Pelita meldt:
Vrijdagmiddag 16 maart as. organiseert het NIOD-onderzoeksprogramma Van Indië tot Indonesië een filmmiddag op het NIOD in Amsterdam. Op het programma staat de unieke Japanse speelfilm Blanke huid, gele commandant / Shiroi Hada to Kiiroi Taicho (Manao Horiuchi, Japan, 1960) over het vrouweninterneringskamp Kampili in Sulawesi.
-
- en
Indische Soos -
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Vandaag heb ik met mijn man de jaarlijkse Kampili reünie bijgewoond.
Het was een fantastische bijeenkomst.
Graag ontvang ik nieuws en vragen met betrekking tot het Kampili kamp van destijds.
Vriendelijke groeten Liesbeth Erkelens
NB: Ieder jaar is er een kampilireunie op de eerste zaterdag van de maand oktober. Deze wordt in Bronbeek gehouden. Interesse: neem contact op: m.saveur@planet.nl
Ik zoek 2 boeken
1: Hoe het ons verging
2: boek over Kampili
I was in Kampili with my mother and old brother.I was 8 years old at the end of the war.
The end of the war was swift thanks to the dropping of the bombs on Japan which safed many lives ,military and civilian
A military invasion of the home islands of Japan would have cost so many more lives military and civil.Think of them cost in lives it took to conquer Okinawa
“lives military and civil.”
There were no civilians in Japan when the atom bombs were dropped.
Everybody in Japan was militarized at that time to discourage an invasion and broker a better peace agreement instead of total surrender.
The fact that a government declares all its people “soldiers and military” does obviously not mean we should consider house wives with their children for instance, as Japanese soldiers. Those people had no say in that and nothing to choose.
There really was no excuse to kill rose civilians besides “let us shorten the war and avoid military losses / to make an omelette you need to crack some eggs / waar gehakt wordt vallen spaanders”. All choosing the (perceived!) lesser evil.
I bet Putin was saying the same before he invaded Ukraine.
Beste E. Stuiver, ik heb onlangs een scan gemaakt van een getypte versie van “Hoe het ons verging”. Mocht er nog interesse zijn, stuur mij een mail. Ook anderen die hier naar op zoek zijn kunnen mij mailen. Mijn tante E.E. Pichel, later E.E. Deinema Pichel heeft in Kampili gezeten
Ik heb net het boek van Jan Brokken, De tuinen van Buitenzorg, uitgelezen en ontdek allerlei parallellen tussen zijn en mijn familiegeschiedenis. Mijn grootouders Ploeger en mijn moeder hebben in het Kampili gezeten, waar ook de zus van mijn moeder is overleden tijdens het grote bombardement van juli 1945. Graag zou ik een kopie/scan van Hoe het ons verging op Zuid-Celebes ontvangen. Hartelijk dank!
Beste Mart,Heb je een mailadres voor me, dan stuur ik het op. Henk Y. Deinema
Beste Henk,
Dank voor je snelle reactie. Mijn mailadres is: mart.grisel@me.com
Mocht jij het interessant vinden, ik heb ook een niet-gepubliceerde digitale versie van de memoires van mw Nel Jansen, waarin ook verslag wordt gedaan van Kampili.
Ik weet niet wie mw Jansen was, ze schreef het voor haar kleinkinderen; ik meen dat ik het uit de nalatenschap van mijn moeder heb bewaard.
Ik ben benieuwd naar dit verslag!
Met vriendelijke groet, Mart Grisel
>
Ik weet wel wel wie mw Nel Jansen was (“tante Nelly”). Zij heeft zich over mijn moeder ontfermd. Ik heb geen active herinnering aan haar.
Haar uitgebreide memoires staan overigens online op deze website: http://www.hjjansen.nl/Memoires%20Nel%20Jansen.pdf
Ik zou graag een copie ontvangen van het boek. Mijn vader heeft met zijn eerste vrouw en hun 3 kinderen enkele jaren in verschillende kampen op Ambon en Celebes, waaronder Kampili doorgebracht.
Alvast ontzettend bedankt.
Thea Ploeger
Thea, stuur je mailadres, dan stuur ik je het PDF bestand op. Grt Henk
Dag Henk, mijn email adres is tpoeger@home.nl
Alvast bedankt
Beste Henk,
Ik heb wel interesse in de scan als het mag.
Mijn Oma Visser en mijn Moeder Mieke Visser zijn van Ambon naar Kampili gegaan en zijn daar bevriend geraakt met Anneke Grönloh en haar moeder.
Mijn Moeder Mieke is helaas al in 1976 overleden en heeft niet de tijd gehad om mij veel te vertellen.
Vriendelijke groetjes:
René Spee
We, my mother Fraukje Koop Noordink, my brother Rob and myself, were in Kampili . We were the first group to arrive from Ambon and occupied the original small houses that existed before the large barracks were built . I very much like to get a copy of the book “Hoe het ons verging”
I now live at 12 Ochre View Port Macquarie NSW 2444 Australia and am 82 years old
Send an email to this secondhand bookshop :
http://www.antiqbook.nl/alfahaganum/
Beste Peter,
Je broer Rob staat op de lijst van reünisten van het Kampili kamp. Misschien kan hij je meer informatie over deze reunies geven. Of neem contact met mij op: m.saveur@planet.nl
Ik heb deze zeer uitgebreide memoires van Nel Jansen uitgelezen ! Nou ,nou hele klus .Haar vader geboren in Zwolle 1892 was een Binnenlands Bestuursambtenaar , die het in 1938 schopte tot Resident van de Molukken en Nieuw Guinea .Hij stierf in Japanse gevangenschap in 1942 .Haar moeder zeer verzwakt door haar gevangenschap stierf toen ze 60 jaar was .Nel beschrijft de tijd in Japanse gevangenschap op Ambon en Bali .Ik heb Nel maar 1 keer kunnen betrappen op iets onwaars , zij beweerde n.l . dat de communist Soekarno ( volgens haar was Bung Karno een communist ) in Nederland had gestudeerd . Al met al was haar relaas een heel zware kluif voor haar kleinkinderen om te lezen !
Wat ik ook vaker aantrof in haar relaas waren vreemde zeg maar uiterst stomme beslissingen van BB autoriteiten .Bijvoorbeeld deze : Australie stuurde vliegtuigen om de Europese vrouwen en kinderen te evacueren naar Australie .Dat werd verboden door Nederlandse autoriteiten want het zou misschien een morele weerslag kunnen hebben op de plaatselijke bevolking .Nu moesten die Europese vrouwen en kinderen al die kampellende meemaken ,terwijl de plaatselijke bevolking op vrije voeten bleef of deze een plaatselijke BB controleur besloot zijn post te verlaten want hij samen met zijn vrouw en kind kon het eilandje toch niet behouden! Deze controleur werd teruggestuurd en viel in de handen van de Jappen , die hem ernstig martelden tot hij dood was .
Ja Bung, mijn Hollandse overbuurman zou het eens zijn geweest met die BB autoriteiten want hij heeft het koningin Wilhelmina kwaalijk genomen dat ze Nederland verliet vlak voor de Duitse inval. Ik heb hem er nooit van kunnen overtuigen dat zij anders door de Duitsers voor propaganda gebruikt zou worden.
A.Olive
bungtolol schreef 14 oktober 2025 om 22:29: “Australie stuurde vliegtuigen om de Europese vrouwen en kinderen te evacueren naar Australie .Dat werd verboden door Nederlandse autoriteiten want het zou misschien een morele weerslag kunnen hebben op de plaatselijke bevolking”.
Tja …. dan heb je een paar eeuwen de baas gespeeld over een hele hoop inlanders en dan zou je ze in de steek laten wanneer een machtige vijand in aantocht is. “That’s not cricket” zouden de Britten met gevoel voor understatement zeggen.
In morele zin zou m.i. vlucht dus verwerpelijk zijn, hoe zwaar het lijden van die vrouwen en kinderen ook is geworden onder Japanse heerschappij. Zij waren lid van de koloniale elite en hadden in de ogen van de inlanders dus het zinkende schip NIET als rattenverlaten. Noblesse oblige.
Ik kan dat verbod om naar Australië uit te wijken dus wel begrijpen (als dat met die paar vliegtuigjes van de Aussies en die effectieve Japanse Mitsubishi Navy-O jagers al zou zijn gelukt) .
Bovendien – zo neem ik aan – verwachtte niemand dat alle witneuzen achter de kawat zouden verdwijnen. Onder Duitse bezetting van Nederland ging het leven daar toch ook door???
Hellow Peter,
My 2 oldest sisters were also with my mother in Kampili in the little stone house and not in the barack. My father was in Pare Pare.
Please mail me if you like to remember that time.
I’m very intrested, my mother and father died in 1956 and 1960.
My mother: Carolina Leeuwe-Nusale
My father: Jan Tjapko Leeuwe
Beste allen, mijn oma Dona Hooff-Sem heeft met haar zoon Mody in kamp Kampili gezeten. Ik ben bezig de familieroots in kaart te brengen en alle informatie is welkom. Ook ik zou graag het boek (kopie/scan) willen ontvangen van “Hoe het ons verging”.
Rich Hooff
Er lijkt er een te zijn in Amsterdam https://library.rijksmuseum.nl/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=222788. Mijn oma heeft een versie maar die kan ik niet uitlenen.
Heeft er iemand met de familie Den Hamer in loods 12 in kamp Kampili gewoond?
Beste (familie leden van) overlevers,
Mijn oma heeft met haar broers en zussen ook in dit kamp gezeten van eind 1941 tot de bevrijding in 1945. Haar moeder werkte in de keuken en haar vader heeft daarvoor voor de KNIL gevochten. Ze is de enige die nog leeft en loopt net met het boek “Hoe Het Ons Verging…” van de trap af.
Mochten er hier mensen zijn die de familie Oostdijk/Allegonda Ottenbros kennen of info hebben, zie ik dat graag tegemoet. Dank jullie wel en fijne feestdagen!
Stefano
Beste Jan der Kinderen, toevallig lees ik vandaag uw bericht. A.s. eerste zaterdag van oktober, de 4e oktober 2014, wordt de jaarlijkse Kampili-reünie gehouden. Ongetwijfeld zult u daar mensen spreken die wat weten van de door u gezochte personen. Het is wat laat om je aan te melden, maar elke belangstellende is nog altijd welkom. Zeker weten. Ik zelf was in dat kamp als tiener.
Het adres is: Reünie Kampili-Makassar-Pare2, aanvangstijd ca.11 uur, plaats van samenkomst, De Hoeksteen, Klaartje Donzepad 59, Amersfoort.
Uw bijdrage €15.- Ontvangst met een kopje koffie/thee met spekkoek. Meer koffie/thee en drankjes en snacks verkrijgbaar voor eigen rekening, direct af te rekenen.
Mocht u ook de lunch willen gebruiken, dan bedragen de totale kosten €27,50 per persoon. (Betaling had al vóór 17 september binnen moeten zijn . . . . .). Op postgiro rekening nr.NL94 INGB 0000 687901 t.n.v.W.de Vries, Weidebloemstr.9, 2825 AD Berkenwoude, met vermelding reünie 4 oktober 2014. De prijzen zijn iets verhoogd omdat we vorig jaar €240,- tekort kwamen.
Telefonisch is dhr.W.de Vries bereikbaar op nr.0182-362816 of 070-3654826 kantoor. Of e-mail: wolly@xs4all.nl
Vriendelijke groeten van Ted Hartman, theodoor7@kpnmail.nl
Beste mensen, ben op zoek naar mensen die Annelies Brocheler Irmgard en Ursula Brocheler hebben mee gemaakt in kampili. Schoonmoeder was een grote blonde Duitse vrouw getrouwd met een Nederlandse militair. Terug gekomen met de Willem Ruys in 1949.
Met vriendelijke groet Jan der kinderen
Geweldig, als ik dit nu allemaal lees.
Heb nooit vermoed dat er zovelen nu nog bereikbaar zijn voor al die herinneringen.
Ik ben van bouwjaar 1942 en heb in het jappenkamp van Kampili gezeten, samen met mijn moeder en 4 zussen. Ik was de laatste van de rij. Mijn vader sneuvelde tegen de Jap. Mijn moeder moest met 5 kinderen verder. Na de oorlog hebben we in Makassar gewoont (Tromplaan,Bessieweg) en in Malino en in 1949/50 naar Holland.
Ik heb via de bibliotheek kopieen kunnen maken van het afgebrande Kampili en de oude plattegrond van Makassar. Ben nog teruggeweest in Makassar en Malino.
Wie heeft dat boek ter inzage van “Hoe het ons verging”?
Alfons van Meer
Hallo Alfons van Meer,
Zojuist ben ik tot e ontdekking gekomen dat “hoe het ons verging”verkrijgbaat is via marktplaats. Mocht u het nog niet gevonden hebben dan is dit misschien een optie. Zelf ben ik op zoek naar het boekje “Zo verging het ons”
Mijn vader Hans (Hannie) Bloemendaal zat samen met zijn broertje Frans en zusje Lies en moeder ook in kamp Kampili.
Mijn dochter is op dit moment bezich met een werkstuk over kamp kampili, vandaar dat wij op zoek zijn naar alle mogelijke beschikbare informatie.
Vriendelijke groeten,
Jessica van Oort-Bloemendaal
Ik heb inmiddels de kopieën van het boek.
Ik was te jong in Kampili en weet me alleen de brand te herinneren.
Ik heb een foto van mijn moeder (zij was daar 14/15 jaar) gevonden na de brand in het kamp Kampile daar liep ze samen met een stel andere meisjes. Dat was heel confronterend.
Beste heer Alfons. Uw bericht trof mij. Kent u mijn vader Robert/Robi Bottelier (Bandung 1942). Heeft met broer Paul en moeder Irene op Tromplaan 4 gewoond. In ieder geval in 1946. Heel benieuwd naar uw reactie. Groet, Ronald Bottelier
Aanvullend aan mijn bericht van 21:41 mijn mailadres robojungle@xs4all.nl. Groet, Ronald Bottelier
Wij hebben na het Jappenkamp ook in de Tromplaan gewoond.Ik was nog te jong toen, maar mijn oudere zusters moeten dat weten.
Ik zal ze de vraag voorleggen”.
Als ik iets weet laat ik het via dit kanaal weten.
Beste heer Alfons. Uw bericht trof mij. Kent u mijn vader Robert/Robi Bottelier (Bandung 1942). Heeft met broer Paul en moeder Irene op Tromplaan 4 gewoond. In ieder geval in 1946. Heel benieuwd naar uw reactie. Groet, Ronald Bottelier (robojungle@xs4all.nl)
Wij Familie Oostdijk woonde ook op de Bessieweg
Het nummer weet ik niet meer zijn er nog meer die op de bessieweg gewoond hebben graag wat namen
Dank u
My father was Commissaris van Politie based Manokwarie when the war broke out I was 5 years old and we were transported to Ambon ( Stovil camp then Tantui which was bombed February 1943) then by boat to Sulawesi (Kampili) where we we bombed twice then the end of the war to Makassar. My father needed surgery for a war injury so to Holland for 6 months, then back to Indonesia father posted Banjermasin the Hoofd Commissaris in Semarang. In 1952 he was dismissed after training his Indonesian successor so back to Holland when I was 15 we stayed in Amersfoort. I migrated to Australia in 1959
Puck van Baarle ,Roosendaal zegt :
Wij woonden ook op de Bessieweg , maar weet verder geen namen meer ik ben vaak verhuisd.
In 1953 met mijn ouders en zus Betty naar Ned. vertrokken.
Dank U
respect voor alle overlevenen!
nooit meer!
In mijn appartement in Amsterdam heb ik een verslag gevonden in een keukenlade over het kamp Kampili. Ik heb geen idee wie het verslag geschreven heeft. Er zitten 4 duidelijke foto’s in het verslag van het kamp. En een handgetekende tekening van de indeling van het kamp. Iemand die hier in genteresseerd is kan mij een mail sturen: trolink@hotmail.com
Ik ben wel laat, maar misschien is het verslag nog in uw bezit. Ik heb met mijn moeder in het kamp gezeten en ben pas nu aan het zoeken naar informatie,
hzaaijer@kpnplanet.nl
Lees nu pas je bericht en ben geïnteresseerd .
Kun het naar mij toesturen?
Aalsterweg 259H
5644RC Eindhoven
Groet,
Alfons van Meer
Ben al jaren op zoek naar alles wat te maken heeft met Makassar in de jaren ca. 1935 tot ca. 1950. Zie nu pas deze website; jammer, heb daardoor veel gemist denk ik. Ik ben van 1937,woonde voor de oorlog aan de Marosweg, in de oorlog in Malino in KVK-gebouw en in Kampili, loods 3, samen met mijn moeder en jongere broertje Piet. Na de oorlog woonden we aan de Generaal van Dalenweg. Ging naar school aan de Coenenlaan, en toen het daar te gevaarlijk werd naar de school (aan het Hoge Pad??), in de buurt van de soos.
WIE o WIE heeft foto’s voor me van de huizen aan de G.v. Dalenweg, het zwembad, en foto’ van Kampili en Malino???
Mijn moeder is afgelopen februari overleden, 103 jaar oud, met nog een uitstekend Indië-geheugen.
Mijn familie Volk hebben aan de Gen.v. Dalenweg nr. 65 gewoond. Mijn oma en haar kinderen waaronder mijn moeder hebben in Kampili gezeten en mijn opa in Pare Pare.
Ik heb een foto van de Generaal van Dalenweg .Ik heb verschillende malen geprobeerd te achterhalen wie er op die foto staan behalve helemaal links mijn zusje Anneke Hofstee (1936)
Neem contact met mij op.
m.saveur@planet.nl
Ik ben vergeten om mijn e-mail adres te vermelden bij mijn verzoek om mij een exemplaar van het boek “Hoe het ons verging” te bezorgen. Uw reactie kunt u versturen naar: henrygs@ziggo.nl
Ik ben vergeten om mijn e-mail adres te vermelden bij mijn verzoek om mij een exemplaar van het boek “Hoe het ons verging” te bezorgen. Uw reactie kunt u versturen naar: henrygs@ziggo.nl
Ik ben met mijn moeder in Kampili ingesloten geweest en zou graag een exemplaar van het boek “Hoe het ons verging” willen lezen en aan mijn moeder cadeau willen doen (zij is inmiddels 95 jaar maar voor haar leeftijd nog bijzonder goed).Wie zou mij aan een exemplaar kunnen helpen? Bij voorbaat heel veel dank!
Ik ben met mijn moeder in Kampili ingesloten geweest en zou graag een exemplaar van het boek “Hoe het ons verging” willen lezen en aan mijn moeder cadeau willen doen (zij is inmiddels 95 jaar maar voor haar leeftijd nog bijzonder goed).Wie zou mij aan een exemplaar kunnen helpen? Bij voorbaat heel veel dank!
Namens mijn moeder – Susan Degener-Chamberlain uit 1926 – plaats ik deze oproep aan allen die met haar in het kamp Kampili werden ingesloten tijden de 2e wereldoorlog te reageren. Graag uw reactie indien u mijn moeder kent of heeft gekend aan mijn emailadres: edegener@hotmail.com. Heel veel dank. Hartelijke groet, Ed Degener. P.S. Uw reacties zullen zeker beantwoort worden.
Oude mensen, ik ben nu 80, kijken terug naar het verleden.
Ik heb goede herinneringen uit die tijd als jongetje van 12 tot 16. Ook wel een paar slechtere. Malino en Lombasang waren voor een jongen allemaal vacantie.
Leefde een jaar in Yokohama en ben sinds dien met andere ogen naar de Japanners gaan kijken. Daartegenover de rot houding van de Nederlanders tegenover de Indische repatrianten.
Voor een ieder die meer wil weten over Kampili, raad ik aan naar de jaarlijkse renie te gaan: Kampili,Makassar,Pare-Pare. Ik zelf was 11 en zat met m’n twee broers en moeder in loods 7. Elk jaar ben ik tot op heden naar de renie geweest.
Ik weet zeker dat de organisatoren van deze renie het goed vinden dat ik hierbij de namen en het adres en telefoonnummer geef voor belangstellenden, die hier mogelijk nog niet van af wisten: mw. I.M.Offringa-v.Zwieten, Veenhuizerweg 199, 7325 AL APELDOORN. telefoon nr. 055-3670182 of 0611224338.
Organisatie is in handen van: Ida Offringa-van Zwieten, Wally de Vries en Fred Marx.
I read the message posted by Peter Weyling regarding KAMPILI. I too was in KAMPILI during the war (I was born just before the war) and now I am trying to find all kind of information about the camp. I am interested in the pictures you took in 1989 when you visited the place (or any other information you are willing to share). I have also the book “Hoe het ons verging”. Looking forward to hearfrom you.
Bob van den Broek
i was pow in kampili 1940/45
meer informatsie welkom
Sorry, ik heb de tekst en de foto terug gevonden. Annrold1@planet.nl
Geplaatste foto: ik ben vergeten het onderschrift mee te zenden. De foto is genomen voor Hotel Wijnands, Generaal van Dalenweg, Makassar. Anneke Hofstee.
Ik stuur hierbij de foto van Makassar, als je weet wie er op staan, mail me dan. Anneke Hofstee.
graag zou ik van u een copiefoto willen ontvangen van hotel wijnands.
bij voorbaat dank!
Ik zat samen met mijn zus Martje en moeder in Kampili: naam Hofstee. Ik kom graag in contact met lotgenoten. Wel bezoek ik altijd de contactdag, de laatste in Amersfoort.
Mijn moeder, Victoria Spnhoff-Elisha inmiddels 93, is op zoek naar mevr. Chris Spieker met wie zij (ook) in Kampili heeft gezeten. Mevr. Spieker zou contact gehad hebben met Nio Siong Kie, onze ‘Boetje’. Kan iemand me helpen?
Het boek ‘hoe het ons verging’ is gepubliceerd, gedrukt bij CPD in Emmen, ik heb het van mijn moeder geleend.
Ik ken tante Vicky heel goed. Vicky Speunhof en mijn moeder en de familie van Emstede trokken veel met elkaar op. Het zal toch niet waar zijn, dat dit allemaal in elkaar samenvalt!!!
Laat de naam van mijn moeder zaliger (96) maar vallen bij jouw moeder: Joke van Meer-Rondeel.
Groet Alfons
Hallo Alfons,
Excuses dat het zo lang geduurd heeft, veel gebeurd in de tussentijd. Mijn moeder is in juli 2012 op 96-jarige leeftijd overleden. Ik had haar nog zó veel willen vragen. Sudah, het is niet anders. In elk geval veel dank voor je reactie. Hartelijke groet, Noudi Spönhoff
Op de Tromplaan was ik 4 jaar. Herinner me alleen de Kanariebomen en de ramboetan.
Ik weet ook niet meer op welk huisnummer ik gewoond heb. De naam Bottelier komt bekend voor, maar ook niet echt duidelijk bij mijn oudere zussen. Tja, zo gaat dat…!
Hallo Noudi,
Jij hebt toch nog een broer die nu journalist is?
Heet hij niet Chris?
Mijn moeder, Victoria Spnhoff-Elisha inmiddels 93, is op zoek naar mevr. Chris Spieker met wie zij (ook) in Kampili heeft gezeten. Mevr. Spieker zou contact gehad hebben met Nio Siong Kie, onze ‘Boetje’. Kan iemand me helpen?
Het boek ‘hoe het ons verging’ is gepubliceerd, gedrukt bij CPD in Emmen, ik heb het van mijn moeder geleend.
ik heb het concept van het boek van Tineke Stolk, titel ZO VERGING HET ONS – in mijn bezit.Ik weet niet of het ooit gepubliceerd is.
Ik hoor wel.groet
jan boon
Hallo Jan Boon,
Ik besef mij dat het al enige jaren geleden is dat uw reactie geplatst is.Toch zou ik willen vragen of u nog steeds in het bezit bent van het boek “zo verging het ons” en of het mogelijk is om er eventueel een copy van te verkrijgen.
Vriendelijke groeten, Jessica van Oort-Bloemendaal
zelf ben ik van 1937
samen met mijn moeder, broer en zus heb ik ook in het kamp Kampili gezeten.
Is het mogelijk alsnog in het bezit te komen van het boek “Hoe het ons verging” van Tineke Stolk en van
Lewis, Mare “Maan over Kampili” 1983 (gedichten)Graag zie ik een spoedige reactie
Mijn moeder Leen(tje) de Klerck en haar moeder (indonesische) en 3 zussen Betje, Corrie en Jo de Klerck zijn ook in kampili ge-interneerd geweest. Mijn moeder is nu 85 en de enige nog levende! Is er iemand die haar kent?
Ik lees dit nu pas, en ik heb de naam de Klerck wel horen vallen als mijn moeder vertelde. Zij heeft ook in kampili gezeten met haar moeder en haar zusjes. Mijn moeders naam is Joke Volk.
I am the son of the Weyling family who was in KAMPILI prison camp during the war. I visited Kampili during 1989 whilst visiting Ujung Pandang in HMAS Stalwart.
The water tower is still there, as is the tunnel with it’s iron doors. The stumps of the buildings remain, and the old church? or TB hospital.
I have some photos if anyone is interested.
This is a very late reaction Peter, I did not know about this website, sorry. The name Weyling is very familiar for me, as my mother and mrs. Weyling (your mother?) were friends. I remember playing with Jan Weyling (your brother?) in the camp but also later in Makassar (Ujung Pandang), after the Japanese army had been defeted. I do remember the water tower and a fortress. If you are a member of the Weyling family i’m talking about, you must have been emigrated with brother and parents to Australia. But i might be very mistaken, hope you’re going to react,
Chris Spönhoff
Jammer genoeg, kwam ik pas een aantal dagen geleden voor het eerst op deze site en wist ik niet van de bijeenkomst op 16 maart jl. En heb ik die bijzondere film dan ook helaas niet gezien.
Zelf ben ik in dat kamp geboren en al een tijdje op zoek naar het boek van Tineke Stolk “Hoe het ons verging” het schijnt dat het boek in eigen regie uitgegeven is in 1996.
Samen mijn moeder (Zus Diederich) Zus Anneke en Tante (Betsy Freund) heb ook ik in het kamp Kampili gezeten heb, en door h Tineke in het boek genoemd werd, zou ik er graag meer over weten/lezen.
Omdat ik in 1942 tot 1946?? in dat kamp zat en dus 3 4 jaar oud was, heb ik hoegenaamd geen herinneringen meer aan die tijd)
Ik zou zo toch graag wat meer over die tijd in dat kamp willen lezen. Ook om mijn kinderen en klein kinderen te vertellen “Hoe het ons verging”
Wij zijn in het bezit van dit boek
Ik heb ook in dit kamp gezeten Anita Oostdijk Alkmaar
Hallo Anita,
Heb je voor mij misschien een digitale versie van het boek aub.
Mijn Oma en Moeder hebben in Kampili gezeten en kwamen van Ambon af en waren bevriend geraakt met Anneke Grönloh en haar moeder.
Mijn Oma was Yvonne Visser-van den Reijsen en mijn Moeder was Mieke Visser (1938-1976).
Met vriendelijke groet
René Spee te Haarlem.
I now live in Australia but we were in Kampili camp as wel My mother Fraukje Koop Noordink,my brother 10 and I Peter Koop 8 years. My mother has passed now but I remember that there was a regular Kampili meeting which she always attended
G’day mate (Dear Peter),
I’m glad that you’re still alive and kicking.
I’ve a question for you…
Do you know from that time my Mother Mieke Visser and her Mother (my sweet dear Grandmother Yvonne Visser-van den Reijsen)?
I would like to get in contact with you if i may.
My Mother passed away in 1976, she died of cancer sadly just before i got 7.
A few days i’ve found out that my dear Opa (Grandfather) Visser, he was sgt in the KNIL on Ambon, was send to China in a prisoners of war camp after he was captured and stayed a short while on Ambon in a camp.
What my Mother told me as a kid, from her time in the Jappenkamp (Ambon and Kampili) that: Family is the most important thing in life.
Also it was her wish to get together to Indonesia to see the places she had been, sadly her illness kept us from doing so.
After Indonesia we would go and visit Australia, because i got an Uncle (Bert) and cousins there in the Geelong (now Melbourne) Area.
In 1992/1993 (Dec/Jan) i’ve been to Australia by myself to visit my Uncle and cousins, i love OZ.
Friendly greetings:
René Spee te Haarlem.
Heeft u het boek al? Ik vond het tussen de spullen van mijn vader.
Met vriendelijke groet
Helaas kan ik die vrijdagmiddag 16 maart er niet bij zijn, wil alleen maar meedelen dat er jaarlijks een Renie van Kampili-Pare2-Makassar kampgenoten is, meestal de eerste zaterdag van oktober in Den Dolder of omgeving. Ik weet zeker dat de organisatoren van deze renie het goed vinden dat ik hierbij de namen en het adres en telefoonnummer geef voor belangstellenden, die hier mogelijk nog niet van af wisten. Dames W. van Zwieten-v.d.Vliet en I.M.Offringa-v.Zwieten, Veenhuizerweg 199, 7325 AL APELDOORN. telefoon nr. 055-3670182 of 0611224338.
Organisatie in handen van: Ida Offringa-van
Zwieten, Lena Schiele-van der Noen, Wally de Vries en Fred Marx.