…een groep zonder symbolen, zal wegkwijnen …

Tot op de dag van vandaag wordt geen aandacht geschonken aan eigen, gemeenschappelijk en traditionele symbolen voor de groep mensen met roots uit de Gordel van Smaragd.
Alleen Ferdi Phefferkorn von Offenbach is daar ooit in zn uppie in 1993 mee begonnen, door de verkoop van zijn Indo-Melati-Vaantje op Pasar Malams. Wij mogen hem daar heel dankbaar voor zijn, want hij heeft onze ogen geopend voor het gebruik van symbolen. Bedenk wel dat een groep zonder symbolen, zal wegkwijnen en verdorren, vandaar dat ik de inhoud van dit artikel met u wil delen.  

weblog In Vogelvlucht

archieftopic

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

72 reacties op …een groep zonder symbolen, zal wegkwijnen …

  1. Henri zegt:

    Symbolen voor de indo zijn m.i. de haan (jago), buaya(krokodil) en de adelaar (garuda).
    Dit zijn echte indo-archetypen.
    Al het overige is in Nederland verzonnen

  2. Boeroeng zegt:

    De garuda is toch het symbool van de Indonesische staat en verzonnen rond 1950 ?
    Hoe kan dat een archetype symbool zijn van indo-europeanen ?

  3. Wouter zegt:

    Met alle respect hoor…maar is het eigenlijk geen doodgeboren kindje? Toorop geeft al een hele opsomming wat we NIET hebben en zijn.
    Nog een paar generatiewisselingen en we gaan de historie in als een tussenfase en rudimentair overblijfsel van de koloniale historie, net als de Brabanders (Hollanders met donkere Spaanse koppies uit de 80-jarige oorlog).
    Natuurlijk koester ook ik mijn Indische achtergrond, maar dat is een kwestie van culturele overdracht (dat steeds minder wordt naarmate the struggle for life hier plaatsvindt). Soit, het is niet anders.

  4. Lonthor zegt:

    Ik zie de laatste tijd een opleving waar het de belangstelling van de derde generatie betreft voor hun Indische roots en de daarbij behorende historie. Het artikel van Ruud Toorop heb ik met veel belangstelling gelzen. Een gemeenschappelijk symbool kan bijdragen tot de herkenbaarheid van die groep, al maak ik uit de reacties op, dat men daarover van mening verschilt. Anderzijds vraag ik mij af, hoe lang daar nog sprake van kan en moet zijn in Nederland.Indo-Europeanen zijn goed gentegreerd en door huwelijken met volbloed Nederlanders ook geassimileerd in de Nederlandse samenleving, dit in tegenstelling tot veel nieuwe immigranten uit Marokko en Turkije. Ik vind het leuk en ben er stiekem trots op als ik zie hoeveel bekende Nederlanders Indische roots hebben, maar vraag mij wel af of hoe lang je daaraan moet blijven vasthouden. De Indo heeft al blijvend zijn stempel gedrukt op de Nederlandse samenleving vanwege de Indische keuken en de ook door Nederlanders bezochte Pasar Malams. De oorsprong van mijn Indische familie ligt in Belgi, toch voel ik mij geen Vlaming, net zoals ik mij geen Scheveninger voel vanwege de achtergrond van mijn opa van moederskant.

  5. Jan Somers zegt:

    Volgens mij is een jago een vent die overal vooraan wil staan met de borst vooruit, opvallen (vooral bij de meisjes). Een buaya is een akelige stoute jongen. Geen algemene kenmerken van een Indo! Verder niet zoeken, de ene indo is de andere niet! Gelukkig maar.

  6. Boeroeng zegt:

    Grapje van mij…
    Niet al te serieus gaan promoten als groepssymbool svp..

  7. Ed Vos zegt:

    Wat ik niet begrijp is waarom Ruud Toorop op “zoek” naar gemeenschappelijke- en traditionele symbolen voor de groep mensen met roots uit de Gordel van Smaragd, symbolen opnoemt die gelden als “indo-symbolen”. Waarom die wayang ook daartussen staat?
    1] De Wayang, [2] de Indo Serikat Vlag, Serikat=Verenigd, met daarop de Rajawali / Adelaar, die een embleem draagt waarop in een cirkel, de Eeuwige Indische vlam is afgebeeld, met twee krissen als bewakers, [3] de Djago Indo, de trotse Indo-Haan, op een schild gedragen door zowel een Rajawali / Adelaar als een Singa / Leeuw en [4] het Indo-Melati symbool.
    Nou hoef ik als “indo” absoluut geen (indo)groepssymbool. Stel je voor dat de gelen en de zwarten ook hun symbolen ontrwerpen. Dat riekt toch naar etnocentrisme en wellicht ook naar rassen-onderscheid.
    Voor mij is een symbool – anderen noemen het misschien ook wapen – gewoon een logo.
    De een heeft een bedrijfslogo, de ander weer een persoonlijk logo – bijvoorbeeld een vos omdat zijn nachternaam Vos is of een leeuw omdat zijn voornaam Leo is – en zo kun je doorgaan van voetbalclubs tot aan politieke partijen toe.
    Wellicht kiest een ander het symbool van het yin en yang voor zijn visitekaartje waarmee hij zijn innerlijk samengaan van het lichte met het donkere wil uitdrukken, of zijn gedeeltelijk blanke en zwarte/bruine afkomst. Maar dat is allemaal persoonlijk.
    Een symbool (logo) voor indo’s of voor de indische gemeenschap, ach dat klinkt leuk en misschien exotisch maar ik heb geen behoefte aan een rassen- of godsdienstoorlog in het hol van de leeuw.
    Ik ben gewoon Nederlander en voor het overige neem ik een heleboel zaken die daarmee verband houden voor kennisgeving aan.

  8. Wouter zegt:

    Symboliek is vaak het tot uiting brengen in beeld en vorm van kernwaarden of typische kenmerken van een bevolkingsgroep.
    Een jago is een haan. Dat kan haantje de voorste betekenen (haantjesgedrag t.o.v. de dames en mannelijke concurrenten), vooruitstrevendheid, de leider zijn, maar ook de boodschapper van de nieuwe dag….het nieuwe begin.
    Een krokodil of alligator of buaya staat voor de tweeslachtigheid als land- en waterdier, dat zowel in zoet- als zoutwater kan leven….symboliek van een amphibisch bestaan maar ook van aanpassing en flexibiliteit en van je kunnen afbijten als ze te ver gaan…
    Surabaya heeft dacht ik de buaya in haar stadswapen.
    Buaya’s zijn in de volksmond de schoffies, de lefgozers met grote bek of beginnende criminelen.
    Ach, het is een kwestie van perceptie (beeldvorming) en interpretatie (al dan niet negatief/positief).
    In de macho-cultuur (KNIL-leger als subcultuur) heb je de Gajah Merah en Anjing Nika als symbool van eenheid, kracht en vernietiging. Roofdieren lenen zich ook graag voor deze symboliek.
    Het moet wel ergens voor staan, anders heeft het een uitsraling van een natte krant….

  9. Jeroen van Uhm zegt:

    Persoonlijk heb ik niet zo veel met Jago, Buaya of Garuda.
    Te mannelijk, te negatief en te Indonesisch.
    Vanwege verschillende redenen is blauw de kleur van de Indo.
    Een symbool voor de Indo is een schip of water, zo kwamen onze voorvaders in Indonesie en zo kwamen de meeste Indo’s in Nederland.
    De bloem als symbool voor de Indo vrouw vindt ik erg mooi en de stijl zou in de buurt van Batik Belanda moeten komen.
    Door abstrakte symbolen te gebruiken kan het op meerder manier uitgelegd worden en kunnen de meeste mensen er zich in vinden.
    De Indo zou net als zigeuners, Armeniers, Joden en anderen heel lang kunnen blijven bestaan. Het kan zonder vervolgd te worden. Het ligt helemaal aan de Indo zelf.
    Ik ben 3e generatie en ik voel me 100% Indo

  10. Ed Vos zegt:

    Persoonlijk heb ik niet zo veel met Jago, Buaya of Garuda.
    Te mannelijk, te negatief en te Indonesisch.
    Beste jeroen,
    Dat is natuurlijk persoonlijk (misschien ook een groot vooroordeel?).
    Je hebt het merk Le Coq Sportif en La Coste, en de Franse haan. Daar is niets Indonesisch aan. De Nederlandse leeuw komt ook mannelijk en stoer over Persoonlijk heb ik niets tegen de Merah Putih in onze driekeluer. De Garuda is een oud symbool,je kunt het vergelijken met Abraxas en de Phoenix.
    Mijn vader had ooit als symbool de Gadja Merah op zijn schouders. Dat werd in bepaalde kring zeer gewaardeerd, en veel nazaten van anderen die dat ook droegen zijn daarop zeer trots.

  11. Ed Vos zegt:

    p.s. Jeroen.
    Leg me eens uit waarom ik in de hoek van de Joden, de Armeniers en de zigeuners – niks negatief tav deze volkeren overigens – word gezet en door wie ik vervolgd word.
    .

  12. Bo Keller zegt:

    In plaats van diverse stoere benamingen, nu gewoon si Jangkrik.Als motivatie is overal aanwezig en hoorbaar ,diverse vormen en kleuren,vechtlustig en als het gekieteld wordt een echte pentjakker,met ook vele goede eigenschappen.O,ja vreet alles op. Het is zomaar een idee van een hier ingevoerde Indo.

  13. Jeroen van Uhm zegt:

    Met te mannelijk, te negatief en te Indonesisch bedoel ik: een haan is mannelijk, een Buaya kan te makkelijk negatief worden opgevat en de Garuda is t veel een Indonesisch symbool.
    Indo’s bestaan uit mannen en vrouwen.
    Symbolen die te makkelijk iets negatiefs kunnen vertegenwoordigen moet men vermijden.
    Daarnaast ligt het gebruik van symbolen die t typisch bij de staat Indonesie horen bij een deel van de Indo’s gevoelig.
    Een Garuda of een deel, de lar bijvoorbeeld, kan wat [i]mij[/i] betreft wel maar dan wel de mythische Garuda en niet de alle-geloven-plezierende-adelaar van de staat Indonesie.
    Door abstract te denken blijft er ruimte voor interpretatie maar is het ook niet te makkelijk.
    Ik heb deze voor mezelf verzonnen:
    Blauw symboliseert kalmte en vrede.
    Geel staat voor goud en symboliseert voorspoed.
    De hoorn van de karbau(?) staat symbool voor het mannelijke, moed, kracht, etc
    De bloem genspireerd door Batik Belanda staat voor het vrouwelijke, schoonheid, zorgzaamheid, kracht etc.
    De Indo bezit al deze eigenschappen.
    De ster staat symbool voor de Almachtige en mensen kunnen zelf invullen wie of wat dat is.
    http://radin.hyves.nl/album/13880452/Vanallesennogwat//fotos/1372697898/0/byxg/

  14. Jeroen van Uhm zegt:

    @Ed,
    Ik bedoel dat er volkeren zijn die eeuwen tussen andere volkeren leven zonder dat hun eigenheid verdwijnt. Wouter zij ergens boven dat de Indo hoe dan ook zal verdwijnen
    Als voorbeeld gaf hij de Spanjaarden die in Nederland bleven en ik nam de Joden, Armeniers en Sigeuners als voorbeeld.
    Daarna denk ik dat het ook mogelijk is om als aparte groep eeuwen ergens te kunnen wonen zonder vervolgd te worden. Dat hoop ik omdat ik de hoop heb dat de mensheid kan veranderen.
    @Bo Keller, dat vind ik een originele. Misschien is het goed om een brainstorm sessie te houden zoals ze dat ook doen bij ontwerpbureau’s dan komen we misschien wel tot een algemeen door de Indo’s gedragen symbolen.

  15. Bo Keller zegt:

    Meneer Jeroen,ik loop met u mee.Blauw als achtergrond, zwarte kop,symboliseert Ouderdom.Geel/goud lichaam acc..Nu Bloemnya,si jangkrik natuurlijk daar van snoepend maar is het angrek-melati-telek ajam of sedap malam etc, Dan de ster;Steeds–Trappen–En–Rennen? Wy komen er wel uit.Poekoel teroes.

  16. sigeblek zegt:

    Henri schreef:
    1.symbolen voor de indo zijn m.i. de haan (jago), 2.buaya(krokodil)
    3. en de adelaar (garuda).
    Dit zijn echte indo-archetypen.
    Al het overige is in Nederland verzonnen.
    ========================================================
    Volgens Jan Somers zijn nr 1 en 2 niet de symbolen van de Indo.
    No 3 is van de Indonesiers .
    De symbolen van melati, trisula( drietand) , golok waren symbolen uit de kant van de pribumi’s , de groep waar de Indische Nederlanders geen binding hebben of willen hebben in Nederlands Indie.
    Dus , welke symbolen moet men dan kiezen ?

  17. sigeblek zegt:

    @ Jeroen
    Ik denk dat het problematisch kan zijn om de hoorn van een karbauw te gebruiken.
    Karbauw is sterk en een harde werker , maar traag en dom .
    Tenminste zo werd het door de Indonesiers gezien.
    Een Banteng is anders , maar dan gebruikt je de symbool van de Indonesische nationalisten, de grote vijand van de Nederlandse leeuw.

  18. Wouter zegt:

    Ferrari heeft een steigerend paard, Lamborghini een snuivende stier…insecten: niet aan beginnen…lachertje.
    Maar alle gekheid op een sat-stokje, als het pers moet dan gewoon rood-wit-blauw en op het witte veld het woord INDO. Ik denk in een oogopslag duidelijk voor iedereen en voor de lui in Californi e.o. AMERINDO kn ook. Merah/Putih sama Biru turunan belanda, kan? Mau apa lagi? (rood/wit met het blauw van Hollandse afstamming, niet? wat wil je nog meer?).
    Doet me aan het volgende denken:
    Als je 10 mensen vraagt hoe je geknipt moet worden ziet je kop eruit als mijn dambord….

  19. Peter van den Broek zegt:

    als ik Indische blogs lees dan is er 100% overeenstemming dat HET symbool van het Indisch-zijn “de botol tjebok” is, maar dat lijkt me geschiedkundig niet verantwoord en verwarrend, een totok zou toch uit die fles willen drinken.
    Bovenstaande zijn willekeurige gekozen symbolen zonder geschiedenis en verbondenheid met het Indo-zijn, dus wat kan ik er mee doen, ik kan mij er niks bij voorstellen daarentegen is symboolwerking, het beeld of de herinnering achter de symbool, het metasymbool
    Ik denk toch dat je meer in de geschiedenis terug dient te gaan om te weten wat symbolisch was en is voor de Indo. Daarbij zal je noodzakelijkerwijze leentjebuur spelen met de Indonesische/Inlandse en Nederlandse cultuur.
    Ik kan het me ook gemakkelijk maken door te kijken naar de kamerinrichting van Indo’s. Ikzelf heb een wajangpop, modern batikschilderijen uit Yogjakarta, houtsnijwerk uit Bali en Java, een postzegeltekening 7,5 cent voorstellend de bioscoop REX te Medan van Peter van Dongen, een kopie van een schilderij voorstellend de Pasar en een schilderij van de Johan van Oldenbarnevelt, met dit schip ben ik naar Nederland gekomen.
    Dat zijn voor mij herkenbare symbolen waaruit blijkt waar ik vandaan kom, dat zie ik ook bij mijn familie.Ik heb eigenlijk weinig Nederlandse kunst aan d emuur hangen, maar ik heb wel Nederlandse symbolen.
    En voor de rest heb ik een goed gevulde bibliotheek over Indie en Indo’s. Met de andere boeken geeft dat aan waar ik naar toe ga.

  20. Henk zegt:

    Ed Caffin heeft hierover een goed stuk geschreven. Zie http://www.indisch3.nl/2008/05/05/op-zoek-naar-symbolen-voor indos/

  21. Chris zegt:

    Ben een beetje moe van al die symbolen en vlaggen, kom op zeg zeg, wayang,garuda,goloks en trisula, buaya,karbouw,jago dll,…serieus?

  22. Wouter zegt:

    Hahaha….Chris, gelukkig maar, het gezonde verstand breekt door….is toch maar een lolletje. Natuurlijk onzin. Hou het gezellig luchtig. Ik hou het bij 2 gekruiste dodols met een verschrikkelijke durian lucht……

  23. Ed Vos zegt:

    “De symbolen van melati, trisula( drietand) , golok waren symbolen uit de kant van de pribumi’s , de groep waar de Indische Nederlanders geen binding hebben of willen hebben in Nederlands Indie.”
    Wat goed dat sigeblek deze symbolen uitlegt. Degenen die de indo-melati-vlag in huis hebben, weten nu dat ze een vlag met de symbolen van de vijand in huis hebben gehaald.

  24. Boeroeng zegt:

    Citaat Ed: “de symbolen van de vijand ”
    ??
    Ed, de Indonesische revolutie is voorbij, hoor
    ————–
    Citaat Sigeblek: “de pribumi’s , de groep waar de Indische Nederlanders geen binding hebben of willen hebben in Nederlands Indie.”
    Sigeblek, Indische Nederlanders hebben per definitie binding met Indonesirs en dat zij geen binding wilden hebben is ook zulk een ‘koude oorlogstaal’
    Paatje Phefferkorn heeft die symbolen gekozen en dus kennelijk niet vanuit een vijandige attitude naar Indonesirs toe
    De Indonesische revolutie is voorbij, hoor

  25. sigeblek zegt:

    De symbolen van Dhr Phefferkorn is zijn persoonlijke keuze.
    Hij behoorde qua leetijd waarschijnlijk tot de jongere 1ste Generatie.
    Had ooit een relatief lang gesprek gehad met hem( PMB). hij vertelde iets over zijn asal usul.
    Had toen voorgesteld als Surya Atmadja / Indonesier, en hij noemde mij bung . Aardig meneer.
    Het Indisch zijn , was in feite ingevoerd / populair gemaakt door si Tjalie ( mijn djago uit Betawi), en de symbolen van Indisch en Indische cultuur kan men ook zeggen dat het pas “in” was in Nederland.
    Als kinderen en nakomelingen van mensen uit die oude Nederlands Indie hebben de 1ste/2de generatie en de 3de generatie ook het recht om symbolen uit dat land te gebruiken.
    Ik noemde de Indo’s ook mijn bangsa , mijn opmerking is gewoon een constatering dat die symbolen Indonesische symbolen zijn , waar de meeste van de oude generatie Indo weinig binding hebben , hun symbolen zijn afgeleide van de Nederlandse.
    Er zijn natuurlijk uitzonderingen.
    Dat de nieuwe generatie het omarmen is positief . Alleen moeten ze goed historisch onderzoek doen opdat ze niet de verkeerde symbool gebruiken.

  26. Bo Keller zegt:

    Ook gedurende de Revolutie,jaren ervoor/erna hebben en hadden indische Nederlanders contact met de Inheemse bevolking,wij stammen er toch van af.Of heb ik als RAS-echte niet erkende Indische Nederlander,opeen ander planeet gewoond.Sorry maar mag er meer duidelijkheid. Gaag als het kan;de groep pribumi en waar het gebeurde.Ik ben van de zgn.1generatie,een totaal duister verhaal tot nu toe…!

  27. Ed Vos zegt:

    Daarom vind ik onze driekleur zo’n mooie vlag.
    Het – volgens het verhaal – afscheuren van de blauwe baan waardoor de Merah Putih ontstond kun je zien als een symbolische handeling.
    Draai je de situatie terug dan vormen de blauwe baan en de merah putih weer 1 geheel.
    Voor het overige moet iedereen maar voor zich dit beeld laten inwerken.

  28. Bo Keller zegt:

    Ook weer zo,n sterke dikke duimen verhaal.

  29. Boeroeng zegt:

    Het Indische gevoel van indo’s , de band met het land en de bewoners -immers de wortels van de indo’s- is geen uitvinding van Tjalie Robinson na 1949.
    Dat bestaat al 500 jaar, maar natuurlijk in andere vormen en andere inhouden dan anno 2011 te Nederland,
    want er is een dramatische culturele trendbreuk geweest: vervolging, exodus.
    Paatje koos die symbolen omdat het zijn Indonesische afkomst symboliseert. Net zoals wij (I4E) de wayang kozen in onze banner, bovenaan de pagina.
    Mijn ouders hadden ook Indonesische beelden en prenten in huis. Dat waren ook een soort symbolen van het land.
    Het is onzin te beweren dat de ouderen weinig band hebben met het land. Mijn moeder behielp zich met pasar maleis, maar mijn vader sprak vloeiend het westsumatraans maleis. Dat is niet toevallig. Dat komt voor uit een familieband met het land en de bevolking.
    In mijn blauwe leeuw gebruik ik blauw als mengkleur van bruin en wit. De leeuw heeft een sarong aan.
    Dat is ook een Indonesisch symbool.

  30. Ed Vos zegt:

    @ bo keller
    Ook weer zo,n sterke dikke duimen verhaal
    Die van mij?
    Ik heb geen verhaal verteld. Wat symboliek betreft bevinden we ons op een terrein waarover dikke boeken zijn geschreven, waar vaak onbewuste processen een rol spelen.
    Om mijn persoonlijk onbewuste proces – binnen 8 minuten – af te doen als een sterke dikke duimen verhaal getuigt van weinig respect!
    Gelukkig zijn indo’s niet allemaal hetzelfde, ik zou het niet eens willen.
    Ik vind onze driekleur een mooie vlag – wat mij betreft.

  31. Ed Vos zegt:

    @Boeroeng
    “Mijn ouders hadden ook Indonesische beelden en prenten in huis. Dat waren ook een soort symbolen van het land.”
    Mijn moeder plake op de meest vreemde plaatsen (de ijskat bvb), plakplaatjes met de garuda, een balinees masker. Alles wat maar met indonesie te maken had..
    Bij ons was dat geen probleem 😉

  32. Bo Keller zegt:

    Meneer Vos, het gaat niet over de driekleur,maar het ontstaan van de Indonesische vlag.Je kunt het niet terug draaien,want het Blauw heeft er nooit aan gezeten. En respect is ook weten waar je over praat,tegenover de anderen.! Succes Bo

  33. Ed Vos zegt:

    Uw kijk is materialistisch, mijn kijk is symbolisch, metafysisch, mijn part spreek ik in metatalen, endat schijnt velen niet gegeven te zijn.
    Daarom verenig ik onbewust beide culturen in mij.

  34. Ed Vos zegt:

    p.s.
    Ik vind die blauwe leeuw van boeroeng, veelzeggend
    Ik heb nog nooit van mijn leven een blauwe leeuw gezien.

  35. sigeblek zegt:

    Het gaat mij niet om de symbolen van Indonesia, of deelvolkeren van Indonesia.Of alleen maar van Nederland( Nederlandse leeuw, de drie kleur)
    Het gaat om een symbool( een teken van verbondenheid/ waar je kan identificeren, en trots zijn) van de Indische mensen , van toen en nu.
    Het moet een soort combinatie zijn ,Nederlands en Indonesisch .
    Belangrijk is dat het door (bijna) iedereen moet worden erkend en omarmdt.
    De Indonesiers bestaan ook uit diverse deelvolkeren, die voor 1928 elkaar bevechten , met verschillende talen , verschillende belangen.
    En dan komt een klein groep jonge Indonesiers die een land, volk en taal naar voren schuiven.
    In het begin was ook wennen , een Javaan, Sundanees die de Bahasa Melayu als hun nationale taal moeten kiezen/ slikken .En ze moeten zich zelf Indonesiers noemen .Het is een proces die jaren zelfs tientallen jaren duurde.Zie ook de afscheidingsbewegingen.
    Nu nog komen soms de oude gevoelens , suku-isme naar boven drijven , totdat men weer terug gaat naar oude idealen.We zijn een volk , dezelfde bangsa , met dezelfde belangen.

  36. Ed Vos zegt:

    @ sigeblek
    Het gaat om de trisula en de golok.
    “waar de meeste van de oude generatie Indo weinig binding hebben, hun symbolen zijn afgeleide van de Nederlandse.”
    Wat betreft, “hun symbolen zijn afgeleide van de Nederlandse.”, ben ik het niet geheel met je eens,maar OK.
    Daar ontstond het misverstand tussen jou en boeroeng.
    Ik heb daar – met die trisula en die golok – ook totaal niets mee. Maar misschien wel een andere groep die daarmee regelmatig werkte.
    Daarom: Het gaat om een symbool( een teken van verbondenheid/ waar je kan identificeren, en trots zijn) van de Indische mensen, van toen en nu.
    Ok dan! 😉

  37. sigeblek zegt:

    De symbolen van de oude generatie(s) ,de 1ste die naar Nederland kwamen en hun voorgangers waren zeer waarschijnlijk Nederlandse en Europese symbolen , omdat ze proberen te richten op het westen .
    Dat was een feit.
    Trisula/golok zijn symbolen die typisch gebruikt wordt door/voor een pencak/silat school .
    Een Cimacan school kan bijvoorbeeld een macan/tijger nemen voor hun logo.
    Zoals Garuda van de Indonesiers , dat is geen echte dier maar een mythisch wezen.
    Het zomaar een symbool nemen uit de echte dierenwereld kan problemen geven.
    Een echte haan is een repelaar(schrijf ik het goed?) , een karbauw dom/traag , een olifant sterk maar is bang voor een muis (zegt men).

  38. Bo Keller zegt:

    Kijkend naar myn eigen linkerarm zie ik een Parang tatoeage zelf bedacht/geplaatst in 1950,ook toen by mijn indo makkers als symbool/teken vd.peranakan Nias. Wat een tyd was dat..!Niks nederlands.

  39. Jeroen van Uhm zegt:

    @sigeblek
    Daarom heb ik voor hoorn gekozen en niet een heel dier, want het hoeft niet de hoorn van karbauw het kan ook van een ander dier of mythisch wezen zijn.
    Op die manier kan iedereen interpreteren op z’n eigen manier en leid het af van de vraag of er een hoorn hoort in een wapen/vlag of wat dan ook.

  40. Pak Pierre zegt:

    Klapperaap
    Ik ben bijna 73 en heb al 59 jaar mijn basis aan de Noordzee. Ik ben trots op mijn Nederlandse nationaliteit, ik heb op zee aan hollands glorie bijgedragen en ik heb in een andere rol trouw gezworen aan HM de Koningin, toen nog Juultje.
    Maar …. wie ben ik werkelijk? In de eerste plaats toch de Indische jongen die opgroeide in het land van de klapperboom.
    Voor mij dus, dames en heren, saudara saudari, die klapperboom als symbool van mijn herkomst en identiteit op de revers, zonder bijversierselen, maar desnoods met een tropenzonnetje of bulan terang op de achtergrond. Als mijn klapperboom het na stemming niet haalt als algemeen erkend Indosymbool, dan zou ik gaan voor mijn tweede keus:
    Een mooi gestileerde Kursi Malas.
    Pak Pierre

  41. Boeroeng zegt:

    Djangan mandi Kali Pesapen
    Kali Pespen banjak lintah nja
    Djangan kawin noni Pesapen
    Noni Pesapen banjak tingkahnja
    Ajoen ajoen ajoen in die hoge klapperboom
    Ajoen ajoen Masmira
    Djangan main gila
    Ajoen ajoen ajoen in die hoge klapperboom
    Ajoen ajoen Masmira
    Djangan main gila
    Ga niet baden daar in de kali
    En ga niet trouwen daar in Pesapen
    Laat je raden, m’n kleine Ali
    Wanneer ik jou met raad van dienst wil zijn
    Ajoen ajoen ajoen in die hoge klapperboom
    Ajoen ajoen Masmira
    Djangan main gila
    Ajoen ajoen ajoen in die hoge klapperboom
    Ajoen ajoen Masmira
    Djangan main gila
    Want een kaaiman zit in de kali
    En ook een kaaiman zit in Pesapen
    ’t Is je schoonma, m’n kleine Ali
    Die erop loert dat jij getrouwd zal zijn
    Ajoen ajoen ajoen in die hoge klapperboom
    Ajoen ajoen Masmira
    Djangan main gila
    Ajoen ajoen ajoen in die hoge klapperboom
    Ajoen ajoen Masmira
    Djangan main gila

    http://www.youtube.com/watch?v=QyuaSIMS-qs
    zelf het geluid op de monitor bijstellen

  42. Peter van den Broek zegt:

    Om maar lukraak een palmboom of hoorn als Indisch symbool te betitelen, lijkt me te ver gaan, het lijkt mij een discontinuiteit met de geschiedenis, ik mis er de samenhang met voorgaande generaties in als stabiliserend element en ankerpunt.
    Ik beschouw symbolen meer als erfstukken, stukken van het Indisch erfgoed, die van de ene op de andere generatie worden overgedragen en als zodanig als symbool gaan fungeren.
    Ik zie bvb de Tong-Tong die Tjalie Robinson als symbool voor zijn weekblad maar ook voor zijn jaarmarkt heeft gebruikt. Verder veronderstel ik dat voor de oorlog Indischen ook erfstukken hebben gebruikt, maar door de oorlog en de repatriering zijn deze verdwenen. Anderen kunnen misschien verhalen hoe dat zit. Ik denk bvb dat het IEV toch ook symbolen gebruikten om de eenheid en verscheidenheid der Indo’s aan te duiden.

  43. Wouter zegt:

    Hier komen we natuurlijk nooit uit: we hebben nu eenmaal een hybride cultuur (van beide kanten wat)
    klapperaap? Ik las klappertaart….misschien ook goed, met erboven een paar mooie donkere amandelvormige ogen voor de lust and love.

  44. Radin/Jeroen zegt:

    Ik kan me erg vinden in wat Peter van den Broek zegt.
    Die symbolen moeten bestaan, en ze zullen al een vermenging hebben ondergaan.
    Misschien moeten we denken in de richting van de Djas toetoep of een krontjong gitaar of elementen uit de Batik Belanda of elementen van een voor oorlogs Indisch huis of tuin?

  45. Radin/Jeroen zegt:

    Sorry… nog even dit.
    Misschien kunnen we de symbolen gebruiken die aanwezig waren bij een Indisch huwelijk?

  46. Pak Pierre zegt:

    Lukraak
    Ach … Pak Peter van den Broek, voor alle duidelijkheid maar weer, ik heb niet “lukraak” een “palmboom (c.q. klapperboom) als symbool betiteld”. Ik heb misschien wel een smal denkraam,
    maar ik heb er over nagedacht.
    Zo mag u er ook niet van uitgaan dat anderen hun symboolsuggesties (garudas, bantnghoorns, gadjah merahs, melatis, etc.) “lukraak” hebben geopperd, als u uw vooronderstellingen niet met feiten kunt onderbouwen. Als u dat toch doet, dan bent uzelf “lukraak” bezig.
    U hebt een mening, anderen hebben ook een mening. Respecteer dat. Het kan niet zo zijn dat verschillen van opvatting altijd zijn gebaseerd op het gelijk van de een en dus – per definitie – het ongelijk van de ander.
    Als wij allen, dus u ook Pak Peter van den Broek, de onderhavige stelling “een groep zonder symbolen zal wegkwijnen” voor de hele doelgroep Indische Nederlanders in de diaspora nu eens serieus en niet “lukraak” bespreekbaar zouden willen maken, dan zouden wij eerst moeten peilen of we tot in lengte van dagen als groep “met roots in de Gordel van Smaragd” overeind, dus herkenbaar, zouden willen blijven. Daarbij zouden wij een diepgaande beschouwing van de voor- en nadelen van die herkenbaarheid moeten betrekken.
    Als zo’n peiling onder de hele doelgroep of een representatief deel daarvan (dus niet alleen onder de aandachtige volgers van dit topic op I4E) al uitvoerbaar zou zijn, en als vervolgens het resultaat positief zou uitvallen voor “het behoud van de soort” tot in lengte van dagen, dan hebben wij aan symbolen niet genoeg. We moeten dan ook serieus denken aan de opsomming van een hele set “shared values” waarmee wij ons willen onderscheiden van de rest en op basis daarvan rituaal, rituelen en gedragsnormen ontwikkelen. Zijn we daarmee klaar, dan moeten wij een legertje voorgangers klaarstomen dat er voor zorgt dat “de groep mensen met roots uit de Gordel van Smaragd” tot in lengte van dagen bij de les blijft en niet afvallig wordt, in voor en tegenspoed.
    Ga je gang maar. Ik doe niet mee.
    Ik ben geboren als Indische jongen en ik ga dood als Indische jongen, al word ik 90, voor dat besef heb ik geen symbolen nodig. Wat de volgende generaties doen om in hun omgeving gelukkig te worden mogen zij van mij zelf bepalen.
    Pak Pierre

  47. sigeblek zegt:

    Als ik even mag meedenken ?
    Het moet een combinatie zijn tussen Indonesisch en Nederlands.
    Voorstel , een melati bloem met blauw kleur achtergrond met padihalm , precies de symbolen van Dhr P.
    En dan moeten jullie zoeken vwb de Nederlandse component.
    Tulp ?, is toch bekend dat het een symbool is van Nederland(wel uit Turkije akomstg ?).
    Of heb je een andere soort bloem die gekombineerd kan worden met melati.
    Ik denk dat Melati veel Indische mensen aanspreken.
    Moet wel zeggen dat Melatie (jasminum sambac)als puspa bangsa(nationale bloem) werd genomen , door KepPres no 4 1993.(Presidentiele besluit).
    Van oorsprong kwam melati uit Zuid Azie .
    Dus kunnen de Indische Nederlanders het ook gebruiken.
    Is ook hun erfenis.

  48. Boeroeng zegt:

    Wie de klomp past…
    Indo die op te grote voet leeft ?
    Indo blijf bij je slof ?
    Heeft iemand een idee waarom dit topic zoveel reacties krijgt ?
    Een vorig topic over symbolen was ook al zo druk. Wat is de geheime drijfveer? Welke zenuw is er geraakt ?

  49. Mas Rob zegt:

    …een groep zonder symbolen, zal wegkwijnen …
    Stel dat dit opgaat voor indischen in Nederland (en daar ben ik allerminst van overtuigd), dan betekent dit nog niet dat het verzinnen van symbolen in de vorm van vlaggen en dergelijke een oplossing biedt voor dat “wegkwijnen”.
    Waarom, de indovlag van dhr. Pfefferkorn ten spijt, heeft het tot nu toe ontbroken aan een eenduidig indisch/indo symbool? Is er eigenlijk wel een breed gedragen behoefte aan dergelijke symboliek? Ik waag dit te betwijfelen.
    Tekens worden pas symbolen als ze als dusdanig algemeen aanvaard zijn. Gezien de veelvormigheid, verdeeldheid en “losheid” van de Indische gemeenschap denk ik niet dat dit ooit het geval zal zijn.
    Maar goed, laten we het verzinnen van een vlag als een aangenaam en pretentieloos tijdverdrijf beschouwen. Dan stel ik voor een blauwe vlag met aan de bovenkant in de gehele horizontale lengte een rood witte band en op het blauwe vlak een witte melati-bloem.
    Rood en wit, niet voor niets de kleuren van de Indonesische vlag, komen als paar in de archipel overal terug als een eenheid vormende tegenstelling. Samen met het blauw geven ze de kleuren van de Nederlandse vlag (wellicht ht symbool waar indo’s voor, tijdens en na de Japanse bezetting zich achter schaarden). Blauw als teken van gemengdbloedigheid en de melati als teken van charme en schoonheid een tribuut aan onze Indonesische oermoeder.

  50. Jeroen van Uhm zegt:

    @Mas Rob,
    Of iets wel of niet gedragen wordt is vaak pas op de lange termijn duidelijk. Als men een groep Indo’s van straat plukt en ze om antwoorden vraagt waar ze zelf nooit over na gedachte hebben dan kunnen ze een oordeel geven waar ze jaren later totaal anders over kunnen denken.
    Mensen die wel graag symbolen zoeken moeten hun hart volgen. Dat het nu niet gedragen wordt door het merendeel van de Indo’s wil nog niet zeggen dat volgende generaties er ook zo over denken.
    Veel wapens van landen waren in eerste instantie ook wapen van personen, families of lokale heersers of combinaties van meerdere wapens.
    Nog een idee: een bloem van een flamboyant/vlamboom die in Indische achtertuinen voor schaduw zorgde en die bekend stond om z’n geur?

  51. Mas Rob zegt:

    @ Jeroen
    Volgende generaties denken er misschien heel anders over, maar dat lijkt me nauwelijks een argument: het is niet aan ons om dat te weten. Je zou evengoed kunnen stellen dat latere generaties lachtend of hoofdschuddend denkt aan de huidige queeste naar symboliek.
    Wapenschilden en vlaggen kregen betekenis door hun symbolische lading of anders gezegd: de vlag dekte de lading. Mijn indruk is dat het met het zoeken naar Indo/Indische symboliek het precies andersom is: men gaat op zoek naar vlag en hoopt dat die een symbolische lading had/heeft/zal krijgen. Juist om deze reden is het een (weliswaar aangename maar toch) futiele bezigheid.

  52. sigeblek zegt:

    @ Mas Rob.
    Ben niet eens met je reactie aan Jeroen.
    Het is juist jullie taak ( 2de/3de generatie) om uit te zoeken welke erfenis jullie hebben.
    Of jullie bij elkaar horen.
    Als men langer wacht dan kan het “wij”gevoel al lang verdwijnen , er is geen “lading” meer , met de resultaat dat men ook geen “vlag” of symbolen nodig heeft .
    Als het zo is dan kan men verder afvragen er ooit een Indische cultuur had bestaanin Nederlands Indie of zullen ontwikkelen in Nederland .
    Gaan jullie niet (her)ontdekken en koesteren , dan verdwijnen jullie in de gechiedenis.
    De Indonesiers bestaan pas 60-70 jaren , en toch hebben ze een “wij” gevoel , houden ( of proberen) aan hun erfenis uit het verleden.

  53. Jeroen van Uhm zegt:

    @Mas Rob,
    Dat probeer ik ook te zeggen, de toekomst is onduidelijk.
    Des als niet te min zou dat mensen die het leuk vinden niet moeten ontmoedigen. Ik vind het leuk om er over na te denken en je weet maar nooit….
    Dat het andersom is is misschien gedeeltelijk waar, hoeveel symbolen zullen overgenomen zijn van andere landen zonder dat men de echte betekenis wist? Werden ze misschien overgenomen om dat ze mooi waren of een bepaalde status kregen omdat ze overgenomen werden van een dominante cultuur?
    Europeanen kopieerden van de Romeinen Etrusken, Grieken, Perzen en Babiloniers etc. Aziaten van de Indiers en Chinesen en later weer van andere culturen en visa versa. Soms wisten ze de betekenis, soms totaal niet, en soms gaven ze er eigen betekenis aan. Denk aan de Garuda en Fenix die beiden hun oorsprong lijken te hebben in Noord-India maar andere betekenissen kregen.
    Ik denk dat we vooral moeten genieten van mooi dingen verzinnen die ook weer kunnen doorwerken in kleding, meubels, architectuur, dans en weet ik veel wat.
    Persoonlijk vind ik dat veelal naar binnen gekeerde van de Indische cultuur jammer, we kunnen zo veel bijdragen aan cultuur.
    Goede symbolen ontstaan door het in beeld proberen te brengen van het eigene, van de vraag wie ben ik, wie zijn wij, waar staan wij voor, hoe zijn wij hier gekomen en waar gaan wij heen.
    Geen echte futiele bezigheid dus……

  54. Bo Keller zegt:

    Geachte Boeroeng,er was heel vroeger een Warm en Koud spelletje,dat veelal vriendelijk en door enkelen vol vuur beoefend.Byv.van Mas Rob nu warm.zeg ik de vlaggelijn van tali Idjoek of stoknya een palmboom ja natuurlik dese[vriendelijk]koud-koud gebler.En jawel de enige en pure Indo bloed Naik tot setinggi tingginya. Poekoel teroes.

  55. Wouter zegt:

    Vraag Boeroeng: “Is dit nou een open zenuw i.v.m. al die reacties?”
    Mijn idee: symbolen zijn etiketten en Indo’s met hun aangeboren vrijheidsdrang zijn nooit happy met labeling en hokjes van welke aard dan ook.
    Ik zie dit meer als familiespel: leuk maar zinloos, gewoon gezellig vermaak of om te kunnen dagdromen.
    Zet je een zon neer, lijkt op reisburo of zonnebankstudio. Met palmbomen op Polynesi en alles rond die breedtegraad.
    Voor de oorlog had je het IEV (Indo Europees Verbond) om in een koloniale structuur de afzonderlijke sociale en maatschappelijke positie te benadrukken en te behartigen.
    Zonder die koloniale setting is er geen behoefte aan; daar in Indonesi niet en hier in NL ook niet. Ik heb eerder al aangegeven wat ons lot op termijn zal zijn.
    Maar behoudens dat uitgangspunt lijken de Indo’s (met en zonder intellectuele rijkdom) een stel kikkers die je in een emmer over de sloot moet dragen. Er is geen eenheid of saamhorigheid, nooit geweest. Door individualisme of gebrek aan politiek inzicht? Geen idee. Wel heeft het meer dan een halve eeuw geduurd om een platform te creeren voor de Indische gemeenschap door al dat gekissebis. De discussie hier om deze virtuele franje (meer is het niet) is haast symbolisch voor die z.g. eenheid. De Indische gemeenschap is zo pluriform en gedifferentieerd in haar samenstelling dat die gemeenschappelijke basis niet gevoeld wordt; ja wl als je over ons moederland/geboorteland of over het eten begint…maar ideologisch? Tidak ada, tuan…..

  56. Bo Keller zegt:

    Meneer Wouter,bijna warm heel klein beetje koud.En zo tasten we over indostan,maar wel zoals het het nu laat aanzien met heel veel kennis over onze”achter”grond.Als geboortige Daar hormatti daarvoor .Alweer WARM!

  57. Jan Somers zegt:

    Inderdaad, een familiespel. Maar als ik het serieuze zie van sommige schrijvers lijkt het meer het zoeken naar een reddingsboei om het lichtgetinte hoofd boven de blonde golven te kunnen houden. Gewoon je eigen symbool zijn, rechtop staan, dan steek je vanzelf er boven uit.

  58. Peter van den Broek zegt:

    Ik ben in noodtempo mijn boeken nagegaan op symbolen, die Indischen danwel Indische verenigingen zoal huishoudelijk gebruikten in Indie. Daarbij keek ik met een scheef oog naar Google, op Google heb ik niks gevonden
    Op familiefoto’s in de boeken kan ik niet duidelijk onderscheiden wat de mensen zoal aan symbolen aan de muur hingen.Op een foto van het IEV zag ik een mooi symbool maar dat bleek later de gestilleerde letters IEV te zijn.
    Ik vond wel de sprekende leus van het IEV “Ik wijck niet uit – ik blijf getrou” wat duidelijk de periode na WOII symboliseert. Misschien dient niet een voorwerp al symbool gevoerd te worden maar kan dat ook een pakkende zinspreuk zijn a la Ik val aan, volg mij niet.
    Ik zou best van de eerste generatie willen weten wat Indischen in Indie zoal aan de muren hingen, behalbe familiefoto’s natuurlijk. Die voorwerpen drukken toch iets uit van de Indische identiteit, het heeft toch betekenis voor de mensen, dragen toch een boodschap zowel aan andere Indischen maar ook aan Totoks en Indonesiers. Deze voorwerpen kunnen als zodanig als symbolen aangemerkt worden.
    Een vergelijking van deze symbolen in Indie en een vergelijking van de symbolen gehanteerd door dezelfde 1ste generatie in Nederland maar ook door de volgende genraties kan wel iets zeggen over de gehanteerde symbolen.
    Zodoende kan op empirische wijze, zonder gelijk met een oordeel klaar te staan, een beeld verkregen worden over bestaande symbolen bij Indischen toen en nu.

  59. sigeblek zegt:

    Quote :Ik zou best van de eerste generatie willen weten wat Indischen in Indie zoal aan de muren hingen.
    ========================================================
    40 jaar geleden kwam ik vaak bij mensen die tot de 1ste Generatie behoorden.
    In het algemeen heb je minimaal 2 soort groepen.
    Die beter gestudeerd zijn ( vaak kenissen van mijn ouders) en die minder gestudeerd hadden.
    Afhankelijk van hun afkomst ( streek) en beroep hadden ze verschillende “spullen”uit Ned.Indie. Kan varierend tussen wayang kulit/golek , Balinese (art deco) beelden, schilderijen of die bronzen spullen , rook/sirih setje , vaas etc .
    Dus diverse spullen uit allerlei streken van Indonesia en ik zou het niet als specifiek Indisch.
    Een voorbeeld wat echt typisch Indisch is kan je zien bij “botol cebok”, dat gebruiken de Indische mensen en de Indonesiers in Ned.Indie en Indonesia niet.
    Dat had ik pas in Nederland gezien.
    Het kan ook zijn dat ik niet goed opgelet hebt.

  60. sil zegt:

    lampu templek, fotootjes, heel veel fotootjes, batik doek, koekoeksklok, een schedel van een dier met gewei (kan niet zien van wat voor dier dat was), een soort kapstok met ovalen spiegel en eronder een stuk of wat haken waar je je jas aan kunt hangen, beschilderde (Chinese) aardewerken bordjes, potjes met plantjes van hertshoorn tot klimop-achtigen, bewerkte houten brievenhouders…
    Heb net oude familiefoto’s (ook uit Indi) erbij gepakt..

  61. sigeblek zegt:

    Een lampu templek kan gebruikt worden, als symbool van een baken , geeft ook licht in donker.

  62. sil zegt:

    met pagi… Was nog vergeten: mijn vader, 1e generatie, had een zakje met padi boven de deur en daar tegenover had hij Gatotkaca geplaatst om niet-genodigden buiten de deur te houden…

  63. Bo Keller zegt:

    Lampu templek ook als verwarmings bron,boven de semprong een waterketeltje aan een haak.Akal lo! Dubbelloop-badminton racket-wayangfiguren-nep delftsblauw-kalender Oranje st.-plaat vd twee wegen om de Hemel te bereiken.En vergeet niet de toen bekende/beroemde filmsterren met smachtende ogen.Zo terug denkend, soort muur planken-bambu-steen en zoals si geblek ook aanhaalt de toen bestaande STATUS.Dat moeten wy niet vergeten.De zgn.pikorde.

  64. Wouter zegt:

    Naarmate we ouder worden, worden deze ‘kapstokken’ van onze emoties steeds belangrijker, merk ik.
    Wat ik vroeger “inlandse rommel” vond, krijgt een andere plaats en waardering uit respect voor mijn ouders en mijn liefde voor mijn moederland. Het is niet anders. Ok. we leven met onze partners die er anders over denken en een andere smaak hebben. Maar neemt niet weg dat elders in het huis, werkkamer of hoekje altijd wel deze memorabilia zijn te vinden, als sporen van ons dierbare Indisch verleden…..
    Mijn werkkamer staat er bol van; aan een van de muren hangt een lievelingsschilderij van mijn vader. Het is een bamboebos in het ochtendlicht en er stroomt een beekje doorheen met een bamboebruggetje…heeft geen artistieke waarde, is vrij primitief geschilderd, maar elke dag kijk ik er even naar en voel ik hoe gelukkig hij zich daar heeft gevoeld, daar op dat stukje aarde rond de evenaar…..

  65. Henk zegt:

    Sil,
    Ook ik (85 jaar)heb een bosje padihalmen boven de deur in de huiskamer hangen.
    Van mijn ouders geleerd. Dan zullen we nooit honger lijden.
    Heb geen symbool nodig om mijn “Indisch”zijn te tonen.
    Je bent wie je bent: blank, bruin of zwart.
    Gewoon iemand zijn.
    Liefde, vriendschap en aandacht heeft iedereen nodig.

  66. Wouter zegt:

    Een bosje padihalmen boven de deur is ook een symbool, net als het kruisbeeld aan de muur, toh…?
    De een heeft een beeltenis nodig in de vorm van noem maar op en de ander heeft zo’n hulpmiddel niet nodig.
    Je zult schrikken hoeveel verborgen symbolen en rituelen we onbewust overnemen….denk maar goed na.
    Is ook niet erg, als het het je verder helpt. Hoeft niet altijd godsdienstig te zijn, wel vaak spiritueel.

  67. sigeblek zegt:

    Mijn Ollandse meprau gaat mij soms plagen .
    Onze huiskamer lijkt wel een Indische huiskamer zegt ze dan.Ze werkt bij een verzorgingstehuis met soms oude Indische dames (Totok en Indisch), met hun foto’s van froeher, grote huizen en soms ook auto’s .
    Bijna dezelfde als van mij , alleen heb ik 4 kerissen erbij en een kleine “staatsiefoto” van mijn grootvader .
    En schilderijen uit mijn land pan erkomst.

  68. sil zegt:

    Boven mijn deur heb ik ook een bosje padihalmen, van pa gekregen. Op het kasje heb ik een orang malu en het kruisbeeldje ligt in de kast. Gatot heeft een plaatsje gekregen in de woonkamer. Garuda (helaas zonder Vishnu) heeft ook een plek in mijn kast met Indische spullen, waaronder een flesje kayu putih

  69. Henk zegt:

    Wouter,
    Je hebt gelijk. Onbewust doen we dingen waaruit een goede waarnemer ziet dat we een andere cultuur hebben.
    Maar deze generatie is aan het uitdunnen.Bij onze dochter/kleinkinderen zien we het niet meer. Hier grootgebracht,getrouwd met “totoks”. Achterkleindochter, blond maar met “hidung pesek”.

  70. Wouter zegt:

    Henk, de mooiste en liefste kleinkinderen…..dat is wat telt, toch?

  71. Wouter zegt:

    Over symbolen gesproken….ga maar naar een mineralenbeurs…je struikelt over de Indo’s die met een verrukte blik op zoek zijn naar HUN (edel)steen.
    Velen slijpen en polijsten die dingen in eigen beheer. Kom thuis bij hen en je wordt verrast door zoveel stenen en ringen; van robijnen, spinellen tot mosagaten toe….de een voor/tegen slechte ogen of slecht werkende nieren, de ander voor hartsaangelegenheden en spirituele bescherming.
    Kom je in Bandung, ligt de hele Bragastraat bezaaid met akeh-akeh (spirituele agaten) verkopers al dan niet in monel, zilver, sowasa of goud gevat. Die magische stenen worden vaak als familiebezit aan de kinderen doorgegeven. Ze zijn altijd cabochon geslepen (broodvorm) en zijn soms door insluitsels of door manier van slijpen bijzonder en daardoor voorzien van een ster. Natuurlijk is het op de eerste plaats een sieraad dat met trots gedragen wordt of wordt bewonderd. Een symbool dat veel zegt over de drager en zijn achtergrond…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.