Het oude Batavia weer populair in Jakarta

Geplaatst op 1 maart 2006 door Boeroeng

JAKARTA – Hoewel het oude Batavia er verwaarloosd uitziet, komt dit historische centrum van Jakarta steeds meer in de belangstelling van de Indonesiers te staan. Dit is mede te danken aan de jonge Indonesier Asep Kambali die in 2003 het initiatief nam om georganiseerde groepsbezoeken in de buurt te organiseren. artikel Telegraaf

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

28 Responses to Het oude Batavia weer populair in Jakarta

  1. W. Suparmo (@WSuparmo1) schreef:
    15 juli 2020 om 22:45

    Het is zelfs verboden om het Hollands aan een andere natie wat temeer de Inlanders om het Hollands te onderwijzen.Omdat het een edele taal is .Een Hollander leerd beter Maleis dan anders om.Dat is het verchil met het Spaans,Portugees en vooral het Engels die je dwingt het tespreken.Daarom is Hollands na 350 jaar in Indonesia DOOD.

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      16 juli 2020 om 11:40

      Bij mijn bezoek aan Indonesië was bijna elke taxichauffeur er trots op een paar Nederlandse worden te produceren. Onze toch niet zo oude gids in de plantentuin in Bogor sprak vloeiend Nederlands.

      Beantwoorden
  2. e.m. schreef:
    22 november 2017 om 15:55

    @Of ”miskien alop ”aan andere presentjes.@

    — Het wachten is nu weer op die ene Indo, die blèrt: “ZAKKENVULLERS !!!”

    Beantwoorden
  3. bokeller schreef:
    22 november 2017 om 10:24

    ###://indisch4ever.nu/2006/10/05/_verslag_van_de/
    Vanwege het intrekken van de beschikkingen van twee projecten zijn toegezegde gelden vrijgevallen##

    Nah,dus nmm.isternog ,mss. heeft iemand
    een ideetje voor een Sinterklaas kado voor
    de Vergeten Oudjes in Indonesie.
    Of ”miskien alop ”aan andere presentjes.
    siBo

    Beantwoorden
  4. e.m. schreef:
    21 november 2017 om 02:15

    Van Dis in Indonesië – verloren taal:

    “”Het Nederlands zette eind 16de eeuw voet aan wal in de Indonesische Archipel, in het spoor van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC). Voor delen van de inheemse bevolking opende de taal van de vreemde overheerser een nieuwe wereld van Westerse kennis en cultuur. Maar sloeg het Nederlands ook aan als voertaal in de archipel? En wilde de overheid dat wel? Met deze vragen stapt Adriaan van Dis in Jakarta op de fiets, een vervoermiddel waar de meeste Nederlandse woorden aan zijn blijven hangen. Hij spreekt met studenten, leden van historische fietsclubs, een acteur, geleerden en het hoofd van het nationaal Archief waar tien kilometer VOC archief*** ligt te vergelen.””

    ***34:38 – 41:42

    https://www.vpro.nl/speel~VPWON_1154376~verloren-taal~.html

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      21 november 2017 om 11:11

      “het nationaal Archief waar tien kilometer VOC archief*** ligt te vergelen.” Niet alleen bij het ANRI! In het NA in Den Haag ligt ook nog anderhalve km (dacht ik) VOC-archief dat nog niemand heeft ingezien, laat staan verwerkt. Maar we schijnen wel alles van die VOC af te weten. Indische paranormale eigenschappen? In het ANRI heb ik nog gekeken naar de verdragen tussen de VOC en Aziatische vorsten. Van de in het Corpus Diplomaticum Neerlando-Indicum opgenomen verdragen zijn bijvoorbeeld van de in deel IV opgenomen 209 documenten slechts 73 uit de (Amsterdamse) Contractboeken, de overige lagen (liggen nog) in het Landsarchief in Batavia, nu ANRI.

      Beantwoorden
      • Ron Geenen schreef:
        21 november 2017 om 16:58

        Maar andere archieven, die we wel willen inzien, mogen pas over een 10 tal jaren worden ingezien.

      • bokeller schreef:
        21 november 2017 om 22:22

        ###gebaar2006_gehonoreerd ##

        Pak Boeroeng
        Van Harte Bedankt en ik ben er stil van.
        En gelukkig dat er geen bezwaren waren,
        stel je voor.
        siBo

      • Jan A. Somers schreef:
        22 november 2017 om 10:15

        Regelingen voor de toegang tot archieven zijn te vinden in de uitvoeringsregelingen van de Archiefwet. Van de Erfgoedinspectie:
        Bepalingen uit de Archiefwet
        De belangrijkste bepaling van de wet is dat overheidsorganen hun archiefbescheiden in goede, geordende en toegankelijke staat moeten brengen en bewaren. Ook moeten ze zorgen voor de vernietiging van archiefbescheiden die daarvoor in aanmerking komen.
        De Archiefwet 1995 bevat onder andere regels voor:
        De materiële verzorging en toegankelijkheid van archiefbescheiden;
        Het bewaren en vernietigen van archiefbescheiden;
        Het vervangen van archiefbescheiden door reproducties (bijvoorbeeld een digitale drager);
        Het uitlenen of in eigendom overdragen van archiefbescheiden;
        Het overbrengen van archiefbescheiden naar een archiefbewaarplaats;
        De openbaarheid van archiefbescheiden.
        Zie: volledige tekst van de Archiefwet 1995
        Zie: Memorie van toelichting Archiefwet 1995

      • Ron Geenen schreef:
        22 november 2017 om 17:14

        @Regelingen voor de toegang tot archieven @

        En wat wilt u nu uiteindelijk zeggen met uw uitgebreide verhaal. Dat wij niet capable zijn om in de archieven te speuren? Wie oordeelt dat? En waarom wel een veel latere datum bepalen dat men er wel in mag kijken? Hier in Ca zeggen we: Bull shit!

  5. Wal Suparmo schreef:
    20 november 2017 om 22:50

    Ik was ooit vertaler van de ANRI( Arsif National Rep.Ind).De zogenamde jonge indonesische historici en zelf docenten op de Universoteit,kunnen geen Hollandse archief/boeken lezen.Of vertaan het verkeerd.En geven het verkeeert door aan de nog jongere mensen.

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      21 november 2017 om 10:54

      Nu alweer een tijdje geleden was er vanuit Nederland een poging Indonesische en Nederlandse (geschiedenis)studenten samen te laten werken in historisch onderzoek met het oog op taalproblemen over en weer. Maar dat sloeg niet aan. Toen is TANAP opgericht: Towards a New Age of Partnership. Binnen die organisatie konden Indonesische studenten oud-Nederlands leren om oude documenten te kunnen lezen. Zelfs voor Nederlanders is dat moeilijk. Ik maakt toen kennis met een Indonesische Ph.D Candidate in Leiden, Yusak Soleiman. Ik weet niet of TANAP nog bestaat. In de tijd van Het Gebaar heb ik voor de algemene zaken een voorstel ingediend om Nederlandse en Indonesische studenten samen aan het werk te krijgen bij de digitalisering van grafzerken en overlijdensberichten uit de VOC-tijd, in heel Azië. Heel, goedkoop, alleen reis- en verblijfskosten, de apparatuur gratis, vanuit Het Gebaar betaald. Was niet interessant! Ik heb het daarna maar gelaten bij een Indonesische vertaling van de uitgebreide samenvatting van mijn dissertatie. Moest dat nog zelf betalen. Het zijn niet alleen Indonesische onderzoekers die geen Nederlands kennen. Nederlanders kennen ook geen BI! Die geschriften zijn geen Pasarmaleis!

      Beantwoorden
      • bokeller schreef:
        21 november 2017 om 11:08

        Ben eigenlijk benieuwd naar wat allemaal
        met het gebaar geld alzo betaald werd.
        siBo
        ### de apparatuur gratis, vanuit Het Gebaar betaald. Was niet interessant##

      • Jan A. Somers schreef:
        21 november 2017 om 11:31

        Van Het Gebaar zijn de uitgekeerde gelden tot op de laatste cent op internet te vinden! Heel interessante literatuur! Zowel deze persoon als zijn dochter staan er ergens bij. Geld dat overigens niet bij ons is terecht gekomen maar naar de gemaakte uitgeverskosten. Met naam en toenaam. Van die kosten voor apparatuur: dat was een uitgewerkt voorstel dat niet is gehonoreerd. Is dus niet uitgegeven. Ik ken die website niet meer, maar ik heb op 23-07-2016 als voorbeeld twee stukjes in Word overgezet en naar Bert (Javapost) gestuurd. Ik weet niet of hij dat nog heeft.

      • Boeroeng schreef:
        21 november 2017 om 12:03

        web.archive.org

        Dit is een link naar een website die veel sites bezoekt en archiveert.
        De website van het Gebaar is al jaren offline, maar web.archive.org had nog wat bewaard.
        Ik heb de gehonoreerde projecten gevonden en gezet in deze pdf-file:

        gebaar2006_gehonoreerd

      • Jan A. Somers schreef:
        21 november 2017 om 15:37

        Knap hoor! Ik zal die lijst vastzetten. Bedankt.

      • Ron Geenen schreef:
        21 november 2017 om 16:55

        Geld uitgeven van een ander is nooit veel.

      • Jan A. Somers schreef:
        21 november 2017 om 17:13

        Maar wel met goedkeuring (voor het geld) van het parlement, en de vertegenwoordiging van de Indische gemeenschap in Nederland. Er waren geen bezwaren.

      • e.m. schreef:
        21 november 2017 om 21:42

        @Er waren geen bezwaren.@

        — “”Het klimaat voorspellen blijkt achteraf een stuk gemakkelijker dan van tevoren””

      • Loekie schreef:
        22 november 2017 om 08:24

        Meisjes Otten? Een film?
        Heren van de thee? Een film?
        Hoeveel van al die dikgesubsidieerde voorstellen zijn werkelijk gerealiseerd?

      • Boeroeng schreef:
        22 november 2017 om 09:08

        Loekie, ik kan me herinneren dat de verfilming van iets niet doorging en dat men het geld niet kreeg.
        Nu weet ik niet of dat ging over de heren van de thee.
        Er was wel een toneelstuk de heren van de thee in 2009. Maar of dit was met gebaargelden , weet ik niet.

        ps…. net een bericht uit 2006 gevonden

        Indisch Platform

        Vanwege het intrekken van de beschikkingen van twee projecten zijn toegezegde gelden vrijgevallen. De twee projecten die geen doorgang hebben zijn het project van Borderline Pictures met de film ‘Heren van de thee’ en het project van de heer A. Hokkeling , de vertaling van het boek ‘Tamarimasen, ik kan het niet verdragen.

      • Jan A. Somers schreef:
        22 november 2017 om 10:38

        Wat ik van de uitvoering weet is dat er gespecificeerde documenten zoals facturen moesten worden ingediend. Voor drukkosten weet ik nog dat ik een factuur van de uitgever moest medeondertekenen ter controle door Het Gebaar. Mijn dochter ook. Herman Bussemaker ook. Daar was WalburgPers bekend mee. De meeste door hun gedrukte boeken worden niet gelezen door de Indische gemeenschap, gaan snel in de ramsj. De kosten zijn voor de auteur of moeten uit een fonds komen, veelal het Prins Bernhard Cultuurfonds. Nu voor een keertje Het Gebaar. Er zijn in Nederland heel veel van dit soort fondsen. De kosten voor mijn dissertatie heb ik ook zelf moeten betalen maar voor een stukje daarvan ook subsidie gevonden bij het Sandersinstituut.

  6. sigeblek schreef:
    7 maart 2006 om 11:20

    die man praat wel selectief .
    Begrijpelijk is goed voor zijn bisnis.
    Over welke perioden heeft hij dan , de voc tijd , na de voc tijd, voor de kemerdekaan tijd (1945) , of na de kemerdekaan tijd ?
    Ben geen guru sejarah , de Indonesia Raya gedachte is bijna 3 eeuwen eerder gelanceerd voordat Cornelis de houtman aan kwam waaien.
    coba , bener of niet ?

    Beantwoorden
  7. Blauwvogeltje schreef:
    7 maart 2006 om 01:14

    Of die man gelijk heeft kunnen we nooit zeker weten..
    Maar het zou best kunnen…

    Beantwoorden
  8. sigeblek schreef:
    7 maart 2006 om 00:44

    Zonder Ned. bezetting zou er bijv.ook geen verenigd indonesia zijn geweest.
    Wat een flauwekul , en dan afkomstig van een guru sejarah.
    Gewoon om ned. toeristen te gaan lokken.
    Toerisme is big business

    Beantwoorden
    • Wal Suparmo (@WSuparmo) schreef:
      9 oktober 2020 om 19:36

      Zonder de bepaling door GG J.B.Van Heutz, van de grenzen van Ned-Indie incl. Papua is de NKRI(Indonesische Eenheid Staat) niet verwezenlijk.Zelf misschien ook het Maleis als lingua franca als de bahasa Indonesia geadapteer door de Soempah Pemoeda.

      Beantwoorden

Laat een reactie achter op Jan A. Somers Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *