Giovanni Antonio Filomeno Pietraroia, geboren 20 april 1913 te Padang , zoon van Georges Pietraroia en Christine Davies van de Padangfamilie Davies
Hij was gevangenisbewaarder te Pekalongan, maar in de Japanse bezetting werkte hij op suikerfabriek Jatibarang te Brebes.  Op 11 oktober 1945 werden 18 aanwezige volwassen mannen van Nederlandse, Molukse, Menadonese en Chinese afkomst rond vier uur in de vroege ochtend op de tennisbaan van de suikerfabriek Jatibarang gedood door Indonesische extremisten. Giovanni werd elders gevangen genomen en naar de gevangenis van Brebes gebracht.
Kort daarna werden hij en de andere gevangenen vermoord en in een massagraf van vermoedelijk 16 personen te Pasar Batang begraven.
In de cel van Giovanni was ook  een jongen, die onlangs diens kleinzoon dit schreef:

Hij werd samen met de gevangen genomen vrouwen en kinderen naar Brebes vervoerd alwaar iedereen in de gevangenis werd vastgehouden. In verband met mijn lengte werd ik van de groep vrouwen en kinderen gescheiden en samen met uw grootvader in een andere cel opgesloten waar zich reeds meerdere gevangenen bevonden. Door toedoen van mijn moeder werd ik bij de mannen weggehaald en met de groep vrouwen en kinderen herenigd. Na een dag of drie werden wij weer op transport gezet: terug naar Jatibarang. Uw grootvader was er niet bij. Hij moest in Brebes achterblijven. Ik heb mijn lotgenoten uit de mannencel nóóit meer teruggezien.

De familie Pietraroia weet pas sinds kort de details en vele jaren kende men niet eens een beslissend getuigeverhaal over zijn lot. Er was geen stoffelijk overschot en er was geen officiele doodsverklaring.
Nu weet men de plaats van het massagraf.