Wilhelmus Anthonie Willemsen, zoon van de Javaanse moeder Wakum en Evert Willemsen, militair uit Wijk bij Duurstede, was geboren in 1899 te Gombong en overleed 6 augustus 1945 in het jappenkamp te Palembang. Hij was werkzaam in de suikerindustrie en later beheerder van het militaire vliegveld te Salatrie. Zijn vrouw werd Johanna Sterckx, dochter van een Javaanse vrouw en de militair Charles Louis Sterckx. Johanna was geboren 1 december 1906 te Buitenzorg en ze overleed in Amerika.
...................
Indisch4ever 
Graag wil ik bij deze laten weten, voor degenen die haar wellicht hebben gekend, dat onze moeder, grootmoeder en overgrootmoeder Christine Catharine Dorothea Begemann onlangs op 6 april in het Zorgcentrum Buitenveld in Julianadorp (Den Helder)vredig en waardig is ingeslapen.
Zij is geboren in Krakasan alwaar haar vader intendant was bij de suikerriet fabriek.
Ze heeft in de periode 1930-1936 met veel plezier de MMS opleiding gevolgd in Malang.
Zij is in 1948 met Johan Dekker (Kon. Marine, Soerabaja) getrouwd.
Zoon Hans is in april 1950 in Soerabaja geboren.
In december zijn zij met de Sibajak naar Nederland vertrokken.
Vervolgens heft mijn moeder tot haar overlijden in Den Helder gewoond.
Wat bijzonder om een foto van oom Wim en Tante An samen te zien. Vroeger gingen mijn zusje Jane en ik vaak uitlogeren bij Tanta Zus in Almelo en kwamen we ook wel eens bij Tante An langs. Een hartelijke vrouw en heel gastvrij werden we ontvangen. Ik kan mij nog goed herinneren dat er ook 2 grote neven bij haar woonden.(Jack en ..?) Een van de weinige verhalen die mijn vader ooit vertelde over het kamp, dat hij samen met zijn oudste broer Wim daar was. Mijn vader verzorgde zijn broer tijdens zijn malaria aanvallen. Hij vond dat verschrikkelijk om zijn zieke broer te zien en is hem gaande weg gaan verzorgen.
Wat leuk ! Een foto van Oom Wim en Tante An die ik nooit gezien heb. Oom Wim ken ik alleen uit de verhalen van het Indie verleden, hoewel mijn vader nooit veel heeft kunnen spreken over de oorlog, de kampen, de birmalijn en het verlies van zijn dierbaren.
Tante An heb ik als klein meisje wel gekend voordat zij naar Amerika emigreerden. lieve Indische tantes, die ik heel erg mis maar de herinnering koester !
Dank je wel Ronnie voor de mooie foto.
HALLO, CORINE! ZO SNEL AL EEN REACTIE, LEUK! HOE MAAK IK CONTACT?
BUNG RON
HERINNERINGEN AAN MIJN VADER ZIJN ZEER BEPERKT, TOEN DE OORLOG UITBRAK EN HIJ IN DIENST TRAD WAS IK NOG KLEIN EN GAUW MOCHTEN WIJ ONS OUDERLIJK HUIS NIET MEER IN! WEL HERINNER IK ME DE PRACHTIGE VOLIERE MET TALLOZE VOGELS EN OMDAT HIJ EEN ENTHOUSIAST JAGER WAS, AL DIE TJELENG, HERTE KOPPEN MET GEWEI, ZELFS BANTENG!VANWEGE DE VELE TJELENGS, OOK DE OVERHEERLIJKE DENGDENG!!MIJN OUDSTE ZUSTER IRENE HERINNERT ZICH WEL, DAT WIJ SAMEN NAAR HET KRIJGS GEVANGENKAMP GINGEN OM NOG EEN VLEUGJE VAN HEM TE ZIEN, IN TJIMAHI, VOORDAT HIJ NAAR BATAVIA WERD OVERGEPLAATST..
Hallo familie,
Ik ben een nichtje van oom Wim, wat leuk om dit nu te lezen via de website. Zoek contact.