Op het indonesie.actieforum staat een artikelenserie onder de titel ‘Kapers op de Nederlandse koloniale kusten’

Deel 1: De kwetsbaarheid van de koloniën was duidelijk aan het licht getreden in de periode 1795-1811. Door de gedwongen hechte band met Frankrijk was Nederland toen verwikkeld geraakt in een reeks militaire confrontaties met Engeland wb vooral door de militaire superioriteit van Engeland op zee, verloor Nederland nagenoeg alle koloniale vestigingen
Deel 2 :Als het aan Sir Thomas Raffles gelegen had, was dat tevens het definitieve einde geweest van de Nederlandse koloniale activiteiten, in elk geval in de Indische archipel.
Deel 3: En zo werd de start in 1836 begonnen met de bouw van reusachtige verdedigingswerken ten koste van een massaal tewerk gestelde bevolking en veel geld. Een der grootste forten werd het fort Willem I.
Deel 4: een Engelse avonturier James Brooke in 1841, die op verzoek van de Sultan van Brunei, een opstand van rebellen diende neer te slaan. Brooke slaagde erin en kreeg van de sultan van Brunei als dank de zeggenschap over het neergeslagen opstandige gebied.
Deel 5 De inspectiereis van Freiherr von Gagern
Deel 6: Het Sumatera traktaat 1857.  De grootste zorg in Indie en Nederland richtte zich op Sumatera.