Het boek “Mogen wij altijd in dit kamp blijven” wordt verfilmd, lees op de site van de Dappere Moeders over de huidige status.
Ook in Japan is grote belangstelling voor de te maken film.
afbeelding: Nederlands en Japanse uitgave en de auteur mw.Henriette van Raalte-Geel
Het boek, in het Japans vertaald en vorig jaar aldaar gepresenteerd, wordt reeds gelezen op Japanse scholen.
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
Helemaal mee eens Han, het hart spreekt voor een ieder zijn eigen taal geparenteert aan persoonlijk gevoel. Wat de een mooi vind, vindt een ander lelijk, wat de een leuk vind, vindt een ander saai, wat de een lief vind, vindt de ander walgelijk, etc.etc. en zo is het nu eenmaal met de mens. Je hoeft een ander zijn mening niet te delen, maar wel te respecteren want een ander kan ten opzichte van je eigen mening cq. handelingen dito van oordeel zijn. Wie heeft dus het recht om een oordeel te vellen over andermans gevoelens, wie heeft het bij het rechte eind, wat is correct, wat is fout, wat is goed en wat is slecht, hoe waren de omstandigheden waarom men een besluit nam. Iedereen heeft goede eigenschappen, maar ook bedenkelijke zonder dat men zich daarvan bewust is, mede omdat zijn/haar hart meespreekt. Wat doe je zelf goed of fout naar je eigen mening waar een ander niet mee eens is?
Peter Pinchetti.
Ja, Claudine, ik ben er van overtuigd dat de moeders ook bij die dappere vrouwen behoren. Immers, vanaf het moment dat zij in een gedwongen relatie moesten treden en angst een grote rol speelde hebben zij hun hoofd boven water gehouden en de vernedering van het concibunaat moeten verdragen en de kinderen die daar uit voort zijn gekomen fatsoenlijk grootgebracht. Maar er waren ook vrouwen die domweg verliefd werden op n van de bezetters en daar was de liefde kennelijk zo heftig dat zij vrijwillig een relatie hadden. Als je hart spreekt wat moet je dan? Het hart regeerde boven het verstand en dat blijkt overal zo te werken. Ook in Nederland werden meisjes verliefd op hun bezetters. Aduh, zo moeilijk deze. Wie zijn wij van deze generatie om al dan niet de moeders van toen te veroordelen.
Lieve Henriette. gefeliciteerd met je resultaat!
Het is inderdaad een hele overwinning om in Japan zelf door te dringen, maar nog meer dat er in het onderwijs belangstelling bestaat.
Ik hoop dat de film recht doet aan hetgeen je wilde duidelijk maken. Soms wordt een verfilming op belangrijke punten verzwakt en dat zou jammer zijn. Ik ben heel trots op je en dat onder zo moeilijke omstandigheden.
Geweldig voor je! Liefs en groetjes, Nora Dijkgraaf
Lieve Henriette. gefeliciteerd met je resultaat!
Het is inderdaad een hele overwinning om in Japan zelf door te dringen, maar nog meer dat er in het onderwijs belangstelling bestaat.
Ik hoop dat de film recht doet aan hetgeen je wilde duidelijk maken. Soms wordt een verfilming op belangrijke punten verzwakt en dat zou jammer zijn. Ik ben heel trots op je en dat onder zo moeilijke omstandigheden.
Geweldig voor je! Liefs en groetjes, Nora Dijkgraaf
Han, ik ben het roerend met je eens. Er zijn genoeg Japanners die openstaan voor de Indische geschiedenis. Een van hen is de vertaalster van het boek:Yukari Tangena. Nu ook steun en toeverlaat van JIN en Sakura.
Jammer dat de Indische gemeenschap hier weinig bij stil staat. Er is ook weinig interesse voor de dialoog (Nederland-Japan-Indonesie)waar o.a mevr. Tangena lid is van de stuurgroep.
…dan nog een vraag, die ik misschien namens JIN en Sakura mag stellen. Horen onze moeders ook bij deze dappere vrouwen? Mijn moeder in elk geval wel.
Claudine.
Han, ik ben het roerend met je eens. Er zijn genoeg Japanners die openstaan voor de Indische geschiedenis. Een van hen is de vertaalster van het boek:Yukari Tangena. Nu ook steun en toeverlaat van JIN en Sakura.
Jammer dat de Indische gemeenschap hier weinig bij stil staat. Er is ook weinig interesse voor de dialoog (Nederland-Japan-Indonesie)waar o.a mevr. Tangena lid is van de stuurgroep.
…dan nog een vraag, die ik misschien namens JIN en Sakura mag stellen. Horen onze moeders ook bij deze dappere vrouwen? Mijn moeder in elk geval wel.
Claudine.
Klasse, grote klasse om ingang te hebben binnen het onderwijs in Japan. Zeker, er is een groep die alles wil wegpoetsen en an geschiedvervalsing doet, maar gelukkig is er ook een steeds groter wordende groep Japanse mensen die kennis willen nemen van datgene wat er echt gebeurd is. Niet alln in Ned.Indie maar in al die landen waar Japan zijn terreur heeft uitgeoefend. Ik kan veel, zeer veel mensen uit Japan opnoemen die zich heel erg inzetten voor verschillende slachtoffergroepen hier in Nederland en hun daadwerkelijk op velerlei manieren steunen. Denk aan groeperingen als Sakura en de JIN, beide organisaties van kinderen die geboren zijn uit een Japanse of Koreaanse vader en een Indische moeder. Bijna al die relaties kwamen door dwang tot stand en de daaruit geboren kinderen rustte vele jaren een taboe op. Natuurlijk de meisjes (troostmeisjes) die in een bordeel werden geplaatst verdienen de aandacht die ze krijgen, maar de groep van meisjes die door de hogere militairen en functionarissen als priv troostmeisje werden gehouden zijn minder bekend. Telkens weer als ik een lezing over dit onderwerp geef dan kijkt men verbaasd en geeft aan dat ze dat niet wisten.
Hulde voor het boek van Henriette, maar ook hulde voor de uitgeverij die het in Japan wilde uitgeven. Nu wordt het ook nog gefilmd en dat is helemaal geweldig.
Henriette gefeliciteerd daarmee.
PAKHAN