quote de Leestrommel
Dierbare Lezeressen en Lezers,
In oktober biedt de Leestrommel u twee verhalen, toe maar! Het ene is lief, het andere militant. U begrijpt, het gaat hier om de balans. In 1873 publiceerde Mina Kruseman haar verhaal Zusters. Een schetsje uit onze dagen.. De openingszin zou legendarisch worden: “Zij waren met haar vijven”. Dat zijn vijf zusjes, die elk een eigen mening hebben over het leven. De heldin van het verhaal is Norah, in wie wij allen Mina herkennen. Dat de vrouw zelfstandig moest zijn, haar eigen geld moest kunnen verdienen, dat er toch meer was dan het huwelijk… de discussie duurt tot op de dag van vandaag voort. Maar Mina was een van de eersten die zo scherp wist te formuleren. Het rechtvaardigt een opname tussen de Indische damesromans, die vaak ook hierover handelen. Zelf schreef ze de roman Een huwelijk in Indie (1873) Jazeker, ook aanwezig in de Leestrommel!
Nu het lieve. Dat zijn zes vertellingen voor kinderen van Melati van Java. In Kijkjes in onze Oost (1880) werden ze in Nederland uitgebracht. Een dure editie, met veelkleurenplaten en een hardcover omslag. Wat intrigeert, is de hier en daar heldhaftige rol van de Indonesische bedienden. Merken de Hollandse mensen dat op? Neen. De kindertjes in Nederland ontdekten tussen de regels door de bedienden meer konden dan de Hollandse ouders. Vindt u dat ook zo’n intrigerende gedachte?
Open de Leestrommel voor Mina! Open de Leestrommel voor Melati!
uw Bezorgster, Vilan van de Loo
...................
Indisch4ever 
Zo leuk toch ja, uit n van de digitale boeken in de Leestrommel: Pa Jem, zo werd hij genoemd, omdat zijn oudste kind, een zusje van Ming, Jem heette. Pa Jem deed niets liever dan uren lang strootjes roken. Ma Jem, zijn vrouw, veegde het erf aan, gaf de kippen eten, alles met haar jongste kindje Limak op de rug, gebonden in een doek, een slendang, die de Javaanse vrouwen dragen.
Al surfend tussen de Leestrommel sites en bladerend in die boeken kwam ik dit fragmentje tegen, 1 van die details, beeldfragmenten, die we allen van daar wel kennen.
In 1991 logeerde ik in een hotelletje in Jayapura waar ik op een dag dit tafereeltje ook weer voor ogen kreeg, precies zo. Alleen, die Pa Jem was niet de rijstveld arbeider maar de hotel eigenaar gezinshoofd van het Manadonees gezin. Met beide voeten plat op de grond jongkok armen op de knien geleund en zn sigaret constant voor zn gezicht.
Ik was er toch weer een tijd mee zoet om van A Z uit deze Leesmap dit of dat te lezen. Voor mij nieuw dus dank voor de verwijzing naar deze Leesmap die ik regelmatig zal bezoeken.
Groet, Freek