Onder ons… Maandag 2 mei 2005 – Anneke van Milt (50), Drongelen, woont samen, boerin; “Hoe ouder ik word, hoe meer behoefte ik heb om mensen van mijn cultuur op te zoeken.” . De Indische Anneke van Milt vertrok in 1960 met de boot vanuit Nieuw-Guinea naar Nederland. Ze was toen 6 jaar en samen met haar ouders en twee kinderen uit het totaal acht kinderen tellende gezin kwam ze terecht in de barakken bij Bennekom. Ze herinnert zich uit die tijd vooral de drukte in deze leefgemeenschap. “Er waren altijd mensen om je heen. De eerste vijf kinderen uit ons gezin waren al een jaar eerder naar Nederland gekomen en woonden in een pleeggezin. Onder hen was ook mijn zus, een mongooltje, die dankzij de inzet van koningin Juliana voor gehandicapte kinderen uit Indonesië de juiste zorg kreeg in Nederland. Na verloop van tijd kregen we een huis in Ede en werd ons gezin herenigd.” Anneke weet nog goed dat ze in haar schooltijd helemaal niet blij was met haar afkomst. “Ik wilde toen heel graag Nederlands zijn. We werden ‘zwartje’ genoemd en nageroepen: ‘Ga terug naar je land!’. Ik haatte mijn huidskleur en loog zelfs over de achtergrond van mijn familie. Ik zei dan dat mijn vader een volle Nederlander was.”
Zie meer van dit krantenartikel op Indoweb