Donderdag 29 maart 2007 – BREDA – Ze trouwden dan wel ‘met de handschoen’ (omdat de bruidegom in een ver buitenland zat), maar zijn na zestig jaar nog steeds bij elkaar. “Mijn stand-in op het huwelijk was een oude man, dus dat betekende geen concurrentie”, lacht Albert van Hoek (86).
De weg naar hun huwelijk en erna zat vol hobbels en kuilen, vertelt Van Hoek. Zo kreeg zijn vrouw Corry Gabriel (85) in 1998 een lichte hersenbloeding met een taalstoornis (afasie) tot gevolg. Van Hoek moet daarom hun gezamenlijke levensverhaal alleen vertellen. Hij ontmoette zijn Corry, in 1939 in Malang in het voormalige Nederlands-Indie. “Ik zat in militaire dienst en werd naar deze stad – de woonplaats van Corry – overgeplaatst. We waren erg gelukkig in die tijd.”Hun prille geluk duurde tot 1942 toen de oorlog met Japan uitbrak. Van Hoek werd krijgsgevangene en moest werken aan de Birma spoorlijn. “Een tijd waar ik niet graag aan terugdenk. Dat ik die periode overleefd heb, verbaast me nog steeds.”         Lees verder in BN de Stem