Deze website wordt opgedragen aan alle mensen die in het voormalig Nederlands-Indië hebben gewoond en na de tweede wereldoorlog naar Nederland zijn gerepatrieerd. Zij behoren tot de 1e generatie van (gemengd bloedige) Indische Nederlanders. Enerzijds willen wij een hommage brengen aan deze generatie, die zich onder moeilijke omstandigheden in de toenmalige Nederlandse samenleving hebben ingepast, en anderzijds een handreiking bieden aan de tweede, derde en volgende generaties.
-
- en
Indische Soos -
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Een discussie heeft spelregels; een ervan is respect tonen voor de ander en waar het moet gaan om de inhoud en niet om de persoon…..
Het gaat dus om uitwisseling van argumenten en geen woordenstrijd met het mes tussen de tanden met een winnaar of verliezer.
Als je iets niet (voldoende)begrijpt vraag je er beleefd naar en zijn dus woorden als bv. minkukel en randdebiel niet echt uitnodigend voor een reactie of vervolggesprek. C’est le ton qui fait la musique, n’est pas?
De charme van deze site is de humor, tolerantie en eenvoud van opzet. Er is geen DE Indo, ieder is welkom ongeacht opleiding of achtergrond. Die ontspannen wijze om naar onszelf en onze hybride cultuur te kijken verruimt begrip en komt tot interesse. Soms kom je zelfs via de Indische keuken tot verrassende inkijkjes in iemands gevoelswereld en krijg je ook belangstelling voor dat onontdekte deel van onze koloniale geschiedenis.
Al die quasi intellectuele prietpraat zegt meer over de afzender dan over de inhoud. We zijn de schaamte inmiddels ruimschoots voorbij en kunnen nu gelukkig met de nodige humor of karikatuur over al onze (on)hebbelijkheden hebben, inclusief de botol tjebok.
Wat we aan onze kinderen overdragen? Onze mixcultuur, ons gevoelsleven, de orale historie, gedragscodes, onze fameuze keuken en gegroeide inzichten…kortom alles wat we ECHT belangrijk vinden. De keuze is aan hen om die te omarmen of daar delen van in hun nieuwe leven in te passen. Definities en randvoorwaarden horen hier gelukkig niet bij. Alleen liefde en interesse.
Als ik dan toch iets concreets en bruikbaars uit het brede en gevarieerde pakket “Indo Culturele Waarden en Normen” aan volgende generaties Indo’s, c.q. Indische meisjes en jongens zou moeten overdragen, dan zou het dit zijn:
“Blijf net als je voorzaten bescheiden, wees wars van loos gebral en verlies de hormat jegens een ander nooit uit het oog”.
Pak Pierre
Natuurlijk ka ik alles onderbouwen wat ik zeg maar dan moet je wel aangeven wat ik niet heb onderbouwd. Ook dit is een sprekend voorbeeld van een dooddoener, je bewering is tegelijkertijd waar en onwaar, alwaar ik echt niks mee aankan.
Als iemand bvb schrijft dat antropologen beter het verhaal kunnen schrijven dan historici dan dient hij dat enigermate te staven, om niet voor minkul uitgemaakt te worden. Ik vraag aan niemand om een wetenschappelijk bewijs iemand mag voor mij de groots mogelijk onzin
uitkramen, ondertussen van topic verwisselen, algemeenheden als warheid debiteren, maar dan mag hij dat toch even uitleggen.
Waar het mij in wezen om gaat of de Indo nog wat te melden heeft aan volgende generatie, of de Indo nog een levensvisie of een mensbeeld heeft waar volgende Indische generatie wat aan kan hebben, een gedachte die blijft hangen, die betekenis heeft. Dan heb ik het niet over de Indische waarheid die op verschillende manieren te bekijken is maar dan heb ik het over ons Indisch proces, dus in wezen dynamische en veranderlijk. Ik wil dan wel weten wat de uitgangspunten van de ander is. Anders praten we toch mooi langs elkaar heen.
En als die dat niet onder woorden kan brengen of niet beschrijven, ja, waar hebben we het dan over en dan eindigen we horizontaal bij de botol tjebok. Dat is het mooie van een blog dat de meest radicale randdebiel erop kan schrijven.
Ik denk dat meer mensen dan ik denk deze blog volgen en dat deze blog richtinggevend kan zijn, betekenis kan hebben bij het Indisch-zijn, Dat betekent dat je niet de doldwaze dingen mag opschrijven op straffe van landelijke oliedomheid, ik krijg soms reacties naar mijn Email en dan let ik wel op. Je loopt dan wel met je Indisch-zijn te koop en te goedkoop.
Dan moet je wel wat te melden hebben, wanneer je tenminste de ambitie hebt om van deze blok wat te maken, misschien schort er wat aan dat gezonde streven bij verschillende deelnemers.
Zo niet, dan sterft deze blog op termijn uit en wat blijft dan over van ons geschreven woord, uit stof zijt gij en tot stof zal gij vergaan (Genesis 3.1)…
Ahyooo…. al 7 jaar hebben onze lezers wat te melden.
De een dit, de andere dat. Voor elck wat wils, toh ?
En op dit moment reageren lezers meer dan ook.
Natuurlijk is dit weblog eindig. Maar het zal niet voor morgen zijn.
Boeroeng, ik weet niet in wat voor wereld jij leeft, maar definities of het aftasten van visies in een multiculturele samenleving is nodig om het geheel bestuurlijk en begrijpelijk te houden, net zo ook in onze Indo-culturele blog. Ik denk dat de misverstanden bestaat omdat niet de juiste definitie wordt gehanteerd zoals
– Hollands/Nederlands
– Indisch/Indo
– antropoloog/historicus
Zonder definities wordt het vaak een zooitje zoals je bij de discussie over identiteit hebt gezien
Ik heb regelmatig te maken met culturele verschillen in zakelijke discussies als ik vertalen moet tussen mijn Italiaanse leverancier (Italiaans) en mijn Zwitserse klant (Duits) en mijzelf (Nederlands). Vaak moet ik woorden interpreteren, verifieren concretiseren. Met mijn kunstenaarsvrienden hebben we van die onmogelijke discussies over kunst en dan zijn mijn Iraanse kunstenaar en ik toch wel erg handig in het taalgebruik want Italianen praten in algemeenheden om zich speelruimte te verschaffen en dan ben ik wel zo handig om dat te beperken.
Als ik dat vergelijk met discussies op deze blok dan rijst mij vaak de haren te bergen want het Nederlands taalgebruik is niet wat ik gewend (belabberd dus) ben na meer dan 25 jarig verblijf in het buitenland. De discussies zijn veels te vaak vagelijk , lopen over in algemeenheden en er wordt geen beschrijving van de feiten gegeven. Daarnaast is de discussietechniek voor verbetering vatbaar
Ja, dan wordt het moeilijk discussieren voor mij
Diskussies over culturele identiteit zijn altijd een “zootje” .
Sluitende definities zijn niet te maken en dan nog zijn er diverse definities in omloop en nog meer varianten daarop.
En dat is voor iedereen moeilijk diskussiëren.
Zo werkt dat .. we moeten het er maar mee doen– de mens is immers imperfect en geen exacte computer– en per concreet item, per concrete situatie proberen duidelijkheid te scheppen.
Je verwijt mensen in dit topic ook onvoldoende hun gedachtes te onderbouwen.
Dat zal wel hardstikke waar zijn, maar zelf doe je het ook… en zo werkt het eenmaal… dit is geen wetenschappelijk platform, waar mensen een bewering moeten onderbouwen met een boek van 200 pagina’s.
Asjeblieft niet…
Houd het wat simpel, niet te zwaar, niet pretenderen ter plekke de Waarheid en de Oplossing te willen formuleren .. dat is nergens goed voor en idd veel op I4E is omong kosong.
Maar dat is nodig om de krenten in de pap… mooie krenten te laten zijn. Zonder pap geen krenten dus.
Altijd oppassen met definities. Bij elk betoog, wetenschappelijk of niet, ga je uit van definities of uitgangspunten die vaak zelf worden verzonnen of zich gevoelsmatig opdringen. Meestal wordt het wel een goed verhaal, maar als je er verder mee wilt gaan, even kijken naar de uitgangspunten. Grens tussen waar en onwaar is vaak vloeibaar. Als ik nu nadenk over wat ik in 1942-1946 heb meegemaakt komt er waarschijnlijk een verhaal uit dat (een beetje?) anders is dan de werkelijkheid van toen. En als ik daarover ga vertellen komen er wellicht twee verschillende verhalen uit. Dat worden dan twee uitgangspunten voor mijn gevoelens die beide een beetje waar zijn. Maar gelijk hebben is wat anders dan gelijk krijgen. Waarschijnlijk blijf je het oneens met elkaar. Niet erg, elkaar de hand drukken, en vooral niet afkatten.
@ Pak Boeroeng.
Pas maar op voor de katapult. Tempo Doeloe Indo’s kunnen daar goed mee omgaan; menig Boeroeng in Nederlands Indië heeft dat moeten ervaren.
Gelukkig dat de 2de, 3de, enz. generaties er niet meer mee mogen oefenen op de Pasar Malam Besar, sorry, TT Fair.
Pak Pierre
Klopt…. maar dat is toch normaal? Zo communiceert de mensheid.
Je moet per begrip vragen naar wat men daar concreet onder verstaat en ook zelf concreet aangeven wat je visie is, althans pogen daartoe.
Teveel vragen naar een definitie is ook weer een doodslaan van een vlot gesprek.
Wat mij betreft… wil ik vooral een betrokkenheid bij Indische mensen doorgeven
(zeg maar het Indisch gevoel) en ook een stukje geschiedenis over hoe het allemaal zo gekomen is >
Is dat vaag ?
Dat is juist.
Het is vaag.
Maar mooier kan ik het niet maken.
ps hoewel..hoewel
met mede 9.500 topics maken van deze website hebben wij wel wat aangegeven
Doeh … Boeroeng, altijd maar dapper fluiten op die tak van jou. Slaap jij nooit?
Pak Pierre
Jawel…. ik ben een nocturnaal geval en slapen is op zijn tijd…
Kijk maar…
jam karet
tak karet
Soms wil ik wel reageren op iemand, maar ik weet nog nie wat en hoe.
Ik leg het weg, ga wat broeden en dan
tjeplop…
.. ei gelegd.
Ook midden in de nacht.
Ach ja PPvdB,
Ik heb “Darwin” gelezen in de Chinese (Mandarijn) vertaling. Laat daar nu niet in hebben gestaan dat aanpassing aan veranderde omstandigheden slechts voor dierlijke soorten voorwaarde is om te overleven, niet voor mensen. Rare Chinezen. Mensen staan natuurlijk boven iedere natuurwet. Indo’s dus ook.
De gewone landvink moest Galapagosvink worden om op de Galapagoseilanden te kunnen voortbestaan. Indo’s daarentegen kunnen in hun nieuwe habitat, waar die ook moge zijn, gewoon verder leven als tijdens Tempo Doeloe in hun oorspronkelijke woongebied, de paradijselijke kolonie Nederlands Indië. No problem, succes verzekerd. De eerste Indo president van de VS is al geboren. Zijn niet mis te verstane strijdkreet in de verkiezingscampagne: HANTAM KROMO!
De blijde boodschap kunnen we alvast doorgeven aan volgende generaties (over “definities” zie beneden).
Die volgende generaties moeten dan alleen weten HOE Indo’s in tempo doeloe in Nederlands Indië leefden, om dat leven te kunnen kopiëren, waar ook ter wereld. Geen nood, daarover zijn talloze boeken en artikelen vol geschreven. Er zijn ook heel veel foto’s en films uit die tijd bewaard gebleven. Bovendien zijn sommige Indo’s uit Tempo Doeloe nog met ons in Tempo Sekarang om als ervaringsdeskundige toelichting en aanvulling te geven. Haast is evenwel geboden. Ervaringsdeskundigen lijken wél te zijn onderworpen aan natuurwetten en hebben alsdan niet het eeuwige leven.
Rest dan nog de oplossing van het definitieprobleem: Wat is generatie 1, wat 2, wat 3, enz.?
Maakt niet uit, verzin maar wat. Als iedereen het maar eens wordt over de keuze. De nul meridiaan hoeft immers ook niet per se door Greenwich te lopen om te kunnen navigeren. Hij kan net zo goed door, pak ‘m beet, Mumbay worden getrokken. Dan zal hij geen Greenwich meridiaan, maar Mumbay meridiaan heten. Geen stuurman die er wakker van ligt.
Selamat tahun baru.
PP
Over de generatietelling wil ik wel iets kwijt omdat dat elders blijkbaar ook verwarring geeft. Het heeft echt niets om het lijf; het is geen genealogische wetenschap of zo en beoogt slechts markering van een nul-moment in die overplantingsgeschiedenis van land van herkomst naar Terra Dingin.
We gaan dus niet net als al die schriftgeleerden onder ons met stemverheffing terugtellen tot Adam en Eva…..ik heb al kreten gehoord van: “mijn Oma is de min 4e generatie”…. Kom mensen, hou ‘ns op.
Ik heb een goede vriend die in S’pore woont, heb ook zijn moeder nog gekend die in traditionele kleding door het leven ging. Op mijn vraag waar ze als familie precies vandaan kwamen, zei hij spontaan dat hij (toen)niet uit HKG of Taiwan kwam, maar van het vaste land China en dat hij de derde generatie was in S’pore…..wil hiermee alleen maar aangeven dat dat geen Indo-telling/uitvinding betrof. Gewoon universele term wanneer iemand destijds was aangespoeld als permanente bewoner van dat nwe gastland………..
Voor de pietjesprecies onder ons: dus de generatie al dan niet met of zonder kinderen/ouders, die event. als gezinshoofd een permanent verblijf zocht in hun vaderland. Mijn Oma, beide ouders en hun kinderen, allen daar geboren, woonden hier ook: mijn vader behoorde tot de 1e generatie Indische Nederlanders, ik ben de tweede en mijn kinderen zijn van de derde generatie. Dus voor alle duidelijkheid geen telling vanaf het geboortejaar, inscheping VOC o.i.d…..
Ach we zeggen toch ook dat een bedrijf al 3 of 4 generaties in de familie zit? Dan gaan we toch ook niet kijken of al die functies nog steeds door overgrootmoeder, vader of zoon tegelijkertijd worden vervuld? Non-discussie dus.
Ben overigens met Bluebird eens dat communiceren geen wiskunde bedrijven is, maar eerlijk pogen elkaar te begrijpen in de uitwisseling van de boodschap. Inclusief alle onduidelijkheden.
Tot slot. Een mens uitzonderen van het natuurlijke proces van evolutie is arrogant. Wat we overdragen aan de kinderen? Is zoals bij ieder volk: haar ontstaansgeschiedenis, zelfs ver voorbij die z.g. nul-telling van ons……
Inderdaad Pak Wouter,
Generaties zijn piketpaaltjes op de tijdlijn. WAAR je het eerste paaltje plaatst is afhankelijk van de REDEN WAAROM je het doet.
Welnu, voor zover ik kan nagaan draait de hele discussie over de Indo generaties steeds om de vraag wie “het” allemaal nog bewust heeft meegemaakt en wie dus ook bij uitstek als ervaringsdeskundige informatie mag doorgeven aan de generaties, die “het” niet (bewust) hebben meegemaakt, de “volgende” generaties.
Met “het” wordt dan bedoeld Tempo Doeloe, de tijd van vóór de Grote Volksverhuizing of zo je wilt, de tijd vóór de verdrijving uit het Indische paradijs.
In dat licht bezien is het denkbaar dat het eerste piketpaaltje, dat van de “1ste generatie”, wordt geslagen bij die groep mensen (m/v) die in de 10 jaar na de souvereiniteitsoverdracht als volwassene uit Indonesië is vertrokken.
Voor mij is – volgens bovenstaande redenatie – de “1ste generatie” de generatie van mijn grootouders en ouders, in biologische of genealogische termen dus 2 (twee) generaties. Ik noem mijzelf “satu setengah”, want in 1952 op mijn 14de jaar verkast na een over het algemeen mooie blote-voeten-jeugd op Java. Junior ervaringsdeskundige dus.
Muulek dese allemaal. Wie iets beters heeft mag het zeggen. Wat mij betreft mag de Indo generatietelling ook beginnen bij de geboorte van de allerallereerste Indo, zo’n 9 maanden na de landing van de eerste geslachtsdriftige Portugezen in de archipel.
Pak Pierre
Hebben wij eigenlijk iets te vertellen aan volgende generaties???
Ik wil toch enig verduidelijkingen want een slecht en onduidelijk woordgebruik geeft alleen maar aanleiding tot verwarring en dat is hier toch wel erg stuitend:
Mijn grootouders , mijn ouders en ik zijn in het voormalig Nederlands Indie geboren en allen na WOII naar Nederland gerepatrieerd. Behoren wij volgens bovenstaande defintie tot de eerste generatie Indische Nederlanders??? dat lijken ons nochthans 3 generaties vertegenwoordigd wel heel lachwekkend maar gezien de heersende discussie van 1ste, 2de, 3de en 4de generatie niet verwonderlijk.
Daarnaast brengt PP de evolutieleer van Charles Darwin in verbinding met Indischen. Als ik de Origin of Species (engelse versie) goed gelezen heb dan gaat zijn evolutieleer over de ontwikkeling van dieren door natuurlijke selectie en dat lijkt mij toch iets anders dan dat homo sapiens /homo indo zich aanpast aan de omgeving, is dus ook geen natuurwet.
Vervolgens zegt Vos dat de Amsterdamse school de enige expressionistische bouwstijl was. Maar dan vraag ik me af, ik ben geen fijnproever zoals hij, dus ik kan me vergissen, wat is dan de Stijl of het Nieuwe Bouwen wat in Nederland, verdwaalde stromingen die bij Lobith Nederland binnen kwamen.
Wat ik met het bovenstaande wil zeggen dat in de heersende discussies begrippen niet worden gedefinieerd. begrippen verkeerd gedefinieerd worden en argumenten niet worden onderbouwd. Op basis daarvan vraag ik me af wat de 1ste/2de aan de volgende generatie willen doorgeven (Indisch Erfgoed) als wij nochthans onze eigen ervaringen niet duidelijk onder woorden kunnen brengen (Indo is een gevoel) danwel vervallen in algemeenheden (opendeurpolitiek). Op zo’n manier is na de 3de generatie niets meer te overzien
Eigenlijk zijn de mensen die met hun ouders hier kwamen niet echt tot de 2de generatie behoren.
Ook al zijn ze qua leeftijd tot de jongere GK2 ( Generasi kedua).
Ik ken heleboelen( dus banyak) Indische vrienden van af ongeveer 60 tot bijna 80 die tot de Generasi Tengah (GT) behoren.
Want er is ook een verschil of je daar geboren of hier geboren bent.
Ik ben zelf van de 3e generatie. Ik woon vanaf 1958 in Nederland en ben 2x in Indonesië geweest, eerst op Java in 1994 en op Bali 2011.
Het gevoel om weer thuis te komen is overweldigend, maar….je kijkt ook door een westerse bril en dát dubbelgevoel zal ik altijd behouden. Dus een kind van 2 culturen dat probeert één te worden met zichzelf, érg moeilijk in dese ,toch? Daarbij kreeg ik niks van mijn vader te horen wat er allemaal is gebeurd op Java en hij is met zijn geheim overleden….helaas was mijn moeder in 1958 overleden vlak voordat wij met de boot de Sibayak naar Nederland vaarde…ik was toen een kind van 7 jaar oud. Ik denk dat de 4e en latere generatie’s het Indisch-gevoel niet meer kennen, tenzij het door wordt gegeven van ouders naar de kinderen toe…..anders zijn wij een “vergeten” groep waar alleen in Den-Haag nog een oorlogs/ herrinneringsbeeld staat, waar waarschijnlijk een groepje ervoor staat met de woorden “och ja….zij waren er ook ooit geweest” Hoe toch dese?
p.s. verschrijvinkje bedoel ik. Malu dese
Pak Pierre, wij letten niet op een verschrijvingkje meer of minder..
Overigens gaf ik de reactie van een derde generatie weer: van slechts 1 persoon.
Ik behoor zelf tot de tweede generatie.
Maar hoe het ook zij: u als 1e generatie heeft ons weer voortreffelijk toegesproken, en wederom benadrukt wat ik al reeds dacht.
Op deze avond waarop velen een lichtendobject gelijk een komet aan het hemels firmament zagen voortbewegen – helaas het was volgens deskundigen schroot van de soyuz, hoe dese? – wens ik u fijne kerstdagen toe.
Sorry ….. in de 5de alinea, laatste regel, van mijn bovenstaand stukje moet “Indsich” natuurlijk zijn “Indisch”.
Ik twijfel niet aan de schranderheid van de lezer, de correctie is bedoeld om mijn eigen gezicht te redden.
Pak Pierre
Citaat Pak Pierre
“Naar mate de jaren verstrijken zullen slechts flarden van die Indocultuur terug te vinden zijn in feestzaaltjes waar die-hards van de 3de en latere generaties hun kumpulans houden met muziek, eten, riten en woordjes die zij voor “Indisch” houden. ”
(ook door Pak Pierre wordt indisch en indo voor hetzelfde gehouden)
Het hang er natuurlijk vanaf waarop je de nadruk wilt leggen
Naast de cultuur van de kleine boeng (hoe dese?), bestaat er zoiets als kunst al dan niet met grote K geschreven.
De zwierige lijnen van de kunstenaar Jan Toorop kunnen we nog steeds bewonderen ( bv.b in de Beurs van Berlage).
Hij heeft wat dat betreft ook invloed gehad op de enige expressionistische bouwstijl die we in Nederland kennen, te weten de “Amsterdamse School”.
Niet alleen hij, maar ook andere kunstenaars die in Indie geboren en getogen waren, inclusief de “inlanders’.
Vergeet ook niet de Indische bouwkunst in Bandoeng (Villa Isola); een kunstvorm waaraan, ofschoon zij slechts een periode van een tien jaar besloeg, velen zich vergapen.
Daarnaast, hoe koloniaal ook het moge zijn, de rijsttafel.
Maar hierover hoeven we ons voorlopig niet druk te maken: die rijsttafel wordt al door Chinezen en Indonesiers verderontwikkeld.
Zo zullen er wel andere zaken op te noemen zijn: grafmonumenten, ballroom dans, klassieke muziek met Balinese invloeden, schilderkunst, jazz misschien?
Zaken waaraan velen, ook die groep wordt kleiner, nog steeds plezier beleven
Maar, ja wanneer het gros van de indo”s zich liever in buurthuizen onledig houdt met folklore, op internet het heeft op over Rolling Stones, het gebruik van de botol tjebok, het beschilderen van lichaamsdelen met tattoos van primitieve volkstammen waarmee men geen enkle relatie heeft; ja, dan zullen die kunstvormen/cultuurvormen slechts in het geheugen blijven van een select gezelschap, de fijnproevers.
Kunst/cultuur, wordt tegenwoordig ook wegbezuinigd.
Mij lijkt het beter om wat meer activiteiten te ontplooien om die kunst/cultuurvormen voor het nageslacht te behouden of te onderhouden, dan ons blik te richten op vermaak voor jan en alleman, talen en culturen van de kampung, en het in Nederland doen weer herleven van javaanse riten en rituelen( zie Indo-identiteit en de 3de generatie), iets waarin men Indonesie vele malen (denk ik) beter is dan wij, vernederlandste- verwesterse individuen..
Gelukkig heeft men de grote hoevelheid aan info over indie op papier (kranten en magazines) al gedigitaliseerd, evenals filmjes uit de kolonie.
Trrek daaruit je voordeel.
Daarvoor hoeven wij gelukkig ook geen website te ontwikkelen of een stichtig Darah ke-empat op te richten.
Maar wat, wanneer het geld voor de instandhouding van die databases of het archief ontbreekt?
U ziet, het is maar waarop je, met betrekking tot die veelgehoorde kreet “behoud van de indische cultuur” of hommage aan de 1e generatie die in huizen woonde waarvan de kleine boeng slechts kon dromen, de nadruk wilt leggen.
Tja , Pak Vos, ik geloof dat die 3de generatie zich elders op deze site, nu onder het hoofdje “Indo identiteit en de 3de generatie”, al een poosje hevig aan het roeren is. Maar het zijn jongelui (pemuda’s dus) vervuld van idealisme en energie. Misschien kunnen zij aan “Hoe deze” enige, en dan hopelijk zinvolle, invulling geven.
Ik hoop dat die eager beaver vertegenwoordigers van de 3de generatie in ieder geval eerst uw woorden goed lezen en overdenken:
“….. aan de andere kant heb ik er een broertje dood aan om iets proberen te benadrukken als mijn eigen identiteit wat nooit echt van mij is geweest”.
U slaat daarmee de spijker op zijn harde kepala.
De Indocultuur, zo er al van één homogene cultuur sprake is geweest, ontstond in en ontleende haar bestaansrecht aan de typische Nederlands-Indische koloniale samenleving. Die unieke samenleving is er niet meer, niet in Indonesië, niet in Nederland, niet in de andere landen waar Indische Nederlanders hun toevlucht hebben gevonden. Voorgoed voorbij. Daarom is die Indocultuur na 60 jaar diaspora al verwaterd en is zij gedoemd ten onder te gaan. Naar mate de jaren verstrijken zullen slechts flarden van die Indocultuur terug te vinden zijn in feestzaaltjes waar die-hards van de 3de en latere generaties hun kumpulans houden met muziek, eten, riten en woordjes die zij voor “Indsich” houden.
Sayangé, maar het is niet anders. Wie treurt er nog om de dood van de laatste dinosaurus?
Darwin heeft ons met zijn evolutietheorie geleerd dat slechts de bunglons (kameleons) als soort overleven, d.w.z. de beestjes die zich heel goed aan veranderde omstandigheden kunnen aanpassen. Indo’s zijn geen superbeestjes die zich aan natuurwetten kunnen onttrekken.
Pak Pierre
Ed Vos en de redactie van indisch4ever voor jullie ook prettige kerstdagen en een gezond 2012
“Ons startpunt is het gebruik van een taal die ontstaan is in een periode waarbij voornamelijk twee culturen, de Indonesische en Nederlandse, elkaar ontmoet hebben…
………Wellicht kunnen wij dit betitelen als het Indisch Nederlands ofwel ‘Petjok’…….Eén van de vele gebruikte populaire termen luidt: ‘Hoe deze!?’. Veelal gebruikt om aan te geven dat de gebruiker van deze term geen kans ziet om een bepaalde situatie of een verschijningsvorm dat vragen oproept te begrijpen. Dat wordt het motto van onze website.”
Ik zou zeggen: semoga bersukses. En wie moet die site dan vullen?
Laten we hiervoor een DERDE generatie indo aan het woord, om daarop een antwoord te krijgen…
Het voelt voor mij een beetje nep eigenlijk. Je ziet dat vaker als culturen bijna uitsterven; de felste verdedigers van zo’n cultuur zijn die met 1/36e bloed..
Mijn moeder heeft nooit Indonesische talen geleerd, waarom zou ik dat wel doen zodat ik oh zo Indisch kan zijn?
Ik heb er een beetje dubbel gevoel over. Aan de ene kant zou ik graag wat meer Maleis kennen omdat ik veel aan talenkennis hecht en het me wel stoer lijkt om de taal van mijn Indische achtergrond te kennen (maar welke wordt dat dan? ), (petjok; Ed Vos)
aan de andere kant heb ik er een broertje dood aan om iets proberen te benadrukken als mijn eigen identiteit wat nooit echt van mij is geweest.
Mijn grootouders, die waren Indisch, en die zijn nu al jaren dood.