8 Responses to Indische Schrijfschool

1. ellen schreef:

   31 januari 2020 om 15:30

   Ik heb met alles meegedaan. Gewoon een (hetzelfde) verhaal aan IND45-50 ook doorgestuurd aan de Indische Schrijfschool. Ik ben ook geweest op een bijeenkomst (december 2019) van IND45-50 in het Nationaal Archief te Den Haag. Erg interessant. Verbaasde mij erover, dat vele soldaten tijdens de patrouilles van hun infanterieleger nog niet moe waren en de tijd hadden om een dagboek bij te houden. De handgeschreven dagboeken en verslagen werden nu door hun nazaten ingeleverd bij het NIOD (Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies).

   Beantwoorden
2. Jan A. Somers schreef:

   4 september 2017 om 12:07

   Waarom niet meedoen met:

   Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950
   KITLV – NIMH – NIOD

   Levensverhaal-document

   Met het project Getuigen/Tijdgenoten willen de onderzoekers van het onderzoeksprogramma de verhalen en ervaringen van diegenen die de periode 1945-1950 in Indonesië hebben meegemaakt, of voor wie die periode via de ouders een belangrijke rol speelde, zoveel mogelijk meenemen.

   Dit Levensverhaal-document speelt een centrale rol in het verzamelen van die ervaringen. We vragen u daarom het ‘Levensverhaal-document’ zo uitgebreid mogelijk en met zoveel mogelijk herinneringen, anekdotes en ervaringen in te vullen.

   Alle Levensverhaal-documenten worden bij elkaar gebracht en aan de onderzoekers van het onderzoeksprogramma Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950 ter beschikking gesteld. Na afloop van het programma wordt het Levensverhaal-document onderdeel van de collectie van het NIOD ten behoeve van toekomstig onderzoek. Als u dat wilt kan uw levensverhaal ook gedeeld worden met anderen in (online) publicaties.

   Naar aanleiding van uw Levensverhaal-document kan er contact worden opgenomen voor een aanvullend interview. Bijvoorbeeld als er sprake is van nieuwe informatie in relatie tot het onderzoeksprogramma.

   Het Levensverhaal-document bestaat uit verschillende delen: 1) biografische gegevens, 2) kort cv Nederlands-Indië/Indonesië, 3) familiegegevens, en 4) een open ruimte om uw persoonlijke levensverhaal op te schrijven.

   Vanzelfsprekend wordt uw Levensverhaal-document zorgvuldig behandeld. Vanwege de privacywetgeving hebben we uw expliciete toestemming nodig om de informatie die u deelt via het Levensverhaal-document te kunnen gebruiken. Voor opname in de collectie en publicatie volgen wij de privacywetgeving.

   Mocht u nog vragen hebben over het invullen van dit Levensverhaal-document, neemt u dan contact op met het project Getuigen/Tijdgenoten: 020-5233859, bereikbaar maandag t/m donderdag.
   Als het invullen van dit Levensverhaal-document herinneringen bij u heeft los gemaakt waar u met iemand over wil praten dan kunt u contact opnemen met Stichting Pelita: 088-3305111. Ook zou uw levensverhaal tot vragen kunnen leiden bij uw kinderen of kleinkinderen, speciaal voor hen is er het Aanpreekpunt Naoorlogse Generaties, zij kunnen bellen met: 088-3305150

   Beantwoorden
3. Ed de Vries schreef:

   3 september 2017 om 21:07

   Naam vergeten …..

   Beantwoorden
4. Anoniem schreef:

   3 september 2017 om 21:03

   Ca 8€ per les incl btw … Valt wel mee. Je kunt iig thuis je eigen koppie kopi zette n , scheelt alweer in de kosten .☺

   Beantwoorden
   • Ron Geenen schreef:

     3 september 2017 om 21:11

     @Ca 8€ per les incl btw … Valt wel mee. @

     Nogmaals, als die verhalen zo belangrijk zijn en niet mogen verloren gaan, moet het dan geld kosten? Niet mijn principe.

     Beantwoorden
     • Loekie schreef:

       3 september 2017 om 21:25

       Een pakje sigaretten kost 6,70 euro.
       Half uurtje parkeren kost 3,90 euro.
       Hoezo duur voor een jaar cursus?
     • Ron Geenen schreef:

       3 september 2017 om 21:44

       Een pakje sigaretten? Wie rookt er nu nog? Ik in ieder geval niet en niemand in mijn omgeving. Je ken net zo lief wensen dat je kanker krijgt. En in de plaats Glendora, waar ik woon is parkeren altijd vrij. De enige die ik soms zie roken zijn Chinezen, Filippijnen en Indonesiers. Die staan dan buiten in de brandende zon, want ergens binnen of onder een afdak roken is ten strengste verboden.
       Maar u heeft gelijk, het is beter uw geld aan de cursus te betalen, dan je de kanker te roken en te sterven. Die optie en keuze heeft u.
5. Ron Geenen schreef:

   3 september 2017 om 20:38

   Een goed idee om ouderen te stimuleren hun verhaal, misschien met hulp van eigen familie op te schrijven. Maar moet het nu werkelijk zoveel geld kosten? Wat is belangrijker het verhaal of het geld?

   Beantwoorden