Ik heb een kampverhaal gestuurd naar het Indisch Herinneringscentrum en onsland.nl.
Het is een verslag van de groninger Mozes Wijnberg over de jappenkampen te Padang en Bangkinang. Waar misschien 20 familieleden van mij verbleven.
Zijn pleegdochter was in het vrouwenkamp. Zij was Florence Brard, onder de hoede van haar stiefzus Marie Trouvat. Florence was halfzus van mijn oma Evers, dochter van mijn overgrootmoeder Trijntje Krab. Florence was niet gezond , toch overleefde ze de kampen.

Bij het NIOD, archief Indische Collectie, ligt een verslag van Mozes Wijnberg over de bezetting van Padang door het Japanse Leger in maart 1942. De internering in april. Eerst voor mannen in de gevangenis De Boei tot oktober 1943. Daarna de internering bij
Bangkinang tot hij, echtgenote en pleegdochter ( ook geïnterneerd ) in september 1945 door de Britten naar Padang werden gebracht. Bij een medische keuring kreeg hij permissie om gezondheidsredenen van zijn gezin naar Nederland te gaan. Die keuring was in december 1945, daarna te Medan verbleven. Tot het vertrek naar Nederland in april 1946. Terug in Nederland vernam hij dat een broer en zus en hun echtgenoten en kinderen vermoord waren door de nazi’s. Mozes tekende voor infanterie soldaat januari 1899 bij het Koloniaal Werfdepot te Harderwijk. Enkele maanden later ontscheepte hij te Batavia. In 1911 verliet hij het Oost-Indisch Leger. Hij werd treinconducteur te West-Sumatra. En huwde Marie Trouvat in 1913.

Ik heb ook lijsten van de geïnterneerden te Padang en Bangkinang samengesteld en ingezonden.
Zie archief van het Indisch Herinneringscentrum:Vrouwen voor 1927 geboren. Niet de meisjes na 1926 geboren.
Zie archief van het Indisch Herinneringscentrum. Mannen en jongens in de kampen.
Binnenkort zal ook onsland.nl deze drie bestanden plaatsen.

Monument Padang en Bangkinang te Bronbeek