Willy Croese beschrijft een jongenskamp te Malang in het boek ‘ Sajoer gendjer eten’.
Willy Croese wordt met enkele vrienden opgepakt of beschuldiging van sabotage. Dat was onzin, ze waren nog maar jongens, die gingen vissen of zaten te dromen bij de rivier. Er volgt een tijd van verhoren, martelingen en gevangenschap. Hij herinnerde zich nog veel dat anderen al vergeten waren. Wie weet nog van het ‘telandjang’, het naakt moeten staan voor je bewakers? De meeste jongens kwamen weer vrij, maar een aantal heeft het niet overleefd. Willy Croese richt in dit boek kleine monumentjes op voor deze vrienden uit zijn jeugd. Een eerlijk boek, waarin onverbloemd en zonder zelfbeklag, maar ook met mildheid en humor, de realiteit van toen tot leven komt in een heel persoonlijk verhaal.