12 Responses to Indonesië heeft grootste vertrouwen in de toekomst

1. Jeroen schreef:

   28 juli 2012 om 18:03

   Ik spreek veel mensen in Indonesie en in het vliegtuig er naar toe en vandaan, het stikt er van de pintere mensen.
   Ook qua zaken doen heeft Indonesie een streepje voor, omdat onderhandelen in het bloed zit, misschien vanwege het tawarren op de markt en de noodzaak om handeltjes naast je vaste baan te hebben.
   Qua iedeeen loopt men soms wat achter, maar dat is een kwestie van tijd.
   Kijk naar Garuda Airlines, dat loopt als een trein. Roti Boy, Es Teller 77 (is al internationaal), Hero Group, het loopt allemaal goed.
   Nu Korean pop populair is is er een legio aan Indonesische spinoffs opgestaan die ook aardig wat zullen verdienen.

   Het probleem in Indonesie is het geloof in het eigen kunnen (iets wat ik ook zie bij Indischen).
   Omdat de verbeteringen zo traag zijn gegaan en de corruptie vaak roet in het eten gooit is men er niet snel van overtuigt dat het de goede kant op gaat.
   Misschien een gat in de markt voor Emiel Ratelband?

   Beantwoorden
2. Surya Atmadja schreef:

   28 juli 2012 om 17:09

   Jeroen, op 28 juli 2012 om 11:52 zei:
   Ze proberen de infrastructuur te verbeteren op Sumatra.

   Ook wil men graag een auto in Indonesie, daar wordt hard aan gewerkt en het lijkt mogelijk
   ————————————————————————————
   Als men de aardbevingen even vergeet heeft Sumatra een mooie toekomst.
   Niet alleen grondstoffen zoals goud , olie en steenkool maar ook de palmolie.
   Jammer dat de infra structuur nog slecht is , je hebt alleen de zgn Trans Sumatran Highway , nou ya , een highway .
   Met veel bochten, gaatjes etc.
   Heb die vanaf Padang tot Medan gevolgd , je kan hoogstens 30-40 km per uur rijden bij de Bukit Barisan.
   Alleen vanaf Parapat naar Medan is het iets sneller.
   Natuur is mooi, mooier dan West Java .

   Over auto”industrie”van Indonesia.
   Ze zijn al tig jaren bezig met de assemblage van Japanse auto’s.
   in 2012 exporteert wil Indonesia 120.000 auto’s naar Midden Oosten en Afrika .In 2011 exporteren ze 105.000 auto’s.
   Ze zijn zelfs bezig om eigen auto te produceren , zie de pilot projecten van een paar Middelbare Technische scholen .

   Hun staal industrie is in Cilegon .
   http://www.krakatausteel.com/?page=content&cid=1

   Het is niet onwaarschijnlijk dat ze in de toekomst hun eigen tanks kunnen maken of assembleren.

   Beantwoorden
3. Ed Vos schreef:

   28 juli 2012 om 12:03

   Jan A. Somers, op 28 juli 2012 om 11:54

   Pak Jan, ook in Indonesie wordt men westers beinvloed. Vroeger hadden wij het ook over “pukul gampang”, vrij vertaald “de franse slag”. Wanneer het nu niet kan, morgen maar weer, lukt het morgen niet, dan overmorgen.
   Insha’Allah zo God het wil.
   Wanneer je in armoede leeft denk je alleen maar aan cari uang en makan. (en aan seks tabak en dangdut)
   zo simpel is dat 😉

   Beantwoorden
4. Jeroen schreef:

   28 juli 2012 om 11:52

   Ze proberen de infrastructuur te verbeteren op Sumatra.
   Dat gaat niet zo makkelijk omdat de mensen die wonen in de gebieden waar wegen en spoorlijnen komen niet altijd eens zijn met de gang van zaken.
   En de overheid wil graag dat er meer geproduceerd wordt omdat ruw grondstof nu naar China gaat en in de vorm van prularia Indonesie weer binnen komt (legaal en illegaal).
   Op die manier wordt de eigen industrie om zeep geholpen.

   Ook wil men graag een auto in Indonesie, daar wordt hard aan gewerkt en het lijkt mogelijk
   Er worden nieuwe toeristengebieden gezocht en gevonden.
   Al met al geloof ik wel dat Indonesie groot gaat worden, alleen spelen ze op zeker door ongemakkelijke situaties niet direct te verbeteren (ik denk aan de pembantu’s/nannies die uitgemelkt worden door zo’n beetje iedereen waarme ze in aanraking komen, inclusief de Indonesische duane)

   Beantwoorden
   • Jeroen schreef:

     28 juli 2012 om 11:53

     Ik bedoel: … een auto industrie in Indonesie

     Beantwoorden
5. eppeson marawasin schreef:

   27 juli 2012 om 13:58

   Economy: Indonesia – overview:

   Indonesia, a vast polyglot nation, grew an estimated 6.1% and 6.4% in 2010 and 2011, respectively. The government made economic advances under the first administration of President YUDHOYONO (2004-09), introducing significant reforms in the financial sector, including tax and customs reforms, the use of Treasury bills, and capital market development and supervision. During the global financial crisis, Indonesia outperformed its regional neighbors and joined China and India as the only G20 members posting growth in 2009. The government has promoted fiscally conservative policies, resulting in a debt-to-GDP ratio of less than 25%, a small current account surplus, a fiscal deficit below 2%, and historically low rates of inflation. Fitch and Moody’s upgraded Indonesia’s credit rating to investment grade in December 2011. Indonesia still struggles with poverty and unemployment, inadequate infrastructure, corruption, a complex regulatory environment, and unequal resource distribution among regions. The government in 2012 faces the ongoing challenge of improving Indonesia’s insufficient infrastructure to remove impediments to economic growth, labor unrest over wages, and reducing its fuel subsidy program in the face of rising oil prices.

   BRON: CIA 5-7-2012

   Emerging middle class is driving Indonesia’s boom
   By Gilbert Peterson

   Indonesia’s recent entry into the ranks of middle-income economies and its ratification of the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) Australia New Zealand Free Trade Agreement (AANZFTA) means it is becoming a more attractive place to do business for New Zealand companies.

   Once Indonesia completes its internal legal procedures AANZFTA will enter into force 60 days later. New Zealand exporters will then see import duties steadily decline on virtually all exports to Indonesia. Zero tariffs are expected to apply by 2025.

   According to a recent Bloomberg article, Indonesia’s 240 million people are currently “basking in a consumer and resources driven boom.” There are tens of millions of households on the brink of making the leap into the bankable class, the report enthuses.

   These emerging middle income earners – said to number 35 million – are proving eager and discerning consumers, who will seek out and pay for quality. They are a key driver of the Indonesian economy, tipped to increase by more than 6 percent this year.

   A number of New Zealand industry sectors are well placed to supply these consumers with processed foods and nutraceuticals, ingredients for baked goods and the technology, plant and equipment required to make them. Dairy, meat, seafood, engineering and education are also sectors likely to do well.

   It is often said Indonesia is important to New Zealand, but with the exception of a few high-profile businesses, it has yet to become a priority market for us. That may be about to change, judging by recent trade figures and the unequivocal enthusiasm of several front line traders.

   Exports of New Zealand processed foods to Indonesia, not counting dairy or meat, rose 51 percent last year to reach nearly NZ$75 million; fresh vegetables went up 150 percent to NZ$7million; while plant and machinery and other industrial goods rose to NZ$9 million, up 10 percent.

   Significantly, the average annual Indonesian income now exceeds $US3000. Some economists reckon this to be a tipping point; once reached, economic growth could accelerate thereafter, as it did in the case of South Korea.

   New Zealander Tony Wood, resident of Indonesia for 18 years and Poyry consultant in forestry and bio-energy, says the middle-income earners are keen to benefit from rising incomes by establishing their own direct selling businesses.

   Several New Zealand exporters are taking advantage of this ambition. Good Health Products and New Image are finding direct selling business models avoid the costs and other complexities of traditional retailing, while offering low-cost entry for enterprising cash-strapped business owners.

   However, Mr Wood says not much of the growth is getting to the poorer sections of the population. “Those with education can pick up good jobs and are seeing better conditions,” he said, “but inflation, a challenge at 5.98 percent per annum in May 2011, is largely negating anything real reaching the poor.”

   Bron asia:nz on line feb. 2012

   met dank aan meneer Surya Atmadja voor de linkverwijzingen.

   Beantwoorden
   • Surya Atmadja schreef:

     27 juli 2012 om 16:31

     Quote:http://www.belegger.nl/column/26

     Een dergelijke bevolkingsgroei (1.25% tot 2035)kan, als het land verder industrialiseert en de trek naar de stad aanhoudt, het vliegwiel vormen voor verdere ontwikkeling en de verdere groei van de middenklasse.
     ————————————————————————————
     Ik zie problemen als de trek naar de stad (met weinig Industriele activiteiten) op dezelfde blijft.
     Tijdens de Soeharto era komen nieuwe industrieen en de bouw van nieuwe wijken/satelietsteden.
     Daar kunnen de migranten uit de provincie meeprofiteren.
     Tegenwoordig is de Metroploitan Jakarta zo goed als volgebouwd/bijna onleefbaar , en moderne industrieen geven ook weinig arbeidsplaatsen meer .
     De reeks arbeidsintensieve fabrieken in de regio JaboTaBek( Jakarta Bogor Tanggerang Bekasi) zoals Nike, Reebok , Jeans etc moeten ook concurreren met goedkopere landen zoals China-Bangladesh-Vietnam .
     Die zijn goedkoper dan Indonesia,
     (Semi) High Tech industrie geven weinig werkgelegenheid voor de miljoenen werkzoekenden.
     De agrarische sector op Java ( vroeger de grootste werkgever)is ook qua omvang vermindert , hele streken waar vroeger sawahs zijn worden nu omgetoverd tot slaapsteden en industrie.
     Vroeger was de vlakte van Karawang(West Java) een rijstschuur , nu zieje kleine steden en industrie als je van Jakarta naar Bandung gaat via de nieuwe tolweg Cipularang .
     Het openleggen van nieuwe agrarische gebieden op Sumatra of Kalimantan gaat niet zo voorspoedig.
     De Javanen die vroeger uitzwermen willen alleen op Java en in de buurt van de grote steden (Jakarta-Bandung-Yogya-Surabaya) werken en wonen.

     Nu moet Indonesia alles op alles zetten voor export van kant en klare producten( vroeger rauw materiaal-halffabrikaten).
     Ook kan Indonesia leunen op de “export”van gastarbeiders .
     De TKI werd ook de beste export artikel non-migas. ( Non Olie-gas)
     Ik denk dat in de naaste toekomst veel goed geschoolde Indonesiers uitzwermen naar het buitenland.
     Zie hoeveel ze per jaar afstuderen met een HBO-Uni niveau .
     Een ware leger .
     De regering is van bewust dat ze voor die honderdenduizend schoolverlaters (t/m Uni) geen baan toveren.
     Veel van academici zijn werkloos , hun aanvangsalaris is bij benadering 250-300 !! euro per maand .
     Dus zodra ze de kans krijgen om een paar honderd euro meer te verdienen zullen ze ook dat doen.
     Als voorbeeld, de economie van Malaysia kan niet meer zonder de inbreng van de T.K.I( Indon.werknemers), al dan niet illegaal.

     It’s long way to go om de welvaart van Nederland te bereiken, waarschijnlijk over 20-30 jaar .
     En dan moeten ze de democratiseringsproces, corruptie aanpakken, ook moeten ze hun soevereiniteit ( Eenheidsstaat) kunnen behouden.
     En dat weten ze .

     Beantwoorden
     • eppeson marawasin schreef:

       28 juli 2012 om 05:19

       Goedemorgen meneer Surya Atmadja. Dank! Verhelderende analyse, maar inderdaad wel verontrustend. De trek naar de stad (critical mass), het vertrek van academici en toenemende concurrentie op arbeidsintensieve productie. Maar als het te lang gaat duren om honderdduizend(en) schoolverlaters aan werk te helpen, dan is het wel een erg groot reservoir waar bepaalde groeperingen graag uit zullen recruteren.

       Monocultuur (palmolie) is volgens mij ook een bedreiging (zie kruidnagel, nootmuskaat en foelie). Wat weet u bijvoorbeeld over off shore investeringen en de visverwerkingsindustrie.

       Is mijn veronderstelling juist; hoe meer naar het Oosten hoe groter de werkloosheid.

       En weet u ook of het bij toerismebevordering gaat om kwantiteit of om kwaliteit.

       In één van de afleveringen van Van Dis in Indonesië over Bali kwam aan de orde dat sawahs moeten wijken voor infrastructuur, voorzieningen en accomodaties. Eigenlijk goed nieuws dus dat Unesco de rijstterrassen op Bali tot werelderfgoed heeft verklaard.

       e.m.
     • Jan A. Somers schreef:

       28 juli 2012 om 11:54

       Ik zag in Indonesië bij de ‘gewone’ mensen veel dat ik benoem als gedeelde armoede. Heel bijzonder dat men in deze problemen nog om elkaar geeft. Ik hoop niet dat het voortschrijdende individualisme te ver doorschiet, zoals hier in Nederland. Is het ook niet zo dat men zich in Indonesië niet al te druk maakt over het verleden of de toekomst? Het heden is al moeilijk genoeg.
6. Boeroeng schreef:

   27 juli 2012 om 13:13

   De beurscijfers tonen een forse economische groei in de laatste 5 jaar.
   http://www.belegger.nl/column/2616549/forse-groei-indonesie.html

   Beantwoorden
7. Roy Bsstiaans schreef:

   27 juli 2012 om 12:45

   Voor wat het waard is.

   Beantwoorden
   • ronaldo schreef:

     28 juli 2012 om 10:12

     Geen vertrouwen in, Roy ?…lol,,,ik denk dat de mensen daar eerder vertrouwen in de toekomst hebben dan wij hier…we kunnen wel weer denigrerend doen over wat t waard is, maar voorlopig mogen we binnenkort gaan stemmen op een paar volksverlakkers die zelf geen vertrouwen schept voor de toekomst, of we moeten in hun leugentjes gaan geloven..denk ik dan…:)

     Beantwoorden