Troostmeisjes

Een verslag van Ted Hartman

Woensdag, 7 november 2007
Na de manifestatie op het Plein in Den Haag, was er de volgende dag de Kranslegging bij het Indisch Monument in Den Haag. Hiermee hebben de troostmeisjes hun zo dappere akties in Nederland voorlopig besloten, maar aan het eind dit epistel volgt informatie over hun verdere tour door Europa.

Samen met Amnesty International organiseerde de Stichting Japanse Eerschulden een stille kranslegging door Troostmeisjes voor Troostmeisjes op zaterdag 3 november bij het Indisch Monument aan de Professor B.M.Teldersweg(waterpartij) te Den Haag.
De plechtigheid ving aan om 12:00 uur. Het was bewolkt en droog. In geval van regen was een behoorlijk aantal gele paraplus beschikbaar.  Zo’n grijze dag was eigenlijk wel toepasselijk voor deze bijzondere en buitengewone gelegenheid, zeker ook een droevige, wanneer men herdenkt en bedenkt dat door zo’n minderheid zo weinig aan rechtvaardigheid tot stand komt, gerekend op de gehele wereldbevolking ( de Verenigde Naties etc. !).  Het begon met het luiden van de Indische klok, niet zomaar een kerkklok.
De eregasten waren allemaal aanwezig, t.w. de drie troostmeisjes en hun begeleiders, de voorzitter J. van Wagtendonk en grote aanhang van de Stichting Japanse Ereschulden (JES), de heer B. van de Bos, woordvoerder van Amnesty International, oud parlementslid en veel sympathisanten die deze herdenkingsdag niet vergeten waren. Bij het monument stond een vrouwelijke militair met bugel (trompet) kaarsrecht in de houding. Geluidstechnici, filmers en fotograven troffen nog wat voorbereidingen.
De voorzitter van de JES heette namens Amnesty International  en de JES alle aanwezigen/belangstellenden welkom, in het bijzonder de drie troostmeisjes, die de krans zouden leggen. troostgilGil Won Ok (79) van Zuid Korea, Ellen van der Ploeg (84) van Nederland en Menen Castillo (78) van de Filippijnen.
Het woord werd gegeven aan de heer B. van de Bos van Amnesty International, die aller gedachten uitbracht in de zin van de onmacht van de minderheid om een eind te maken aan het meest verschrikkelijke geweld dat mensen elkaar blijven aandoen.  Dat er desondanks pogingen plaatsvinden voor vredelievende akties om op het goede in de mens te werken, zoals eeuwen gebeurt, blijft ook een bewonderenswaardige menselijke eigenschap! De leus “De geest overwint” is maar al te waar. De heer Van de Bos heeft het over de ex-troostmeisjes, hoe zij zich ontzettend schaamden om dit aan de buitenwereld te vertellen en pas op deze hoge leeftijd de moed vonden met hun verhaal over de verkrachtingen naar buiten te komen! Het was schandalig dat deze drie vrouwen niet door de Japanse ambassade werden ontvangen, de diplomaat die hun te woord stond, vertrok geen spier, bood niet eens een stoel aan en wilde niet in discussie.
Hierna werd onder doodse stilte de Last Post (Natres) geblazen, bij mij persoonlijk schiet er dan emotioneel altijd een brok in mijn keel, zo ook deze keer onder deze omstandigheden.
Daarna een minuut stilte voor de nabestaanden in het algemeen en speciaal voor de troostmeisjes die het niet overleefd hebben.
Vervolgens zongen wij gezamenlijk twee coupletten van het Captive’s Hymn met begeleiding van muziek van een CD.
Conform het programma en ondersteund door hun begeleiders, legden de drie troostmeisjes toen hun krans, onder plechtig klokgelui!
troostlolaOmdat geen Koreaans lied ten gehore gebracht kon worden, werd na de kranslegging wederom het Captive’s Hymn  gespeeld n gezongen.
Tot slot van de ceremonie werd iedereen uitgenodigd tot deelname aan het defil langs het monument, nog steeds begeleid door het luiden van de Indische klok, waarbij ieder bovendien bij de krans ook nog een gele roos kon leggen, geel als de universele kleur van solidariteit van de Troostmeisjes.

Er werd na afloop van de manifestatie gelegenheid geboden voor een lichte lunch in het Bel Air (Golden Tulip) Hotel. Wij hebben van die uitnodiging toen dankbaar gebruik gemaakt, mede om met die en gene nog wat na te praten en de ex-troostmeisjes nog veel succes toe te wensen tijdens hun “European Speaking Tour”! Amnesty International is ruim een half jaar bezig geweest om vorm en inhoud te geven aan dit programma. In Nederland is dit tot stand gekomen in gezamenlijk overleg met de Stichting Japanse Ereschulden.

troostellen

.Over de Tour nog het volgende.
6 November waren de drie vrouwen in Brussel waar ze van 14:30 tot 16:00 uur getuigden bij het Europeese Parlement.(Three survivors of Japanese comfort stations have appealed to the EU to encourage Japan to grant them legal compensation and issue a formal apology.)

8 November zullen zij in Berlijn wat hebben, details waren nog niet bekend.
12 November zijn ze in London, dit is de afsluiting van hun Tour.

Dit bericht werd geplaatst in Stichting Japanse Ereschulden-Indisch Platform. Bookmark de permalink .

4 reacties op Troostmeisjes

  1. Jan de Jong zegt:

    Ted,
    Een mooi verslag van de stjlvolle plechtigheid.
    Dit mogen wij nooit vergeten.
    Hoe is het mogelijk dat Japan niet eens tot bezinning komt en op zijn minst aan de simpele eisen voldoet die zijn gesteld.
    Hulde aan deze, en de vele andere vrouwen; de stille helden va WO II

  2. Peter van den Broek zegt:

    Hallo Ted,
    Een uitstekend verslag van de bijeenkomst, maar ik verwacht niets anders van je. Een aangewezen gelegenheid om als Indische Groep naar buiten te treden. Dus vertegenwoordigers van ander Indische organisaties, bvb Pelita of IP gaven natuurlijk ook acte de presance, of niet soms!. Hoe zat het eigenlijk met de publiciteit (in dag- en weekbladen of radio/TV) want daar was het toch om te doen om ruchtbaarheid te geven aan ons ongenoegen…

  3. ted hartman zegt:

    Helemaal eens dat meer publiciteit mag worden gegeven aan Wiedergutmachung door Japan (!!!!! ) van hun oorlogsverleden . . .
    Laatste 24 uur >
    Troostmeisjes vinden steun bij Tweede…
    donderdag 8 november 2007 12:30
    (Novum) – Japan moet het lot van de zogenoemde troostmeisjes erkennen, spijt betuigen en overlevenden compensatie bieden. De Tweede Kamer is daartoe akkoord gegaan met een motie van de VVD. Vorige week vrijdag waren troostmeisjes in de Kamer uitgenodigd om er bij de Kamer op aan te dringen de motie aan te nemen.
    Volgens de VVD hebben Japanse politici het lot van de troostmeisjes, die in de oorlog gedwongen werden tot prostitutie, gerelativeerd of gebagatelliseerd. Een coalitie van Amnesty International, de Stichting Japanse Ereschulden en het Indisch Platform dringen al jaren aan op publieke erkenning en schadevergoeding voor de troostmeisjes. Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen (CDA) heeft zich bereid verklaard de aangenomen motie uit te voeren.
    In 1993 bood Japan in een officile verklaring zijn excuses aan voor het gebruik van de troostmeisjes. Maar volgens velen heeft het land nooit volledig de verantwoordelijkheid op zich genomen voor de manier waarop de vrouwen zijn behandeld. ‘Enkele eerste Japanse ministers hebben door de jaren heen spijt betuigd’, erkent een woordvoerder van Amnesty International. ‘Maar dat is onvoldoende.’
    T.H.

  4. ted hartman zegt:

    Nog wat gevonden, nl. VERKLARING dat Japan (HELAAS) nooit schuld zal erkennen. Uit hun officile: “Official Japanese Government Statement – Asia Policy Point, april 2007. What constitutes an “Official” Governmental Statement in Japan, with special reference to apologies for comfort women.
    A cabinet decision is the definitive expression of official government policy in Japan. THUS FAR, IN REGARD TO THE COMFORT WOMEN, NONE OF THESE CONDITIONS HAVE BEEN MET. The “Kono Statement” 1993 IS NOT an official apology. The Kono statement was not approved by the Cabinet and can be interpreted as open ended. Thus the statement is subject to revision and interpretation.
    The 1995 Murayama Statement remains the only Japanese Cabinet-approved Statement using the term “apology”. There is however, no specific reference to the Comfort Women in this Statement.
    Conclusion: Expressions of remorse or sympathy extended to the Comfort Women thus far have been EQUIVOCAL (dubbelzinnig): designed to mislead receptive foreign audiences and reassure reactionary Japanese political forces. The apologies have featured heartfelt expressions of remorse and sympathy from THE HIGHEST GOVERNMENTAL AUTHORITIES, BUT HAVE. THROUGH SEMANTICS (WOORDSPELINGEN) AND GOVERNMENT INACTION, BEEN PREVENTED FROM EVER ACHIEVING ACTUAL LEGAL STANDING AND THE EMOTIONAL CLOSURE ASKED FOR BY THE SURVIVING COMFORT WOMEN.
    access@jiaponline.org

Laat een reactie achter op Jan de Jong Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.