B&W van Den Haag wil een monument voor de slachtoffers van de bersiapperiode.
De locatie zal zijn bij het Indisch Monument, Teldersweg.
Bron is de gemeente Den Haag
Fragment uit het document:
Indisch monument luchtfoto :
Archieftopic: 2/3 van deelnemers peiling Indisch4ever zou willen doneren voor dit monument
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
Een bamboe roentjeng als symbool voor een Bersiap-monument kan verkeerde associaties oproepen. Het doet denken aan de SS-runetekens, die bij een Holocaustmonument totaal misplaatst zouden zijn. Extreme groeperingen zouden het monument kunnen misbruiken voor hun eigen doeleinden. Dat lijkt niet de bedoeling.
Het monument is bedoeld om de slachtoffers van de Bersiap te herdenken, een gewelddadige periode aan het begin van de Indonesische revolutie. Het is belangrijk om de Bersiap in een historische context te plaatsen.
Maar over welke slachtoffers praten we precies? Er is nog steeds onduidelijkheid over het aantal slachtoffers onder Nederlanders, Indo-Europeanen en sympathiserende Indonesiërs. Het geweld was misschien niet zo algemeen als vaak wordt verondersteld. Voorlopige resultaten van een empirisch onderzoek lijken dat te bevestigen.
Het Haagse raadslid Andrew van Esch wil met het monument zijn oma van Esch geboren Doornweerd en haar vier kinderen herdenken. Maar er is iets vreemds aan de hand met zijn familie. Hoewel namen van Bersiap-slachtoffers op de website van de Oorlogsgravenstichting zijn vastgelegd, ontbreken op deze web site de namen van de vijf leden van het gezin Van Esch.
Volgens Andrew van Esch overleden zijn familieleden in een ‘beschermingskamp’ aan de gevolgen van dysenterie. Is het toeval dat de vijf familieleden binnen acht dagen stierven! Hun graf zou onbekend zijn! Maar als ze al in 1946 in de overlijdensregisters van Batavia/Jakarta zijn vastgelegd, betekent dat dat ze hoogstwaarschijnlijk begraven zijn. Zonder lijk werd niet eenvoudig een overlijdensakte afgegeven. De familie van Esch werd al in 1946 in de overlijdensregisters van de Burgerlijke Stand in Batavia/Jakarta vermeld onder de nummers 8198, 8199, 8200, 8201 en 8202. Ze werden begraven in Solo/Surakarta.
Het is opvallend dat in ‘beschermingskampen’ in Solo/Surakarta tientallen mensen zijn overleden aan dysenterie en/of ondervoeding, die veel voorkwamen in Japanse interneringskampen. Een vergelijking tussen beide kampen lijkt daarom gerechtvaardigd.
In Malang was er sprake van een “dysenterie-epidemie” waarbij binnen korte tijd meer dan honderd Indo-Europeanen stierven in zogenoemde ‘beschermingskampen’. Ook hier ontbreken veel namen van slachtoffers op de website van de Oorlogsgravenstichting, terwijl in de overlijdensregisters in Batavia/Jakarta deze namen wel voorkomen.
Malang en Solo/Surakarta staan niet op zichzelf. H.Th. Bussemaker spreekt in zijn boek ‘Bersiap opstand in het Paradijs’ over oversterfte in de Republikeinse kampen. Op basis van een voorlopig kwantitatief onderzoek naar sterfgevallen in zogenoemde beschermingskampen is daarvoor wel wat te zeggen.
De term ‘Beschermingskamp’ voor de Republikeinse kampen in Indonesië/Nederlands-Indië is in Nederland geïntroduceerd door mevrouw M.C. van Delden. Hoewel haar intentie misschien goed was, kan deze term misleidend zijn, omdat de omstandigheden in deze kampen vaak verre van beschermend waren.
…. een historische context”….
“…..”Voorlopige resultaten van een empirisch onderzoek”…..
…..”Op basis van een voorlopig kwantitatief onderzoek”……
Soms doe je me denken aan Johan Derksen.
Overigens: zou de familie Van Esch het op prijs stellen als jij in hun archieven en daarmee privacy grasduint?
Heer van den Broek, SS-runetekens bij een holocaustmonument zouden totaal misplaats zijn en ik vind dat ook, net zoals de leuze Merdeka en een rood witte vlag bij het bersiapmonument misplaats zouden zijn.
Holocaustmonumenten brengen allerlij gevoelens teweeg maar de muren met al die namen van slachtoffers brachten geen gevoel van verschrikking bij mij.
Het Indischmonument met al die beelden brengt o.a. een gevoel van verschrikking. Men wil hetzelfde doen met het Bersiap monument en wat beter dan een beeld van verschrikking waarbij de bambu runcing en de klewang werd gebruikt door deze demonic gedreven lafaards.
A.Olive
Wie, beste Heer Gerard (zonder achternaam vanwege privacy?) is Johan Derksen? Is deze Heer in het bezit van een tijdmachine of een glazen bol? Ik ben al decennia (> 35 jaar) uit Nederland weg. Het verbaast me dan, dat zelfs ik meer weet over de beschikbaarheid in Nederland van Aktes in de overlijdensregisters dan U blijkbaar. Deze registers zijn trouwens openbaar.
Overigens, de gegevens over de familie Van Esch zijn net zo makkelijk te vinden als een kaasbol in Alkmaar. Het lijkt erop dat U de afgelopen decennia in Nederland of wherever in the World zonder internetverbinding heeft doorgebracht. Zo’n type internetanalfabeet lijkt mij in deze tijden uniek.
Het argument van privacy wordt vaak misbruikt om lastige vragen te omzeilen en lastige antwoorden onder het vloerkleed te vegen. Maar laten we wel wezen, de geschiedenis hoort bij ons allemaal. En ja, zelfs het raadslid Andrew van Esch zou best eens willen weten waar in Solo/Surakarta zijn oma en haar 4 kinderen werden begraven.
Gezegend zijn zij ,die Johan Derksen NIET kennen ! Derksen is een voetbaljournalist vroeger verbonden met V.I ( Voetbal International ) nu maakt hij deel uit van een t.v panel enige woorden die Derksen kenmerken : fascistisch ,rascistisch ,geeft altijd af op vrouwen ( Het enige recht van een vrouw is het aanrecht !) Zeer naar ingenomen mannetje !
“HET GEWELD WAS MISSCHIEN NIET ZO ALGEMEEN ALS VAAK WORDT VERONDERSTELD” “VOORLOPIGE RESULTATEN VAN EEN EMPIRISCH LIJKEN DAT TE BEVESTIGEN”.
Dit is onzin ten top gevoerd! Wie registreerde de slachtoffers van de Bersiap?
Het Bureau van de Statistiek of misschien de Bersiappers zelf. Dat empirisch onderzoek is waarschijnlijk gebaseerd op los zand, drijfzand en meningen die kant noch wal raken. De brontakker Sutomo riep op , in zijn redevoeringen tot de uitroeiing van Indos en andere ongewenste minderheden! Dit leidde to moord partijen die niet zorgvuldig werden geregistreerd! Niemand van de z.g.” wetenschappelijke onderzoekers” schijnt dat te weten of te begrijpen.
Peter van den Broek poogt de bersiapslachtoffers te registreren/tellen, dan wel goed in te schatten uit bronnen die hij kan vinden op het internet en archieven.
Dat doet hij al een paar jaar en heeft veel informatie verzameld
Hij schreef: …. Het geweld was misschien niet zo algemeen als vaak wordt verondersteld…...
Ik neem aan dat hij bedoelde ….het aantal doden was niet zo omvangrijk als mensen soms denken.
Daar kun je het mee oneens zijn, maar het is geen onzin ten top.
https://www.denhaagcentraal.net/nieuws/bersiapmonument-nu-eindelijk-toch-in-aantocht/
“Het Indische monument beeldt verschrikking uit”
Ik hoop dat het monument de verschrikking van de Bambu Runcing op weerloze mensen laat zien. Dit in tegenstelling met het “Monumen Bambu Runcing” in Surabaya, waar het verheerlijkt wordt. Laat de wereld weten waar dit wapen voor gebruikt werd. Niet tegen Nederlandse of Britse soldaten maar tegen vrouwen en kinderen waaronder ook babies.
A.Olive
@AOlive; ‘bambu runcing etc.’- U wilt ook een bambu runcing naast/ bij het Indisch monument, den Haag?
@ronmertens:Ja, bij het Indisch monument. Maar dan met het verschrikking element van de bambu rucing.
Als het Indisch monument verschrikking moet uitbeelden zoals het nieuws beweert, hoe zou u het dan uitbeelden?
A.Olive
Come to think about it heer Mertens.
U zou waarschijnlijk het liefst een “Dikke bult eigen schuld” Bersiap monument willen hebben bij het Indisch monument.
A.Olive
@AOlive; ‘dikke bult etc.’- Oorzaak en gevolg; geen merdeka= amok= bersiap! Nederlands beleid(!) deed die hele ellende ontstaan! Ook onze houding op 17/8-’45, denkend aan: terug naar tempo doeloe; hautain tegen dat rood/wit gedoe; wat moeten die inlanders etc., die de vlam in de pan deed. Een intense haat tegen alles wat met de Belanda te maken had. Waarbij weerloze mensen; vrouwen, kinderen en ouderen de dupe werden! Zo’n monument maakt mij kwaad en verdrietig.
@ronmertens; You made my point.
A.Olive
@AOlive; ‘eigen schuld etc.’- Toen ik in Nederland 1950 op school over de bersiap ellende vertelde, antwoorde mijn klasgenoot: ‘wat had je dan verwacht na 350 jaar bezetting …’ Ik was perplex; inderdaad; altijd was de Inlander in Indië de mindere, rechteloos(!); koelie, baboe etc. Woonden armtierig in kampongs of in achteraf buurten. Heb zelf nimmer een Javaan in mijn klas gehad.- Bij ons thuis Soerabaja kwam toen 1x een Indonesische kennis op visite; en onze (Indische) buren spraken er over! – De Inlander in zijn eigen vaderland: een 3e.rangsburger! – Ik schrok van de tv.beelden; toen jl. october Palestijnen moordend Israel binnen vielen; wat een haat explosie… Voor mij: geen bersiap monument!
Grote wetenschappers/historici hebben al een zinnige schatting gemaakt van de slachtoffers van de Genocide op Indos en “andere ongewenste minderheden”.
“Citaat dhr. Mertens over de Bersiap: ‘stortte een woedende, ziedende menigte op ons’
Uit nader gedetailleerd onderzoek naar de slachtoffers in de interneringskampen bij Ambarawa komt echter een ander, genuanceerder beeld naar voren. Hoewel de slachtoffers spreken over wanorde en chaos, verschijnt er een ander perspectief op deze ‘woedende, ziedende menigte’ wanneer we de verslaggeving van de Britse troepen in Ambarawa erbij leggen. Deze Situation Reports zijn te vinden in het National Archives in Kew, Londen.
Het verhaal van dhr. Mertens kan als orale geschiedenis worden aangemerkt. Het heeft persoonlijke betekenis, maar omdat de slachtoffers volledig anoniem blijven, is de geschiedkundige betekenis ervan minimaal.
Zulke uitspraken over Indonesiers kunnen/worden misbruikt. ‘Een woedende, ziedende menigte’ roept het beeld op van ‘primitieve, ongeciviliseerde Indonesiërs’ als daders, meent de Indonesische historicus Bonnie Triyana, die bij de tentoonstelling Revolusi in het Rijksmuseum een heftige discussie uitlokte over de racistische lading van het begrip ‘Bersiap’.
De historicus Bonnie Triyana geeft een andere interpretatie aan en dat is zijn goed recht. Zijn verhaal klinkt weliswaar mooi maar is wel goed verzonnen.
@ dhr Mertens: een genuanceerd gebruik van woorden in content en context voorkomt dat men voor andere karren wordt gespannen.
@PetervandenBroek; ‘ander perspectief etc.’- Voor hen, die in de ‘beschermde’ kampen verbleven. Daar kon het gepeupel niets uitrichten. En ook niet al te dicht bij komen. Echter wij, buiten de kampen, aan de rand van kampong, kregen uit hun frustraties de volle aandacht. Dagen lang, tijdens het voedsel boycot, niet naar buiten, stil zijn in huis; hordes van groeperingen die dag en nacht(!) langs ons huis marcheerden/hard liepen; met roentjings het (metalen) hek lieten ‘klinken’ en ons de vreselijkste verwensingen; andjing/boenoeh belanda ea toeriepen! Onheilspellend waren die dagen, voor mij als jochie; om nooit meer te vergeten.
@Bersiap monument; Heb altijd tijdens de 15 augustus herdenking aan de periode daarna(!) gedacht. Met bitterheid, want daarna werden wij buiten het kamp het doelwit van bersiap. Uitgelokt(!) door Ned.politiek beleid met provocerende uitspraken; geen merdeka, Soekarno voor het gerecht etc. stortte een woedende ziedende menigte op ons; boenoeh belanda/dood aan de Hollanders. Onbeschermd
( de tottoks zaten in beschermde kampen) werden wij; vrouwen, kinderen en oudjes belaagd. Mijn oud oom, denkend aan zijn hernieuwde baan bij de plantage; werd ter plekke aangekomen gemarteld, aan een paal vastgebonden boven op een mierenhoop. Hij stierf een verschrikkelijke dood. Toen ook de kampen in Ambarawa onder vuur werden genomen deden de Britten een uitval richting ons huis. Waardoor wij, terwijl er over en weer geschoten werd, richting het kamp konden vluchten. Bij die vlucht; 3 gezinnen met witte lakens over onze hoofden(!), werd de jongste tante dodelijk getroffen. Toen iedereen haar naam riep en er geen antwoord kwam, is de hele groep doorgerend naar het kamp. – In 1947, goed en wel in Soerabaja terecht gekomen, stopte een dokkar/paard wagen voor ons huis met de dood gewaande tante en een ook de toen vermiste jongere oom, die in Magelang verbleef. -Tante is door een pemoeda, gevonden, meegenomen en in een hospitaal in Djokja opgenomen/hersteld.
Eindelijk een verkapte herinndrimg aan het geen ons is gebeurd in ons voormalig geboorteland Nederlamds-Oostindië ,in de periode ’45-’50.
@PvanGeldere; ‘een verkapte herinnering etc.’- Verkapte?
Al in Multauli 4e druk 1875(!) klonk de bersiap profetie ;
‘Zult gij nog langer ons vertrappen. Uw hart vereelten door het geld. En doof voor de eisch van recht en rede, De zachtheid tergen tot geweld? Dan schroeie de oorlogsvlam uw velden, Dan roll’ de wraak langs berg en dal, Dan trill’ de lucht van ’t moorgeschal!
Dan zullen wij uw kinderen slachten. En de onzen drenken met hun bloed.
Opdat der eeuwen schuld met rente, Met woekerwinste word’ vergoed. etc. etc.
– De vloekzang van Sentot(leger aanvoerder van Diepo Negoro: de laatste dag er Hollanders)