Melanie Madeline Kouthoofd, geb. 31 december 1901 te Soerabaya, overleden 28 April 1986 te Geleen. Ze was een dochter van Paul Kouthoofd en Melanie van Maldegem, die na het overlijden van haar man in 1904 als artieste werk had bij een reizend stamboeltheater. Ze huwde ‘gearrangeerd’ met Onesephorus Tangkau uit Menado en ze kregen 4 kinderen. Een dochter overleed na 40 dagen. Melanie ging in 1937 samenleven met Victor van Leuven en het was een gelukkig periode van 5 jaar tot zijn overlijden op 28 April 1942.
Hun dochter werd geboren in augustus, Zij schrijft:
“…Mijn moeder was 2 keren door de kempetai in Batavia opgepakt, als zijnde n spion, omdat bij een razzia, de jappen, foto’s en de Nederlandse vlag hadden gevonden, die mijn moeder in een kist bewaarde voor n familie die t kamp in gegaan had gemoeten.. Die tijden in gevangenschap hadden haar getekend, en haar erg onrustig gemaakt….” — “…Mammie was aan aanrandingen blootgesteld en allerlei vernederingen aan den lijve, tijdens die 2 gevangenschappen… ze hoorde tot de dag van haar overlijden, het schreeuwen van mannen en vrouwen, die in andere vertrekken in die gevangenis in Batavia, zouden uiten, door de martelingen die ze ondergingen…”
Na de oorlog werkte zij bij de telefoondienst in Soekaboemi en Batavia en voegde zich in 1954 bij haar dochter die al een paar jaar in Nederland was. Ze bleef vrolijk van karakter maar van tijd tot tijd klapte ze in elkaar. Het waren niet alleen de spookbeelden van de Kenpetai, maar ook het verlies van haar oudste zoon in 1944 die ze nooit volledig kon verwerken.(zie onder) Ze overleed in 1986. Haar dochter schrijft: “….en door wijlen mijn vader opgehaald op zijn sterfdag 44 jaar later: 28 April 1986….”

Emi Tangkau, geboren in 1923, zoon van Onesephorus Tangkau en Melanie Kouthoofd.(zie boven) Er is slechts een babyfoto nog van hem, want veel foto’s zijn verloren geraakt in de oorlog en vlak daarna. Emi zat bij het verzet in Bandoeng. Hij werd verraden en gewond door het opblazen van een gebouw vluchtte hij naar Batavia. Een vlucht van daaruit naar Noord-Sulawesi mislukte, daarom keerde hij terug naar Batavia. Hierna was er geen spoor meer van hem. Zijn lichaam werd nooit gevonden, maar men vermoedt dat hij gepakt en geëxecuteerd werd in 1944. Hij had een vrouw en een zoon