Wij herdenken…

naamlooswarekleuren03opaknil

Wilhelmus Gijsbertus van de Laar geb. 21-11-1891 Pontianak, Borneo, zoon van Wilhelmus van de Laar (Ned.) en Tyma (“inlandse”), kapitein KNIL, drager van het Bronzen Kruis, overleden 20-04-1977 te Den Haag.

Mijn vader diende in het Koninklijk Nederlands Indisch leger. Hij nam vrijwillig dienst bij de Koloniale Troepen te Meester Cornelis als Fuselier bij het 12e Bataljon Infanterie in 1910. Tijdens de oorlog was mijn vader gelegerd op Celebes, 2e Luitenant Infanterie bij het Reservekorps in de Minahasa.

Only five brigades of B Company, under the command of Lieutenant van de Laar, were left now to defend Tinor….  The fall of Manado.

Het KNIL was slecht bewapend, en al snel moesten zij zich overgeven en werden zij genterneerd. Mijn vader heeft krijgsgevangen gezeten in Manado, Makassar, Batavia, Meester Cornelis en Bandoeng.

Na de japanse capitulatie werden zij wederom gevangen gezet ,de bersiap-tijd. Mijn vader 173087738_5_bqj6zat in de gevangenis in Manado, waar hij voor ’t eerst mijn moeder ontmoette, zij bracht, samen met anderen, eten bij familie en kennissen aldaar. September ’48 bevorderd tot kapitein en in april ’49, op eigen verzoek, met eervol ontslag. Mijn ouders woonden tot ’54 in Manado, men wilde hem zelfs voordragen voor het burgemeesterschap, daar heeft hij voor bedankt. Zij zijn eind ’54 met de Waterman “gerepatrieerd” naar Nederland. (foto links, in de sneeuw,Gemert) Over de oorlogsjaren heeft hij nooit veel willen vertellen aan ons, maar tussen de regels door krijg je er toch veel van mee en de littekens op zijn lichaam zeiden genoeg.                  Ik herinner mij mijn vader als een sterke, trotse man, zorgzaam, en lief, maar ook nelly_s_pics_290gemert_2als een oude stille man, die in de achterkamer zat te bidden… Hij was erg koningsgezind, als het Wilhelmus klonk op TV ging hij in de houding staan en salueerde, zij hadden gevochten voor koningin en “vaderland” immers. …

Ik vind het altijd een moeilijk moment wanneer het Wilhelmus wordt gezongen tijdens de jaarlijkse herdenking,  ik ken zeker 2 coupletten uit m’n hoofd, maar op dat moment is mijn “chauvinisme” ver te zoeken en sta ik daar met gemengde gevoelens…..

Janie, Desti en Nelly.  “de geest overwint”

Dit bericht werd geplaatst in Wij herdenken ..... Bookmark de permalink .

5 reacties op Wij herdenken…

  1. Nelly zegt:

    Dankje LL, ja respect, saluut voor l onze ouderen, wij zullen ze altijd in ere houden en nooit vergeten.

  2. Ted Hartman zegt:

    Fijn Nelly, dat je zulke mooie herinneringen hebt aan je ouders. Ik kan het me indenken, want ook ik denk vaak terug aan toen de mijne er nog waren.
    Maar nu “Life must go on” en we moeten er ook het Beste van maken. 15 Augustus 2008 a.s. onze jaarlijkse Herdenking en Eerbetoon aan dierbaren die voor ons zorgden.

  3. Nelly zegt:

    slmt malam Ted, ja I’ll be there!! maar eerst zie ik jullie dinsdag a.s. bij de japanse anbassade, we blijven aan de weg timmeren!
    xx

  4. Ted Hartman zegt:

    Terimah kasi, non Nelly, ‘k weet niet of onze voorzitter al met vakantie zal zijn, maar de demonstratie gaat altijd wel door.
    Weer een week vol aktie, net als toen met de PMB (TTFair). Tot ziens, in gezondheid xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.