I.M. Sophia Miedema-Verstraate

6a013484da3a19970c013485a39b23970c-200wiSophia Miedema-Verstraate

Verleden tijd

Groen is het bos
blauw is de lucht
Langs kronkelige paden
wandel ik
doelloos
Onder mijn voeten
kraken de takken
die een vogel doet schrikken
en jaagt op de vlucht

Groen is het lover
bruin is de stam
In gedachten kijk ik terug
naar het
verleden
Een herinnering ontwaakt
maar je wil het niet weten
en schenk je aandacht aan
een merelgezang

Groen is het mos
de aarde is rood
Bij het zien van een put
die toen geheimzinnig
diep was
is nu eigenlijk een dal
zelfs de echo is dood

Sophia Miedema-Verstraate 1967

Overwegingen van haar zoon bij het afscheid
Een pikirans uit 2006 van haar dochter

6a013484da3a19970c013485a2b107970c-250wi6 kleinkinderen dragen de kist

Dit schilderij van Sophia was de voorkant van de rouwkaart
6a013484da3a19970c0133f27ee30f970b-300wi

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

19 reacties op I.M. Sophia Miedema-Verstraate

  1. HENK MIEDEMA zegt:

    ja mooi geworden, klik ok d diverse links aan aub

  2. Is mooi gegaan zo,alles leek te horen zoals het ging.
    goede keuze van muziek enzo.
    En wat kon ze toch mooie schilderijen maken.
    Was me lieve omaatje.

  3. Het was een mooie dienst, waarbij iedereen op zijn of haar eigen manier afscheid kon nemen. Ik ben blij dat het gegaan is zoals het gegaan is. Moe Mie zou het allemaal tevreden bezien hebben, denk ik.
    De kaart was een van de mooiste rouwkaarten die ik ooit gezien heb. Als iemand zoiets ooit voor mij zou maken, zou ik heel trots zijn.
    Rust zacht, lieve oma.
    Op mijn blog, in het Engels, heb ik er ook een stukje aan gewijd. Zie http://mdegraaf.blogspot.com.

  4. Wat een ontroerend mooi afscheid. Ik vroeg me af of de kinderen en kleinkinderen kunnen achterhalen wat de meisjesnaam is van Sophia’s adoptiemoeder die afkomstig was van een ‘Afrikaans eiland, waarschijnlijk Madagascar’? Zeer waarschijnlijk was zij een nazate van een Afrikaanse KNIL-soldaat, een ‘zwarte Hollander’. Mocht deze meisjesnaam bekend zijn, dan kan er gezocht worden in de KNIL-stamboeken in het Nationaal Archief.

  5. Wartinah A. Miedema zegt:

    ik was erbij, bij het afscheid van mijn Moe.
    Alle vijf kinderen hebben ieder op eigen wijze gesproken op de begrafenis van Sophie Miedema-Verstraate, geboren als Supiah Djaharim (later is de familienaam gewijzigd in Jermia). Ik dus ook als jongste en ook nichtje Nicole deed een duit in het zakje. Haar aandeel had eenmooie link met mijn verhaal, nl. de slipper van (haar)oma,waarmee ik achterna werd gezeten.(Ik vond mijn Moe Mie helemaal niet lief toen ik klein was.)
    Bij het voorbereiden van mijn praatje ben ik uit gegaan van de eerste zin op de rouwkaart “Onze lieve kleine moeder is overleden” en realiseerde mij dat mijn relatie met die eerste belanrijke mens in mijn leven een hele beroerde start heeft gehad,nu bijna 46 jaar geleden, maar dat deze relatie zich in al die tijd zeer positief heeft ontwikkeld. Vandaar dat ik nu gelukkig ook kan spreken van mijn lieve kleine moeder.
    Inderdaad was de uitvaart mooi en erg indrukwekkend en ben ik blij dat ik dat mede heb mogelijk gemaakt. Het is toch het minste wat je kunt doen voor deze grootheid, al was ze maar 1.46 m groot.
    Haar lichaam rust nu onder een mooie dikke boom met een vogelhuisje eraan en debloemen die ze meekreeg zagen er gisteren nog heel goed uit.
    gisteren had ik eindelijk de tijd de teksten op de kaartjes en de linten te lezen. Op een van de linten stond:”In Nederland Door Oma” , een leuke variant op I.N.D.O.
    De meisjesnaam van oma Verstraate is ons nooit bekend geworden.
    Mijn broer Henk heeft zijn informatie over haar van mijn moeder die haar zelf hooguit 6 , 7 jaar gekend heeft en het Madagaskaraanse daaruit gededuceerd, denk ik. Mij heeft Moe ook verteld over haar pleegmoeder,een grote negerin waar ze best lang bang voor is geweest. Zelf acht ik Suriname als land van herkomst ook niet uitgesloten. Natuurlijk kwam de bevolking daar voor een groot deel uit Afrika…
    dit bericht schrijf ik op iemand anders computer, omdat die van mij vol virussen zit.
    Wie mij contacten wil doet dit het simpelste via mijn broer Henk. Zijn e-mailgegevens zijn bekend bij Indisch 4-ever.
    gegroet en bedankt voor de aandacht,
    Wartinah A. Miedema

  6. HENK MIEDEMA zegt:

    Wat Warti schrijft klopt,de pleegmoeder van Mijn Moeder Sophie is een raadsel, qua afkomst, maar toen ik hoorde over Afrikaanse KNIL contigent, leek dat me het meest voor de hand liggende, ook na dat ik dit wel eens besprak, met mensen die dat ook vermoeden.(in Nederland en Indonesia)
    Suriname, kan ook, maar die kans is wel een stukje kleiner.
    Het verhaal in de kapel ging over Sophie in hoofdzaak, anderen zijn daarin dan figurant.
    Feit is dat die pleegmoeder al oud was ,toen Sophie daar in huis kwam, aan de Prins Hendrikweg, in Tjimahi.
    Ze leed toen al aan reumatiek.
    Jacob Verstraate is zoal vermeld al overleden rond 1960, en is bij de levenden niet meer te bevragen.
    De kans dat zijn enig bekend familid Isaak Verstraate(neef)er iets van af weet is niet groot.
    Iedereen die iets weet over die herkomst mag het melden, onlangs heeft een van de kinderen van Vroedvrouw BEEMD
    nog Chimahi bezocht, het Huis van Beemd was “net om het hoekje, 30 meter verder op, misschien dat die nog iets weet, maar vermoedelijk niet.”
    (het huis van verstraate staat ineen soort inham/inrit naar de nieuwere school)
    Wat mijn zusje Warti schrijft over het veranderen van de familienaam, van de Indonesiche broers en Zusters het volgende.
    De achternaam van de lievelings broer Naimoen (van Sophie) is NIET veranderd, die is gestorven als Knil(compenie) soldaat Djaharim , in de strijd tegen ongeregelde troepen op Sumatra.
    Niet duidelijk is of dat tegen TNI was, of juist een dienst voor de TNI, tegen Moslim sepetaristen, vermoedelijk het laatste. De TNI had vaak formeel de macht, maar was Qua mankracht niet altijd toegerust, dan kon een contigent KNIL de klus klaren, omdat de Indonesche Knillers, bij vertrek van Rood Wit Blauw, zouden opgaan in de TNI. (wat lang niet altijd soepeltjs verliep)
    Naimin de vroegre Heiho en TNI soldaat heeft zijn naam achternaam veranderd in Jermia (Jeremia).
    Mogelijk is de naam Djaharim in de Suharto omwenteling in rond 1966 nongrata geworden.
    Suharto en zijn getrouendeden namelijk vele Sukarno gezinden in de ban.
    De Achternaam van het half zusje Soeparti, is ook niet veranderd in Jermia, die is gewoon als Djaharim getrouwd,en
    door huwelijk haar achternaam in de practijk verloren.
    In landen die gedomineerd worden door Moslim gewoonten, is het verandeen van de achternaam trouwens redelijk normaal.
    ook al zij de Djaharims van oorsprong Apostolisch, zo als de hele enclave rond Gunung Halu een Christelijke basis heeft, zo wel Apostolisch als Keredja Protestan.
    Bij mijn oom Naimin mochten we bij bezoek trouwens getuige zijn van een Christelijke bijeenkomst in huiskamer sfeer,een beetje lijkend op bijbel studie van een eigen groepering. Die elke keer bij een ander thuis werd georganiseerd.
    De Europees Christelijke manier , van een vaste achternaam is niet wereldwijd.Kortom die houden niet, net als in europa de vaste achternaam.
    Indonesia is niet Nederlands Indie, en daarom is ook die gewoonte daar niet altijd meer de gangbare.

  7. HENK MIEDEMA zegt:

    terug koppelend naan St Indo /Afrikaans Contact
    de voornaam van mevrouw Verstraate aan de prins Hendrikweg
    in Tjimahi was Louise,een meisjes achternaam, weten we niet
    Wel dat ze in 1931 rond of tegen de 60 jaar was. en Dus mij niet anders bekend als Louise egtgenote van J Verstraate
    (oorspronkelijk uit Westkaplle ZL)
    hm

  8. HENK MIEDEMA zegt:

    Ik weet dat er een foto was van Mamma Louise en Jacob Verstraate, die verloren is gegaan, verdwenen uit de la van een indonesisch hotel, mijn ma had die foto bij haar op haar eerste trip naar Indonesie terug, met H v Gunst.
    Mocht een zus er een foto van hebben, dan kan u het inderdaad ook zien, en gebruiken.

  9. henk zegt:

    Overleden, niet vergeten

  10. henk zegt:

    ik bedenk me nu, dat Pleeg oma Louise Verstraate,de waarschijnlijk afkomstig (nazaat)via het indisch affrikaanse KNIL contigentb,egraven is in Batu Jajar.
    De begraafplaats bij KERKHOFWEG.
    vroeger was de weg van Chimahi(Tjimahi)naar Batu Jajar een weg naar niemandsland bijna.
    Tegenwoordig moet je een moderne TOLWEG kruisen, wat nabijdie tilweg wat bochtjes geeft.
    Vroegerwas het van af de katholike kerk in Tjimahi zuid
    gewoon de lange weg uit fietsen
    Of het graf van Mama Louise er nog is kan ik niet zeggen, ik heb t niet gezien,
    (maar ik had toen ook nog geen idee datdat kerkhof er nog was, maar dat is wel zo)
    ze was mw Verstraate, maar wie weet stond haar meisjes naam er wel achter
    dat zou fijn zijn voor hen die de schaarse gegevens zoekt, van de mensen afkomstig van het Indisch/Afrikaanse contignent.
    Ik kan me dat wel voor stellen,wantdaar is inderdaad de info nog schaarser van als van de rest.
    de enigste bekende familie van Zeewse kant(die nog in leven is) is Isaak Verstraate een neef van Jacobus, woonachtig inde geboorte plaats van Jacobus Verstraate
    de plaats WEST KAPELLE.

  11. henk zegt:

    Eerbetoon aan Bas ende andere Indo Jongeren vermoord in indisch Bronbeek , in het najaar van 1945.
    Direkt na de capitulatie van het KNIL tov Jappan , was Indisch Bronbeek een verzamelkamp, het was een beschermd buurtje in Bandoeng ,voor oudere Knil mensen, in de literatuur staat officieren, maar dat is kletskoek, er zaten ook ex soldaten, met hun gezinnen.
    Dus dat verzamelen was nogal makkelijk, menzat er al(grotendeels) Zo ook Sophia Verstraate met haar moe en pleegpa Jacobus Verstraate.
    Vandaar af zijn ze overgegaan naar Chihapit(Tjihapit)
    Het dispuut was, of Sophia als geadopteerd kind nu Soendanees was of Hollands.
    De Jappanners , hanteerden bij gemengbloed een persentage, was je 50% hollands dan moest er in , was je kwart, dan kon je er uit blijven
    Affein met wat verbale overtuiging gingen Sophia en haar mams MEE , naar Chihapit.
    aanvankelijkwaren de ensen die niet geinterneerd werden BLIJ. ze waren vrij!!
    Echter na een poosje,werd het anders, ze waren niet vrij, als ze niet met de republikeinen mee wilden doen.
    Velen liepen dan ook door omstandigheid geholpen, na 15-8-45, precies aan de andere kant te marcheren.
    Ik heb het over de Indo’s en Indonesche maar europees georienteerdemensen die aanvankelijk dachten de dans te kunnen ontspringen.
    Maar ja, zat bijvoorbeeld je Moeder of zus, dan wel Pa in het kamp, dan was het voor die lui helemaal lastig.
    Nadat de “echte”europeanen en indo mensen werden geinterneerd, bleef Bronbeek (bronbeck) grotendeels bewoond door hen, die er eerder ook woonden,maar minder dande helft blankwaren, of beweerdendat ze dat waren. aangevuld met nieuwkomers, vaak mensen die de jappaners hielpen.
    Echter na de capitulatie van jappan, werden ze wel allemaal gevangen door de republiekeinse politie, en het buurtje werd Indonesich kamp.
    Volgens de papieren zijn er 33 mensen vermoord, ook vermelden ze dat het werd ontzet opeen bepaald moment door nederlanders en Britse troepen.
    Echter dat gebeude pas na een dag en nacht slachten en beulen, dus bevrijden? hoe zo? ze waren allang DOOD.
    Ze hebben ze wel horen schreewen van pijn, maar men durfde er niet heen te gaan, Tja de nederlanders en geallieerden zaten tot bij het ziekenhuis, maar 200 meter verderop was het rood wit.
    Zo herkende Sophia haar buurjongen Bas, hij was ingegraven in de grond, met alleen zijn hoofd bovende grond.
    Zijn beulen hebbe hem zo net zo lang gemept en geschopt, tot hij zijn mond hield.
    En kennelijk was het een volhouder geweest.
    Hoe ze hem herkende weet ze ook niet meer, maar ze wist het wel,maar van zijn gezicht was weinig meer heel.
    Ik heb die buurt nog eens opgezocht, op dat moment kende ik die feiten nog niet, maar er bekroop me sinister gevoel. Achteraf misschien te beschouwen als een nonverbale mededeling, van ellende.
    Er is zoveel niet verteld , en zoveel niet erkend, zoveel glogen over ons verleden ,dat ik er nu nog misselijk van kan worden, al ben ik geboren in Ermelo.

  12. Nicole zegt:

    een late reactie misschien op dit alles, maar ik ben er nu maar eens voor gaan zitten…
    de begrafenis was idd erg mooi, de liefde voor onze oma was te voelen, in mijn hart zal ik die altijd blijfen voelen.
    het gemis ga ik nu voelen en het doet zeer….
    dit weekend ga ik bij oma kijken..

  13. henk miedema zegt:

    er is een cd van de afscheids bijeenkomst, die ligt bij een van ons, ik ga m halen en en branden ,
    als t me lukt.
    eventuele tekst van mijn uitspreken op de begravenis , kan ik je eventueel op papier doen toekomen, overigens hebben mijn zussen en broer , het in ook in hun bezit,
    van de 3 roze sticks(waren rozen) met bedeltjes zijn er nog maar 2 , van de drie

  14. henk miedema zegt:

    ga ik ff regelen die CD
    wat is je adres, dan kan het naar je huis.
    die kaarsjes die zijn daar ook voor, ik zal het vd week aanvullen
    henk

  15. henk miedema zegt:

    Ik zoek de meisjesnaam van de pleegmoeder van mijn moeder(heet dat pleeg oma?)
    ze is begraven als Louise Verstraate, op de begraafplaats bij Batu Jajar, nabij Chimahi (jabar) Rond 1934.En was zeer donker van uiterlijk.
    Ze was getrouwd ,met Jacobus Verstraate
    (soldaat knil veldartillerie)Geboren en begraven in Westkapelle(prv ZL) Toen wonende aan de Prins Hendrikweg Tjimai, later Bronbeek-Bandung en Tjihappit kamp
    Bijlage
    | Reageer op dit bericht
    Overwegingen van haar zoon bij het afscheid
    Een pikirans uit 2006 van haar dochter

  16. Gabrielle zegt:

    Misschien staan de gegevens van Louise genoteerd bij het pensioendossier van Jacobus Verstraate. Hebben jullie al gecheckt bij SAIP of Jacobus een KNIL pensioen ontving?
    SAIP (stichting administratie indonesiche pensioenen)zit op de Oude Lindestraat 70, 6411 EJ HEERLEN of is bereikbaar op telefoon: 0455793058. Ze zijn daar altijd erg behulpzaam.

  17. henk adriaan miedema zegt:

    Nee, ik weet dat niet. pleeg opa Jacobus Verstraate, overleed toen ik kleuter was, ik heb m nooit gezien, mijn Zus Helly de Graaf MIEDEMA heeft ooit het graf gezocht in West Kappelle

  18. Henk miedema zegt:

    Mooi wie is rapti miedema/de host??

    • Henk Miedema zegt:

      eigenlijk niemand de dingen uit de tijd vd begrafenis van m moeder staan hier op,gedicht en kaart zijn van mijn moeder zelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.