debts.

Prime Minister,

The Foreign Minister of the Republic of Korea Kim Sung-Hwan made it clear in a press conference at the United Nations in New York why Korea does not accept Japan’s present attitude any longer. According to Associated Press Kim said; “Japan’s failure to educate its people properly about the past, as reflected in Japan’s politicians denial of war crimes, is the root cause of its territorial dispute in the region, including over islands disputed with China and Russia. It is a sharp contrast with what Germany did to get support and respect from its neighbouring countries after World War Two.”

Prime Minister,

In the forthcoming United Nations Universal Periodic Review at the Human Rights council in Geneva, the Foundation of Japanese Honorary Debts will remind in person the Japanese delegates of the statement made by Prime Minister Shigeru Yoshida to the Dutch Minister of Foreign Affairs Dirk Stikker in 1951: “the Japanese government might want voluntary to deal with in its own way as a matter of good conscience or of enlightened expediency.”

The voluntary meager-ten dollar cents per captivity day-solatium was an insult to the Dutch from the Dutch East Indies and caused more harm and hatred to the Japanese. The Germans got the support and respect from their neighbours as the German government was generous, educated its people and politicians and made the denial of war crimes a criminal offence with severe penalties.

Prime Minister,

The territorial disputes give you the opportunity to be generous and to gain support and respect in solving the World War Two Post Traumatic Stress Disorder of the Dutch from Dutch East Indies.

On behalf of the Foundation of Japanese Honorary Debts,

J.F. van Wagtendonk

President

Dit bericht werd geplaatst in Stichting Japanse Ereschulden-Indisch Platform. Bookmark de permalink .

24 reacties op Maandelijkse demonstratie Stichting Japanse Ereschulden.

  1. Oosterling zegt:

    Niet zo lang geleden moest je in Leiden kandidaats Japans hebben om Koreaans te kunnen studeren. De reden is dat de Japanners veel archeologische en historisch onderzoek hebben verricht in hun toenmalige kolonie. In tegenstelling tot de Koreanen zelf. Dat had alles te maken met de tijdens Choseon dynastie heersende ideologie van het neo-confucianisme – de Aziatische variant van de zwarte-kousen-kerk – dat alles wat niet binnen het dogma paste verwierp. En zeker alles wat betrekking had op de sjamanistische culturen uit het verleden. Tijdens de Yi dynastie werden die kennis en relieken verwaarloosd of weggegooid. Het waren Japanse geleerden die in de eerste helft van de 20ste eeuw belangrijke ontdekkingen hebben gedaan op het gebied van de Koreaanse geschiedenis.

    De Japanse onderzoeksresultaten zijn in het Japans vastgelegd en vandaar de eis om op behoorlijk niveau Japans te kunnen lezen. Dit om aan te geven dat het me onwaarschijnlijk lijkt dat de Japanners niets van de Koreaanse geschiedenis weten. In tegendeel, men zal voor bepaalde zaken uit de – onvertaalde – Japanse bronnen moeten putten en wellicht een Japanse academicus moeten raadplegen.

    Ik ben bang dat in die contreien geschiedenis, de eigen versie dan, als politiek wapen wordt gebruikt. Wat dat betreft houdt Japan zich nog aardig in.

    • Jan A.Somers zegt:

      Tja, Japan had Korea toen bezet. Ik kan me nog Koreanen in het Japanse leger herinneren. Gelukkig voorbij en van mijn harde schijf gewist.

      • durussedjustus zegt:

        Wellicht bedoelt u de Koreaanse kampbewakers. Die waren geen onderdeel van het leger maar burgers die voor het leger werkten. Bij mijn weten vormden Koreanen geen aparte onderdelen in de strijdkrachten en waren, samen met de Taiwanezen en enkele Chinees, in allerlei functie door de strijdkrachten verspreid. Van hoog tot laag. En voor een buitenstaander waarschijnlijk niet te herkennen als Koreaan. Bekende voorbeelden zijn Okamoto Minoru of Park Chung-hee de latere president van Zuid Korea. Hij werd vermoord door zijn lijfwacht Kim Jae-kyu, die ooit tot kamikaze piloot was opgeleid. De oorlog eindigde voordat hij in actie kwam.

  2. eppeson marawasin zegt:

    Heb ik dit nu alleen? Ik kan bijvoorbeeld op dit moment persoonlijk even niets met bovenstaande informatieve bijdrage van Oosterling, maar vind het wél interessant om TOCH te willen weten. Wat is dat? Dit wilde ik even kwijt.

    e.m.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Tja Pak Eppeson, ik ben ook altijd en eeuwig doende om de dingen om mij heen te duiden. Er is nog zoveel dat ik niet begrijp. Ik ben misschien zoals mijn Duitse familie van sommige mensen zegt: “Dof geboren und nichts dazu gelernt” Voor zulke mensen moet je overigens oppassen, want die kunnen hele oorlogen ontketenen.
      Noot voor de niet Germanisten: “Dof” is “dom” en “doof” is “taub”.

      Maar goed, ik heb ook met interesse het stuk gelezen van Pak (of toch Ibu?) Oosterling, omdat ik op mijn manier ook wel geboeid ben door de Japanse en Koreaanse cultuur, haar achtergronden en haar invloed op de respectieve volkeren.

      Natuurlijk kan Pak/Ibu Oosterling zelf het beste uitleggen wat zijn/haar bedoeling is geweest, maar ik wil als het mag nu wel een gooitje doen naar een verklaring. Ik denk dat de schrijver (m/v) reageert op volgend citaat uit het recent verslag van Pak Hartman: “Met nadruk heeft Zuid Korea gezegd dat het Japanse volk in de waarheid opgevoed moet worden. 260 Antwoorden zijn het gevolg. De basis is dat de Japanners niets weten van de Koreaanse geschiedenis. Japan is arrogant”.

      Oosterling zou dus bedoeld kunnen hebben (noteer mijn grote omzichtigheid) dat een kolonisator enerzijds het gekoloniseerde volk wreed kan onderdrukken maar zich anderzijds mateloos kan interesseren voor taal en cultuur van dat gekoloniessrede volk. Zijn/haar boodschap aan alle lezertjes van I4E zou dus een relativerende kunnen zijn, t.w. dat Japan wel degelijk “iets” van de Koreaanse geschiedenis afweet.

      Om het allemaal beter te kunnen begrijpen zouden “we” ook eens in onze eigen koloniaal-historische spiegel moeten kijken. Schreef ik niet nog onlangs dat in Leiden meer kennis over de Javaanse taal, adat en andere cultuuruitingen was opgeslagen dan in Indonesië en elders in de wereld? Ook de Nederlanders waren niet alleen boze uitbuitende toeans, maar tevens mensen die zich serieus verdiepten in de rijke geschiedenis en cultuur van land en volk van de archipel.

      Tja ….. van hier doemt weer de eeuwige hamvraag op, toepasselijk in het kader van dit “topic”: Wanneer houdt een gewezen kolonisator of bezetter op “boef” te zijn, wanneer zijn hem zijn zonden vergeven?

      Pak Pierre

      • Pierre de la Croix zegt:

        Erratum of typo, zoals dat tegenwoordig heet: Midden in de 4de alinea staat iets raadselachtigs als “… gekoloniessrede …” enz.

        Tja …. even een blackout in de verbinding tussen kepala en jari. Intelligente lezertjes hebben het natuurlijk al geraden, moet “gekoloniseerde” zijn.

        Pak Pierre

      • Surya Atmadja zegt:

        Ondanks die opgeslagen kennis van Nederlandsch Oost Indie en de bewoners in Leiden, Amsterdam en Utrecht weten de jongere generaties Nederlanders niet veel over de Indonesiers.
        Laat staan over de Indiers of IndischeNederlanders.
        Gelukkig heb je nog veel oudere Indische Nederlanders die nog affiniteit hebben of voelen met Indonesia.
        En mag je ook blij zijn dat een deel van de 3de generatie Indische Nederlanders hun belangstelling tonen voor Indonesia .

      • eppeson marawasin zegt:

        @“Dof geboren und nichts dazu gelernt”@

        Doet me herinneren aan Goethe’s Faust:

        …Habe nun, ach! Philosofie
        ‘k Heb nu ach! Filosofie,
        …Juristerei und Medizin,
        Juristerij en medicijn
        …Und leider auch Theologie
        En – jammer – ook theologie
        …Durchaus studiert, mit heissem Bemühm.
        Stug bestudeerd in zweet en pijn.
        …Da steh ich nun, Ich armer Tor!
        Daar sta ik nu, ik arme dwaas,
        …Und bin so klug als wie zuvor;
        Zo wijs als in ’t begin, helaas.

        @Tja ….. van hier doemt weer de eeuwige hamvraag op, toepasselijk in het kader van dit “topic”: Wanneer houdt een gewezen kolonisator of bezetter op “boef” te zijn, wanneer zijn hem zijn zonden vergeven?@

        Ja, daar heb ik van opgekeken meneer De la Croix. Er zijn onder uw mede-Indo’s, zij die het hebben over 300 jaar Nederlandse bezetting van Indië(!). En ook met een stelligheid dat het zelfs van mening tot axioma is verheven. Zijn meestal niet op ‘vergeving’ ingesteld, eerder op ‘boetedoening’. Het zij zo.

        e.m.

      • Ed Vos zegt:

        “Wanneer houdt een gewezen kolonisator of bezetter op “boef” te zijn, wanneer zijn hem zijn zonden vergeven? ”

        Dit soort vragen zijn ook van toepassing op Japan en Duisland vanwege hun daden tijdens WOII

        Bij mijn weten bestaat er geen vijandschap tussen Frankrijk/Israel aan de ene kant en Duitsland aan de andere.

        Geldt evenzo voor Japan&Nederland. Alleen de relatie Indonesie-Nederland is nogal stroef.

        Hoe komt dat?

  3. durussedjustus zegt:

    “Tja ….. van hier doemt weer de eeuwige hamvraag op, toepasselijk in het kader van dit “topic”: Wanneer houdt een gewezen kolonisator of bezetter op “boef” te zijn, wanneer zijn hem zijn zonden vergeven?”

    Voor Japan kennelijk nooit. China en Korea vinden Japans oorlogsverleden maar al te handig om in te zetten bij ruzies. Het westen is nogal verdeeld. Aan de ene kant wordt de herinnering aan Japans zonden om verschillende redenen levend gehouden, regelmatig opgepoetst, versierd en door gegeven aan navolgende generaties. Aan de andere kant is er het besef bij historici als John Dower en de filosoof Michael Walzer dat het toch anders ligt dan altijd verteld. Voor Dower was Japan een van de imperialistische grootmachten die met elkaar de strijd om invloed en macht aangingen en die Japan heeft verloren, de Tokyo trials in feite showcase trials waren, Amerika de echte oorlogsmisdadigers om opportunistische redenen liet gaan en die strijd eigenlijk niet te begrijpen is als men het element racisme weglaat. In zijn boek War without Mercy, stelt hij vast dat oorlogsmisdaden door alle partijen zijn begaan. In zijn werk Embracing Defeat noemt hij hoge Amerikaanse officieren in Japan tijdens de Amerikaanse bezetting die tegen elkaar zeiden dat ze de volgende oorlog niet moesten verliezen anders zouden zij voor oorlogsmisdaden worden aangeklaagd. Generaal Elliot Thorpe die betrokken was bij het samenstellen van de lijst van verdachten voor het Tokyo Tribunal zei later dat het niet meer dan een wraakoefening was. “We wanted blood and, by God, we had blood”.

    Walzer concludeert droogjes in zijn Just and Unjust Wars dat het eisen van de onvoorwaardelijke overgave van Japan en vervolgens de atoombommen inzetten neer komen op oorlogsmisdaden.
    Aanvaarding van het Japanse onderhandelingsaanbod zou vele levens hebben gespaard en was moreel de juiste beslissing geweest. Okinawa was dan bijvoorbeeld niet nodig geweest. Wranger is de conclusie van rechter Pal van het Tokyo tribunaal, dat de oorlog waarschijnlijk vermeden had kunnen worden als men serieus met Japan had onderhandeld. Kennelijk wilde Roosevelt de oorlog; Pal zei van het Hull ultimatum, dat zelfs landen als Monaco of Luxemburg daarom de oorlog met Amerika zouden zijn begonnen.

    Het meest ironische, of cynische, zo men wilt, is dat “het voeren van een agressieve oorlog” – eigenlijk regeringsbeleid met militaire middelen – waarvoor Japan is veroordeeld, na de oorlog gewoon weer werd toegepast. Alleen wij Nederlanders waren voorzichtig. Het was geen oorlog, dus laat staan een agressieve, nee, het waren “politionele acties”.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Tja … een iegelijk boter op z’n kepala – de een een beetje meer dan de ander – en dus genoeg reden om eens te besluiten over alles wat zo’n 70 jaar of nog langer geleden is gebeurd: “Schwamm d’rüber” oftewel “we beginnen met een schone lei”. Daarmee komt energie vrij om te werken aan een toekomst waar het boze verleden niet wordt herhaald. Utopia misschien, maar we zouden er naar kunnen streven.

      Daarom Stichting JES, zo vraag ik mij al een tijd in gemoede af, waarom nog steeds jaar in, jaar uit, in regen en zonneschijn, maandelijks demonstreren en petities overhandigen voor excuus en erkenning en een paar losse Yennetjes?

      Als bovendien het gewenste resultaat uitblijft zou u toch eens uw rug moeten rechten, misschien nog een plasje doen tegen het ambassadehek en vervolgens waardig weglopen om nooit meer terug te komen. Niet iedere terugtocht is een afgang. Ik heb er Sun Tzu nog even op nagelezen.

      Als u per se uw zin wilt krijgen, dan zou u zich onder gegeven omstandigheden moeten bezinnen op andere middelen.
      Maar eerst …. hebt u zich wel eens afgevraagd hoeveel steun u voor uw acties nog hebt bij de mensen voor wie u denkt al uw moeite te moeten doen?

      Met respect en sympathie,

      Pak Pierre

      • Ed Vos zegt:

        Het is dat U het nu schrijft 😉

        Overigens zit ik nog te vlassen op een antwoord op uw vragen mbt Semarang in een ander topic pancasila). Ik kan er geen antwoord op geven. Semarang valt niet onder mijn bestuur 😉

      • Pierre de la Croix zegt:

        No worry, Pak Vos. Ik dacht: Niet getembak, altijd loepoet.

        Pak Pierre

    • Ed Vos zegt:

      Het probleem bij dit alles is zwijgen.
      1. de afwijzing van de petitie soetardjo
      2. Men wist wat de japanners van plan waren, maar ik heb het idee dat Nederland een neutraliteitspolitiek wilde voeren (zoals tv WOI). Uiteraard ging deze vlieger niet op door het steunen van de handelsblokkade tegen dit land
      3. Het niet willen praten met soekarno en de nationalisten over de verdediging van Indie.

      Gedane zaken namen daarna geen keer. Daarna was het een kwestie van zondebokken kiezen.

      • Ed Vos zegt:

        Het voorgaande was een reactie op durussedjustus, op 27 oktober 2012 om 00:07 zei:

        Het meest ironische, of cynische, zo men wilt, is dat “het voeren van een agressieve oorlog” – eigenlijk regeringsbeleid met militaire middelen – waarvoor Japan is veroordeeld, na de oorlog gewoon weer werd toegepast. Alleen wij Nederlanders waren voorzichtig. Het was geen oorlog, dus laat staan een agressieve, nee, het waren “politionele acties”.

      • Ed Vos zegt:

        Ik wilde er dit nog aan toevoegen.

        In Nederland studeerde een aantal Indonesische nationalisten aan de Universiteiten en Hogescholen. Ik heb ze niet geteld maar in Nederland zaten zij in het verzet tegen de Duitsers.

        Dat leest u goed ja.

        Daar was voor WOII overigens ene Nederlandse politicus die vond dat de Nederlanders rustig konden slapen (!) terwijl men vanuit Duitsland wel het een en ander verwachten kon.

        Vervolgens gingen die Indonesische nationalisten — waarvan er een aantal het ook niet juist vonden dat Soekarno met de Japanners had gecollaboreerd — naar Indonesie om te strijden tegen de Nederlanders.

        Wanneer er toch zondebokken gezocht moeten worden, kijk dan vooral naar de toenmalige Nederlandse regeringstop.

      • durussedjustus zegt:

        Een vergelijking:

        Generaal Yamashita Tomoyuki, de tijger van Malakka, werd opgehangen voor oorlogsmisdaden gepleegd in Manila door eenheden die nominaal onder zijn bevel stonden en met wie hij geen contact kon hebben omdat de Amerikanen zijn communicatie lijnen hadden vernietigd. Vast staat dat hij had bevolen Manila te ontruimen om de burgerbevolking te ontzien. Hij hoorde van de misdaden tijdens zijn proces. Desondanks werd hij veroordeeld op basis van het ‘strict liability’ principe: de bevelhebber is te allen tijde verantwoordelijk.

        Generaal Simon Hendrik Spoor was op de hoogte van de oorlogsmisdaden gepleegd onder verantwoording van majoor Wijnen in Rawegede. In overleg met procureur-generaal Felderhof besloot hij daar niets mee te doen.

        Mamoru Shigemitsu heeft o.a. als minister van buitenlandse zaken voortdurend de militaristen in Tokyo tegengewerkt en als diplomaat heeft hij zijn uiterste best gedaan om de oorlog met Amerika te voorkomen. Na de oorlog is hij voor zijn moeite veroordeeld als Class A oorlogsmisdadiger.

        Minister Alexander Willem Frederik Idenburg was in details op de hoogte van de onmenselijke behandeling die de Sumatraanse koelies ondergingen middels het Rhemrev rapport. Hij vond het een treurige geschiedenis en legde het rapport vervolgens onder in zijn la. Kort daarna werd hij GG in Indië en pleitte voor verzwaring van straffen voor weggelopen koelies.

        Ik zou zeggen: zoek de verschillen.

      • durussedjustus zegt:

        Nog een vergelijking:

        Chiune Sugihara, vice-consul en diplomaat in Letland, gaf bij de nadering van de nazi’s duizenden visa uit aan joden zodat ze via Japan naar veiliger oorden konden vluchten. Dit tegen de instructies van zijn meerderen in Tokyo. Hiermee heeft hij het leven van duizenden joden gered. Hij vond het zijn menselijke plicht.

        De Nederlandse ambtenaar Jacobus Lambertus Lentz ontwierp het persoonsbewijs systeem zodat het voor de Duitse bezetter makkelijk werd om joden op te pakken. Ze – de joden – moesten een gele ster dragen gemaakt door een Twentse textiel fabriek. Om vervolgens door Nederlands marechaussee in door o.a. Nederlandse machinisten naar oorden als Auschwitz te worden gereden.

  4. Ed Vos zegt:

    Surya Atmadja, op 26 oktober 2012 om 16:43 zei:
    Ondanks die opgeslagen kennis van Nederlandsch Oost Indie en de bewoners in Leiden, Amsterdam en Utrecht weten de jongere generaties Nederlanders niet veel over de Indonesiers.

    —–

    Zonder deze discussie te verstoren:

    Het is makkelijk afgeven op de jongere generaties en zeggen dat zij niets weten over de Indonesiers (en de geschiedenis van Nederlands-Indie).
    Wanneer ik de Javapost doorneem dan merk ik op dat de oudere generaties daarover ook weinig weten, behalve dan hun over eigen persoonlijke geschiedenis.
    Ik merk overigens ook dat de jongere generatie ook zelden deelneemt aan discussies over het verleden.
    Dat geeft niets.
    Men – de jongere generatie – wordt immers verondersteld weinig te weten over de “indische geschiedenis” en daarbij geldt ook de indische gewoonte dat wanneer de ouderen praten, de jongeren hun mond dicht moeten houden: wat weten die jongeren nou, zij waren toen toch niet geboren?

    Dat zwijgen der jongeren lijkt mij veel beter dan het debiteren van meningen en stellingen door de oudere generatie (op Javapost) die je tenen doen krommen in je sandalen.
    Voor sommigen onder hen lijkt het me dan ook beter zich te wijden aan de geneugten van de rest van hun korte leven en al die oude kennis (en ervaringen) te wissen van hun harddisk.

    • Boeroeng zegt:

      Javapost is een prachtige site met goede artikelen. Informatief en met kennis van zaken.
      Maar een enkele boze lezer ( indië-veteranen, mensen zonder Indië-achtergrond, neem ik aan) is blijven steken in een conservatieve koloniale ideologie van 65 jaar geleden.
      Ik kreeg laatst het verwijt dat ik Indonesië-georienteerd ben, anti-Nederlands en terug moet naar eigen land.
      Toch moeten ook deze stemmen zich laten horen. Dan weet ik weer waarom de dekolonisatie gewelddadig ging.

      Overigens, Ed Vos…. het idee dat jongeren van Indische komaf van huis leren te zwijgen als ouderen spreken is ook niet meer van deze tijd.
      Zo gaat dat niet hedentendage of 30 jaar terug.

      • Ed Vos zegt:

        Ja Boeroeng, ik ben ook wat blijven steken in de tijd. 😉

        Overigens kom ik zelf ook uit een indisch nest met allerlei opvatingen van koloniaal tot uiterst links. Ik begrijp al die emoties wel maar eindelijk is er een uitstekend geschiedenis site (Javapost) en ik hoor/lees weer de zelfde dingen zoals vroeger. Dus af en toe moet ik er wel hard tegenaan.

  5. Arthur Olive zegt:

    Ja, Ed Vos, die tijd dat jongeren van Indische komaf van huis leren te zwijgen als ouderen spreken, heb ik ook gekend.
    Sommigen van ons keken zelfs naar hun voeten als ze aangesproken werden door een oudere, al zou het een “old fool” zijn geweest.

    • Boeroeng zegt:

      Zo ging dat vroeger. Niet alleen in Indische families.. Ook in Hollandse gezinnen en wereldwijd eigenlijk.

      • Ed Vos zegt:

        Overigens terzijde in dit topic (immers het is weer heel off).
        Waar het me om gaat is die racistische opmerkingen en het feit dat men vanuit een persoonlijke (en emotionele) betrokkenheid
        geschiedenis denkt te bedrijven.

        Neem nou het geval van Zwarte Sinterklaas, waarbij wij het land uitmoesten. Soekarno kreeg daarvan de schuld.
        Die vond dat Nieuw-Guinea binnen de soevereiniteisoverdracht moest blijven.
        Luns was het daar niet mee eens — kwam met die truc van het zelfbeschikkingsrecht der volkeren — en hij vond ook dat de Amerikanen hem onder druk zetten.
        Amerika kreeg opeens de schuld.

        Maar uiteindelijk toch, door dit politiek geharrewar waren er goedbedoelende mensen in Indonesie daarvan de klos.
        Die moesten hun comfortabele positie – waaronder wij – opgeven.

        Vervolgens de overtocht en de vermeende belabberde opvang.
        Uiteindelijk toch kwam alles goed terecht in Nederland. Mijn ouders wilden helemaal niet meer terug naar Indonesie.
        Zij konden met een schouderophalen weer terugdenken aan die tijd van vroeger en ook daarom lachen ook.

        Een aangetrouwde familielid van mij heeft — vanwege de bersiap — vier familieleden liggen op een begraafplaats in Surabaya.
        Doch hij maakt van zijn hart geen moordkuil en hij wil na zijn pensioen in Indonesie wonen ook. .

        Wat ik wil zeggen is: wij blijven niet aan de gang om met wrok en haat terug te blikken op Indonesiers (en of Nederlanders).
        Wat we wel willen weten is hoe de vork precies in de steel zat zonder met beschuldigende vingertjes naar die en die te wijzen…

Laat een reactie achter op Boeroeng Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.