15 Responses to Stichting Sakura

1. Wal Suparmo schreef:

   28 september 2018 om 18:24

   Daarom dacht ik later op kantoor, dat MINDERMAN die Pak Min werdt genoemt een Indonesiers,Maar wel naar Holland was kunnen gaan. Maar AMAT een Blanda Totok voorkomen die geen Nederlands kan praten want perongeluk is zijn vader een KL-er.Bij de meisjes is het nog beroerder.

   Beantwoorden
2. Wal Suparmo schreef:

   26 september 2018 om 09:25

   Dat is toch iet alleen bij Japaners.Omdat eidereen zo braaf zijn.Of niet soms?

   Beantwoorden
   • Ronny Geenen schreef:

     26 september 2018 om 17:20

     Een politieke keuze
     Naar schatting zijn er in de oorlog tussen de 120.000 en 150.000 Nederlandse vrouwen geweest die ‘liepen’ met een Duitser. Uit de oorlogsfilms kennen we vooral het beeld van de dellerige ‘moffenhoer’ die met Duitsers sliep voor geld of mooie kleren. Uit Diederichs onderzoek komt een genuanceerder beeld naar voren. Veel van de vrouwen die Diederichs sprak, noemden hun Duitser zelfs de liefde van hun leven. Juist dát werd de meisjes na de oorlog zwaar aangerekend. Vrouwen die een langdurige relatie hadden met een Duitser werden doorgaans zwaarder bestraft dan degenen die achter elkaar meerdere , korte affaires hadden met Duitse soldaten. Een lange relatie werd gezien als een politieke keuze.

     Kinderen verwekt door Duitse soldaten
     Het aantal kinderen dat in de oorlog door Duitsers is verwekt bij Nederlandse vrouwen wordt geschat tussen de 12.000 en 15.000. Sinds 1941 was onder druk van de bezetter de verloskundige hulp gratis geworden, maar in Nederlandse ziekenhuizen werden vrouwen die bevielen van een Duitser lang niet altijd goed behandeld. Zo hing de volgende tekst boven het bed van een vrouw uit het boek die zwanger was van een Duitse soldaat: ’Na de behandeling de handen extra wassen’ Een relatief klein aantal Duitsers trouwde met zijn Nederlandse geliefde. Veel vrouwen bleven achter als ongehuwde moeder die door de gemeenschap met de nek werd aangekeken.

     Bijltjesdag
     Direct na de bevrijding werden allerlei ‘foute’ Nederlanders opgepakt, in elkaar geslagen, publiekelijk vernederd en opgesloten in leegstaande gebouwen. ’Moffenmeiden’ werden publiekelijk kaal geschoren, soms tot bloedens toe. Soms werden de kaalgeschoren hoofden ingesmeerd met pek en menie, of werd een hakenkruis op hun hoofd geschilderd. Vaak volgde dan een vernederende rondtocht door de stad of het dorp, waar de meisjes werden uitgejouwd voor ‘plurk’ (een samentrekking van ploert en schurk) of ‘moffenhoer’. Volgens de overlevering is er in een enkel geval zelfs sprake geweest van publieke verkrachtingen, maar harde bewijzen hiervoor ontbreken.

     Het lijkt erop dat dergelijke ‘Bijltjesdagen’ niet spontaan ontstonden, maar dat de plaatselijke autoriteiten en de Binnenlandse Strijdkrachten ze achter de schermen organiseerden om de heftige wraakgevoelens jegens collaborateurs te kanaliseren. Maar harde bewijzen hiervoor ontbreken. Na deze traumatiserende gebeurtenissen zwegen de vrouwen tot op de dag van vandaag over hun oorlogsverleden.
     https://isgeschiedenis.nl/nieuws/moffenmeiden-foute-relaties-in-de-tweede-wereldoorlog

     Beantwoorden
   • Robert schreef:

     26 september 2018 om 19:46

     U heeft het bij het rechte eind Wal Suparmo; ook in de Ned. koloniale tijd werden de niet-erkende kinderen met hun moeder naar de dessah teruggestuurd door de koloniale overheersers.

     Beantwoorden
3. Wal Suparmo schreef:

   26 september 2018 om 02:39

   JAPANS GEWROET.Op 9 September 1940 ariveerde in Batavia, een delegatie onder S.KOB AYASHI met 30 economen en 30 journalisten. Met 10 punten voor onderhandelingen op economisch en handels gebied:
   1) Verkoop van bos,mijn procucten en Japan vooral olie,NIET allen maar naar het westen maar ook aan Japan(toen een blokade van olie export naar Japan).
   2)Een concessie voor een Japanse telegraafkabel van het eiland Yap naar Batavia.
   3) Bepaade visserij rechten in Ned .Idie.
   4)Bepaalde kustvaart voor Japanse boten tussen havens in Ne.Indie .
   ) Investatie van Japanse bedrijven met betrekken tot immigratie van Japanse werkers.
   5) Zee en lucht verbinding van Japan-Ned- Indie v.v. worden.
   Wat natuulijk geweigert was en de bespreking afgebroken.Op 20 Juni 1941 kwam de vervanger van Kobayashi dat is YOSHIWARA( genoemd door dhr SOMERS) terug om beprekening ter hebben met de GG.Tjarda vanStagouwer en de directeur generaal van Handel, H.J VAN MOOK voor de mogelijkheid van verandering van de vorige beslissing. Wat weer negatief was..Een maand later stelde op 24 Juli Japan een utimatum aan Frans Indo China een vrienschap dat aangenomen was door de Viechy regering.Dat was ook de bedoeling van Japan tegen over Thailand( dat noot een oorlog had met Japan) en Ned.Indie maar juist een OORLOG VERKLARING als antwoord.Want Koningin Wilhelma verklare de oorlog aan Japan 0p 8 December 1941. Terwijl de onderhandelingen nog gaande was.Met 70.000 KNIL soldaten en vejaarde oorlog matriaal/wapens.Met meer hoop op steun an de geallieerden, bestaande uit 2000 Australishe troepen en RAAF vliegtuigen onderleiding van een colonel . die al heel voeg,een paar dagen na de Japanse landing al naar Australie terug getrokken waren.En ook voordien geen luchtsteun hadden gegeven aan de vloot in de Javazee oorlog .Dat vataal was zonder luchtsteun terwijl de Japaners het wel hadden.

   Beantwoorden
   • Robert schreef:

     26 september 2018 om 04:13

     Arme kinderen die naar vaders zoeken die geen interesse toonden voor de health, safety and welfare van hun kinderen. Zelfs dieren zijn betere ouders dan die vaders die een trap in hun kloten verdienen.

     Beantwoorden
     • Boeroeng schreef:

       26 september 2018 om 10:25

       Niet te snel oordelen over die vaders. Voor sommigen waren er deze redenen
       * Men was gedwongen door het leger het land te verlaten.
       * Men wilde wel terug of contact zoeken, maar van uitstel kwam afstel.
       * Of men had geen geld
       * Sociale druk van de mensen thuis , de moraal van die tijd en cultuur.
     • Ronny Geenen schreef:

       26 september 2018 om 17:24

       @* Men wilde wel terug of contact zoeken, maar van uitstel kwam afstel.@

       Heb daar mijn twijfels over. Tot op heden bestaat er maar heel weinig inmenging in dat land met andere volkeren. De statistieken geven dat goed weer.
     • Robert schreef:

       26 september 2018 om 19:43

       Hoeveel van die vaders zijn er daadwerkelijk op zoek gegaan naar de door hun verwekte kinderen? Bijna geen een denk ik.
     • Jan A.Somers schreef:

       27 september 2018 om 09:43

       Waar komt Pa van der Steur hier in beeld?
4. Wal Suparmo schreef:

   25 september 2018 om 21:39

   Wat wij in de oorlog hadden megemaakt waren de barbarse Japanse stoottroepen die juist uit KOREANEN en FORMOSANEN bestaan. Ook precies bij de KNIL. Waren niet de totoks die wreed heden gedaan hebben maar de Ambonsen en Menadonesen.Vooral bij de authochtone Japaners genaam SAKURA Japaners ,meestal civieleIin uniform) en hoge offieren zijn erg beleefd en hadden normale relaties met de vrouwen incl. de Indo’s.

   Beantwoorden
   • Ronny Geenen schreef:

     25 september 2018 om 21:52

     @meestal civieleIin uniform) en hoge offieren zijn erg beleefd en hadden normale relaties met de vrouwen incl. de Indo’s.@

     O ja? U heeft al heel wat fantasieën geschreven. Maar nu overschrijdt U al uw epistels.
     It is the fu…cking limit!

     Beantwoorden
     • Wal Suparmo schreef:

       26 september 2018 om 02:42

       Heel graag bewijzen dat ik gefantaseerd heb. En niet emotioneel worden. Bedankt!
     • Ronny Geenen schreef:

       26 september 2018 om 03:41

       Heel simpel. Elke soldaat en elke onder-officier doet, zeker als een jap, wat de baas wilt. Hun god was de keizer en een ieder moest toch ook buigen voor die gek. Daarnaast weigerden hun regering mensen en hoogste officieren het verdrag van Geneve te tekenen. Lesst net de artikelen hoe ze hun gevangenen terwijl ze nog in leven waren, zaten op te eten. Het waren ook kempeitai officieren, die o.a. mijn vader en 30 anderen maandenlang martelden. Mijn nicht, nu 90 jaar, werd in Bangkinang met 3 andere meisjes net uit de handen van de jap gehouden. Gewoon door de heibel van alle moeders in het kamp. Ze werd wel door een van de officieren zodanig in elkaar geslagen, dat ze haar hele leven een evenwichtsstoornis had en een bars in haar hoofd.
       Lees maar ook eens het boek Kura!.
5. Ronny Geenen schreef:

   25 september 2018 om 20:47

   Waren de moeders van deze leden comfort women gedwongen of deden ze dat uit vrije wil?

   Beantwoorden