Jan van Riebeeck landt bij de Tafelbaai, april 1652.
Schilderij van Charles Bell (1813-1882)
Op 7 augustus 1795 verliest Nederland de Kaapkolonie in het uiterste zuiden van het huidige Zuid-Afrika aan de Britten. Op deze dag wordt namelijk de Slag om Muizenberg uitgevochten en Nederland delft het onderspit.
(…)
De Nederlanders arriveerden in 1652 in Kaap de Goede Hoop. Namens de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) vestigde Jan van Riebeeck (1619-1677) er toen een verversingsnederzetting voor schepen die onderweg waren naar Indië. Het was de eerste Europese kolonie in Zuid-Afrika. Lees verder.
...................
Indisch4ever 
Toen van Riebeeck in 1652 een VOC post op de Kaap stichtte woonden daar 30.000 San volk. Door de Nederlanders Bosjesmannen genoemd. Daar VOC behoefte had aan vers vlees bevorderde de VOC de vestiging van Nederlands veehouders, de zgn. trekboeren, zwaar christelijk van geloof. Die steeds maar verder het binnenland introkken en gigantische weidegronden in bezit namen voor hun dieren en de waterbronnen inpikten. Zodoende in botsing kwamen met dit San volk. Die zich bedreigd voelden in hun bestaan. Doordat deze trekboeren ook nog op jacht gingen en zelfs voor het San volk heilige Afrikaanse antilope bijna uitroeide, trok het San volk ten strijde. Landdrost Lodewijk Alberti vatte in 1805 zijn visie over San; ‘een heiden is eigenlijk geen mens, maar hij kan ook niet echt tussen de dieren worden gegroepeerd. Hij is dus een verder onbekend soort schepsel’ De strijd met geweren tegen pijl en boog was ongelijk. De mannelijke bevolking werd uitgemoord.
De vrouwen en kinderen werden als slaven te werk gesteld. In 1777 werd zelfs door de VOC officieel toegestaan alle San te doden! Aan het einde van 19e eeuw was het San volk volledig effectief uitgeroeid. Over genocide gesproken( na Banda!).Bron Geschiedenis magazine,
nr. 7, okt.2016
note; ene Nederlandse ex premier had het over een VOC mentaliteit! Voila.
Nadat Nederland de Kaapkolonie verloor kwam de grote trek van de boeren uit de Kaap naar Transvaal.
Als jonge jongen verslond ik de boeken over Paul Kruger, hun president. De boeren wonnen de eerste oorlog tegen de Engelsen maar met de tweede verloren ze tegen de Engelsen en Australiers. De Engelsen richten de eerste concentratie kampen op en Paul Kruger trachte tevergeefs Nederlandse hulp te krijgen.
Over de aparthijd kwestie wist ik toen niets, het waren de heldhaftige gevechten van mannen, vrouwen en kinderen in hun huifkarren tegen de Engelsen en Zulu’s die me aantrok.