Zwarte canon?

Geplaatst op 13 maart 2012 door Boeroeng

Volgens historicus Chris van der Heijden is de officiële canon van de Nederlandse geschiedenis veel te rooskleurig. Hij pleit dan ook voor een zwarte canon.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

21 Responses to Zwarte canon?

  1. Ed Vos schreef:
    23 maart 2012 om 17:32

    Bij het terugblikken, is het ook belangrijk anderman’s visie te leren kennen, zodat de geschiedenis niet slechts is: mijn visie of zijn visie.
    Terugblikken kan ons lessen geven voor de toekomst zodat het niet blijft bij het nachtelijk geluid van djangkriks, het tok-tok-tok van een bami chinees op straat, de roep van een saté verkoper, blaffende honden in een verre kampong, een djaga die op zijn ronde de tong-tong beroert. Dichtung und (oder?) Wahrheit.“
    Een tok-tok-kende bamichinees? Opmerkelijk hoe vaak Chinezen het doelwit zijn van de meest fantasievolle benamingen.
    Of wordt hier een kip bedoeld die straks als saté wordt verkocht door een roepende saté verkoper: “Saté ayam, kiep sonder kop!” Woef-woef, wroef.
    Een Hansip (Pertahanan Sipil) die op zijn ronde de tong-tong beroert.
    Indie hier en nu.
    Tijd voor het weer nalezen van “Zwartboek Van Nederland Overzee van ” Ewald Vanvugt

    Beantwoorden
    • Pierre de la Croix schreef:
      23 maart 2012 om 18:39

      Pak Vos, woorden schieten te kort.

      Ik bewonder mensen zoals u met een veel groter denkraam dan het mijne. Zoveel belezenheid, zoveel kennis, zoveel visie, zoveel wellevendheid, zoveel fijn gevoel voor humor in één mens verenigd.

      Bukan main. Petje af, hoor.

      Pak Pierre

      Beantwoorden
  2. Ed Vos schreef:
    20 maart 2012 om 00:22

    Dienstplicht Pak Eppeson. Dat gold voor mijn vader ook. Weigerde hij dan was hij deserteur, collaborateur, communist, Soekarnovriendje, landverrader, en werd hij met de nek aangekeken. Ik spreek hier ook namens hen die niet gingen, ongevraagd weliswaar.

    Dat uw vader zijn ontslag kreeg om het maar verder te moeten uitzoeken, is een smerige zaak waarover ik me meer druk kan maken dan hetgeen men hier zich druk over maakt.

    Beantwoorden
  3. eppeson marawasin schreef:
    19 maart 2012 om 02:22

    Hoe luidde die alternatieve KNIL-wapenspreuk ook al weer. Was dat niet ‘nooit geschoten is altijd mis’?

    Beantwoorden
    • Pierre de la Croix schreef:
      19 maart 2012 om 21:37

      Voortbordurend op je vraag kan ik mij voorstellen dat, als het aan die meneer zou liggen die een zwarte canon bepleit “met aandacht voor al het schandelijke uit ons verleden”, de alternatieve KNIL wapenspreuk zou kunnen luiden “Suka tèmbak”.

      Het kan natuurlijk nog schandelijker: “Suka bunuh”.

      Ikzelf ben het wel met Pak Somers eens: Laat die hele canon maar zitten. Afschieten met het dikste kanon dat op Bronbeek is te vinden.

      Pak Pierre

      Beantwoorden
      • eppeson marawasin schreef:
        20 maart 2012 om 00:11

        Dag meneer De la Croix, er wordt gesteld ‘onze canon is veel te rooskleurig. de canon is verre van compleet’. In die geest moet je schande dan ook volgens mij meer zien in de betekenis van dat je je daar achteraf voor schaamt, dat het heeft kunnen geschieden. In die zin is Max Havelaar en met name de laatste bladzijden toch geen schande.

        Uit het zwarte canon (what’s in a name) kunnen toch gewoon lessen getrokken worden voor de toekomst. Neem in ons(!) geval bijvoorbeeld de oproep van Kirsten Vos ‘Nederland, open die doofpot genaamd Indië’. ’t Zou slechts een onderdeel zijn van de completering.

        In het verlengde hiervan is voor mij persoonlijk -niet de militaire- maar de politieke vraag ‘waarom moest mijn vader nu aan die politionele acties deelnemen om daarna bij wijze van spreken met het bloed nog aan zijn handen, zijn congé te krijgen als dank voor bewezen diensten.

        Akkoord ’t is een persoonlijk belang, maar wat kunnen de principiële bezwaren/argumenten zijn om dit niet te hoeven willen weten, anders dan ‘ach, het is lang geleden, laat maar’?

      • bokeller schreef:
        20 maart 2012 om 07:39

        Op”Bronbeek”bulderen wederom de kanonnen. De voorons verloren oorlog tegen de Keizerlijke Japanse legers, dmv. foto’s, schilderijen vd, Japanse aanvallen -verwoestingen en het schamele Knil als VIJAND.Duidelijke affiches vertonen de toen gaande dagelijkse strijd tot de overgave aan toe.
        Op m’n opmerking,dat in deze paar weken wrede massamoorden door ’t Keizerlijke leger werden gepleegd op militairen,die reeds gevangen waren genomen,op burgers[ mannen en vrouwen ]en deze op één vage gebeurtenis na niet te vinden is op de met veel k[n]undigheid getoonde expositie,werd verbaasd geKeken.
        Wel is me persoonlijk gezegd,dat slachtoffer-hulp verleend gaat worden door de directeur zelf,ook in ’t week-end.
        Gehoorbeschermers is bii bezichtiging niet nodig wel een dikke huid.

      • Pierre de la Croix schreef:
        20 maart 2012 om 23:02

        Ach Pak Marawasin,

        Er was in de zestiger en zeventiger jaren v.d.v.e. een columnist van De Telegraaf met een zeer scherpe pen, genaamd Jacques Gans. Hij schreef in de verkeerde krant misschien, maar was lang niet gek, zeer belezen en had, als ik mij goed herinner, de oorlog als Jood overleefd.

        Gans trok fel van leer tegen opkomend rood dat Nederland het liefst zag herschapen naar het model van de DDR onder Walter Ulbricht of van de Chinese Volksrepubliek onder de Grote Roerganger Mao. Hij (Gans) noemde de rode jongens en meisjes die dit ideaal voor ogen hadden de “Weg-met-onsen”. Niets deugde in hun ogen aan ons land. Niets van zijn verleden, niets van zijn heden, niets van zijn toekomst. “Weg met ons” vonden zij ……….

        Ik kan het niet helpen, maar aan de “weg-met-onsen” moet ik denken als er weer iemand opduikt die vindt dat Nederlanders te weinig in eigen beerput kijken, laat staan de lucht ervan diep opsnuiven.
        Zou het beerput snuiven werkelijk iets toevoegen aan het heil van de wereld en van de volgende generaties Nederlanders?
        Ik geloof van niet.

        Ik vind het effectiever als de “weg-met-onsen” hun intelligentie en energie zouden aanwenden om de volgende generaties heel concreet de weg te wijzen naar een in moreel opzicht beter leven. Beter voor zichzelf, beter voor anderen. Niet zeuren en zeveren over de zonden van Coen en Westerling, maar concreet bijdragen aan een betere wereld. Gelegenheid genoeg om daadwerkelijk iets te doen voor b.v. volkeren die worden onderdrukt: De Koerden, de Molukkers, de Papua’s.

        “Doe wel en zie niet om”.

        Ik geloof dat dit het motto is geweest van de dichter Bilderdijk, later overgenomen door Nederlands eerste koning, Lodewijk Napoleon. In ieder geval een heel fraai, na te volgen devies.

        Pak Pierre

      • boeroeng schreef:
        20 maart 2012 om 23:22

        Er waren in de zestiger jaren niet zoveel jongeren die de DDR als ideaal zag. Er waren meer jongeren met illusies over China.
        Maar in aantal waren dat geen grote groepen.

        De kritiek op Nederland was niet een culturele zelfhaat maar wel een scherpe maatschappijkritiek.
        Niet om af te breken, vanuit haat, maar om op te bouwen, vanuit betrokkenheid met Nederland

        Tegenwoordig wordt er geroepen dat er een ‘weg-met-ons-mentaliteit’ heerst in Nederland.
        Dat heerst er helemaal niet. Hooguit zijn er een paar kankeraars die linksom kankeren, anderen kankeren weer rechtsom. Dat blijf je toch altijd houden.

        JP Coen was een onfatsoenlijk mens en als men anno 2012 men nog steeds die man wilt verheerlijken dan roept dat nog steeds – 400 jaar bijna- kritiek op.
        Westerling was een nog veel onfatsoenlijker mens . Het secundaire grote schandaal was dat leger, bestuurders, politiek zijn misdaden bewust in de doofpot hebben gestopt.
        En nog een stap verder finally. De hele Nederlandse samenleving wilde het allemaal liever niet weten. Een vast patroon hoe Nederland omging met de kolonieën.
        Niemand is gestraft voor die massamoord. Westerling en maten konden nog jarenlang vrij rondlopen in Nederland.

        Ik ben daar verontwaardigd over en dat zal ik blijven zeggen.
        Het heeft echt niks met “weg-met-ons” te maken.
        Nederland is een prima land. Ik zou geen ander land om in te wonen willen.

      • eppeson marawasin schreef:
        20 maart 2012 om 23:59

        Dag meneer De la Croix, dank voor uw moeite om aandacht aan mijn persoonlijk dilemma te schenken. Ik denk dat u en ik in intellectuele zin op dezelfde weg in dezelfde richting wandelen. Ik ben wat achterop geraakt. Want als ik niet omzie, dan doe ik niet wel.

        Daar staat mijn vader, moederziel alleen, helemaal onder het bloed. Niet zijn bloed, maar toch hulpeloos en machteloos. En in zijn ogen lees ik dat hij verwacht dat ik weet wat ik moet doen. Daarom kan ik even niet gelijk met u oplopen. Ik verontschuldig mij daarvoor. Mag slechts hopen u dra weer bij te benen.

        De weg is lang, maar wel een mooi vergezicht, zoals u dat zo hoopvol hebt geschetst.

      • Pierre de la Croix schreef:
        22 maart 2012 om 22:24

        Tja … Pak Eppeson, kenapa Bapak bikin malu saya?

        Don’t throw bouquets at me …, je moet mij niet overladen met complimentjes en verontschuldigingen, want dan vergeet ik nederig te zijn.

        In concreto: Ik zeg en schrijf wat recht uit mijn hart komt (dus veel botol cebok nonsens waar de interrrlectuelen zich aan ergeren, maar ook wel serieuze pikirans, in mijn ogen althans). Ik heb echter geen ambitie om als wijs goeroe een grote schaar volgelingen om mij heen te verzamelen. Als jij dus vindt dat je pad even – of voor altijd – van het mijne moet afwijken, dan hoef jij je daarvoor niet omstandig te verontschuldigen (tenzij ironisch bedoeld, maar daar ga ik in het onderhavige verband niet van uit).

        Ik begrijp dat je worstelt met de vraag waarom je vader zich voor vreemde vlag en vorst in een bloedige strijd heeft moeten mengen die hij – mogelijk of eigenlijk – niet heeft gewild.
        Net als Johan Cruijf heb ik overal een mening over, maar ik acht dit door jou aangesneden onderwerp té privé om er in de openbaarheid van I4E iets over te zeggen. Misschien komt er een tijd dat we op een zomeravond, onder het genot van een koud biertje, blote kaki’s op tafel, over zulke zaken kunnen filosoferen. Ter verhoging van de mooie sfeer op de achtergrond een Ceedeetje dat het nachtelijk geluid produceert van djangkriks, het tok-tok-tok van een bami chinees op straat, de roep van een saté verkoper, blaffende honden in een verre kampong, een djaga die op zijn ronde de tong-tong beroert.

        Dan nog effe het andere … Natuurlijk mogen “wij” ons achteraf plaatsvervangend schamen over wat “wij” in het verleden anderen hebben aangedaan. Natuurlijk hoeven “wij” “onze” wandaden niet te ontkennen.

        Ik ben er evenwel op tegen dat “wij” nu aparte zwarte canons gaan wijden aan “ons” boze verleden. Dat heeft in mijn ogen iets weg van masochisme, van flagellanten die bloedend door de straten hollen onder het schreeuwen van kreten als “Brothers, we have sinned” en “Weg met ons”. Verspilde energie toch?
        Er komt een mooi nieuw boek, een optreden bij Pauw en Witteman, misschien een artikel in de Moesson en dan de toedekking met de deken van de vergetelheid. Wie leest er nu graag over oude stinkende beerputten?

        In plaats daarvan kunnen “wij” de wetenschap dat “wij” het ooit verkeerd hebben gedaan HIER en NU converteren in goede daden waar de mens van nu iets aan heeft. Je weet vast wel wat “goed” is en waar je wat goeds kwijt kunt.

        Doorwerken voor mijn AOW is een goed voorbeeld.

        Pak Pierre

      • eppeson marawasin schreef:
        23 maart 2012 om 01:08

        Dag meneer De la Croix, ( ruim twee uur later). Ja ik was even heel stil van uw aandachtschenkendbegripvolwarmteomhullende reactie. Ik was nooit zo’n leertalent. En dus nooit dokter, piloot of dominee geworden zoals ze thuis graag hadden gezien. Maar één geluk heb ik altijd wel gehad; ik heb altijd goede leermeesters gehad, die mij niet zo zeer leerden, maar juist de weg wezen. Ik was hoe beperkt ook op mijn niveau toch leergierig. Daar hoefde eigenlijk nooit de bullepees van Lopo da Cunha aan te pas te komen, zeg maar. Ik was in uw geval reeds op zoek naar een oranje pij, maar ik begrijp dat dat voor u een intentie te ver is. I throw my roses in the rain.

        Toch moet het zijn voorbestemd (zie voor theorie topic: ‘filosofische pikirans’). Want in het eerste gedeelte van één uwer eerdere reacties, en wel die van 21.18 uur ligt de basis voor de balansverzorgende toelichtende verklaring {[(van regeringswege, may it be)]} als antwoord op de hulpvragende blik van mijn vader. Daar eindigt mijn quest. Meer zal niet van mij worden verlangd. Zo zou ik dan weer verder kunnen. Dank voor deze weliswaar niet direct voor mij bedoelde excellente alinea. Ik maar haar de mijne.

        Mijn roep om de zwarte canon was zuiver eigenbelang; rust roest.

        Verder, u hoeft uw ogen maar te sluiten en schildert met kleurrijk klinkende penseelstreken een bami chinees, een saté verkoper, blaffende kamponghonden (niet in Menado), en een tong in tong onder een teran bulang. Cheap trick en dan toch nog zo kunnen nagenieten.

        Ten besluite meld ik, dat ik op het verkeerde been ben gezet. Uw gedachtenformulerendvermogen verraadt geenszins, bij lange na niet, in de verste verte niet een effectief rechthebbende op AOW. Maar Ik zie even niet om en doe evenwel wel ‘wel’.

        Hij, die gaat tidur, groet u!

        PS
        Dochterlief had veel huiswerk. Ik heb al haar wiskundesommen gemaakt. Ze vond het blijkbaar een goede daad; kreeg een kus op mijn voorhoofd. 😉

      • Pierre de la Croix schreef:
        23 maart 2012 om 10:16

        Doeh ….. wiskunde. Daar bakte ik niet zo veel van, ondanks kostbare bijlessen, want ook mijn vader vond dat ik zonder eind HBS en nog wat meer, slechts rijp zou zijn voor het beklagenswaardige beroep van “toekang sodok terèm” oftewel, in zijn eigen pasar Maleis, iemand die dagelijks de tramrails van Batavia van paardenvijgen moest zuiveren.

        Ik was en ben een typische alfaman. Wat heb ik met dat bijzondere talent beruflich gedaan? Ik was vanaf mijn 18de jaar achtereenvolgens zeeman, beroepsmilitair (KVV) in de ijskoude oorlog, bankbediende, ZZP-er en ZMP-er en nu dan – laatste station – AOW-er. Het leven is mijn leerschool geweest.

        Maar goed, bereid je dochter degelijk voor op de harde boze maatschappij en dus ook op de mogelijkheid dat ze mijn AOW moet betalen, zo mij een héél lang leven in gezondheid is gegund.

        Pak Pierre

        P.S.: Je verwijzing naar Lopo da Cunha als opvoedkundige deed mij zeer goed. Magistraal stukje toch van Si Tjalie, alias Vincent M.

        Pak P.

      • waluparmo schreef:
        4 maart 2021 om 19:31

        De KNIL kent het woord “tembak” miet.Voor schieten is ht woord “PASANG”.

  4. Jan A. Somers schreef:
    17 maart 2012 om 11:16

    Laat die hele canon maar zitten, daar heeft een normale Nederlander (en Indo) niets aan.

    Beantwoorden
  5. Cap van Balgooy - nog steeds schreef:
    15 maart 2012 om 02:12

    Er schijnt altijd wel iemand bezwaren te hebben over de gescgiedenis van Nederlands Indie.
    Nu is het een zwarte canon. Waar om niet een witte of nog beter een bruine?
    Cap.

    Beantwoorden
    • eppeson marawasin schreef:
      18 maart 2012 om 20:13

      Dag meneer Vos, maar goed dat u zo’n sterk geheugen hebt, want ik heb baat bij dit soort samenvattende overzichten. Heb dank daarvoor. Ben nu, vanwege een inhaalslag met teveel boeken tegelijk bezig; allemaal even interessant, maar ik dreig de rode draad uit het oog te verliezen.

      En wat ook zo raar is, ik wil voor mijn dochter mijn eigen Ambonese geschiedenis vastleggen, maar zelf heb ik veel meer drang om meer te willen weten over Sumatra en in het bijzonder Atjeh. Mijn roots liggen op het Oeliasser eiland Haroekoe, negorij Aboroe; maar eigenlijk wil ik alleen weet hebben van zaken over de Banda-eilanden en beschouw het voormalig eiland Walcheren, alwaar ik mijn jongste jeugd heb doorgebracht als echt thuis komen.

      En dan nog iets, ik voel als zoon van een Ambonese KNIL-sergeant (op mijn theelepel stond ‘help Ambon in nood’ en op mijn paplepel ‘RMS’) met al dat lezen een steeds sterker wordend begrip opkomen voor de Indonesische Onafhankelijkheidstrijd met alles erop en eraan.

      En tegelijkertijd een groeiende frustatie waarom vader cum suis aan die vermaledijde politionele acties moest meedoen. En na amper voet op Nederlandse bodem te hebben gezet vervolgens een ongevraagd bewijs van ontslag in zijn bij wijze van spreken nog bebloede handen gedrukt te krijgen. Terwijl hij 4 jaar daarvoor zelf nog om zijn ontslag had gevraagd om met zijn gezin naar Amerika te kunnen. Nee, dat kon niet, want hij moest plantages bewaken. En dan te bedenken dat zijn keuzes en ondankbare inspanningen mij het grootste geluk in Nederland hebben bezorgd.

      Oef, sorry meneer de webmaster ik ga al van de sofa!

      Dus meneer Vos als u zich meer van dat soort samenvattende overzichten weet te herinneren, dan hou ik me aanbevolen.

      Beantwoorden
  7. Boeroeng schreef:
    13 maart 2012 om 12:44

    De canon is een manier van geschiedenisindeling. Niet strikt chronologisch, maar ook thematisch.
    In de canon van 2006 heeft men 2 vensters (zeg maar hoofdstukken) voor het rijke wonen van de Amsterdamse sjieke burgerij tussen 1600 en 1800. Een over de Amsterdamse grachtenpanden, een tweede over de buitenhuizen aan de Vecht. Het is cultureel erfgoed waar we zuinig op moeten zijn, natuurlijk. Maar hoe zit het met de mooie gebouwen in de rest van Nederland. En nog dwingender: hoe zat het met het wonen van de gewone mensen.?
    Doe dat in 1 venster en met de nadruk op de behuizing van de gewone mensen. Maar daar kun je anno heden niet zo trots op zijn als Nederlander die zijn zelfwaardering laat afhangen van de nationale trotse prestaties.

    In die canon van 2006 was er ook een hoofdstuk Max Havelaar.
    De makers zeggen dat op scholen de leraren dit venster kunnen invullen zoals ze willen.
    Maar zij hebben Max Havelaar als uithangbord gekozen. Tjaa…dat boek is ook een nationale trots. Een hoogtepunt van Nederlandse literatuur.
    Als men een zwoegende Javaanse boer in het cultuurstelsel of een afbeelding van een slagpartij in de Java-oorlog als cover gebruikt dan is dat minder fraai over Nederland. Maar niet dat men persé een negatief beeld als venstercover moet doen van mij.
    http://entoen.nu/

    Beantwoorden
    • sigeblek schreef:
      17 maart 2012 om 14:07

      Heb ergens gelezen ( maar waar kweeniet meer, sudah lupa ) dat EDD min of meer geen tegenstander is van de kolonisatie , wel had hij bezwaren over hoe men dat deed.

      Door zijn optreden tegen de regent van Lebak is hij populair geworden , ook in Indonesia.
      Alleen gedroeg hij zich als een gajah in een swarowski winkel.
      Hij had te weinig rekening gehouden met de adat en privileges van de regent.

      Beantwoorden

Laat een reactie achter op sigeblek Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *