BNR-radio: Nederland worstelt

Lees hier de intro en luister met deze link.

Nederland worstelt nog steeds met haar koloniaal verleden. De meeste geschiedenisboeken vertellen daar vooral over vanuit het perspectief van witte Nederlanders, waarbij er makkelijk over zwarte bladzijden heen gestapt wordt.  Dat geldt ook voor de media, zowel fictie als journalistiek.
In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over de verbeelding van ons koloniaal verleden. Dat doen we samen met Pamela Pattynama, emeritus hoogleraar Koloniale en Postkoloniale Literatuur- en Cultuurgeschiedenis.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

60 reacties op BNR-radio: Nederland worstelt

  1. Of ze zich schuldig voelen betwijfel ik zeer. Ze zijn bikkelhard en doodsbang dat ze schade vergoeding moeten betalen. Kom Nederland niet aan zn centen want dan zijn ze nooit thuis. Worstelt, Waarmee dan ?

  2. Jan A. Somers zegt:

    “Nederland worstelt” Ik zag op TV die duizenden bij de vuurwerkshows, en bij die duik in zee. Ik dacht: wat zijn die mensen aan het worstelen! Ik heb overigens nog nooit een Nederlander gezien die doodsbang was een schadevergoeding te moeten betalen. Als je hem/haar zou vragen waarvoor? gaan de ogen op oneindig. Wel heb ik gehoord dat ene heer Luns wordt verweten in Wassenaar zoveel betalingen van Indonesië te hebben kwijtgescholden. Van Nederlanders nooit een kwaad woord hierover gehoord.

    • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

      Zoals gewoonlijk een éénzijdig en irrelevant antwoord, het gaat hier wel om de benadeelde dwz Nederlandse particulieren die door diezelfde Heer Luns bij het TRACTAAT (sic) van Wassenaar benadeeld werden, tussen de 88 en 100% van hun claims. Ik dacht dat Mevr. G. Molemans dat toch wel duidelijk stelt, maar dat lijkt al zo lang geleden.

      Wat dat betreft bevestigt bovenstaande de stelling van mevr. Pattynama, bitterzoet Indie . Ook hier speelt de de verbeelding van ons verleden, dwz de colonial mind set een rol. De verbeelding houdt in een zelfgemaakte voorstelling die wij van de werkelijkheid hebben maar die niet die werkelijkheid als verifieerbare feiten weergeeft.

      • e.m. zegt:

        @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 09:09 Zoals gewoonlijk een éénzijdig en irrelevant antwoord, het gaat hier wel om de benadeelde dwz Nederlandse particulieren die door diezelfde Heer Luns bij het TRACTAAT (sic) van Wassenaar benadeeld werden, tussen de 88 en 100% van hun claims. Ik dacht dat Mevr. G. Molemans dat toch wel duidelijk stelt, maar dat lijkt al zo lang geleden.@

        — Valt me zwaar tegen dat zo’n geleerd man als u, heer Van den Broek schijnbaar nog steeds niet weet hoe de Nederlandse parlementaire democratie werkt; óók in 1966!

        U bent toch de klepperman van: “@van den Broek van een andere generatie zegt: 2 januari 2018 om 10:36 am@: [citaat]””Ook Geschiedenis is een exacte wetenschap.””[einde citaat]

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          Nou Heer E.M. voor een geletterd man als U zal ik het nogmaals uitleggen. Ik doe het uit mijn hoofd.

          Dhr Luns, onze toenmalige Minister van Buitenlandse zaken had een politiek akkoord gesloten met Indonesië, het zgn Tractaat van Wassenaar, aangaande geleden verliezen van Nederlandse particulieren en bedrijven in Indonesië en Nieuw-Gunea door de nationalisatie van Nederlandse bezittingen in de periode dec 1957 tot Augustus 1962.

          Het ging om een bedrag van 600 miljoen guldens, inclusief rente, dat Indonesië keurig in 30 termijnen betaalde . De Nederlandse overheid eigende zich een bedrag van iets meer dan 200 miljoen toe . De rest van het bedrag diende verdeeld te worden over de door particulieren (natuurlijke personen) en bedrijven (rechtspersonen) ingediende claims, vele benadeelden wisten, door de gebrekkige overheidsinformatie, niets van dit claimrecht maar dat is een ander verhaal.

          Al met al kregen de claimers, particulieren en bedrijven, gemiddeld 12% van hun vorderingen toegewezen. Niet onvermeld mag blijven dat bedrijven het volledige verlies op hun claim, gemiddeld 88%, via hun belastingaangifte konden verrekeningen met toekomstige winsten. Zo werden de bedrijven voor de volle 100% schadeloos gesteld.

          De particulieren werden dubbel gepakt. Ten eerste kregen zij maar een heel klein deel van hun claim vergoed en tevens betaalden zij via de belastingen ook nog eens het aandeel in de verliezen van de bedrijven.

          De overheid in de persoon van dhr Luns speelde weliswaar voor Sinterklaas t.o.Indonesie maar wat in Uw ogen en die van dhr Somers irrelevant is dat zij geen open spel speelde tegenover haar Nederlandse burgers.

          Wat dat met de Nederlandse parlementaire democratie te maken heeft mag U als intellectueel aan een onbenul als mijn persoon, die ook in het buitenland woont wel eens duidelijk en exact uitleggen.

          Ik vind het wel een bovenmenselijke prestatie dat U tot nu toe op deze blog altijd vermeden heeft met iets inhoudelijks te komen. Daarvoor hulde.

        • e.m. zegt:

          @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 13:51 Nou Heer E.M. voor een geletterd man als U zal ik het nogmaals uitleggen. Ik doe het uit mijn hoofd.@
          — Als u echter niet meer goed weet wat u gaat uitleggen, dan had u dat beter uit uw hoofd kunnen laten kunt om het uit uw hoofd te doen.

          @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 13:51 Dhr Luns, onze toenmalige Minister van Buitenlandse zaken had een politiek akkoord gesloten met Indonesië, het zgn Tractaat van Wassenaar, aangaande geleden verliezen van Nederlandse particulieren en bedrijven in Indonesië en Nieuw-Gunea door de nationalisatie van Nederlandse bezittingen in de periode dec 1957 tot Augustus 1962.@
          — Iedere VMBO-scholier leert en weet dat een Nederlandse minister in Nederland geen politieke akkoorden sluit met buitenlanden. Daar zijn in de Nederlandse parlementaire democratie andere gremia voor, die daartoe wel kunnen accorderen. Waar heeft u die wijsheid feitelijk vandaan heer Van den Broek ?

          @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 13:51 Het ging om een bedrag van 600 miljoen guldens, inclusief rente, dat Indonesië keurig in 30 termijnen betaalde . De Nederlandse overheid eigende zich een bedrag van iets meer dan 200 miljoen toe . De rest van het bedrag diende verdeeld te worden over de door particulieren (natuurlijke personen) en bedrijven (rechtspersonen) ingediende claims, vele benadeelden wisten, door de gebrekkige overheidsinformatie, niets van dit claimrecht maar dat is een ander verhaal.@
          — Vanwege maatregelen van Indonesische zijde werd een schade berekend van 4,5 miljard gulden, waarvan alleen al de Staatsclaim een bedrag van 2,0 miljard omvatte. Republik Indonesia erkende de claim echter in zijn geheel niet en kon dat immense schadebedrag ook niet ophoesten. Dat Indonesië ‘de claim niet erkende’ is essentieel heer Van den Broek. Dan kunt zelfs u hoog of laag springen, maar dan houdt het toch echt op hoor. It takes two to tango, begrijpt u wel . . . De correcte verdeelsleutel uit uw voorbeeld is exact in de verslagen van vergaderingen in de Tweede Kamer: de Handelingen terug te lezen.

          @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 13:51 De overheid in de persoon van dhr Luns speelde weliswaar voor Sinterklaas t.o.Indonesie maar wat in Uw ogen en die van dhr Somers irrelevant is dat zij geen open spel speelde tegenover haar Nederlandse burgers.@
          — Zelfs een VMBO-scholier zou in zijn stoutste dromen nooit deze onwetenschappelijke analyse als argumentloos ongefundeerde conclusie in een scriptie opnemen. Hij weet dan dat de beoordelaar er een dikke rode streep doorheen zal zetten! Wat is uw middelbare schoolopleiding heer Van den Broek ?

          @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 13:51 Wat dat met de Nederlandse parlementaire democratie te maken heeft mag U als intellectueel aan een onbenul als mijn persoon, die ook in het buitenland woont wel eens duidelijk en exact uitleggen.@
          — Dat zo zijnde, gaat dat dus never nooit niet meer lukken. U bent gezegend.

          @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 13:51 Ik vind het wel een bovenmenselijke prestatie dat U tot nu toe op deze blog altijd vermeden heeft met iets inhoudelijks te komen. Daarvoor hulde.@
          — Dank voor de hulde (gaat op de stapel), maar u weet toch ook wel dat het volstrekt irrelevant is en van nul en generlei waarde, dat de klepperman gaat lopen roeptoeteren: “er is géén, er is géén brand”!!!

          Fijne dag verder . . .

        • Indorein zegt:

          Met stijgende verbazing las ik deze citaten van de weledele hr E.M.:
          — Iedere VMBO-scholier leert en weet …
          — Zelfs een VMBO-scholier zou in zijn stoutste dromen nooit deze onwetenschappelijke analyse als argumentloos ongefundeerde conclusie in een scriptie opnemen.

          Ik heb enige jaren een neefje thuis gehad die op het VMBO “studeerde”. Hij leerde maar heel weinig, tenminste de weinige schoolboekjes die ik zag op zijn burootje gaven mij die stellige indruk. Analyses opmaken of een scriptie schrijven? Ik heb ze nooit kunnen ontwaren tijdens zijn VMBO-“studie”.
          Het ventje vroeg mij eens of ik een elektrisch apparaatje had, dat hij voor een of andere les (of moet ik “college” zeggen?) uit elkaar moest halen. Op mijn wedervraag of hij het dan ook weer in elkaar moest zetten, was zijn stomverbaasde antwoord: Natuurlijk niet, oom! Hoe kon ik nou toch zo’n domme opmerking maken! Dat had toch niets te maken met leren. Ik gaf hem eveneens een hamer mee, dan kon ie wat sneller klaar zijn met “uit elkaar halen”.
          Dus zelfs praktisch onderwijs waar je wat mee kunt ontbreekt op het VMBO college.

          U begrijpt weledele hr E.M.: ik heb geen “hoge pet” op van het VMBO. Kunt u mij verwijzen waar scripties zijn te vinden van “VMBO studenten”? Of “wetenschappelijke” analyses?

          Verder vind ik uw stukjes wel lezenswaardig en vermakelijk.

        • Loekie zegt:

          Als je teveel gescheten hebt en je riool is verstopt geraakt, ga je dan zelf aan de slag of bel je zo’n vmbo”er, die dan voor komt rijden met zijn autootje waarop de tekst: Rioolreiniging…?

        • e.m. zegt:

          @Indorein zegt: 4 januari 2018 om 15:41 Kunt u mij verwijzen waar scripties zijn te vinden van “VMBO studenten”?@

          — Dag heer Indorein, in aansluiting op de relevante bijdrage van @Loekie zegt: 4 januari 2018 om 15:46@ toch nog het navolgende. Maar eerst uw vraag, scripties in het kader van het PTA (*zie onder) dienen vijf jaar lang door de VMBO-school te worden bewaard. En dan nu ter verbredende orëntatie:

          “”Aan scholen voor voorbereidend beroepsonderwijs wordt, in elk profiel onderwijs in de basisberoepsgerichte leerweg en de kaderberoepsgerichte leerweg gegeven. Het onderwijs aan scholen voor voorbereidend beroepsonderwijs is met ingang van het derde leerjaar ingericht volgens profielen. Een profiel is een in schooltijd verzorgd samenhangend onderwijsprogramma, zodanig ingericht dat het biedt:

          1. een algemene maatschappelijke voorbereiding en persoonlijke vorming, en
          2. een voorbereiding op naar inhoud verwante opleidingen in het aansluitend beroepsonderwijs.

          De school verzorgt één of meer profielen. De profielen zijn:
          bouwen, wonen en interieur, – produceren, installeren en energie, – mobiliteit en transport, – media, vormgeving en ICT, – maritiem en techniek, – zorg en welzijn, – economie en ondernemen, – horeca, bakkerij en recreatie, – groen,- dienstverlening en producten.””

          — En ja, ook VMBO-ers dienen voor hun PTA*, werkstukken in te leveren ter meewegende beoordeling; van boekverslagen tot heuse scripties in elk verplicht en gekozen vak waarin eindexamen wordt afgelegd.

          *Programma Toetsing en Afsluiting [“”Als een PTA een keer is vastgesteld mogen er in het lopende schooljaar/of de periode waarin examen wordt gedaan geen wijzigingen meer worden aangebracht. Als het PTA betrekking heeft op twee (of meer jaren) mogen er dus in die jaren voor de leerlingen waarvoor het PTA geldt geen veranderingen worden doorgevoerd. (geen nieuwe methode, geen andere toetsen, geen andere onderwerpen)””.]

          Fijne dag verder . . .

          P.S.
          U heeft dus een heel slim neefje als VMBO-er over de vloer gehad, als het bovenstaande enigszins nieuw voor u is ! 😉

        • Jan A. Somers zegt:

          “Ik dacht dat Mevr. G. Molemans dat toch wel duidelijk stelt” ” gemiddeld 12% van hun vorderingen toegewezen” Ik dacht nog even aan mijn vader. Formulier invullen, postzegel erop, naar de brievenbus. Het duurde even, maar het kwam voor elkaar. Ik ken de criteria niet meer, maar ik dacht dat bij eenvoudige zaken als huisraad e.d. een forfait werd gehanteerd, dat niet ongunstig was. Dat doen verzekeringsmaatschappijen ook vaak. Voorkomt discussies over fraude. De schadevergoeding voor zijn aan boord verloren gegane bezittingen werd op een andere manier geregeld. Kwam ook in orde. Werd je allemaal niet rijk van, maar een tevreden mens doet niet moeilijk.
          “De Nederlandse overheid eigende zich een bedrag van iets meer dan 200 miljoen toe .” Heeft de Indische gemeenschap hierover vragen gesteld aan de minister? Het was toch bekend, over elke cent moet verantwoording worden afgelegd.

  3. Boeroeng zegt:

    Het is duidelijk dat er de laatste 8 jaar meer aandacht in Nederland is voor het koloniaal verleden. Mensen willen weten wat er fout ging.
    Vandaar de aanhef van BNR-radio: Nederland worstelt nog steeds met haar koloniaal verleden. De meeste geschiedenisboeken vertellen daar vooral over vanuit het perspectief van witte Nederlanders, waarbij er makkelijk over zwarte bladzijden heen gestapt wordt.

    Nou is het onzin dat mensen die toen te jong waren of niet geboren zich schuldig voelen.
    Toch doen mensen dat soms en dat is ook een deel van die worsteling.
    En zeker zijn er ook mensen die de opengebroken doofpot willen sluiten omdat men schadevergoedingen vreest. En weer anderen willen het niet weten uit culturele zelfverdediging…dwz niet de fouten van eigen kluppie willen horen.

    Wat mij van de journalisten van BNR-radio lijkt en wat mijn insteek is… gewoon uit oprechte belangstelling en verontwaardiging aandacht voor de fouten van dit verleden hebben
    Mijn persoon en de I4E-lezers hadden al die interesse, uit eigen geschiedenis, uit eigen familiegeschiedenis. En niet alleen voor de negatieve verhalen over de eigen afkomst.
    Dat is ook wat Pamela Pattynama drijft.

  4. Loekie zegt:

    “gewoon uit oprechte belangstelling en verontwaardiging aandacht voor de fouten van dit verleden hebben..”
    Iemand heeft een (brede) belangstelling voor geschiedenis. Egypte, Griekenland, Rome, Israël, Marco Polo, Indianen, noem maar op. Hij leest o.a. over groot en klein onrecht, jongens als Nero en Caligula, Herodus, Djengis K. e.a. Ook leest hij over planter Willem, baboe Sita, Kromo, Van Heutsz, Boeng T., Nono en over wie al niet. Dat hij met belangstelling over alles en iedereen leest is te begrijpen. Maar die verontwaardiging, waar komt die vandaan? Is het omdat de lezer de personificatie van Recht en Rechtvaardigheid is? Omdat hij bevoegd is om te oordelen en te veroordelen? Of omdat hij in werkelijkheid niet weet wat hij aan het lezen is?

  5. Boeroeng zegt:

    Loekie… die verontwaardiging komt hier vandaan, wat ik eerder schreef : ” …de fouten van dit verleden ”
    Waar komt jouw verontwaardiging vandaan ?

    • Loekie zegt:

      Jawel, maar was wat nu fout wordt geacht in dat verleden ook al fout?
      Bijvoorbeeld: gisteren stond in de krant dat in Zweden Jezus genderneutraal is gemaakt. Hij is niet meer een man, hij is niet meer Hij, hij is een Het geworden. Dat alles om genderneurtralen en aanverwanten in de kerk te kunnen omarmen. Alle psalmen, liederen, preken en teksten enz. worden nu herschreven naar Het.
      Zeg je misschien: waar slaat dit nu weer op, wat heeft dit te maken met het onderwerp?! Zeg ik: nou, als voorbeeld van heel actueel veranderend denken en doen. Is er een verschil tussen een hoofdschuddende verontwaardiging vanuit een leunstoel en het aanpassen van wat altijd was naar een hedendaagse visie. Ofwel: zoals het vroeger was, zo is het nu niet meer. Vroeger was vroeger, dat is niet meer…voel je ‘m? Komt geen verontwaardiging bij te pas. Enige oneffenheid is het slinkende aantal mensen dat het nog over vroeger heeft en zichzelf daarin elke dag een beetje meer opblazen.
      Goed, ik geeft toe, ik heb een lichte verhoging vandaag..

    • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

      Fouten uit het verleden betekent wel dat er ook goede dingen uit het verleden zijn. Aan het verleden wordt dan wel de maat genomen en op basis van Recht en Rechtvaardigheid als ordenend principe zoals “Loekie” aangeeft of is het meer obv een vooroordeel?
      Dat is dan wel een (voor)oordeel achteraf. Achteraf is wel gemakkelijk (ver)oordelen zoals uit bovenstaande reacties blijkt. Maar heeft dat ook met Geschiedenis te maken of is het meer een rechtvaardiging van de geschiedenis die ons automatisch naar het goede leidt, een soort gristelijke ethiek? Geschiedenis als ethisch beginsel, dat gaat meer in de richting van het betere pissebed kijken. De weg naar de hemel is geplaveid met goede voornemens. Dat is geen geschiedenis maar toekomstmuziek.

      Het is de eeuwige discussie ook bij Indo’s hoe als collectiviteit naar de Indische geschiedenis wordt gekeken.
      Er is een groep die Herinnering ziet als Geschiedenis die via het gevoel wordt benaderd, Indisch als een Gevoel past daar heel goed in.
      En er is een groep die Geschiedenis ziet als Herinnering die beschouwd en bekritiseerd wordt door middel van documenten (Kritik der reinen Vernunft). Beide groepen zijn er mee eens dat dit erfgoed hen onderscheid van Anderen (totoks, Indonesiers, andere allochtonen/autochtonen etc) en moet daarom behoed en overgedragen worden aan de volgende generaties.

      Wat voor de ene groep van betekenis is, hoeft voor de andere groep nog niet zo te zijn. Mevr. Pattynama geeft als voorbeeld (sic) de generatiekloof dwz de eerste generatie houdt zich vast aan de “echtheid” van de eigen ervaring, terwijl de tweede generatie zich vooral bezighoudt met de herinnering die toegang geeft tot een collectieve Indische identiteit. En er is ook een ander generatie die zich gewoonweg wilt bezighouden met geschiedenis als empirische wetenschap.

      Deze onenigheid over de betekenis van Indie en wat wel en wat niet waardevol erfgoed is geeft eveneens de herhaalde opduikende “nieuwe feiten” aan hoe gevoelig het koloniale verleden ligt. Feiten zijn op zich niet nieuw maar zijn in het verleden niet in beschouwing genomen dwz afhankelijk van een al dan niet colonial mind set.

      En Geschiedenisbestudering uit verontwaardiging? Voor mij meer uit nieuwsgierigheid, maar ook uit stijgende verbazing.

      Dhr E.M. mag gerust zijn, ik haal het VMBO-niveau niet, dat bestond trouwens in mijn tijd nog niet. het geeft wel zijn belevingswereld aan, zo jong en onervaren is dhr E.M. wel.

      • e.m. zegt:

        @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 4 januari 2018 om 16:40 Dhr E.M. mag gerust zijn, ik haal het VMBO-niveau niet, dat bestond trouwens in mijn tijd nog niet. het geeft wel zijn belevingswereld aan, zo jong en onervaren is dhr E.M. wel.@

        — Lekker inhoudelijk, heer Van den Broek. Is het niet eerder ‘van een andere planeet’? Ik vraag maar.

        Soedah, ik volg het advies van meneer Somers maar op, ik ga wat leukers doen. Fotograferen lijkt mij wel wat . . .

        • Ron Geenen zegt:

          @ik ga wat leukers doen. Fotograferen lijkt mij wel wat . . .@

          Bij fotograferen komt er heel wat meer kijken dan “leukers”. Of is het alleen maar een plaatje schieten met een smartphone?

        • e.m. zegt:

          @Ron Geenen zegt: 4 januari 2018 om 17:35 Of is het alleen maar een plaatje schieten met een smartphone?@

          — Heb geen smartphone, maar heb stilletjes in overweging om mijn point-and-shoot compactcamera in te ruilen voor een mirrorless of een dsrl en dienaangaande meer te weten te komen over shutter speed, aperture, ISO, natural light, flash, compositie, alsmede gebruik en toepassing van objectieven. Maar niet als een pro of semi. Moet leuk blijven!

        • Ron Geenen zegt:

          Als beginnend amateur fotograaf, zou ik zeggen, eerst te bepalen in welke richting van de fotografie u zich wilt begeven. Landschap, portret, architecture, close up, macro. Voor ieder gebied zijn er specifieke lenzen beschikbaar. Mirrorless is het nieuwste en vrij handig omdat alles klein en licht in gewicht is. Het gebied dat ik bv probeer te beslaan is de architecture vanwege mijn vak in de makelaardij. Daarnaast doe ik graag aan macro en tegenlicht fotografie (zonsondergang).
          Het heeft namelijk geen zin om een lens te kopen die u misschien haast nooit gebruikt.

  6. liszy zegt:

    Ik wil even reageren op Loekie: “maar die verontwaardiging waar komt die vandaan?”
    Voor mij is het simpel. Mijn vader was pas 18 jaar toen hij aan de Birma-spoorweg moest werken.
    Eenmaal in Nederland heb ik een Westerse opvoeding gekregen. Ik vind het prima in Nederland. Dankzij de Nederlandse regering kon ik b.v. studeren met een maximale studiebeurs. Ik heb amper Indische vriendinnen/vrienden. Totdat de Backpay-regeling kwam. Die peildatum vond ik oneerlijk voor mijn vader en heb, zoals bekend, stappen ondernomen. Dus Loekie, daar komt mijn verontwaardiging vandaan.
    Het overige wat Loekie schrijft: “Is het omdat de lezer…….niet weet wat hij aan het lezen is”.
    In elk geval weet ik wat ik lees. Ik voel me dan ook totaal niet aangesproken. Ik wil alleen jouw vraag, beantwoorden. Zo is het bij mij gegaan. Vind je dat verkeerd van mij?

    • Ron Geenen zegt:

      @Ik heb amper Indische vriendinnen/vrienden. Totdat de Backpay-regeling kwam.@

      Jammer!

    • Loekie zegt:

      Ik heb niks te vinden, ik vind in deze dus ook niks verkeerd.
      Maar iets anders en niet persoonlijk, maar in het algemeen :
      hoeveel verdiende een 18-jarige toentertijd?

    • Jan A. Somers zegt:

      ” Ik vind het prima in Nederland. enz.” Een verhaal dat mij bekend voorkomt.
      ” hoeveel een dienstplichtige Knil-militair verdiende tijdens de oorlog” Ik denk een kwartje per dag of zoiets. Beroeps per maand zo’n honderd gulden????? Wordt daar rekening mee gehouden bij die backpay genoegdoening? Die salarissen zijn tot op de cent nauwkeurig, voor ieder mens in de archieven te zien. Ik was verbaasd toen ik bij mijn vader zag hoe al zijn verdiensten vanaf het begin tot aan pensionering uit de administratie kwam. Maar in die tijd kon de Komisaris Agung in Den Haag makkelijk de weg wijzen.

  7. Huib zegt:

    Tip aan een ieder die moeite heeft met het Nederlandse Koloniale- en Slavenverleden.
    Er is een partij van gelijkgestemden waar men op kan stemmen. Om te beginnen bij de komende
    gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam.
    Vraagje heb ik wel. Waarom lopen er toch zoveel nakomelingen van ex-slaven en ex-kolonialen rond in Nederland die blijven afgeven op dat Nederlandse verleden?.
    Natuurlijk omdat Nederland nog steeds een slecht land is dat niet deugt. Zou ik denken blijf dan verre van zo’n in-en inslecht land. Emigreren naar een beter land zou dus het beste zijn. Dunkt mij.
    Maar wie ben ik om dat advies te geven.

    • PLemon zegt:

      @nakomelingen die blijven afgeven op het Nederlands verleden.

      Tja, hr Huib, zovele redenen…frustratie, miskenning, teleurstelling, wraak etc, maar vooral aandacht trekken om een bepaald (eigen) (financieel) belang.
      Goed opgevoeden houden ws dit nog in ere….
      “Bijt nooit de hand, die je voedt” en “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt”
      …lag misschien aan de basis vh bekende “Indisch zwijgen”.😷

      • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

        Ik voel me niet aangesproken, maar zoal dat zo zou zijn dan kan ik alleen maar zeggen dat er toch niks aan de hand is om kritisch te staan tegenover onze Indische en Geschiedenis, of is dat al in Nederland verboden?

        Ik was weliswaar geëmigreerd naar een financieel heel veel beter land, Zwitserland, maar of dat het beste was, daarbij zet ik wel mijn vraagtekens.
        Ik woon nu in Italië, tegenover dat land sta ik ook kritisch, dat zegt mijn Italiaanse vrouw tenminste. Die vraagt zich soms wel af waarom ik niet naar het Land van Herkomst terugga. Dan kijk ik naar haar, naar die schitterende blauwe lucht buiten, naar die persoon in de spiegel en zie daar een vrije Indo, dan weet ik wel het antwoord.

        Waar ik dhr Huib en de andere generatie wel op aanspreek dat zij weliswaar geen feitelijke onjuistheden vertellen over hun Geschiedenis maar dat de volledigheid der feiten heel veel te wensen over laat, dan druk ik me wel eufemistisch uit. Een bronverwijzing naar Wikipedia of naar Van Dale heeft weinig tot niks met Geschiedenis te maken.

    • Jan A. Somers zegt:

      Ik heb zo’n idee dat al die Surinaamse nakomelingen van ex-slaven Nederland een best land vinden. “omdat Nederland nog steeds een slecht land is dat niet deugt.’ Tja, pas gehoord dat er nog steeds bevolkingsopbouw is in Nederland. Natuurlijk exclusief de vele reageerders hier.

  8. liszy zegt:

    Ik ga het steeds boeiender vinden: de geschiedenis van Indie. Het leven tussen 2 culturen. Ik ben geboren in Jakarta en in 1962 gingen mijn ouders en zusjes naar Nederland. Mijn vader had in Jakarta een goede baan en wilde eigenlijk niet weg. Maar het kon niet anders meer.
    Het rare is dat mijn kinderen in de leeftijd van 26,25 en 22 jr. al veel meer interesse tonen in Indonesie dan ik op die leeftijd.
    Tja en dan geschiedenis er zijn zoveel verschillende invalshoeken. Ik heb de ervaringen van mijn ouders en daarnaast de feitelijke geschiedenis. Zoals ik al eerder schreef ben ik tevreden in Nederland maar daarnaast kan ik wel kritisch kijken naar een peildatum die opgevoerd is in een regeling.
    Als antwoord op Loekie, ik weet niet hoeveel een dienstplichtige Knil-militair verdiende tijdens de oorlog. Dat maakt ook niet uit. Ik weet wel dat mijn vader geen salaris heeft gekregen.
    Ik heb ook nog een vraag aan Peter v.d. Broek. Waarom koos u indertijd voor Zwitserland? Ik heb ooms die indertijd voor Amerika kozen. Het boeit mij omdat mijn ouders altijd vonden dat de meest logische stap was om te kiezen voor Nederland. En met hen zovelen. Maar wat beweegt een mens?

    • Ron Geenen zegt:

      @Ik heb ooms die indertijd voor Amerika kozen. @

      Uw ooms kunnen hebben gekozen om verschillende redenen. Ten eerste de discriminatie, zowel vanwege de huidskleur, maar vooral vanwege het niet erkennen van hun Indische diploma’s en de positie in een bedrijf. Een grote factor is ook het weer. Dit laatste is goed te merken, want de grootste groep Indo’s wonen in California. Daarnaast is Florida en Texas populair.
      Mijn persoonlijke ervaring in California is het vinden van een grote welvaart, ruimte en een tropisch klimaat.

      • Loekie zegt:

        Je vergeet het belangrijkste: men hield gewoon niet van Holland. Hoeft geen haat geweest te zijn, maar gewoon: tidak senang.

        • Ron Geenen zegt:

          In elk land moet een ieder, ook de Indo, eerst wennen. Uit gesprekken weet ik, dat vooral gezinnen, waarbij de vader niet aan werk kwam en zeker niet het werk kreeg wat hij voordien in Indie bij een NL bedrijf had, ontevreden werd. Ook de huisvesting en klimaat was een enorm groot probleem. De meeste Indo’s hier in de US hebben het een jaar of 5a6 in NL geprobeerd. Daarentegen hebben een ouder gezinnen, zoals mijn moeder/weduwe het niet aangedurfd opnieuw in een ander land te beginnen. Ook merkte ik dat de meeste Indo ouders in US allebei uit het voormalig Indie komen. Uitzonderingen daargelaten, een Indo getrouwd met iemand van NL of Duitsland bleven in Europa.

      • Arthur Olive zegt:

        “Het niet erkennen van hun Indische diploma’s……”
        In Nederland moest je in die tijd voor alles een diploma hebben, zelfs in de service industrie zoals besteljongen voor Albert Hein moest ik op ze’n minst een Mulo diploma hebben die ik niet had. In Nederland verdiende ik kinderloon voordat ik in mijn eentje als 19 jarige naar Amerika ging. Er was geen wet zoals “equal pay for equal work”.

        • Ron Geenen zegt:

          @In Nederland verdiende ik kinderloon voordat ik in mijn eentje als 19 jarige naar Amerika ging. Er was geen wet zoals “equal pay for equal work”.@

          Daarom heb ik na de vaart ook in NL altijd voor Amerikaanse bedrijven gewerkt.

        • Boeroeng zegt:

          Een jongen die voor AH bestellingen op zijn fietsje wegbrengt ?
          Lijkt me onzin om voor dit een mulo-diploma te eisen.
          Volgens mij is dit nooit gebeurd 40 jaar geleden.

        • Arthur Olive zegt:

          @ Boeroeng
          “Volgens mij is dat nooit gebeurd 40 jaar geleden”

          Het kan best zijn dat het nooit gebeurt is zo’n 40 jaar geleden.
          Mij is het echter zo’n 59 jaar geleden overkomen. Ik ging af op een advertentie van AH en het werd mij verteld dat ik maar beter mijn MULO moest afmaken.
          Ik werkte toen bij restaurant Formosa waar nu McDonald is voor 50 cent per uur met avond eten 12 uur per dag.
          Mijn stiefvader was het hoofd van de RWD (Resedentie Waterstaat Dienst) van het westelijke gedeelte van West Nieuw Guinea en hij kon op 60 jarige leeftijd geen baan krijgen. Het was geen discreminatie want hij leek op een toktok. In de zomer plukte hij aardbeien zamen met de school kinderen. in het Westland. Hij kwijnde weg en stierf 2 jaar later.
          Sociaale zorg moesten wij binnen laten komen om te laten zien dat wij geen luxe dingen hadden. Een ijskast of tv was in die tijd luxe,ze keken zelfs naar de vloer bekleding.
          De tijd was rijp voor mij om weg te gaan in 1960 en ik heb nooit omgekeken.

        • Ron Geenen zegt:

          @De tijd was rijp voor mij om weg te gaan in 1960 en ik heb nooit omgekeken.@

          Uw verhaal kom mij zeer bekend voor.
          En wat de school betreft, in Nijmegen had je een katholieke 3 jarige ULO en een openbare 4 jarige MULO-A en MULO-B aan de Gerard Noodstraat.

        • Jan A. Somers zegt:

          “dat ik maar beter mijn MULO moest afmaken.” Dat is andere koek, verstandige lui, die van Appie! Zelf werkte ik in de schoolvakanties overal, om zakgeld te verdienen. Gewoon Cao-loon via het arbeidsbureau. Op de Schelde smerig werk, ketelbikken van marineschepen. Dubbel betaald! In de haven sjouwwerk. Het liefst ’s nachts, dubbel betaald! Over diploma’s weet ik niet veel, maar het concordant onderwijs in Indië sloot naadloos aan bij het (vervolg)onderwijs in Nederland. Mijn broer heeft in het kamp (Tjimahi) zijn gymnasium afgemaakt, en kon in Nederland direct door naar de universiteit. Een (varende) buurman had geen probleem met zijn diploma van de zeevaartschool in Soerabaja. Zelf zou ik in Nederland zijn gezakt voor het verplichte toelatingsexamen HBS, maar in Vlissingen deden ze aan innovatie: direct naar de tweede klas, dat was niet verboden. Met een heel jaar gratis bijlessen wiskunde, Frans en biologie. Samen met een ander Indisch meisje, in een strenge winter. Discriminatie, daar heb ikzelf geen ervaring mee. Ik dacht dat dat in emigratielanden zoals Australië, Zuid-Afrika en de VS veel sterker speelde.

        • Ron Geenen zegt:

          @Ik dacht dat dat in emigratielanden zoals Australië, Zuid-Afrika en de VS veel sterker speelde.@

          Het maakt niet uit waar en in welk land men dat ondervindt. Discriminatie is discriminatie.

        • Arthur Olive zegt:

          “Dat is andere koek, verstandige lui die van Apie”.

          Als men geen eind Mulo nodig had om besteljongen te worden bij Apie dan zou ik aan alle kwalificaties hebben voldaan om aangenomen te worden. Wel gemeend of niet, het is niet de taak van iemand in personeelzaken om een 18 jarige te zeggen om maar weer terug te gaan naar school als dat niet vereist werd voor de job.
          Er waren genoeg jonge lui in die tijd die door omstandigheden aan het werk moesten om het gezin te helpen.

        • Ron Geenen zegt:

          @Als men geen eind Mulo nodig had om besteljongen te worden bij Apie @

          Ja en vaak zegt een diploma ook wel eens niets. Heb bij Parsons Engineering een Cubaan met een PHD meegemaakt, die geen fatsoenlijke tekening in de Civil groep op papier kon zetten.

        • Arthur Olive zegt:

          Wij hadden bekwame engineers bij Alcoa op een na.
          Deze engineer kwam meestal met de gekste ideas die hij concepts noemde, en wij moesten maar de carbide dies daarvoor maken in de shop.
          Het werd daarom “Hemorrhoid” genoemd maar het kon hem niets schelen.

    • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

      Mijn keus voor Zwitserland is niet vergelijkbaar met de keus van die andere generatie. Mijn vader en zijn generatie hebben een existentiële , traumatische keuze gemaakt, laat staan dat er van een keuze sprake was. Daar komt bij dat zij niet over de instrumenten beschikten, zoals die van mijn generatie (opleiding, talen, sociale vaardigheden e.d.), daargelaten dat zij een keuze konden maken, niet alleen voor henzelf maar voor een gehele familie (broers, zusters, ouders) wat wel een hemelsbreed verschil maakt. De reacties op dit topic spreken wat dat betreft boekdelen, in de letterlijke zin van het woord.

      Wat opvalt van mijn generatie in mijn familie is, dat ik niet de enige ben die is doorgeëmigreerd.
      En dan spreek ik niet over de opvolgend generatie in mijn familie, mijn zoon is niet de enige in d familie die is doorgeëmigreerd en ook al op jonge leeftijd werkervaring (vrijwilligerswerk) heeft opgedaan in verschillende landen (Cambodja, Peru, Bolivia). De internship bij Accenture in Amsterdam steekt daar wel schril bij af. Wat dat betreft is hij een Indo, levend tussen verschillende culturen. Op dit moment is hij op vakantie in Bolivia.

      Over die dikke verhalen van Nederlandse Ex-pats wordt in onze familie hartelijk (uit) gelachen.

  9. bokeller zegt:

    In de schoolwet van 1857 is er sprake van gewoon lager onderwijs en meer uitgebreid lager onderwijs.(mulo).
    In 1910 wordt deze zaak opnieuw bekeken en maakt men verschil tussen scholen met 7 leerjaren (ulo) en scholen met 9 leerjaren (mulo).

    In de schoolwet van 1920 wordt het een zelfstandige school die formeel de naam ulo krijgt. Die naam zal tot 1968 in gebruik blijven, wanneer de Mammoetwet met de mavo begint.

    Voor de wet bestaat er dus na 1920 allleen de ulo, maar de naam mulo blijft in de praktijk vaak in gebruik. Zo kon je op een uloschool zitten met jaarlijkse ulorapporten en toch een mulodiploma krijgen, omdat die door een vereniging of stichting van mulo was uitgegeven.
    Dat alles viel overigens onder het toezicht van de inspectie voor het lager onderwijs, die controleerde of er aan de eisen van het uloprogramma voldaan werd.

    Vaak wordt ten onrechte gedacht dat de M van mulo “middelbaar” betekent.
    #### meer uitgebreid lager onderwijs.(mulo). ####

    Die betekenis krijgt het wel bij de opvolger, de mavo, die dan ook onder de inspectie van het middelbaar onderwijs ging vallen.
    Hans Strootman

    • Arthur Olive zegt:

      Pak Bo, ik zat op de Zoonebloem Mulo in Den Haag.
      Het was een 4 jarige studie en ik heb het niets anders gekend dan een Mulo.
      Ik had vrienden die van de Mulo naar de UTS en zelfs de MTS gingen.
      In die tijd had men ook 3 jarige ULO’s.

  10. Huib zegt:

    Ik zat nog in de 4e of 5e klas van het Lyceum in Oldenzaal toen de eerste berichten me bereikten van familieleden die naar Amerika wilden emigreerden omdat de werkeloosheid in die jaren blijkbaar aanzienlijk was en de economie geen uitzicht op verbetering gaf.
    Inderdaad werden daarbij door werkgevers absurde diploma eisen gesteld. Neem het ze maar kwalijk dat ze voor de beter opgeleiden kozen. Zo kwam het dat ik nu diverse nichten en neven
    in Cal. heb wonen met namen als Siccama, Pattynama, Sibbesma, Kalff, Winsser.
    Toen ik in 1958 mijn slaagde voor mijn eindexamen met een cijfergemiddelde van ver boven de 7 was het plan om naar de TH te gaan omdat ik blijkbaar een voorkeur voor Beta vakken had.
    Maar helaas mijn leeftijd bleek een bottleneck. Te oud (19 jaar) om nog uitstel van militaire dienst te krijgen.
    Als alternatief gekeken naar een beroepsbaan bij leger of marine dus de KMA of de Marine officiersopleiding in Voorschoten.
    Bij de KMA kon ik bij de veldartillerie komen en bij de Marine bij de administratie omdat ik toen al brildragend was. Maar ik wilde graag bij de zeedienst. Na enig wikken en wegen zag ik er van af om voor een militaire opleiding te kiezen en ging 18 maanden mijn dienstplicht vervullen.Waar ze me zeer tegen mijn zin promoveerden bij de Stoottroepen tot stuks commandant/waarnemer bij de zware mortieren .
    Na afzwaaien meteen solliciteren, en na vele afwijzingen kon ik beginnen bij het NIPO, en moest statistisch marktonderzoek verrichten voor diverse producten. Al vrij snel werd ik plv. afdelingschef.
    Totdat ik een advertentie van een Ingenieursbureau zag die iemand zocht voor een baan in de industriele stooktechniek. Ik werd aangenomen en het bleek dat de stookinstallaties uit Amerika werden geimporteerd. Ook daar werd ik redelijk snel plv. afdelingschef behalve sales en marketing viel daaronder ook de tekenkamer. Na de vondst van het aardgas in Slochteren (Gr.) moest ik me ook in die stooktechniek gaan verdiepen.
    Om een lang verhaal kort te maken verzeilde ik zo voor stage in Amerika. New York, Chicago,
    South Carolina en California.
    Maar nooit de aanvechting gehad om me blijvend in USA te vestigen. Wel en Amerikaanse werkgever in dezelfde branche in de funktie van European representative.
    Ik had het redelijk goed in Nederland en kwam ook in diverse andere Europese landen om zaken te doen. Wel gingen we een aantal keren naar USA op vakantie en trokken met een huurauto van LA door de dessert naar New Orleans en New York en via de Niagar Falls naar Canada, Toronto en Ottowa.
    Natuurlijk heb ik ook kritiek op bepaalde Ned. situaties of politieke opvattingen in heden en verleden. Maar al met al nog geen reden om te pas en onpas af te geven op alles wat Nederland is.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Te oud (19 jaar) om nog uitstel van militaire dienst te krijgen.” Ik deed in 1950 eindexamen HBS in Vlissingen. Twintig jaar. Kon met enige moeite (overmacht) uitstel dienstplicht krijgen voor studie aan de TH. Halverwege heb ik de studie tijdelijk onderbroken, was te moe van studie plus werk. Op advies van de decaan toch in dienst, kon meteen naar de officiersopleiding. Toen ik me na de dienst weer in Delft vertoonde werd ik door een hoogleraar meegetroond naar zijn kamer: waar was je al die tijd? Al mijn cijfers lagen er nog, kon naadloos verder gaan. Ik was in diensttijd op mijn officierssalaris getrouwd met mijn Zeeuws meisje die ook werkte. Ik ben haar nog steeds dankbaar voor de morele steun als werkstudent. Samen hebben we het geklaard. Uit de toespraak van mijn afstudeerprof: In de studiecarrière van Jan zijn twee fasen te onderscheiden, vóór en zijn trouwen. Met een dikke zoen voor meisje!

      • Jan A. Somers zegt:

        foutje: vóór en ná zijn trouwen.

        • Huib zegt:

          In 1950 heeft mijn moeder me met een repatrierende vriendin en haar kinderen, ook oorlogsweduwe meegestuurd op de Willem Ruys naar Nederland. Zogenaamd voor mijn schoolopleiding, maar mijn stellige overtuiging meer voor mijn veiligheid. Ik was toen 12 jaar.
          Via Valkenburg in Amsterdam terecht gekomen en in de Rustenburgerstraat naar de lagere school. In de 5e klas mocht ik examen doen voor de HBS in een grote zaal waar blijkbaar ook kinderen van andere scholen in Amsterdamtoelatingsexamen deden.
          En wonderlijk genoeg slaagde ik als enige van mijn klas met redelijk goede cijfers.
          Mede dank zij de klassenleraar die de examenkandidaten bijspijkerde na de normale lesuren.
          Ik ging toen naar de 4e 5-jarige HBS aan de Hobbemastraat. Maar toen ik 14 was en in de 2e klas zat moest ik terug naar Indie omdat er blijkbaar problemen waren met het overmaken van geld. Dus werd er een plaatsje geboekt op de Oranje en ging ik in mijn eentje terug naar Indie.
          Daar werd ik dus op het Carmellyceum in Bandoeng geplaatst waar ik bleef tot mijn 17e toen ik weer door mijn moeder naar Holland werd gestuurd. Ditmaal met een KLM Constellation en we deden er twee dagen over.Ik werd op het Carmellyceum in Oldenzaal
          geplaatst omdat daar ook een internaat aan verbonden was. Zoals gezegd op mijn 19e deed ik met goed gevolg eindexamen.
          Tijdens de schoolvakanties deed ik uiteraard ook vakantiewerk bv. bij het Centraal Station
          in Amsterdam. Fietsen van reizigers in wagons laden. Leverde ook leuke tips op.
          Of bij Luycks in Diemen diverse werkzaamheden. Reinigen van zilveruitjes, komkommers en augurken. En aan de lopende band deksels met de hand op grote potten zuurinmaak draaien.
          Ook als classificeerder bij een scheepswerf in Hardinxveld -Giessendam en zware basaltzakken op je nek via een loopplank de boot op torsen. Dit allemaal omdat het beter betaalde. Zo konden we daarna ook een liftvakantie naar Brussel financieren en de wereldtentoonstelling en het Atomium bezoeken met je rugzakje
          Kennelijk waren ze in de provincie minder scheutig met het geven van uitstel van dienstplicht. Overigens ben ik nadat ik bij de parate hap kwam in Ermelo en een opleiding
          in de bediening van de 4.2 mortieren en waarneming had gedaan, door de commandant naar de Kaderschool in den Bosch gestuurd. Die zag kennelijk wel wat in mij.
          Toch heb ik niet mijn hele dienstplicht hoeven uitzingen want er kwam op een gegeven moment een nieuwe wet die de oudste zoon van een oorlogsweduwe van een militair vrijstelling gaf. Toen ik het in de krant las heb ik akuut de benodigde papieren bij het stadhuis opgehaald en de aanvraag ingediend. Met goed gevolg.
          Daarna meteen een baan zoeken, wat in de krisistijd toen niet zo eenvoudig was.
          Na mijn baan bij het Amerikaans bedrijf ben ik samen met mijn vrouw die ik bij het Nipo heb leren kennen zijn we een eigen bedrijf gestart in de automatiserings dienstverlening.
          Bij het Nipo werd nog gewerkt met de voorloper van de computer en ik voorzag dat veel grote bedrijven als banken en verzekeringsmaatschappijen de conversieslag zouden maken van kaartenbakken naar ponskaarten en later magneetbanden en diskettes.
          Dat heeft geen windeieren opgeleverd.
          Onze twee kinderen een dochter en een zoon heb ik uiteindelijk ook geholpen zelfstandig ondernemer te worden.
          Mijn dochter doet een groothandel in bedrijfskleding en gedigitaliseerde (bedrijfs)logo’s dmv digitale meerkoppige borduurmachines en computer meerkleurenprinters.
          Mijn zoon heeft een goedlopende BV in de lifttechniek en levert, onderhoudt en renoveert liften. Als ik me niet vergis importeert hij zelfs liften uit Spanje.
          Het enige land waar ik voeger wel graag had willen wonen op oudere leeftijd was Frankrijk. Toen ik mijn bedrijf verkocht heb reisde ik iedere week met de auto naar Zuid Frankrijk om er Blonde Acquitaine koeien en kalveren te kopen die ik in Nederland dan weer doorverkocht aan boeren in de regio.
          Voor een grote kalverenexporteur verkocht ik dan weer Hollandse nuchtere kalveren die in Frankrijk erg in trek waren.
          Ook ging ik wel eens naar Wales en kocht daar Welsh pony’s voor de ruitersport. Mijn kleinzoons zijn allebei dressuur kampioen in hun klasse van Gelderland en Flevoland geweest op zo,n Welsh kinderpony.

        • Ron Geenen zegt:

          Dag Huib,
          Dank voor je verhaal. Het is heerlijk om zo’n persoonlijk en succes verhaal te mogen lezen. Heel iets anders dan het herhalen van politieke gebeuren. Respect hoor.

        • Anoniem zegt:

          “classificeerder bij een scheepswerf” Goh, een collega! Het voordeel van De Schelde was dat het meestal ging om marineschepen waar nog een kok aanwezig was. Ketelbikken mocht van de Arbowet niet langer dan vier uur. In het mangat riep de kok: handen schoon! Met z’n tweeën onder de douche elkaar schoon schrobben, Goeie maaltijd, ook ‘blauwe hap’! In de haven ’s nachts stukgoed uit Amerika lossen. Af en toe viel er zo’n grote kist (vanzelf!) uit de takels, konden we kijken of er iets voor ons bij zat. Je kreeg zo’n kist toch niet meer netjes vol gestouwd. Bij het laden hetzelfde, bloembollen. Soms wel gevaarlijk werk voor scholieren, maar je stond er niet bij stil. Heb daar geleerd stoomwinches te bedienen. De kunst was om met een dotje tegenstoom de last zachtjes op de grond te leggen.

        • Ron Geenen zegt:

          @“classificeerder bij een scheepswerf” Goh, een collega! Het voordeel van De Schelde was dat het meestal ging om marineschepen waar nog een kok aanwezig was. @

          In de mid jaren 60 was ik als wtk met verlof. Kreeg een brief van PHS van Ommeren om op kantoor in R’dam te verschijnen. Kreeg een hele mooie opdracht. Ze hadden iemand nodig die hun technisch kon vertegenwoordigen, want bij Wilton Feijenoord werf werd een nieuwe tanker van 78000 ton, de SS Avedrecht, gebouwd. Heb daar een klein jaar alles als vertegenwoordiger van de rederij mogen afnemen en aftekenen. Elke installatie gecontroleerd, zelf via mangaten in condensors en andere tanks afgedaald en nagekeken. Soms lieten ze een hamer of een schroevendraaier liggen. Vervolgens een weekje ter hoogte van Vlissingen proefdraaien en instrumenten kalibreren. De hoofdturbine had een vermogen van ruim 12000pk en draaide op hoge druk stoom. Ook stonden er 2 vacuum verdampers die van zout water gedistilleerd water maakten. Daarna 2 maal een jaar met verlof van 3 maanden er tussen, op deze tanker gevaren.
          De eerste maanden waren het moeilijks want ondergetekende was de enige die met alles bekend was. Alle andere witk engineers moesten ingewerkt worden. Stond bij het manoeuvreren ook wel eens 20 uren op mijn benen. Oude herinneringen!

        • Jan A. Somers zegt:

          Sorry, die sukkel was ik.
          Ik mocht oorspronkelijk niet met ons gezin mee naar Nederland vanwege de dienstplicht. Maar je hebt in Indië oeroesen geleerd of niet. Als corveeër van het Rode Kruis ging het wel, met honderd gulden gage. Toch wel een hoop geld voor een sinjo van toen.

    • Ron Geenen zegt:

      @Zo kwam het dat ik nu diverse nichten en neven in Cal. heb wonen met namen als Siccama, Pattynama, Sibbesma, Kalff, Winsser.@

      Voor mij komt het overeen met diverse Geenen (in CA en Colorado), Ungerer, Uijleman-Anthonijs, Van Bronckhorst, van der Veen, en niet te vergeten Chevalier in San Diego, in Torrance bij LA en in Nevada. de fam. Brard en van Don in Socal.

  11. liszy zegt:

    Jeetje, wat een verhalen en ervaringen. Bv. wat Ron Geenen zegt: “ik heb gekozen voor welvaart, ruimte en een tropisch klimaat”. Diep respect. U wist niet van tevoren wat u kon verwachten. Kende de taal en de gebruiken niet. En dan Arthur Olive: in zijn eentje als 19-jarige naar Amerika.
    Weer diep respect. En dan de reactie van Peter vd. Broek. Weinig keuze en gewoon doorgaan. Respect. Zelf heb ik diep respect voor mijn ouders. En ik baal van mezelf dat ik niet meer vragen aan hen heb gesteld toen ze nog leefden. Ze vertelden alleen leuke verhalen over Indie en dat terwijl mijn moeder in het vrouwenkamp Ambawara heeft gezeten en mijn vader dus de Birma-spoorweg. Ze vertelden bv. hoeveel baboes ze hadden en dat ze heel goed voor hen waren.Dat toen mijn moeder klein was, de baboes met touwtje springen het touw moesten bedienen zodat mijn moeder en haar zusjes konden springen??? Als Indische Nederlanders hadden zij het zo welvarend en mijn zusjes en ik hadden elk een eigen baboe??? Hoe bizar eigenlijk. Maar mijn moeder legde ons uit dat dat toen heel normaal was. Dan kom je dus uit zo’n wereld en dan moet je in Nederland met zeven man in een 4-kamerflatje leven. Mijn moeder is mijn alles. Ik heb het geluk gehad dat zij mijn moeder is geweest. De flexibiliteit van haar: grote klasse. Maar ik blijf met de vraag zitten waarom mijn Indische ouders zo weinig negatieve dingen hebben verteld over Indie.

  12. Anoniem zegt:

    Geachte Liszy, Het is niet mijn bedoeling om mij in de voorgaande discussies te mengen, Ik wil alleen maar even aangeven dat ik uw inbreng een verademing vind. Als 81-jarige die ook het nodige heeft meegemaakt, mag ik dat toch wel zeggen ? Ik denk overigens dat de meesten die hier met elkaar in discussie gaan ook senioren zijn.
    Dat oude Indo’s nauwelijks praten over hun tijd in Ned. Ind., laat staan de negatieve, is een gegeven dat op satirisch- komische wijze wordt aangestipt in de voorstellingen van Hüpscher en de La Parra: :” Ouwe Pinda’s en “Gouwe Pinda’s”.
    Waarom uw ouders zo weinig negatieve zaken aan de orde stellen over hun tijd in NI kan ik alleen maar raden. Zij bewaren liever herinneringen aan de positieve zaken die zij hebben beleefd. Bij mijn moeder was dit, afgezien van de tijd in kamp Somobito, ook het geval..
    Vriendelijke groet,
    Ron

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.