Dit fijne huiskamerrestaurant van een bevlogen stel biedt een parade aan gerechten

Geplaatst op 18 november 2025 door Boeroeng

de Volkskrant
De Indische rijsttafel is beslist niet de zwaarste erfenis van het Nederlands kolonialisme, maar wel een hardnekkige. De tafel vol bakjes en schaaltjes die hier nog steeds vaak als hét symbool van de Indonesische keuken wordt beschouwd, is namelijk in werkelijkheid een Nederlandse uitvinding: een pronkbanket van soms wel veertig gerechten tegelijkertijd, dat je in Indonesië niet zult aantreffen.
Nona Manis in Oegstgeest – het betekent zoiets als ‘lief meisje’ en is de eerste zin van een bekend kinderliedje – werd geopend door het Indonesisch-Indische stel dat ook de oudste toko van Leiden uitbaat. Eduard Roesdi, wiens vader van West-Java kwam, leerde daar als student koken van de vier ‘tantes’ die er lang de keuken bestierden. Zijn echtgenote Renu, die de bediening op zich neemt, werd geboren in Jakarta. In hun restaurant serveren ze expliciet géén rijsttafel

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

3 Responses to Dit fijne huiskamerrestaurant van een bevlogen stel biedt een parade aan gerechten

wanasepi schreef:

18 november 2025 om 23:02

Hier noemen we zulke gerechten FRU FRU food.

Een hamburger advertentie van jaren geleden.

A.Olive

Beantwoorden
Boeroeng schreef:

18 november 2025 om 23:01

Met Indische rijsttafel bedoelde het restaurant niet het opdienen van 10 of meer gerechten in één menu-item , neem ik aan.
Maar zeker wel op het menu rijst en andere Indonesische gerechten hebben. Soortgelijke rechten die men vroeger had in Indonesië.
Nu lijkt het me toch logisch dat vroeger rijke Indonesiërs maaltijden organiseerden en de gasten niet 3 gerechten serveerden, maar ook 10 of meer.
Heel normaal voor rijke mensen in alle tijden, in alle culturen.
Dus die uitgebreide maaltijden in Indonesië hebben de Europeanen dan overgenomen van rijke Indonesiërs . Of niet , maar dan is die meervoudige combinatie…. toch ook allemaal Indonesisch ?

Beantwoorden
Gerard schreef:

18 november 2025 om 22:20

“In hun restaurant serveren ze expliciet géén rijsttafel – dat wordt zowel in de glazen etalage als op het menu en aan tafel vermeld – maar vers bereide, geraffineerde Indonesische gerechten op bestelling”.

Kijk ‘s: als Nona Manis of wie of wat ook om wat voor reden afstand neemt van de rijsttafel, dan kunnen ze van mij meteen de pot op.
En recensent Hiske en Nona Manis mogen op en tussen de regels door beweren dat de rijsttafel een koloniaal overblijfsel is die verworden is tot een stoffige hap en ze mogen beweren dat de rijsttafel niets te maken heeft met het authentieke Indonesische eten dat in talloze variaties te vinden is van Sabang tot Merauke, maar kijk naar alleen naar de foto’s bij het artikel en besef dat de inlanders in die verdomde koloniale tijd nooit dergelijk eten hebben gezien, gemaakt, laat staan gegeten. En de gewone Indonesiër van nu idem. Het gaat ook bij Nona Manis om nieuwe arrangementen van oude ingrediënten zodanig gearrangeerd op een bord, dat interessant doende Hollandse lieden als Hiske hun Hollandse quasi elitaire kennis van de mondiale cuisine menen te kunnen etaleren. Maar een doorsnee Indo die er komt eten zal buiten klagen dat het kleine porties waren, niet lekker bovendien, om over de prijs maar te zwijgen. En de mening van zo’n Indo neem ik serieuzer dan die van Hiske.

Beantwoorden