— Wat hebben Krontjong, Lombok en een plekje op het Malieveld met elkaar gemeen?
— Indische geschiedenisles op school nu of ik radicaliseer!
— De struisvogel
de 3 verhalen zijn te lezen op onderstaande link.
Wat hebben Krontjong, Lombok en een plekje op het Malieveld met elkaar gemeen?
Krontjong
Kron-tjong is de klank nabootsing van een van oorsprong portugeze luit (soort gitaar).
Krontjong is ook de naam van een muziekstijl ontstaan in de wijk Tugu ten noord oosten van Jakarta (Batavia).
Deze stijl werd ontwikkeld door vrijgelaten slaven van Portugees- Aziatische en Afrikaanse afkomst, de zogenaamde Mardijkers.
Niet door hun Europese vader erkende Indo kinderen kwamen ook vaak tussen de Mardijkers terecht en vermengden zich.
Het is dan ook redelijk om te zeggen dat Krontjong van oorsprong Indisch is, of Indo-cultuur is.
Indonesie daar in tegen noemt het Indonesische cultuur omdat het op Indonesisch grondgebied is ontstaan.
Lombok
Iedereen kent de hete gerechten uit Indonesie, maar er zijn maar weinig mensen die stil staan bij het fijt dat de Spaanse peper (lombok/cabe) naar Indonesie werd gebracht door de Porugezen.
Via de Molukken werd het gebruik van lombok verspreid over de buureilanden.
En vanuit Malaka werd het verspreid richting Sumatra en Malaysia.
Maar het waren waarschijnlijk niet alleen de Porugezen die het gebruik van Lombok populariseerden maar ook hun gemengdbloedige nakomelingen de zogenaamde Mestizo.
Indo’s dus.
Het is daarom redelijk te zeggen dat het gebruik van Lombok Indisch is en een onderdeel van de Indo-cultuur.
Indonesiers zijn soms geneigd te zeggen dat Indo’s elementen uit hun cultuur geleend, en in het ergste geval, gestolen hebben uit de Indonesische cultuur.
Het Malieveld
Iedere Indo heeft wel een oordeel over de Pasar Malam Besar (tegenwoordig Tong-tong Fair) in Den Haag.
Het is te vergelijken met het “lid” zijn ipv abonnee van het Indische maandblad de Moesson.
Een Indo koppelt er zijn identiteit aan en raakt helemaal emotioneel als het evenement of het blad niet voldoet aan zijn of haar wensen.
Alsof het mogelijk is voor een organisatie om aan al die verschillende wensen te voldoen en ook nog eens de prijs laag te houden.
Het is alsof de Tong Tong Fair bezit is van de Indische Gemeenschap en als evenement de laatste stroohalm is waar nostalgisch Indisch Nederland zich aan vast klamt.
Waar is de Indo zn vernieuwingsdrift, positieve kritiek en lust om een levende cultuur in stand te houden?
Of blijven we Nederlands Indie balsemen, conserveren en in een Mausoleum neerzetten op het Malieveld in Den Haag.
Nee de Tong Tong Fair leeft!
De Indo cultuur leeft!
En zolang de Indos zelf niet met vernieuwingen komen zullen vertegenwoordigers van andere verwante landen die op de TTF aanwezig zijn hopelijk zorgen voor inspiratie om onze meng cultuur in leven te houden en te verjongen.
Pasar Malam Indonesia op het Malieveld?
Met alle respect voor Indonesie maar ik ga naar de Tong Tong Fair om Indos te zien, om lezingen bij te wonen over de Indo cultuur, om Indo artiesten te zien.
Ik ga niet het hele land door om een nostalgische avondmarkt te bezoeken.
Geef mij dan maar Pasar Beringharjo in Jogja.
Ik steun de Tong Tong Fair omdat ze niet nostalgisch zijn maar een vernieuwende blik hebben op het verleden en het heden, omdat het Indisch is en omdat het Indische cultuur is.
Als ik moet kiezen om mijn geld te besteden aan een Indonesische avond markt op het Malieveld of een initiatiefnemende Indische organisatie die ook niet perfect is zoals de Tong/Tong Fair.
Dan kies ik voor de Tong Tong Fair!
En laten we er maar van uit gaan dat het geen kwade opzet is van de Indonesische Ambasade om een maand voor de Tong-tong Fair op dezelfde lokatie een soortgelijk evenement neer te zetten en zo 0-3 te scoren in de wedstrijd tussen Indo-cultuur vs Indonesische-cultuur.
======================
Indische geschiedenisles op school nu of ik radicaliseer!
Zou Lizzy van Leeuwen dan toch gelijk hebben?
Zijn wij Indischen een tikkende tijdbom?
Vanmorgen toen ik de Metro las in ieder geval wel!
Drie leden van een panel gingen hierin voor de eerste keer in discussie.
Farid Azarkan voorzitter van samenwerkingsverband Marokkaanse-Nederlanders, Douwe van der Meulen PVV stemmer en Judy Braids van de stichting Haiti contact.
Op de vraag: Hoe kunnen de problemen tussen de Marokkaanse en Molukse jongeren in Culemborg opgelost worden?
Antwoordde de PVV stemmer Douwe:
“Het is een getto. De mensen willen(1) zelf bij elkaar wonen”
“Je lost niets op als er geen Hollanders tussen wonen, het komt door de segregatie(2)”.
“De enige oplossing is er onmiddelijk mee ophouden om nieuwe allochtonen te importeren(3).
En allochtonen(4) die zich misdragen moeten gerepatrieerd worden.”
“Ze hebben geen reden om hier te komen(5)”.
Ik kook van woede, de tijdbom tikt!
1.
Willen bij elkaar wonen? Molukkers wonen bij elkaar omdat ze door Nederland in kampen zijn gepropt. Molukkers wonen bij elkaar omdat Nederland belooft heeft dat ze ooit weer naar de Molukken zouden gaan! Molukkers wonen bij elkaar omdat ze een status aparte hadden.
Molukkers wonen bij elkaar omdat ze dat prettig vinden, zoals PVV stemmers ook het liefst in hun volkswijkjes met een dominante witte bevolking wonen.
Achterlijk en hypocriet!
En waarom wonen integrerende bevolkingsgroepen zoals Marokkanen naast de Molukse wijken?
Omdat Nederland sociale woningbouw naast de Molukse wijken heeft gebouwd. Want de witte middenklasse wil die wijken niet naast of tussen hun koopwoningen.
2.
De segregatie die Nederland gecreerd heeft.
3.
Allochtonen, Molukkers? Importeren, Molukkers?
Eerst komt Pieterszoon Coen en roeit de hele bevolking van een Moluks eiland uit. Vervolgens worden de Molukkers gekolonialiseerd en geindoctrineerd door Nederland.
Daarna worden ze als commando’s door het Nederlandse leger ingezet om te vechten tegen alle ander volkeren in Indonesie.
Nederland belooft een onafhankelijk Zuid-Molukken maar belooft Sukarno stiekem de Molukkers naar Nederland te halen.
Op DIENSTBEVEL. Inderdaad wijgeren betekend krijgsraad!
Importeren??
Hoe haalt Nederland het in z’n hoofd om mensen, die misbruikt en misleid door Nederland bijgedragen hebben aan de huidige welvaart van Nederland, allochtoon te noemen??
Zonder de misleide Molukkers had Nederland Indonesie nooit kunnen leegroven van z’n schatten.
Was er nooit een Gouden Eeuw geweest, en was Nederland een achterlijk land geweest, wat het nu weer drijgt te worden.
4.
Molukkers repatrieeren? Over mijn lijk! Wie zijn de volgende? Surinamers en Indo’s?
5.
Dus jullie zijn trotse Nederlanders?
Achterlijken die hun eigen Nederlands-Indische geschiedenis niet kennen!!
En daarom horen Indo’s niet te stemmen op de PVV!!
Al sympaticeeren sommige Indo’s met Wilders ideen, vereenzelvigen Indo’s zich met zo’n achterlijke achterban??
===========
De struisvogel
Gezellig met een vriend naar Utrecht.
Een boze blik. Oke het zal wel.
Nog een boze blik.
Een vriendelijk groet.
Een Molukse jongen met een: jij-ook-gezellig-buiten blik.
Weer een boze blik.
Langzaam begint ons de situatie te dagen, het is een dag na de media aandacht voor de situatie in Culenborg.
Mijn vriend die dankzij zijn Ganeze, Indische en Atjese bloed tot alle oost-aziatische rassen zou kunnen behoren is inmiddel gewend om voor Molukker aan gezien te worden. Ook door Molukkers.
Weer een boze blik, een vrij grote groep Marokkaanse jongeren die drijgend onze richting afloopt.
Zelfs ik word aangeken, maar houd mijn hoofd strak.
Even twijfel ik of ik mijn Molukse collega zal bellen om hem voor de situatie te waarschuwen.
Maar wat heeft het voor zin?
Ik herinder mij een andere vriend met een Curacaose vader en Indische moeder, ook hij wordt voor Molukker aangezien, hoe zal het met hem zijn?
Onderweg praten we over de situatie.
Wat zal er in de ergste situatie kunnen gebeuren?
Als Molukkers in oorlog raken met Marokanen?
Wat gaat er gebeuren als ook zware Molukse groeperingen zich er mee gaan bemoeien?
Wat als die Indo’s die op internet hun steun aan de Molukkers hebben toegezegt daadwerkelijk mee gaan doen?
Wat als Marokanen hulp zoeken bij hun soortgenoten over de grens. Wat als Indonesie zich er mee gaat bemoeien?
Laat ik duidelijk zijn, ik geloof in de goedheid van alle mensen.
Ik zou niet willen meemaken dat goede mensen van beide groepen slachtoffer worden van een paar slechte.
Ons gesprek is geens zins ontstaan uit sensatiezucht, maar door de voelbare spanning.
De vraag reist: wat is onze relatie met de Molukse gemeenschap?
De meeste Indo’s hebben Molukse vrienden, kennisen en een redelijk aantal Indo’s heeft Moluks bloed.
Waar staan wij als Indische gemeenschap in deze situatie?
En hebben wij als Indo’s wat te kiezen?
Springen wij in de bres voor “onze” Molukkers als de situatie daar om vraagt?
Wanneer en waarom en hoe doen we dat dan?
Of laten we ze aan hun lot over?
Zullen wij de volgende zijn als slechte mensen door krijgen dat wij amper een gemeenschap vormen?
Als onze vrouwen slachtoffer worden van mensen met slechte bedoelingen en Nederland er niets tegen kan doen?
Heeft de wereldgeschiedenis ons niet geleerd wat er kan gebeuren als groeperingen eenmaal beginnen te vechten? En heeft de wereldgeschiedenis ons niet geleerd wat er gebeurd met minderheden die geen vuist kunnen maken?
Ik heb de antwoorden niet.
Maar weet wel dat naast de natuurlijk simpatie die ik voel voor de Molukkers (en voor de Marokkanen) die niets met de situatie te maken hebben, ik er van overtuigt ben dat wanneer Indo’s niets doen als de situatie er om vraagt, ook wij de gevolgen er van zullen voelen.
...................
Indisch4ever 
Dit is toch geen uitwisseling van argumenten? Dit begrijpt toch geen weldenkend mens: het woord ‘mierenneuken’ is al gevallen….
Hier vindt gewoon een orgasme van ego-tripperij plaats. Een etalage van quasi- intellectuele prietpraat dat een zekere diepgang moet voorstellen… Hier wordt een mist opgetrokken die derden met enige belangstelling voor de koloniale geschiedenis het hoofd doet afwenden. Hier wordt een soort persoonlijke geloofsbelijdenis gebotvierd van heb ik jou daar. Het meest kwalijke vind ik dat de discussie i.p.v. middel eigenlijk als persoonlijk doel wordt (mis)bruikt.
Pfff… geef mijn portie maar aan fikkie.
Ik ben er klaar mee.
Ps’je;
Mijn vader deed dus niet mee aan de politionele acties, wel werd hij ingezet op Bali. U weet wel, Marga & Ngurah Rai.
Hij nam vervolgens ontslag uit het leger om (zogenaamd?) het veebedrijf van zijn vader voort te zetten, terwijl hij tot luitenant zou kunnen worden bevorderd.
Na Burma en Marga vond hij het wel welletjes zo. Geef hem eens ongelijk
Niet lang daarna nam hij dienst bij het Departement Socale Zaken van de Republik Indonesia in Soerabaja, en werd daar teamleider.
@ Er dient wel op GELIJK niveau worden gesproken. De Premier als hoogste vertegenwoordiger van de Regering of de Koningin hadden naast de President van de Republiek kunnen staan op 17 Augustus en hadden met wat voor zinnige woorden dan ook over deze datum iets kunnen zeggen. Dan was het geloofwaardig en boven elke twijfel verheven geweest Door zo’n symbolisch gebaar was de twijfel over erkennen uit de weg geruimd.
Alweer, volstrekt met je eens.
De discussie gaat helaas over (de betekenis)van woorden, maar men gaat voorbij aan gevoelens.
Terzijde:
Helaas, helaas, is mijn vader er niet meer.
Maar ik vroeg hem eens wat hij vond van die politionele acties. Hij was op Bali om daar de rebellen te bestrijden.
Zijn antwoord: volgens de Nederlandse regering wel, maar volgens mij niet.
Ik heb toen niet doorgevraagd, maar je kunt er donder op zeggen dat hij het gevoel had om niet alleen tegen die rebellen op Bali (Ngurah Rai) maar ook tegen zijn eigen volk te strijden. Ik bedoel niet het indo-europese volk maar het gehele inlandse volk waarvan hij ook deel uitmaakte en zich mee verbonden voelde.
Zo verindischt was hij.
En dat gevoel, nu, daar kwam ik laat achter, heb ik van hem overgenomen. Ik ben zowel Nederlander als inlander. Maar nu in Nederland.
Zeer dubbel allemaal. Je kunt het vergelijken met de situatie van een MP’er die met zijn eenheid een pand van een rijke investeerder moet ontruimen, omdat daar krakers zitten, maar ook wetende dat daar veel kennissen zitten of mijn part een pro-actieve vriend of broer.
Nederlanders hebben zich zelden geinteresseerd in het gevoelsleven van de inlander. Voor hen waren het gewoon lastige en domme personen zo BRUIN ALS HUN LAARS.
De onafhankelijkheiud van wie….@Observer en Ed Vos aangaande het artikel van L. van Leeuwen in de Groene van 11 Maart.
In een van de laatste nummers van Moesson schrijft B. Bot een reactie en helaas kreeg ik de Moesson te laat om er tijdig op te reageren.
Laat ik eerst vooropstellen dat mijn beperkte kennis van Internationaal Recht berust op een jaar college lopen en dan wat discussies met een leraar Internationaal Recht op het KIM. L. van Leeuwen zal er wel meer over weten, hoop ik. Laten wij beginnen.
Naar aanleiding van het artikel in Uw moesson over dhr. B.Bot wil ik toch enkele opmerkingen plaatsen
B.Bot maakt in het artikel wel erg bont, ik wil niet zeggen dat hij zichzelf tegenspreekt maar hij maakt er wel een draaitolol van en draagt niet bij tot een eenduidig Nederlands standpunt dien ter zake.
B. Bot weet als Minister van BuZ dat als er ergens volkenrechtelijke juristen zitten dan is het wel op zijn Ministerie. Die Heren hadden B.Bot toch heel genuanceerd kunnen uitleggen dat er in het Internationaal volkenrechtelijk verkeer een substantieel verschil bestaat tussen Erkennen (Recognize) en Aanvaarden (Accept) . Dat het verschil voor B. Bot op provinciaal politiek niveau niet zo’n verschil maakt is een totaal andere en intern Nederlandse zaak.. Dat hij daarover wat badinerend spreekt geeft alleen maar het tweeslachtig karakter van het Nederlands standpunt weer.
Het opmerkelijke is dat B.Bot in zijn toespraak op 15 Augustus 2005 praat over politiek en moreel AANVAARDEN van de datum van 17 Augustus terwijl het persbericht van de Indonesische Ambassade over de TOEKWNNING van de bintang aan hem, praat over Dr Bot…mainly in striding for moral and political RECOGNITION ……towards .August 17th 1945. Zacht gezegd wordt er volledig langs elkaar heen gepraat en schets alleen maar de groteske wijze waarop Nederland volledig voorbij gaat aan de Indonesische gevoelens en werkelijkheid.
B.Bot zegt dat al decennia lang zijn Nederlandse vertegenwoordigers op 17 Augustus aanwezig bij vieringen van de Indonesisch onafhankelijk, daarbij vergeet hij gemakshalve of is het slordigheid dat pas sinds kort de hoogste diplomatieke vertegenwoordiger (Ambassadeur) van het Koninkrijk aanwezig is bij de plechtigheid maar daarvoor stuurde het Koninkrijk wel een lagere dignitaris , tot grote verbazing en hilariteit van het volledige Corps Diplomatique aldaar, Dat was dus de wijze waarop Nederland rekening houdt met de Indonesische gevoelens en zijn gastheer moedwillig schoffeert.
B. Bot weet toch dat in het diplomatieke verkeer protocol en decorum heel gevoelig liggen. In dit verband is het opmerkelijk dat een gewone Minister over zo’n toch gevoelige zaak zich uitspreekt. Er dient wel op GELIJK niveau worden gesproken. De Premier als hoogste vertegenwoordiger van de Regering of de Koningin hadden naast de President van de Republiek kunnen staan op 17 Augustus en hadden met wat voor zinnige woorden danook over deze datum iets kunnen zeggen. Dan was het geloofwaardig en boven elke twijfel verheven geweest Door zo’n symbolisch gebaar was de twijfel over erkennen uit de weg geruimd. Ik kan mij voorstellen dat de President der Republiek zich niet op glad ijs wil wagen en zijn reis naar het Koninkrijk uitstelt tot het diplomatieke klimaat is opgeklaard en Nederland klare jenever op zijn reis wil schenken..
Helaas heeft Het Koninkrijk der Nederlanden weer en uitstekende gelegenheid tot verzoening met zijn koloniale geschiedenis voorbij laten gaan. Wanneer starten we het Post-Koloniaal debat.
Dus kijk maar in het Volkenrecht naar erkennen en aanvaarden. En Lizzy: schoenmaker blijf bij je leest, was dat artikeltje over Indische NSBers ook van jouw hand???
Ik ga mijn Bintang bij de ambassade ophalen.
mooie foto’s
http://www.mataharievents.com/expo/main.php?g2_itemId=51
Kapitein Cambier, een fransman volgens deze site
“…Pasar Gambir kreeg een andere functie ,het werd een tentoonstelling van nieuwe producten..”
Een nieuwe functie: dus een pameran van het werkwoord pamer.
Er bestaat wel degelijk een verschil tussen een tentoonstelling (wereldtentoonstelling), een beurs, jaarbeurs, zoals bvb de Frankfurter Messe aan de ene en kermis aan de andere kant.
Bij het Duitse Messe denk je aan de ene kant aan een mis (Hohe Messe) en aan de andere kant aan een tentoonstelling, expositie, markt.
Het lijkt wel mierenneuken zeg, maar we komen er wel.
Nu dacht ik altijd dat die Cambier een kapitein ter zee was en hij kon dus geen kolonel zijn. Ik heb wat rondgekeken wie die man was, maar ik kan nergens zijn voornamen vinden. Wel waren er meer Cambiers in Nederland die kapitein ter zee waren.. Dus zo’n zeekapiteinsfamilie ?
Maar laatst las ik een verhaal die hem plaatst als een kapitein uit het leger .
Pasar Gambir was naar hem vernoemd en niet vernoemd naar een treinstation die er 200 jaar geleden nog niet geweest kon zijn.
Eerder werd dat station naar pasar gambir genoemd ?
Dus toch een kermis.
Zoals in Nederland een kerk-mis voor de kerk op het dorpsplein.
Met veel plezier en jolijt
Pasar Malam is letterlijk een avondmarkt.
In Indonesia heb je dat vaak bij de alun-alun , grote stads of dorplein.
Heeft minimaal 2 functies , een sociale functie omdat de mensen voor het avond valt nog etenswaar kunnen kopen en soms kleine benodigheden . Na het avond eten even slenteren (jalan-jalan) om makan angin( frisse lucht) halen , samen met je partner of gezin.En dan ga je snoepen(jajan) , wedang jahe , klepon of sate ayam eten.
Duurt vaak na magrib tot ongeveer 22.00 .
Daarnaast ken ment ook Pasar Pagi (ochtendmarkt) waar men vaak verse groenten en landbouwprodukten kunnen kopen.
Uiteraard heb je ook gewone Pasar Siang (dagmarkt) .
In Jakarta heb je diverse dagmarkten zoals Pasar Senen , Pasar Rebo en andere traditionele dagpasars zoals Pasar Tanah Abang , Pasar Manggarai , Pasar Gang Thomas etc.
Oude Djakartanen kunnen dat beamen.
Dus de gewone ” pasar malams” was in feite van Indonesische oorsprong , vanaf de tijd dat ze bij elkaar wonen in grote dorpen tot en met de kecamatan , kewedanaan of kabupaten, dus al eeuwen lang .Ver voor de komst van de Europeanen.
Werd vaak gehouden bij de alun-alun(stadsplein) , logisch door de strategische ligging , vaak tegenover de dienstwoning van de wedana of regent , gekombineerd met de grote mesjid (moskee). Je kan het vergelijken met de (speciale) markten tijdens de middeleeuwen in Nederland , je heb ook dagmarkten, weekmarkten,streek en of jaarmarkten.
Waar alle producten , nieuwe snoefjes , rariteiten etc worden te koop aangeboden.
Pasar Gambir kreeg een andere functie ,het werd een tentoonstelling van nieuwe producten.
Iedereen , boeren en buitenlui , planters ,fabrikanten , van heel Nederlands Indie en de Batavianen komen dan bij elkaar .
Bij de grote alun-alun van Batavia (Koningsplein).
Nu bekend als de paradeplaats waar de MONAS (Nationale monument) staat.
Volgens mij is een pasar malam een doodgewone kermis.
Een pameran daarentegen, is weer zoiets als wat we in gedachten hebben bij een pasar malam.
Kopieren, navolgen, dat is zeer gebruikelijk onder indonesiers. Alleen onder hen?
Wanneer je een goedlopende toko hebt, dan staan er binnen een mum van tijd er zo’n twintig naast of voor je deur, zo gaat dat nu eenmaal, die hetzelfde verkopen.
Zo is het leven daar nu eenmaal.
Gezonde concurrentie. Niets om bang voor te zijn wanneer je een goed product verkoopt.
De PMB verkoopt toch een goed product, gehaald uit Indonesie (vooral uit dat land)+ nog wat uit Thailand, Hawai, Suriname, Marokko, Turkije.
Nou dan?
Wat een heisa seh , en dan te bedenken dat Pasar Malam Besar een copie was van Pasar Gambir uit Batavia.
Geschiedenis
Velen vragen zich toch af waar die Pasar Malams vandaan komen. En wat ze niet weten, is dat die markten al 200 jaar bestaan. In de 17e eeuw werd in Batavia (het huidige Jakarta, toen ook al de hoofdstad genoemd) een evenement georganiseerd voor de bevolking. Daar kwamen handelaren en de industriie samen. Dit allemaal onder de leiding van Kolonel Cambier. Dit vond plaats op het toenmalige Koningsplein. Het feest duurde precies een maand elke dag van 18.00h tot 23.00h. Het feest werd toen Pasar Gambir genoemd omdat het evenement aan de oostzijde van het treinstation bevond. Dat station heette toevallig Setasiun Gambir. Rond 1817 werd de naam veranderd in Pasar Malam, want de martkt werd voornamelijk in de avond gehouden. Zie daarom Pasar= markt en Malam= avond.
Eerste pioniers in Nederland
Eind jaren 50 – 60 trokken de eerste groepen Indonesiers, Molukkers, Nederlandse mensen weg uit hun moederland en trokken de wijde wereld in. En zo hebben ze een stukje van hun eigen cultuur meegenomen. De twee voornaamste en meest bezochtste plekken zijn in California en natuurlijk Nederland. Dhr Yunus was een van de eerste pioniers in Nederland die de Pasar malams organiseerde. Daarna volgde de schrijver “Tjalie Robinson”, M.Ferdinandus/Tjokro. En natuurlijk Dhr. S.Muller. In 1959 is de eerste Pasar malam door Tjalie Robinson georganiseerd in de toenmalige Haagse dierentuin
Bron Infonu.nl
UITVERKOOP Ik vind het wel heel goedkoop dat de Indonesische Ambassade, dus de RI op de loop gaat met de naam Pasar Malam om Indonesie te verkopen, dus ze gaan zeilen op de goodwill die de PMB in de afgelopen 50 (sic) jaren gekweekt heeft om hun produkt, Indonesie, dat het in wezen is, aan de sarong en kabaja te brengen.
Ze wilden zeker geen geld besteden een blik Marketingjongens open te trekken om een leuk concept voor zo’n evenement te bedenken. Dus waar de commerciele creativiteit ontbreekt gaan ze gewoon de PMB copieren, bravo en chapeau, ze hadden tenminste de organisatoren van de TTF kunnen bedanken en wat auteursrechten afdragen, maar ja the budget is very krap.
Voor mijzelf maakt het niks uit, ik heb geen binding met Indonesie, ik ben er weliswaar geboren maar ik heb geen emotionele binding met Indonesie, mijn referentiekader is koloniaal Indie en dat niet verwart worden met tempo doeloe. De Indische maatschappij is de koloniale maatschappij QED.
Mijn zoon is bvb geboren in Zwitserland maar heeft er ook geen emotionele binding voor zover ik dat kan beoordelen, We zitten in hetzelfde schuitje en zijn er tevreden mee. Dat mag anderen er niet van weerhouden om naar de PM indonesia te gaan.
De mens is een ondoorgrondelijk wezen
@Radin.
Waar de tong tong Fair uw muliculti-cultuur promoot, promoot de PMI Indonesie en de indonesische cultuur.
De keuze is aan u (allen).
overigens treden er ook indo’s op in de PMI
PMB kreeg een nieuwe naam , Tong Tong fair.
In PMB 2007 hadden ze enquette formulieren uitgedeeld. heb toen een leuke discussie gehad met iemand van die organisatie.
Mijn vraag waarom ” vreemde” elementen die niets te maken hebben met Indie of Indonesia een plaats krijgen.
Ik vermoed dat de ” branche vervreemding” door commerciele redenen werd beinvloedt.
De langzame leegloop van de oudere generatie en de aandacht trekken van de jongere generatie. Alleen hadden ze op de verkeerde doelgroep gericht.
Als het waar was wat de Indonesiers beweren dat er bijna 1,6 miloen Nederlanders met binding met Indonesia , dan zal PMB ook altijd een goed bestaan kunnen bouwen.
Dat is ook logisch dat de Indonesische regering Indonesia wil promoten in het buitenland.
En waar kan je het beste doen ?
In Nederland als poort van Europa en in Den Haag waar veel Indische mensen wonen.
De datum zal ook op commerciele redenen gekozen worden , vlak na begin van de lente .
Trouwens ze gaan daar Indonesische cultuur ,toerisme , keuken en handelsmogelijkheden promoten.
Voor iedereen die warme hart toedragen voor Indonesia ,niet alleen de ouderen maar ook de nadruk op de jonge generatie Nederlanders.
@Ed Vos,
Het Indonesische ministerie van Buitenlandse zaken sponsort de Tong-Tong Fair van 2010.
Maar de Indonesische Ambassade organiseert een Pasar Malam (Een pasar wil de Tong-Tong Fair niet zijn, maar een leger Indo’s wil dat de TTF dat wel is) op dezelfde plek als de Tong-Tong Fair een maand daar voor?
Is het een kwestie van Indo zieltjes winnen voor Indonesie, over de rug van Indische organisaties?
Stond er niet in de krant dat Indonesie Nederland wil gebruiken om Europa binnen te komen?
En was een paar jaar geleden de Indonesische ambassade NIET aanwezig op de Pasar Malam Besar, vanwege politieke bezwaren?
Is Indonesie misschien bezig om aan Indonesie gerelateerde zaken te gebruiken om zieltjes te winnen en voet aan wal te krijgen in Nederland?
Ik gun Indonesie alle handel van de wereld, maar niet over de rug van de Indo’s, Molukker en Papua’s in Nederland!
Geen achterbakse hokus-pokus ala Ben Bot.
Samenwerken is de enige optie als ze voet aan wal willen krijgen in Nederland.
Met dank aan observer, die ons op deze uitgave van De Groene wees.
Ik zou deze over het hoofd hebben gezien.
Ik lees in dat bewuste artikel dat de socioloog Wim Wertheim in 1947 het aantal van 8 tot 9 miljoen niet door de (Europese) vader erkende indo’s noemt, die op dat moment temidden van andere Indonesiers zouden leven.
Daarover zouden we eens goed moeten nadenken wanneer we in Nederland wederom beperkende voorwaarden scheppen voor het indisch zijn of indo.
Ook zij – in Indonesie – en hun kinderen zijn wat mij betreft indisch en indo, of is het begrip indo slechts voorbehouden aan indo-europeanen en indisch aan indische-nederlanders?
Gelukkig ben ik geen slachtoffer van het hanteren van vervelende en enge (neo)koloniale scheidslijnen, zonder mijzelf daarmede overigens als een grote bruggenbouwer te wilen kwalificeren.
Laten wij indo’s (en mijn part indischen) maar lekker naar die Indonesische pasar malam gaan om te kijken. We hoeven in elk geval daarvoor niet naar Yogya toe..
Later wanneer het ons tegenvalt kunnen we het alsnog affikken, zodat het in de toekomst misschien wat beter wordt.
In ieder geval ga ik. En Indonesie, het voormalig Nederlands Indie is nog steeds mijn land van herkomst. Ik ben volgens velen toch een Arek Suroboyo :-))
Waarom zou, Radin, opeens van kwade opzet sprake zijn door die Indonesiers?
In Nederland is er elke week ook wel ergens een pasar malam.
Zou er dan ook sprake zijn van kwade opzet?
Scherpe Analyse in de ‘Groene Amsterdammer’ van 11 maart.
Mevrouw Lizzy van Leeuwen fileert de ingezonden oproep in het NRC van december 2009 van wetenschappers, schrijvers en kunstenaars om de Indisch/Indonesische geschiedenis te herschrijven.