quote de verhalenvanger
Nee, weet u wie mij geholpen hebben? Joodse gezinnen. Die hielpen, uit eigen ervaring. Melk en koekjes. Hebben t zelf zwaar gehad.
>Toen ik een eigen huis kreeg (een halve villa), heb ik een deel verhuurd aan een jonge arts met een Joodse vrouw.
Het was aanpassen in Nederland. Wat het eten betreft, de kinderen wilden meestal kentang – aardappelen. Zeker het meisje. Mijn zoontje wilde nog wel rijst met gesmoorde kip of een karbonaatje. Maar geen sambalans of sajoer! In het pension kon het best: de hospita in de middag en ik ’s avonds. Ik kookte niet veel Indisch. En t mocht niet teveel ruiken natuurlijk.
Voor meer verhalen…begin op de homepage van de verhalenvanger