van Indisch zijn……tot Indisch voelen
De rol van intergenerationele overdracht van culturele patronen binnen Indische families in Nederland
Bachelorthesis Culturele Antropologie van Liselore Rugebregt , ook auteur op Indisch3.0
Mijn dank gaat uit naar…
Alle respondenten en ieder ander die een bijdrage hebben geleverd aan het onderzoek en het tot stand komen van deze bachelorthesis!
Dank voor alle verhalen, gastvrijheid en het vele eten… mijn buik doet nog steeds pijn!
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
aan David: misschien eerst de rest lezen en dan oordelen?
boeroeng, op 14 april 2012 om 20:22 zei:
we kennen die uitgeverij niet …. een normale uitgeverij met een goede sector indisch/indonesisch ?
— uitgeverij Couthino —
Goede vraag Boeroeng.
Van die uitgeverij is het boekje over bahasa Indonesia van J. van Ham wel bekend.
Ik meen me te herinneren dat er vroeger bij die uitgeverij een serie studies is verschenen over Indische Nederlanders en repatrianten.
Helaas liggen bij me thuis de boeken overal verspreid, en nu liggen er vele in de schuur, dus ik weet ze niet allemaal te voorschijn te halen.
Wel weet ik me te herineren dat andere uitgeverijen ook zo hun studies uitbrachten.
Probleem daarbij is dat de omslagen alle opelkaar lijken; dus ik weet niet welke titel nu bij welke uitgeverij behoort.
Wel weet ik dat Wim Willems er nogal wat op zijn naam heeft staan.
Ik denk daarbij met name aan de boeken over beeldvorming t.a.v. Indische Nederlanders (met Annemarie Cottaar), bronnen van kennis over Indische Nederlanders, en sporen van het ndisch verleden.
Maar bij welke uitgeverij deze zijn verschenen weet ik nu niet, daarvoor moet ik tussen de dozen in mijn schuur duiken.
Onze Peter was bij de seminaar(?) van die bronnen over Ind.Nederl.
Ik heb het boekje toevallig .
siG
Persoonlijk vind ik die introductie een goede (sfeer)weergave van de heimweegeneratie – noteer dat woord.
Das ist vorbei. Die Zeit kommt nie wieder zurueck!
/…../” moet zijn: /…./” (einde citaat)
Ik vond het wel een eye-opener dat uit het onderzoek naar voren kwam: (Quote) “/…../The main difference between the generations is perhaps that the first and the second generation, says that they ARE Indo Dutch. Where the third generation says that they FEEL Indo Dutch, depending on the degree to which they identify with their Indo Dutch background. (unquote)
e.m.
Voor Indische Nederlanders voor 1970 geborenen is het altijd normaal geweest, zichzelf te omschrijven als Indisch. Een vanzelfsprekende
afkorting van Indisch-Nederlands.
Maar dat is veel minder vanzelfsprekend voor de jongeren, vaak met een niet-Indische ouder en ook vaak met de boodschap opgegroeid: Je bent Nederlands. Punt.
Voor velen is Indisch iets van oma en opa De een voelt zich meer betrokken bij Indisch dan de andere.
Voor de meesten van de 2de generatie gold… ook al verdrong men 30 jaar het Indische en had het nauwelijks een rol in je leven… je was toch Indisch. Hoe dan ook.
Indisch4ever.. dus.
Het lezen van dit onderzoek levert mij nieuwe feiten en inzichten op. Zo’n totaaloverzicht van de Indo/Indische Nederland is mij niet eerder onder ogen gekomen. De onderzoekster geeft zelf ook aan in haar evaluatie dat ze het onderzoek misschien wel anders had moeten aanpakken.Het is meestal eerst inventarisseren en dat levert voor anderen mogelijk al gekende zaken op, voor mij iets minder gekend.
De onderzoekster geeft ook aan dat het geen allesomvattend project is: (Citaat) “/…../Ik wil benadrukken dat ik met deze thesis geen uitspraken kan doen over de gehele populatie Indische Nederlanders die in Nederland wonen. Met de woorden van één van de respondenten: “Indo is écht een Ratjetoe!”, verwijzend naar de Indische gemeenschap als een zeer heterogene groep, niet alleen op etnisch gebied door de ‘mixen’ van Indisch en Westers bloed door de generaties heen, maar ook zeer in het identificeren van de Indische achtergrond./…./”
Kortom ik vind het een voor mij ‘knowno’ interessant onderzoek.
e.m.
boeroeng, op 14 april 2012 om 20:22 zei:
we kennen die uitgeverij niet …. een normale uitgeverij met een goede sector indisch/indonesisch ?
Ik meen dat dat boek van J. v/d Ham over bahasa Indonesia van die uitgeverij is.
Van Coutinho weet ik me te herinneren dat ze een serie hadden over indische nederlanders en gerepatrieerden.
Het vervelende met die boeken uit die periode die David noemde is, dat de omslagen op elkaar leken, waren ze niet bruin dan waren ze wijnrood. oid.
Ik heb van dat soort boeken in de loop van de jaren een aantal voor een prikje gekocht, maar ze zitten in een doos in de schuur.
Of ze allemaal van Coutinho zijn durf ik niet met zekerheid te zeggen.
Wel kwam de naam Wim Willems regelmatig voor in dat soort boeken, die schreef (of editte) een boek over bronnen van kennis over Indische Nederlanders.
Samen met Annemarie Cottaar schreef hij ooit en literatuurstudie over beeldvorming tav indische nederlanders, maar volgens mij werd dat boek door Moeson uitgegeven.
Men mag en moet schrijven wat men wil, natuurlijk. Maar als het om een universitaire studie gaat (los van de vraag of het om een pretstudie gaat waarop het kabinet mogelijk wil bezuinigen), dan verwacht je een wetenschappelijk niveau, niet een schildering van een “typisch” Indische setting om in de stemming te komen. Ter vergelijking: je verricht studie naar de vertelkunst van de Twi in Afrika en je begint aldus: “De mannen waren zwart en groot, de zwarte kleine vrouwen liepen met ontblote borsten. Ze aten knollen en water was er niet. De lemen hutten hadden gaten. Wil je ook een knol, vroeg een neger met trillende neusvleugels. In de verte hoorde ik de tamtam”.
Voel je ‘m?
Ik heb de literatuurlijst bekeken en het viel me op dat er nauwelijks of geen studies uit de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw op staan, evenmin als (secundaire) literatuur, toch een erkende bron voor Indische geschiedschrijving. Ik heb ook (nog alleen) maar de eerste bladzijden gelezen en die waren van een hoog en stereotiep tante Lien-gehalte : Indische luchtjes, eten, schilderijtjes…Maar als ik de moed heb zal ik ooit de rest lezen.
Wat kan die David toch lekker ontnuchterend zijn. Die blijft met beide benen op de grond staan. 😉
Je bedoelt die boeken van uitgeverij Couthino?
Overigens mis ik bij de websites die van indisch4ever 🙂 Hoe ken?
we kennen die uitgeverij niet …. een normale uitgeverij met een goede sector indisch/indonesisch ?
Je bedoelt dat de onderzoekster vertelt dat ze op bezoek ging en de Indische eetgeuren haar tegemoet kwamen in de hal ?
Dat zal wel werkelijk waar geweest zijn. Waarom mag ze dat niet beschrijven? Omdat het stereotypen bevestigt ?
Natuurlijk mag en moet men schrijven wat men wil. Maar als het een universitair onderzoek betreft – los van de vraag of het een pretstudie is waarop het kabinet mogelijk wil bezuinigen – dan verwacht je een wetenschappelijk niveau en geen schildering van een afgezaagde setting om in een (vermeende) Indische sfeer te komen. Ter vergelijking: je verricht onderzoek naar de verteltraditie van de Twi in Afrika en je begint aldus: “De mannen waren groot en zwart. De kleine zwarte vrouwen liepen met ontblote borsten. Men at knollen. Water was er niet. Wil je ook een knol, vroeg een neger mij met trillende neusvleugels”.
Voel je m?
hoi Liselore, met veel belangstelling je thesis gelezen, sommige dingen heel herkenbaar!