Er is geen foto van, maar het beeld dat mijn moeder zich opmaakt aan haar kaptafel staat nog scherp in mijn geheugen. Zoals zij met zorg ‘witte poeder‘ (toen gebruikten we het Indonesische woord ‘bedak’) aanbracht en tot slot op een elegante manier  haar lippen stiftte, kon ik als dochter enorm van genieten. Vele Indische vrouwen zagen er in die tijd zo ‘witjes’ uit, prachtig vond ik dat.    witte poeder.