Ineens was Nick Clegg, de nieuwe lijsttrekker van de liberal-democrats, beroemd in Engeland, Hij had iets Obama-achtigs werd er al gezegd en men voorspelde een hap meer zetels voor de liberal-democrats. Dit viel tegen en de partij heeft nu minder zetels dan eerst, maar er is een kans op een ministerspost voor Nick Clegg. Ook in Nederland werd hij plots beroemd, want hij spreekt goed Nederlands door zijn Nederlandse moeder. Zij heeft hem meer meegegeven: zelf zegt Nick dat de basis van zijn politieke standpunten ontstond in de gesprekken met zijn moeder Eulalie Hermance van den Wall Bake (1936) die als kind in het jappenkamp verbleef.
Zijn Nederlandse moeder is naar eigen zeggen cruciaal geweest voor zijn politieke ontwikkeling. Hermance van den Wall Bake zat tijdens de Tweede Wereldoorlog gevangen in een Japans kamp in Indonesie. In gesprekken met haar zoon hamerde zij altijd op het belang van vrijheid. “Ik werd niet een liberaal in de bibliotheek, maar aan de eettafel, in de auto, in het park, in gesprekken met mijn moeder”, zei Clegg in 2007
Misschien een idee voor de stichting 15 augustus om Nick of zijn moeder uit te nodigen te speechen op de Indie-herdenking van 15 augustus in Den Haag ?
Hoewel Hermance geen gemengde voorouders lijkt te hebben is zij toch Indisch of met Indische wortels te noemen….met een vader geboren en getogen in Indie. Hetzelfde lijkt ook zo te zijn met zijn moeder Eulalia Utermark en haar moeder Maria Eulalie van Nispen. Ook aan moederszijde heeft moeder Hermance Clegg een oma en overgrootvader Gericke geboren te Indie en verbleven ze er meer dan een paar jaartjes.




















































8 mei 2015 na verkiezingsnederlaag gisteren : Nick Clegg stapt op als leider LibDems
http://www.standaard.be/cnt/dmf20150508_01670179
zie: http://www.svb.nl/Images/Aanspraak_2010_3.pdf
Prachtig verhaal en …. wat een geweldige vrouw, die moeder van Hermance Clegg – VdWB. Die kracht en waardigheid spat van haar gezicht op de foto.
Zo moeten er heel veel vrouwen zijn geweest die hun kinderen in en buiten de kampen ten koste van eigen welzijn hebben beschermd en gevoed. Wat mij betreft hebben zij te weinig aandacht gekregen, te veel in de schaduw gestaan van de mannen, die het ook slecht hadden, maar die in hun misère niet dagelijks werden geconfronteerd met de nood van hun kinderen.
Topi af voor die vrouwen, met terugwerkende kracht.
Pak Pierre
”citaat”
”Als het nog een maand of twee had geduurd,dan was je er niet meer geweest”
Dan waren wij allemaal op een ellendige wijze dood gegaan en dat wisten wij. Niet nu achteraf maar toen dagelijks er machteloos mee levend.
Nmi.verschrikkelijk vooral de dames,want die zagen hun kinderen
wegteren en honger heeft in mijn ogen niet alleen met ”eten” te maken. De hongerpijn was zicht-/voelbaar om je heen en je hoort ‘t.
Ik heb deze dames meegemaakt en niets dan hulde voor al deze
personen.
siBo
Pierre, mijn moeder had ook 2 kinderen door de kampen heen te slepen.

Maar gelukkig had ze steun van haar zus en moeder.
foto:
De moeder van Boudewijn de Groot overleefde het niet. Ze overleed 2 maanden voor de capitulatie en ze was 38 jaar. (zie pdf-file Aanspraak)
Fee was haar roepnaam
@ Pak Boeroeng.
Die vrouwen zoals je moeder, tante en grootmoeder hebben allemaal een bintang en de groene baret verdiend. Hebben ze ooit de erkenning gekregen die hen toekwam?
Als ze de bezetting hadden overleefd, dan kwamen zij uit de kampen als zelfstandige vrouwen die zich onder erbarmelijke omstandigheden hadden weten te handhaven. Edoch …. voor zover ik heb kunnen waarnemen doken de meesten na hereniging met hun mannen weer in de anonimiteit en schikten zich in hun oude rol van volgzame huisvrouw, terwijl de meeste aandacht uitging naar de lotgevallen en heldendaden van hun echtgenoten.
Mooie foto van de moeder van Boudewijn de Groot. Artiest geweest zo te zien. Tragisch dat zij het einde van de oorlog niet heeft gehaald. Zo verging het ook velen.
Laten we in het licht van dit alles wederom beseffen dat wij gruwelijke bofkonten zijn. Ruim 65 jaar geen oorlog, iedere dag te eten, ook al is het soms stamppot.
Pak Pierre