Stel nu eens, dat de Japanners wél de Amerikanen en Britten hadden aangevallen, maar Nederlands-Indië links hadden laten liggen. Wat dan? Het mag niet meer dan een voetnoot lijken want we weten de afloop, maar toch, het maakt een verschil: de Japanners hebben de Amerikanen en Britten de oorlog verklaard, Nederland verklaarde de oorlog aan Japan. We waren er zó van overtuigd dat de Japanners na de aanval op Pearl Harbor en Malakka ook Nederlands-Indië zou aanvallen, dat het ons niet zo veel moeite kostte om zélf maar het initiatief te nemen. De tegenstander stelde niet zo veel voor, dachten we, en de Britten zouden ons zeker te hulp komen. verder…
...................
Indisch4ever 
Jan A. Somers, op 13 augustus 2012 om 11:51 zei:
Maar met dit nakaarten komt ook boven drijven dat velen (de meesten?) van ons niet weten hoe of een bepaalde situatie tot stand is gekomen.
————————————————————————————–
En die verborgen informaties is wel nodig om de hiaten in je eigen geschiedenis in te vullen.
Wat men er mee gaat doen is afhankelijk met wat de doelstelling was .
En niet naar elkaar wijzen en de slachtoffers daardoor naar de achtergrond worden geschoven.
Wat is de zin van het NAKAARTEN of van het naspelen van een schaakpartij. Dat is hetzelfde als dat what-if van de geschiedenis, misschien wel interessant maar het verandert hoegenaamd niets aan het resultaat. Daar komt nog bij dat de hoeveelheid variabelen zich exponentieel vermenigvuldigen, dus de scenarios en uitkomsten zijn legio, dan neem je dus die uitkomst die gelegen komt. Dus de zinvolheid van zulke excercities vind ik wel dubieus.
Of is het zinvol omdat de geschiedenis zich herhaalt, l’histoire se repetè. Wat we geleerd hebben van de oorlogen is dat we ons voorbereiden op de vorige oorlog dus we zitten altijd verkeerd.
Die What-If spelletjes worden meer gebruikt in toekomstige scenarios en dan wordt het pas interessant
Maar met dit nakaarten komt ook boven drijven dat velen (de meesten?) van ons niet weten hoe of een bepaalde situatie tot stand is gekomen. Mijn eigen zoektocht in het verleden heeft niets te maken met verantwoordelijkheden of schuld. Ik wil alleen maar voor mijzelf gebeurtenissen en feitjes in een tijdlijn op een rijtje zetten. Dan vallen vele kwartjes. Maar ook dat we van veel zaken het fijne niet weten. Dan krijg je de getallen met de vele nullen. Mijn aantal nullen is veel groter dan jouw aantal nullen: jij hebt dus de schuld. Erg voor die slachtoffers, het zijn alleen maar nullen. Misschien kunnen wij ze op 15 augustus in de stilte horen in de wind. En laten we dan de verplichte einddatum van 15 augustus 1945 voor ons zelf wat opschuiven.
Nee a.u.b. doe mij dan toch maar het intellectuele niveau van de schrijver van ‘Het is geschiedenis, toch?’ Kan ik tenminste nog wat van leren, zoals overdenken en doordenken. Zinvolle activiteiten, toch?
e.m.
Ja! En daarom heb ik mijn commentaar maar op javapost gezet. Natuurlijk is as verbrande turf Dat leerde ik in Indië al als klein kind, niet wetend wat turf was. Maar het rakelt veel op, en dat is goed.
Toen een zeer aanbevelingswaardig poetsmiddel, geen krassen en met een diepe glans. Op bakteenslijpsel na goed voor ’t gebit.(eigen).
Ja, leuk intellectueel spelletje als slijpsteen voor de geest en inderdaad zinvol, wanneer de “wat-als” scenario’s ons iets waardevols leren voor heden en toekomst.
Mijn “wat-als” in het kader van onderhavig topic zou beginnen met: “Wat als Nederland Japan niet had onderschat, de kracht van haar Britse bondgenoot in Azië niet had overschat en niet had bezuinigd op de eigen defensie defensie tegen agressie van buitenaf?
Ik ga dat poetsmiddel van Pak Bo ook maar eens proberen. Wat was dat voor as, van verbrande areng? Tanden poetsen deden we in oorlogstijd inderdaad met de rechterwijsvinger en bòtò. Ook een gevolg van Pearl Harbor zal ik maar zeggen. Gelukkig had ik toen nog een melkgebit.
Pak Pierre
Sorry voor 2 x “defensie” in 2de alinea van mijn bovenstaand betoog. Salah natuurlijk, nog ngantoek akoe.
Zo vast op mijn koeda kèpang (stokpaardje) zit ik nu ook weer niet om “defensie” zo te benadrukken.
Pak Pierre
@Pierre de la Croix, op 11 augustus 2012 om 11:05 zei:
Sorry voor 2 x “defensie” in 2de alinea van mijn bovenstaand betoog. Salah natuurlijk, nog ngantoek akoe.
Zo vast op mijn koeda kèpang (stokpaardje) zit ik nu ook weer niet om “defensie” zo te benadrukken.@
Ja … ja, wakkere jongen hierboven. En die Pasar Malam Senenang Almere gaat zeker ook niet door op 1 oktober.
Toon Hermenas zei vroeger al in het kader van snoep verstandig: Eet meer Freud mensen!”
Meneer De la Croix, u bent gewoon een pur sang marketing man uit Semarang. Die zelfs op familie-reünies zichzelf weet te verkopen als broer van de voormalige Indonesische president Soeharto. En ze geloofden het nog ook. Wat zegt dat?
Fijn weekend allemaal.
e.m.
typo: ‘Senang’ en ‘Hermans’
Voor een slim Alfoer kan ik ook niets verborgen houden.
Pak Pierre
Stel nu eens dat de schrijver van Stel nu eens iets te doen zou hebben gehad, iets zinnigs, dan had hij Stel nu eens niet geschreven. Maar hij had dus niks te doen en is maar gaan schrijven. Maar stel dat hij enkele uren ervoor was overleden, zomaar opeens, dan had hij Stel nu eens niet kunnen schrijven. En stel nu eens…
De indo’s haal je er wel uit op dit forum. Altijd zo cynisch.